Ετικέτες - θέματα

2.11.25

Διαδόσεις, εκτιμήσεις, προεκλογικές ασκήσεις… Γράφει ο Γιάννης Φρύδας ΣΤΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ 15

 Διαδόσεις, εκτιμήσεις, προεκλογικές ασκήσεις…

                        Στιγμιότυπο οθόνης (760).jpg

                    αναλύσεις, διαλύσεις,

                    επιλύσεις καταλύσεις,

                   απολύσεις, παραλύσεις

             κι όμως δεν υπάρχουν λύσεις!  (καφετζής)


Γράφει ο Γιάννης Φρύδας


ΣΤΟ  ΚΑΦΕΝΕΙΟ  ΤΟΥ  ΓΙΑΝΝΗ  15

                                             

  Θερινό: Τρύπιος Βράχος. Μπράβου στ’ς Θιρινιώτις! Πήραν νια τρύπα, έβαλαν γύρα γύρα κουτρώνια κι έφκιασαν αυτό του  ιντιπουσιακό μνημείου τ’ς φύσης…               


  Βράχο, βράχο τον καημό μου τον μετράω και πονώ,

 δήμαρχος που δε θα γίνω, για να πάω στ’ Ανθηρό.

Κι από τον πολύ τον πόνο κι από τον πολύ καημό,

τρύπησα αυτόν τον βράχο πέρα εκεί στο Θερινό.


  Δήμαρχος δε θα γίνω… Αποχώρησα, αλλά δεν έριξα και μαύρη πέτρα πίσω μου. Από φόβο μην πετύχω κανέναν δήμαρχο ή σκύλο. Στη σκέψη μου έρχεται ακόμη καμιά φορά ο χαμένος κόπος, ο δικός μου και περισσότερο των συνεργατών μου. Έτοιμος συνδυασμός λέμε! Χρυσούλης Λαμπέρης, Πάνος Ζιώγας, Γιάννης Καπούλας, Γιάννης Θέος, Γιώργος Νασιώκας κι ένας Μήτρος απ’ τα Κουμπουριανά… Το επώνυμο το φαντάζεστε: Κίσσας. Αυτούς τους αποκαλύπτω, για να τους κάψω να μη μπουν σε άλλον συνδυασμό. Τους υπόλοιπους δε θα τους αποκαλύψω ακόμη. Δε θέλω να σταθώ εμπόδιο στην πολιτική τους καριέρα και καλά είναι να βιαστούν, γιατί οι θέσεις κλείνουν στις παρατάξεις. Βέβαια, με τον καινούργιο νόμο δεν επιτρέπονται θέσεις ορθίων (όπως στα λεωφορεία) και μια παράταξη μόλις συμπληρώνει τις θέσεις καθιστών, θα αποδεσμεύει τους κομμένους, να μπουν σε άλλη παράταξη. Έχουν να γίνουν παρατάξεις φέτος! Κάποιος θα μαζώνει και τα στραγγίδια…  Καλά δε λέω, Μήτσιο; 

  Θα απουκαλύψου άλλουν έναν π’ πρέπει οπουσδήπουτι, για να τουν ξιντρουχιάσου, θα καταλάβιτι γιατί… Ένα βράδυ ικεί πο’ ’γραφα κι ζήβαγα (παρατατικός του σ’βάου) ουνόματα, για να καταστουλιάσου τ’ φατρία μ’, βρουντάει του τηλέφανου:

─ Ιμπρός, λέου. Ποιος είν’; 

─ Είμι ου Ναπουλέουν…            

─ Ναπουλέους είπις; Ου μέγας; Κρίνι λίγου δυνατότιρα, δε σι ακού καλά! 

─ Tι μέγας τσαμπ’νάς; Ου Ναπουλέουν είμι, ου Απουστόλου… Τι του θέλ’ς του ιπίθιτου; Δεν έχει άλλουν στουν Αργιθέα κι στ’ν Ιλλάδα πεντέξι είμαστι ούλοι κι ούλοι.            

─ Ισύ είσι Ταρζάν; Τι μι θέλ’ς; Να μισουλαβίσου ιπειδής είστι λίγοι να σας κλείσουμι στουν Αρκτούρου, στου Νυμφαίου, μι τ’ς αρκούδις για προυστατιβόμινου είδους;

─ Όχι, αρέ! Να κλείσουμι συνδυασμό. Να μι βάλ’ς κι ιμένα μέσα, για να βγαίνου όξου. Μ’ έφαγι του μέσα… καταλαβαίν’ς; Ούτι θέλου να βγου…            

─ Ναπουλέου, σι ξέρου κι θέλου τέτοια άτουμα, αλλά πουλύ μπιρδιμένα τα λες μι του μέσα, μι του όξου, μι του δε θέλου να βγου. Ιγώ δε βρήκα άλλουν για υπουψήφιου στ’ Λιουντίτ’, αλλά ιξήγα μ’!  

─ Πώς να βρεις, αφού είνι ούλοι υπουψήφιοι. Μαναχά ιγώ δεν είμι. Μόλις μι γλέπουν ουρμάν ίσια, για να τ’ς ψηφίσου. Νια μέρα πήγα στ’ν πλατεία κι μ’ άρπαξαν. Τράβαγι ου ένας, τράβαγι ου άλλους, φυλλιρούδια του π’κάμ’σου! Είχα φανέλα, αλλιώς θα να ’μεινα ξιμπλέτσουτους. Έρχουμι στου χουριό κι δε μ’ κουτάει να ρασέψου όξου. Γι’ αυτό σ’ λέου, μ’ έφαγι του μέσα… Γι’ αυτό θέλου να μι βάλ’ς υπουψήφιου… Μιτά δε μ’ ματαχαλέβει κανένας ψήφου κι θα βγαίνου όξου. Δε θέλου να βγου σύμβουλους, να γλυτώσου θέλου!... Κατάλαβις;             

─ Κι γιατί τόσοι υπουψήφιοι; Είνι καλό του νιρό π’ πίνιτι; Δεν του πάτι για κανιά ιξέταση, πουτέ δεν ξέρ’ς! Μπουρεί να φταίει κι του νιρό…             

  Τώρα ο Ναπολέων τους λέει: «Μπορεί να μην κατεβαίνει η παράταξή μας, αλλά θα αποφασίσουμε όλοι μαζί ποιον θα στηρίξουμε». Και δεν τον ενοχλεί κανένας…


Στιγμιότυπο οθόνης (759).jpg

Άλλα βράχια κάπου βρήκα,                                                           

θέλω να τα πελεκήσω, 

στους παράγοντες του τόπου 

άγαλμα για να τους στήσω!


                                                                      

                     Εκτιμήσεις…                                                      

─ Ο Α υποψήφιος έχει το Ανθηρό.                                        Βράχια στον Σέλτσο

─ Ναι, αλλά ο Β έχει το Κατούσι… 

Καλά, κι ο Βασιλόπουλος έχει τα σούπερ μάρκετ ΑΒ... (ελπίζω σε μια 6ευρη επιταγή)


─ Τι λέει ο Κούκος;

─ Κούκου! Κούκου! τι θέλ’ς να πει;

─  Όχι αυτός ο κούκος, ο μαχαλάς ο Κούκος στο Ανθηρό.

─ Εκεί τρεις κι ο κούκος είναι, δεν πα’ να ψηφίσουν όποιον θέλουν, δε γίνεται ζημιά. 

─ Κι οι Άγιοι Απόστολοι;

─ Θα ψηφίσουν τ’ς Βραγκιανίτις.

─  Πόσοι ψηφοφόροι υπάρχουν εκεί; 

─  Κανένας!

«Κάθε μαχαλάς και τάξη, κάθε ρούγα και ζακόνι».   

    

Δε θέλου ανιδιουτιλείς!

  Βαρέθ’κα να ψηφίζου ανιδιουτιλείς. Απού τώρα κι σια πέρα θα ψηφίζου μαναχά ιδιουτιλείς. Αρκεί να του λέν’… Θα ικτιμήσου που ’νι ειλικρινείς τουλάχιστουν…

  Ας γίνει, ουρέ πιδιά, κι ένας συνδυασμός ιδιουτιλών! Κι ου άλλους στ’ν αρχαία Αθήνα τουν Αριστείθη ιξουστράκ’σι, γιατί βαρέθ’κι ν’ ακούει να τουν λεν δίκιου!

  Ακ’ ανιδιουτιλής!...


Παροιμίες προς υποψηφίους

  • Εγώ είμαι εδώ, που σπάω το αυγό.

  • Σ’ αυτόν τον τόπο τον στραβό, άλλος δεν ήταν κι ήρθα εγώ.

  • Ψηλά παπά μου τ’ άρχισες και δεν το βγάζεις πέρα.

  • Μη μου πολυψηλώνεσαι, γιατί ψηλός δεν είσαι  και το χωριό σου είναι κοντά

και ξέρω τίνος είσαι.

(Να παίρνετε μία κάθε 6 ώρες και κανένα αντιπυρετικό, κόψ’ τι κι κανιά βιντούζα!).


Ας μ’ αγαπούν οι επίσκοποι κι ας με μισούν οι διάκοι!

  Όταν έφτασα στα 13 Καφενεία, κάποιοι πίστεψαν ότι θα σταματήσω. Τι, ΠΡΟΠΟ είναι το Καφενείο, που άμα το πιάσεις σταματάς; Στο 14ο νόμισαν πάλι το ίδιο. Σπάνια κανένας να τραβήσει απ’ το 14 να πάει για το 31. Δεν ξέρω αν έγινα σαφής, αλλά οι Αργυράτες το κατάλαβαν… 

  Στο 15ο  Καφενείο, λοιπόν, αρκετοί με ευχήθηκαν να μου ξεραθεί το χέρι ή να μου καεί ο υπολογιστής κι άλλοι με καταράστηκαν να τα χιλιάσω…

  Δεν ήξερα τι να κάνω… Αποφάσισα κι έκανα ένα δημοψήφισμα, για το αν πρέπει να συνεχίσω να γράφω. Κατά διαβολική σύμπτωση το 61,31% δημοψήφισε ΟΧΙ και το 38,69 ΝΑΙ.  Ένιωσα  προς  στιγμήν  μια ψυχρολουσία, μια  ελαφρά  ψυχρασία… μετά 

συνήλθα, σκέφτηκα ψύχραιμα, αποφάσισα: Έκανα το ΟΧΙ… ΝΑΙ… και συνεχίζω. Ξέρω ότι είστε και μαθημένοι απ’ αυτό και δε θα με παρεξηγήσετε… 

  Θα σταματήσω, άμα σταματήσου…                                                                                                                                                                                                                                              

                                                           


Άλλο πλαστός Αργιθέας και άλλο πλαστός Αργιθεάτης

  Επειδή κυκλοφορούν πολλοί πλαστοί Αργιθεάτες τελευταία, μια επιτροπή αμπαρογνωμόνων τσιγαριδοπαραγωγών, συνέταξε ειδικό διαγνωστικό τεστ με ερωτήσεις αργιθεάτικου ένδεια-φέροντος. Είναι το  γνωστό τεστ Βασίλη (Β. Α.). 


                                    ΤΕΣΤ ΤΟΥ ΑΡΓΙΘΕΑΤΗ - ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ
                                             
1. Πού κοντά πέφτει η Αργιθέα;                                                   

 Α.  Μαδαγασκάρη                      Β. Στα τρία σύνορα                  Γ. Κάτω απ’ τη Γαύδο

2. Τι σημαίνει ζαλίκι;                                                                  

Α. Ματσούκι                                 Β. Σ’φλί                                   Γ. Φορτίο στην πλάτη 

3. Τι πάει να πει κλαρίζω;            

Α. Κόβω κλαρί     Β. Τριβαλιάζω κάποιον σε κουβέντα    Γ. Κατεβάζω τ’ αυτιά άλλου
4.  Τι είναι η σκλιμπότσα;
Α. Είδος κουτερίτσας            Β. Τσιουπελάγα κουτσουνόρα           Γ. Μεγάλη αγκίδα  
5. Τι είναι η μπολίτσα;                     
Α. Ξινός τραχανάς                   Β. Κοίλωμα στον τοίχο                   Γ. Ποδάρι από λαγό                 
6.  Αν οι αργιθεάτικες λέξεις σκλι, πλι, κτι, σχτι δεν τονίζονται, ποιες δισύλλαβες δεν παίρνουν τόνο;

Α.  Κ’τας κρουν’                        Β. Κλεισ’ μπουργια                       Γ. Σφουγκ’ς τ’μυτς
7. Σε ποιο πανηγύρι έπεφταν κλιτσιές παλιά;

Α. Αμόλα Καλούμπα Κογκό      Β. Στεφανιάδα      Γ. Σχαν Ατραχάν Ζαϊρέ Μογγολίας
8. Πώς έλεγαν οι ψαλτάδες στα εγκώμια Μ. Παρασκευής το «λίθος λαξευτός»;

Α. Λύκος καψαλός                          Β. Λίθος ο ξυστός                         Γ. Λίθος αξευτός

9. Όταν κυκλοφοράς σε δρόμους της Αργιθέας τον χειμώνα, τι πρέπει να κάνεις;
Α. Να φουσκώνεις τα λάστιχα         Β. Να τα ξεφουσκώνεις        Γ. Να κάνεις διαθήκη

10. Σε  περίπτωση  κατολίσθησης  σε  δρόμο,  που παίρνει μέσα τον Αργιθεάτη,  ποια είναι συνήθως η επικρατούσα φράση που λέει;

Α. Κι ιγώ τουν ψήφ’σα τουν κιαρατά     Β. Να σο’ ’πιρνι ου διάουλους τ’ σφραΐδα σ’.

    Δείτε σε ποια κατηγορία ανήκετε:

  Αν  απαντήσατε   δέκα στις  δέκα  ερωτήσεις,  είστε  πραγματικός  Αργιθεάτης.  Δεν είστε πλαστός, γι’ αυτό κερδίζετε κι έναν πλαστό και μισό γκιούμι ξινόγαλο.
  Αν έχετε  οχτώ στις δέκα,  είστε σχεδόν Αργιθεάτης, έχετε πλησιάσει πολύ κοντά ως τη Νεβροβούνιστα, τα Τσερκούβιανα ή το Χορίγγοβο.
  Αν έχετε  τέσσερα στα δέκα,  είστε  ομογενείς  Αργιθεάτες  από τη  Νέα Μακεδονία.
  Από δύο και κάτω απαντήσεις, μάλλον  είστε  από Μπουρκίνα Φάσο  ή απ’ το Μάλι, οπότε κονομάτε και κανένα βερνίκι…


Ο καφετζής συμφωνεί και συμπληρώνει

  Αν απαντήσατε στις έντεκα απ’ τις δέκα, εσάς ψάχνουμε! Ελάτε να σας κάνουμε δήμαρχο!…

  Οι πολιτικοί της κεντρικής πολιτικής σκηνής (καλά, θέατρο είναι και λένε σκηνή;) πρέπει να περνούν τέτοιες διαγνωστικές δοκιμασίες. Δεν μπορεί να γίνεται πολιτικός κάποιος που δεν έχει γνώσεις ιστορίας τουλάχιστον επιπέδου δημοτικού σχολείου.

  Οι Αργιθεάτες πολιτικοί που φιλοδοξούν κάθε φορά να διοικήσουν την περιοχή μας, πρέπει να είναι σε θέση να απαντούν σε ερωτήσεις τοπικής ιστορίας και γεωγραφίας.

Επομένως, καλά είναι να στρωθούν στο διάβασμα και να σταματήσουν να κοσεύουν από πανηγυρίου εις πανηγύριον και να π’λαλούν από γλεντοκομείον εις γλεντοκομείον, με μοναδικό στόχο να βρεθούν εις το δημαρχείον. Τον πολιτικόν δεν τον κρίνεις στον χορόν…

  Αρχές Μάη, όσοι φ’ναρίσουν (που επισήμως δηλαδή, θα ανακηρυχθούν υποψήφιοι), θα δώσουν ανάλογες εξετάσεις. Εξαιρείται απ’ την ύλη η ιστορία του Φουντωτού. (Τι ιστορία να ’χει το Φουντωτό; Εκεί που είναι ούτε ο Χριστόφορος Κολόμβος δεν το ανακάλυψε ακόμα…). Εξαιρείται η ιστορία Αετοχωρίου, διότι την ξέρετε απ’ έξω κι ανακατωτά, μιας και σας έχει ζαλίσει ο καφετζής. Τέλος, έξω είναι και η ιστορία του Τριζόλου για λόγους ασφαλείας. Δε θέλουμε να πάτε για επιτόπια μελέτη εκεί και να πέσετε σε κάναν όχτο.

  Ενδεικτικά θα δώσουμε κάποια SOS θέματα, για να γνωρίζουν οι ενδιαφερόμενοι    σε τι θα κληθούν να απαντήσουν:

  • Πουρκουά (γιατί)  το Ανθηρό και Κατούσι  δεν έγιναν ξεχωριστές κοινότητες,

παρότι έφτασαν μερικές φορές στα πρόθυρα εμφυλίου πολέμου, ο οποίος απεφεύχθη

επειδή λειτουργούσε το Λαγκάδι ως ειρηνευτική δύναμη; (χρησιμοποιούμε το γαλλικόν πουρκουά, αφού μιλάμε για την πρωτεύουσα και επειδή είναι η γλώσσα της διεθνούς διπλωματίας).

  • Γιατί η τιμή των Πετριλίων ανεβοκατεβαίνει; Ακολουθεί τις διεθνείς τιμές του 

πετρελαίου ή πότε φταίει το ζερβό και πότε  το  προσήλιο;

  • Ποιο μέρος των Βραγκιανών ονομάζεται Ραχούλα; (Γεια σου, Πάνο!) Μην πάει ο νους σας στη Φσιόκα και προπαντός μη γελάτε!

  • Σε ποιο χωριό για να κόψεις το κολοκύθι, πρέπει να το βάλεις πρώτα στον τρουβά, μετά να κρατήσεις γερά το  σκοινί και ύστερα να το χωρίσεις από την κολοκυθιά, για να μη σου πάρει τον κατήφορο και το χάσεις;

  • Ανήκουν οι Κουμπουριανίτες στην ινδοευρωπαϊκήν φυλήν;

  • Είχε δίκιο ο αείμνηστος παπα-Χαράλαμπος που θεωρούσε μεγάλο «ρήμα» τους Σπυρελιώτες και για ποιον λόγο;

  • Σε ποια χωριά βγάζοντας φωτογραφία δεν μπορείς μέσα στο πλάνο να πάρεις ουρανό και για να δεις απλώς ουρανό πρέπει να τεντωθείς ανάσκελα;

  • Γιατί οι αρχαίοι Γλουγουβ’τσιάνοι είχαν του νεκροταφείου ικεί στ’ς πριόνις π’ δε σκάβουνταν κι δεν πάαιναν λίγου παραπέρα στου Κνίσιβου; Μήπους δεν ήθιλαν να παν στου Κνίσιβου ούτι πιθαμένοι;

  • Σε ποιον πόλο της Αργιθέας, που λέει κι ο Μήτσιος, έχουμε τα κατά κεφαλήν περισσότερα κλιματιστικά;

  • Πώς αντέχει ο πλάτανος στο Λεοντίτο και δεν ξεραίνεται με όσα ακούει απ’ τους Λεοντίτες;

  • Ποιος οικισμός έχει περισσότερους κατοίκους το Κοζιοκάρι, το Τσιοκαρίσι ή η Κερασούλα και σε ποια πρώην κοινότητα ανήκουν;

  • Πώς ονομάζονταν παλιά η Καληκώμη και τα Ελληνικά;  

  • Ποιος  έλεγε  τη φράση: «τέζα, παύλα, κρόνος, Μητσιανάς» στο λιασκοβίτικο 

πανηγύρι;

  • Πώς έφκιασαν οι Στεφανιώτες τη λίμνη τους, αν και δε φημίζονται για την εργατικότητά τους; Μήπως έκλεψαν και τη λίμνη;

  • Τι ώρα είναι;


Σας τάραξα στις παροιμίες σήμερα! Θα σας ταράξω και στη νομιμότητα!

Χαρά σ’ εκείνον που γελά, με τα παθήματά του,

που κάνει γλέντι τον καημό, χορό τα βήματά του.

                                                                                                                      

          Στιγμιότυπο οθόνης (758) 1.jpgΣτιγμιότυπο οθόνης (758) 2.jpg

Βαένι


Το

φαράγγι

Κόστιανος

Καληκώμης



Συμπληγάδες πέτρες Αργιθέας


17/11/2018





1.11.25

Ο Όσιος Γεώργιος Καρσλίδης από τον Κωνσταντίνο Αθ. Οικονόμου

 

Ο Όσιος Γεώργιος Καρσλίδης

από τον Κωνσταντίνο Αθ. Οικονόμου


 


 Ο Όσιος Γεώργιος Καρσλίδης γεννήθηκε το 1901 μ.Χ. στην Αργυρούπολη [Γκιουμούσχανε, πιο ''εύηχα'' στην τουρκική] του Πόντου, που ήταν έδρα της Ιεράς Μητρόπολης Χαλδίας) και το βαφτιστικό του όνομα ήταν Αθανάσιος. Η οικογένεια του πατέρα του καταγόταν από την επίσης ποντιακή πόλη Καρς [εξ ου και το επώνυμο]
    Έμεινε από μικρός ορφανός και μάλιστα οι γονείς του πέθαναν την ίδια ημέρα. Όμως, αμέσως φανερώθηκαν τα σημεία της κλήσεως και της χάριτος. Γαλουχημένος από την ευσεβέστατη γιαγιά του με την υποδειγματική ποντιακή ευσέβεια, μόλις στάθηκε στα πόδια του και άρχισε να μιλάει έδειξε ότι διέφερε των άλλων παιδιών και ότι ήταν προορισμένος να αφοσιωθεί στο Θεό. Παιδί ακόμα, προσευχοταν συνεχώς, έκανε νηστείες και επτά χρονών πήγε και προσκύνησε την κοντινή Παναγιά του Σουμελά. Δόκιμος μοναχός έγινε σε ηλικία μόλις εννέα ετών! Η κουρά του σε μεγαλόσχημο Μοναχό έγινε το 1919 μ.Χ. σε ηλικία 18, ενώ και στην συνέχεια χειροτονήθηκε Διάκονος.

Τις τραγικές ημέρες του διωγμού της Εκκλησίας από τους κομμουνιστές στην Γεωργία, ο νεαρός Ιεροδιάκονος συνελήφθη ως «ἐχθρὸς τοῦ λαοῦ», υπέστη φυλακίσεις, ταπεινώσεις, ευτελισμούς, δημόσιες διαπομπεύσεις και ανήκουστους βασανισμούς. Καταδικάσθηκε μάλιστα σε θάνατο και τουφεκίστηκε, αλλά διεσώθη θαυματουργικώς!
Το 1925 χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος και Πνευματικός, ενώ το 1929 ήρθε, μετά από πολλές περιπέτειες στη Σίψα (ένα συνοικισμό των Ταξιαρχών Δράμας) της Ελλάδας, όπου έζησε τα τελευταία τριάντα, από τα πενήντα οκτώ χρόνια της ζωής του.
Καταδικάσθηκε εδώ και πάλι σε θάνατο το 1941 μ.Χ. από τους εκ βορρά ομόδοξους εισβολείς, τους συνεργάτες των Γερμανών, Βουλγάρους και σώθηκε και πάλι θαυματουργικώς, για να συνεχίσει την Οσιακή του ζωή μέχρι την ημέρα της κοίμησης του, την 4η Νοεμβρίου 1959 μ.Χ.

   Ο Όσιος Γεώργιος συμβουλεύοντας τα πνευματικά του παιδιά τονίζει ότι πρέπει να νηστεύουν σωστά, γιατί η νηστεία είναι μια άσκηση για τον χριστιανό. Είναι λάθος να νηστεύεις, έλεγε, μια εβδομάδα στην αρχή και μια εβδομάδα στο τέλος της νηστείας. Πάνω σ’ αυτό το θέμα ανέφερε μια μέρα και το εξής παράδειγμα: «Όταν είσαι πάνω σε μια γέφυρα και βρέχει δυνατά κι έχεις απλωμένο ένα σχοινί κι αρχίζεις να το μαζεύεις, επειδή βρέχεσαι δεν το κόβεις για να φύγεις, αλλά περιμένεις να το μαζέψεις όλο κι άς βρέχεσαι.

Τόνιζε ακόμη ο π. Γεώργιος ότι οι ανάδοχοι δεν πρέπει να μαλώνουν και ότι ο κάθε χριστιανός πρέπει να βαφτίσει το λιγότερο τρία παιδιά. Το καθήκον του νουνού, έλεγε, είναι να μαθαίνει στους βαπτιστικούς του από μικρά να πηγαίνουν Εκκλησία, να κοινωνούν τακτικά, να ακολουθούν το σωστό δρόμο, να γίνουν καλοί άνθρωποι και χριστιανοί.

  Άλλοτε έλεγε: Ούτε τα πλούτη να σας κάνουν εντύπωση, ούτε οι δόξες, αλλά πάντοτε να βαδίζετε δίκαια. Το ψωμί σας να το τρώτε με τον τίμιο ιδρώτα σας κι όχι με αδικίες. Αυτά που θα κερδίζετε με την τιμιότητα σας, να μην τα σκορπίζετε άσκοπα. Να ζείτε τίμια και ταπεινά και όσο μπορείτε να απλώνετε το χέρι σας στην ελεημοσύνη. Να μην σκέπτεστε μόνο τι θα φάτε, τι θα φορέσετε, τι μεγάλο σπίτι θα κτίσετε. Περισσότερο να προτιμάτε τα σπίτια των θλιμμένων και όχι των χαρούμενων. εάν κάνετε έργα καλά, θα έχετε μεγάλο μισθό από τον Θεό. Θ` αξιωθείτε να δείτε θαύματα και στην άλλη ζωή, θα έχετε απέραντη αγαλλίαση.

Όταν κάποτε μια παραστρατημένη γυναίκα πήγε στη μονή να κάνει μνημόσυνο στη μητέρα της. Οι γυναίκες που βρέθηκαν εκει κι είχαν ακούσει για αυτήν, άρχισαν να την κουτσομπολεύουν άσχημα. Όταν ο Γέροντας τελείωσε τις πλησίασε και σε τόνο αρκετό αυστηρό τις επέπληξε λέγοντας: Αυτή η γυναίκα σήκωσε μια πέτρα κι εσείς πέτρα γεμίσατε ένα τσουβάλι με το κουτσομπολιό σας και δεν μπορείτε να το σηκώσετε.

Έλεγε προς τα πνευματικά του τέκνα: Ο κόσμος έχει φύγει από την αθωότητα και την αγαθότητα. όσο περνούν τα χρόνια βαδίζουμε προς την καταστροφή. Ο Θεός να μας λυπηθεί. Ο Θεός αυτά δεν τα θέλει. Πριν 50 χρόνια ο κόσμος ήταν πολύ διαφορετικός. Όταν πήγα στο μοναστήρι ήμουν 7 χρονών. Τότε υπήρχε μεγάλη πίστη και καρδιακή καθαρότητα. Σ` ένα κελί της μονής ήταν φυλαγμένα όλα τα χρήματα με θύρα ανοιχτή. Αντί για θύρα υπήρχε μια κουρτίνα. Ο ηγούμενος με έστελνε να φέρω όσα χρήματα χρειάζονταν ως μικρότερος. Όλοι οι μοναχοί γνώριζαν που ήσαν τοποθετημένα τα χρήματα. Όλοι ήσαν αφοσιωμένοι στο Θεό και δεν τους εντυπωσίαζαν καθόλου τα χρήματα.

Η αγιοκατάταξη του Οσίου Γεωργίου, έγινε το 2008 από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο στην Δράμα.

  Ἀπολυτίκιο 1. Αναλήψεως μάνδρας σεπτόν δομήτορα, χαροποιού πένθους μύστην, καρδιακής προσευχής, ταπεινώσεως και νήψεως το έσοπτρον, ύμνοις, Γεώργιον, πιστοί, ώσπερ ομολογητών, τιμήσωμεν νέον εύχος, βοώντες, φρούρει θεόθεν, σημειοφόρε, τους ικέτας σου.

Ἀπολυτίκιο 2 : Εκ Πόντου ανέτειλας, ώσπερ αστήρ φαεινός, την Δράμαν εφώτισας, ταις διδαχαίς σου σοφέ, τη ισαγγέλω πολιτεία σου. Όθεν τοις προσιούσι, τη αγία Μονή σου, νέμεις ειρήνην, και παντοίας ιάσεις’ ως έχων παρρησίαν προς Χριστόν, Γεώργιε, πατήρ ημών Όσιε.


Κοντάκιο: Αργυρουπόλεως ένθεον βλάστημα, και Γεωργίας σεπτόν ενδιαίτημα, ο εν τη Δράμα ασκήσας ως άσαρκος, και αγιάσας μονήν Αναλήψεως, ημών ίσθι φύλαξ, Γεώργιε.




Οι Άγγελοι κατά την Αγία Γραφή [8.11] [επί τη εορτή των Αρχαγγέλων Γαβριήλ και Μιχαήλ] του Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου + ΒΙΝΤΕΟ + ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ + ΠΡΟΣΕΥΧΗ

 

Οι Άγγελοι κατά την Αγία Γραφή [8.11] 

+ ΒΙΝΤΕΟ + ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ + ΠΡΟΣΕΥΧΗ

[επί τη εορτή των Αρχαγγέλων Γαβριήλ και Μιχαήλ]

του Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου


 

  Η πρώτη σημασία της λέξης άγγελος στην Αγία Γραφή είναι αυτή του αγγελιαφόρου (Μτθ. ια΄10, Λουκ. ζ΄24). Πολλές φορές σημαίνει τον φέροντα την αγγελία (Ιώβ α΄14, Α΄ Βασ. ια΄3), άλλες τον Προφήτη (Ησ. μβ΄19, Αγγ. α΄13), άλλες τον ιερέα (Εκκλ. ε΄6, Μαλαχ. β΄7), άλλες τον ιεροκήρυκα (Αποκ. β΄1,8,12) και τέλος τον ίδιο τον Ιησού Χριστό ως μέγα άγγελο της Διαθήκης (Μαλαχ. γ΄1).

Κυρίως, όμως, με τη λέξη άγγελος η Αγία Γραφή εννοεί το πνευματικό και λογικό ον, που είναι ανώτερο από τον άνθρωπο στο χαρακτήρα, στις διαθέσεις και τις δυνάμεις. Οι άγγελοι αυτοί του Θεού στέκονται πάντοτε ενώπιον του Θεού, Τον υπηρετούν, μεταφέρουν στους ανθρώπους τις διαταγές Του: “ταύτα δὲ αυτού ενθυμηθέντος ιδοὺ άγγελος Κυρίου κατ' όναρ εφάνη αυτώ λέγων· Ιωσὴφ υιὸς Δαυῒδ, μὴ φοβηθής παραλαβείν Μαριὰμ την γυναίκά σου, το γαρ εν αυτή γεννηθὲν εκ πνεύματός εστιν αγίου” (Μτθ. α΄20), και ενεργούν υπέρ της ευημερίας και της σωτηρίας των ανθρώπων και της ανθρωπότητας γενικά: “Καὶ πληρωθέντων ετών τεσσαράκοντα ώφθη αυτώ εν τη ερήμω του όρους Σινά άγγελος Κυρίου εν φλογὶ πυρὸς βάτου.” (Πράξ. ζ΄30). Ως πνευματικά όντα οι άγγελοι δεν έχουν διάκριση φύλου:”Εν γὰρ τη αναστάσει ούτε γαμούσιν ούτε εκγαμίζονται, αλλ' ως άγγελοι Θεού εν ουρανώ εισι.” (Μτθ. κβ΄30) Οι άγγελοι δημιουργήθηκαν πολύ προ της δημιουργίας του ορατού κόσμου: “ότε εγενήθησαν άστρα, ήνεσάν με φωνή μεγάλη πάντες άγγελοί μου.”, λέει ο Θεός στον Ιώβ, (Ιώβ λη΄7). Στη Βίβλο οι άγγελοι παρουσιάζονται πολυπληθείς:” ποταμὸς πυρὸς είλκεν έμπροσθεν αυτού· χίλιαι χιλιάδες ελειτούργουν αυτώ, και μύριαι μυριάδες παρειστήκεισαν αυτώ· κριτήριον εκάθισε, και βίβλοι ηνεώχθησαν.“ (Δαν. ζ΄10) και αλλού: (Μτθ. κστ΄53, Λουκ. β΄13, Εβρ. ιβ΄22,23), ως όντα μεγάλης ισχύος: “ ευλογείτε τον Κύριον, πάντες οι άγγελοι αυτού, δυνατοὶ ισχύι ποιούντες τον λόγον αυτού του ακούσαι της φωνής των λόγων αυτού.” (Ψαλ. ρβ΄20) και αλλού (Β΄Πέτρ. β΄11, Αποκ. ε΄2, ιη΄21, κ.α.), ως ενεργητικοί: “και εγένετο εν τω αναβήναι την φλόγα επάνω του θυσιαστηρίου έως του ουρανού και ανέβη ο άγγελος Κυρίου εν τη φλογὶ του θυσιαστηρίου, και Μανωὲ και η γυνὴ αυτοῦ βλέποντες και έπεσαν επὶ πρόσωπον αυτῶν επὶ την γην.” (Κριτ. ιγ΄20) και αλλού (Ησ. στ΄2-6, Δαν. θ΄21-23, Μτθ. ιγ΄49, Πράξ. κζ΄23, Αποκ. η΄13), ως ομαδοποιημένοι σε τάξεις ή στρατιές, Χερουβίμ, Σεραφίμ, Θρόνοι, Κυριότητες, Δυνάμεις, Εξουσίες, Αρχές, Άγγελοι, Αρχάγγελοι, (Ι.Κ.): (Ησ. στ΄1-6) και (Ιεζ. ι΄1, Κολοσ. α΄16, Αποκ. ιβ΄7), ως ενδιαφερόμενοι για την ευημερία και τη σωτηρία των ανθρώπων: (Λουκ. Β΄9-12, κατά την κατά σάρκα Γέννηση του Κυρίου), αλλά και στο Α΄Πέτρ. α΄12 και ως απολαμβάνοντες της ουρανίου μακαριότητος μαζί με τους αγίους: (σχετ. Εβρ. ιβ΄22,23).

Μια ομάδα αγγέλων αμαρτάνοντας από οίηση, δεν τήρησε τις αρχές της και αποπέμφθηκε από τον Θεό στην Άβυσσο: καὶ παρεκάλει (το δαιμόνιο στο θαύμα της θεραπείας στα Γάδαρα) αυτὸν ίνα μη επιτάξη αυτοίς εις την άβυσσον απελθείν.” (Λουκ. η΄29-31). Αυτοί ονομάστηκαν διάβολοι, δαίμονες ή πειρασμοί εξαιτίας της πορείας τους εναντίον του θεού και της ανθρωπότητας. Ο αρχηγός τους ονομάζεται στην εβραϊκή γλώσσα Βεελζεβούλ (άρχων των μυγών), Σατάν ή Αβαδδών: “έχουσι βασιλέα επ' αυτών τον άγγελον της αβύσσου· όνομα αυτώ Εβραϊστὶ Αβαδδὼν, εν δε τη Ελληνική όνομα έχει Απολλύων.” (Αποκ. θ΄11), και Απολλύων ή Ολοθρεύων στην ελληνική, ενώ στη μετάφραση των Εβδομήκοντα καλείται άγγελος της Αβύσσου. Από τους αγαθούς αγγέλους λέγεται ότι επτά είναι οι Αρχάγγελοι, εκ των οποίων οι πιο γνωστοί στους ανθρώπους είναι ο Μιχαήλ και ο Γαβριήλ, οι και σήμερα εορτάζοντες, οι οποίοι βρίσκονται μπροστά στο θρόνο του Θεού: “Και είδον τους επτὰ αγγέλους οι ενώπιον του Θεού εστήκασι, και εδόθησαν αυτοίς επτὰ σάλπιγγες.”(Αποκ. η΄2) και έχουν εξουσία πάνω στους άλλους αγγέλους και προστατεύουν ορισμένα έθνη: “Και εν τω καιρώ εκείνω αναστήσεται Μιχαὴλ ο άρχων ο μέγας, ο εστηκώς επὶ τους υιοὺς του λαού σου· καὶ έσται καιρὸς θλίψεως, θλίψις οία ου γέγονεν αφ' ου γεγένηται έθνος εν τη γη έως του καιρού εκείνου· και εν τω καιρώ εκείνω σωθήσεται ο λαός σου, πας ο γεγραμμένος εν τη βίβλω”(Δαν. ιβ΄1). Τέσσερα ονόματα Αρχαγγέλων γνωρίζουμε, από τους οποίους οι δύο αναφέρονται στην Καινή Διαθήκη, ο Μιχαήλ (Ιουδ. 9) και ο Γαβριήλ (Λουκ. α΄16), ο ένας στην Παλαιά Διαθήκη, ο Ραφαήλ (Τωβίτ ιβ΄15), ενώ σε εβραϊκά συγγράματα άλλος ένας, ο Ουριήλ. Σε ένα από τα αρχαιότερα χριστιανικά συγγράμματα, στο έργο “Ο Ποιμήν” του Ερμά, διαβάζουμε ότι ο εφεστώς του πιστού, δηλαδή ο φύλαξ άγγελος: “τρυφερός εστί και αισχυντηρός και πραϋς και ησύχιος. Όταν μεν ουν επί την καρδία σου αναβή, ευθέως λαλεί μετά σου περί δικαιοσύνης, περί αγνείας, περί σεμνότητος και περί αυταρκείας και περί παντός έργου δικαίου και περί πάσης αρετής ενδόξου”, ενώ προσθέτει πιο κάτω πως όταν γεννιούνται στην καρδιά σου τέτοιες σκέψεις και αισθήματα, μάθε ότι ο άγγελος ο αγαθός είναι μαζί σου1. Ο Ιωάννης ο Δαμασκηνός προσθέτει: “Είναι ο άγγελος φύση λογική, πνευματικὴ και ελεύθερη, μεταβλητὴ σύμφωνα με την απόφασή της, δηλαδὴ μεταβλητὴ μὲ τὴ θέλησή της· διότι καθετὶ που έχει δημιουργηθεί είναι και μετάβλητο και μόνο τὸ αδημιούργητο είναι αμετάβλητο. Επίσης καθετὶ λογικὸ είναι ελεύθερο. Επειδὴ λοιπὸν ο άγγελος είναι λογικὴ και πνευματικὴ φύση, είναι ελεύθερη· επειδὴ όμως είναι φύση ποὺ έχει δημιουργηθεί, είναι μεταβλητή, με δυνατότητα να μένει σταθερὴ και να προοδεύει στο αγαθό, αλλὰ και να κατευθύνεται στο κακό. Επίσης, δεν έχει τη δυνατότητα να μετανοήσει, διότι είναι και ασώματος. Ο άνθρωπος δηλαδὴ μπορεί να μετανοήσει λόγω της ασθένειας του σώματός του. Είναι αθάνατος όχι εκ φύσεως, αλλὰ κατά χάρη· διότι καθετὶ που έχει αρχή, έχει και τέλος σύμφωνα με τοὺς φυσικοὺς νόμους. Και μόνος ο Θεὸς είναι αιώνιος, ή καλύτερα πέραν απὸ το αιώνιο· διότι ὁ Δημιουργὸς του κόσμου δεν εξαρτάται απὸ τὸ χρόνο, αλλὰ είναι πέραν απὸ το χρόνο. Οι άγγελοι είναι δεύτερα πνευματικὰ φώτα, που παίρνουν το φωτισμὸ απὸ τὸ πρώτο και άναρχο φῶς και δεν έχουν ανάγκη απὸ γλώσσα και ακοή, αλλὰ πληροφορούνται μεταξύ τους τα προσωπικὰ διανοήματα και τις αποφάσεις τους χωρίς τον προφορικὸ λόγο.2”Αξίζει να αναφέρουμε ότι, εκτός της εορτής των Αγίων Αρχαγγέλων Γαβριήλ και Μιχαήλ, η Εκκλησία μας έχει αφιερώσει τη Δευτέρα κάθε εβδομάδας προς τιμήν των αγγέλων.

  ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΑΓΓΕΛΩΝ – ΣΚΟΠΟΣ ΤΟΥΣ: Οι άγγελοι δημιουργήθηκαν πριν από τον υλικό κόσμο, αφού στον “Ιώβ” ο Θεός λέει ότι όταν δημιούργησε το σύμπαν, οι άγγελοι Τον ύμνησαν με δοξολογίες. Ο Μέγας Βασίλειος αναφέρει ότι πριν τη δημιουργία του υλικού κόσμου υπήρχε ο κόσμος των αγγέλων. Ο τρόπος δημιουργίας των από το Θεό δεν μας είναι γνωστός. Ο σκοπός της δημιουργίας των αγγέλων δεν έχει να κάνει με κάποια ανάγκη του Θεού. Πώς θα μπορούσε άλλωστε ο πνευματικός ή ο υλικός κόσμος να προσφέρει κάτι επιπλέον στη δόξα του Θεού. Ο σκοπός της δημιουργίας των αγγέλων, κατά τον Ιωάννη τον Χρυσόστομο, είναι να συμμεριστούν ως λογικά όντα τη μακαριότητά Του. Αυτή η μετοχή στη θεία μακαριότητα ωθεί τις αγγελικές δυνάμεις σε συνεχή ανοδική πορεία προς τη πνευματική τελειότητα.

Η ΦΥΣΗ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ: Ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός λέγει ότι οι άγγελοι είναι “φύσεις νοερές, αεικίνητες, αυτεξούσιες, ασώματες”. Υπηρετούν το θεό και είναι κατά χάριν αθάνατες. Η φύση τους είναι πνευματική. Επειδή όμως απολύτως άϋλος και ασώματος νοείται μόνο ο Θεός, γι΄ αυτό το αγγελικό σώμα νοείται ως αιθέριο, πυροειδές, ταχύτατο και πολύ λεπτότερο από τη γνωστή μας ύλη. Οι άγγελοι, ως προς τη προαίρεση ήταν ελεύθεροι και τρεπτοί, έχοντας δυνατότητα να προκόπτουν στο αγαθό, αλλά και να τρέπονται στο κακό. Συνάγουν θεία γνώση απλώς μένοντας καθαροί από κάθε υλικό στοιχείο. Παρά την καθαρότητα της αγγελικής φύσης, οι άγγελοι μπορούν να επιλέξουν τη συνεχή κοινωνία της Αγάπης ή την άρνηση της Αγαθότητας. Αποτέλεσμα της ελευθερίας τους ήταν και η πτώση του τάγματος του Εωσφόρου. Αυτό το αγγελικό τάγμα δεν αρκέστηκε στη θαυμαστή λαμπρότητά του, αρνήθηκε την ιεραρχημένη πρόοδο της θείας γνώσης και θέλησε άμεση εξομοίωσή του με το Θεό! Γι΄ αυτό ηθελημένα αφιερώθηκε στη κακία και στερήθηκε την αληθινή ζωή. Έτσι, έγιναν πνεύματα νεκρά αφού απέβαλαν την αληθινή ζωή και ακόρεστα από την ορμή τους προς τη κακία, προσθέτοντας διαρκώς κακία επάνω στην ήδη υπάρχουσα.

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ: Οι άγγελοι όμως που δεν ακολούθησαν τον Εωσφόρο στην αποστασία, απέκτησαν την ατρεψία και ακινησία προς το κακό. Αυτό συνέβη με την ενανθρώπηση, τη σταυρική θυσία και την ανάσταση του Χριστού, αφού έμαθαν ότι ο δρόμος που οδηγεί στην κατά Θεόν ομοίωση δεν είναι η έπαρση, αλλά η υψοποιός ταπείνωση. Η α-τροπία των αγγέλων προς το κακό δεν σημαίνει ότι χάθηκε το αυτεξούσιό τους, αλλά ότι εξαγιάσθη με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος.
Οι άγγελοι έχουν ανώτερες γνωστικές ικανότητες, αλλά δεν είναι παντογνώστες, ούτε παντοδύναμοι. Δεν προγνωρίζουν τα μέλλοντα, εκτός αν τους τα αποκαλύψει ο Θεός, ούτε γνωρίζουν τι κρύβεται στη καρδιά κάθε ανθρώπου. Η μετακίνησή τους γίνεται ταχύτατα, αλλά δεν είναι πανταχού παρόντες. Δεν έχουν διάκριση φύλου, γιατί η φύση τους είναι πνευματική, δε χρειάζονται τροφή, ή ανάπαυση, αλλά ούτε πεθαίνουν ούτε πολλαπλασιάζονται. Η αθανασία τους πηγάζει από την “κατά χάριν μετοχή” στην αγιότητα του Θεού.

ΔΙΑΤΑΞΗ: Ο αριθμός των αγγελικών όντων είναι απροσμέτρητος. Ο Κύριος ομιλεί στη Γεσθημανή για περισσότερες από δώδεκα λεγεώνες αγγέλων, ενώ ο Ευαγγελιστής Ιωάννης είδε γύρω από το θρόνο του Θεού χορωδία από μυριάδες μυριάδων αγγέλων. Οι αναρίθμητοι άγγελοι είναι οργανωμένοι σε τάγματα [τάξεις]. Κατά αναφορές των Προφητών Ησαϊα και Ιεζεκιήλ, του αποστόλου Παύλου, του αγίου Διονυσίου Αρεοπαγίτη και του Οσίου Νικήτα Στηθάτου, τα αγγελικά τάγματα είναι εννέα ταξινομούμενα σε τρεις ιεραρχίες: Σεραφείμ, Χερουβείμ, Θρόνοι- Κυριότητες, Δυνάμεις, Εξουσίες- Αρχές, Αρχάγγελοι, Άγγελοι. Όμως, η Αγία Γραφή μας φανερώνει και τα προσωπικά ονόματα ορισμένων αγγέλων. Γνωρίζουμε τον Γαβριήλ [=ήρωας του Θεού], από την εμφάνισή του στους προφήτες Δανιήλ και Ζαχαρία και στη Θεοτόκο, τον Μιχαήλ, [=τις ως ο Θεός ημών], που εμφανίζεται στη Παλαιά Διαθήκη, τον Ραφαήλ [= ο Κύριος θεραπεύει], που εμφανίζεται στον Τωβίτ μεταφέροντας ανθρώπινες προσευχές στο θρόνο του Θεού. Τέλος γνωστός από την εβραϊκή παράδοση είναι ο Ουριήλ.

ΤΡΙΠΛΟ ΕΡΓΟ: Οι άγγελοι πρώτα δοξολογούν ακατάπαυστα το Θεό. Αυτή η δοξολογία είναι αυθόρμητη και πηγάζει από τη θέα του κάλλους του Θεϊκού προσώπου. Τη νύχτα των Χριστουγέννων εμφανίσθηκε πλήθος αγγέλων που αινούσε το Θεό για το γεγονός της θείας ενσαρκώσεως. Το δεύτερο έργο τους είναι η διακονία στη Θεία Οικονομία. Νιώθοντας αγάπη προς το Πλάστη τους διακονούν τα μυστήρια της Θείας Οικονομίας. Το τρίτο έργο των αγγελικών δυνάμεων αφορά τη σωτηρία των ανθρώπων. Με αυτό επιφορτίσθηκαν μετά την δημιουργία του ανθρώπου. Μάλιστα, όταν μετανοεί ένας άνθρωπος, πανηγυρίζουν και χαίρονται στον ουρανό. Στο έργο του Ερμά “Ποιμήν”, γίνεται λόγος για προσωπικό φύλακα άγγελο κάθε ανθρώπου. Αυτός διδάσκει στην ανθρώπινη καρδιά τη δικαιοσύνη και το δρόμο προς το αγαθό. Πατέρες της Εκκλησίας διδάσκουν ότι απαραίτητη προϋπόθεση παραμονής του φύλακα αγγέλου δίπλα μας, είναι ο άγιος βίος. Ο άγγελος αυτός παρηγορεί, συμπονά, συμπάσχει με τον άνθρωπο, τον οδηγεί στη μετάνοια και τον προστατεύει από ορατούς και αόρατους εχθρούς. Εκτός όμως από το φύλακα άγγελο κάθε ανθρώπου, υπάρχουν και οι φύλακες άγγελοι των εθνών και των κατά τόπους εκκλησιών. Στο Δευτερονόμιο ο Θεός διαμοιράζει τα έθνη και τοποθετεί τα όρια των εθνών σύμφωνα με τον αριθμό των αγγέλων του. Ο άγιος Ιππόλυτος, τέλος, παρομοιάζει την Εκκλησία με πλοίο που έχει ναύτες τους αγγέλους.

ΤΙΜΗ: Η τιμητική προσκύνηση των αγγέλων διακηρύχθηκε από τη Ζ΄ Οικουμενική Σύνοδο σε αντιδιαστολή προς τη λατρεία που αφορά μόνο το πρόσωπο του Θεού. Στον εβδομαδιαίο λειτουργικό κύκλο, η Δευτέρα αφιερώνεται στις αγγελικές δυνάμεις. Δύο παρακλητικοί κανόνες αφορούν το φύλακα άγγελο και τις επουράνιες Δυνάμεις. Ο ετήσιος λειτουργικός κύκλος σηματοδοτείται από έξι εορτές αφιερωμένες στον αγγελικό κόσμο, με κυρίαρχη εκείνη της 8ης Νοεμβρίου, στην οποία εορτάζεται η Σύναξη των Αγγέλων υπό τον αρχάγγελο Μιχαήλ ως αντίσταση κατά της αποστασίας του Εωσφόρου. Η κατεξοχήν τιμή των αγγέλων γίνεται στη Θεία Λειτουργία. Εκεί, ο λαός του Θεού στη γη και οι στρατιές του ουρανού με ένα στόμα, σε κοινή λειτουργική σύναξη προσφέρουν στο Θεό δοξολογία. Μαζί με τους ιερείς συνέρχονται στο θυσιαστήριο και συλλειτουργούν. Μαζί κυκλώνουν την αγία Τράπεζα και τα Τίμια Δώρα, διά χειρός αγγέλου αναφέρονται “εις οσμήν ευωδίας πνευματικής στο υπερουράνιο και νοερό θυσιαστήριο”. Ωστόσο, εκείνοι που τιμούν ιδιαίτερα τους αγγέλους είναι οι μοναχοί, οι έχοντες δηλαδή το “αγγελικό σχήμα”. Μέσα από διαρκή προσευχή και άσκησή, αγωνίζονται να ομοιάσουν στους αγγέλους αναπληρώνοντας το εκπεσόν τάγμα! Γι΄ αυτό και η ακολουθία της μοναχικής κουράς φέρει το όνομα “Ακολουθία του μεγάλου και αγγελικού Σχήματος”.

1. Ερμάς, Ποιμήν, Εντολή ε΄11, 3-4., ΒΕΠΕΣ.

2. Ιωάννης Δαμασκηνός, Περί Αγγέλων, Migne P.G.94, 865.

ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΕΔΩ: 

Ο Παρακλητικός Κανών στον Άγιο Αρχάγγελο Μανταμάδου και στον Άγιο Ταξιάρχη Πανορμίτη εδώ: 

Και η θαυματουργή προσευχή στον Αρχάγγελο Ταξιάρχη Μιχαήλ εδώ:  https://www.youtube.com/watch?v=bgImClZwh0I
και εδω: 


31.10.25

Η πάντα κερδοφόρα και ... μερισματοφόρος Νάκας 31.10.2025 Κων/νος Αθ. Οικονόμου

 

Η πάντα κερδοφόρα και ... μερισματοφόρος Νάκας 31.10.2025

Κων/νος Αθ. Οικονόμου

  Α ρ ι θ μ ο ι 20025

 [Η χρήση εκλεισε 30.6. 

Αποτελέσματα χθες, μέρισμα το Δεκέμβριο]:



Τιμή 30.10.25 3,20

αποδ. μήνα +5%

απόδ. 3/μήνου +8,5%

απόδοση 6/μήνου +9%

απόδοση έτους +13%

Μέγιστη τιμή έτους: 3,34

Ελάχιστη τιμή έτους: 2,50

Ενοπ. ίδια κεφάλαια χρήσης 7.2023-6.2024: 19,223 εκατομ. [από 18,935 ένα χρόνο πριν]

P/BV 1,05

Σημ. Η εταιρεία κλείνει ετήσια αποτελέσματα στιος 30.6 κάθε χρόνο

Ενοποιημένος Κύκλος εργασιών 28,381,000 [από 27,955,000]

Ενοπ. Καθαρά κέρδη έτους 2023-2024 1,746,000 [από 1,740,000] σταθερά.

P/E ενοπ. 11 [2023-24] .

Μακροχ. Δανεισμός 1,800,000 [βραχυχρ. Δανεισμός 700,000 αισθητά μειωμένος σε σχέση με πέρσι]

Κεφαλαιοποίηση: 20,080,000

Ταμειακά Διαθέσιμα 0.8 εκατομ από 1,4 εκατομ.

Ξένα προς ίδια: 0,65! [μαζί με άλλες υποχρεώσεις] Αστεία μόχλευση!

Αριθμός μετοχών: 6,340,000

Μερισματική απόδοση 0.23 Ευρώ ανά μετοχή! 7% ,

Συμπέρασμα μετοχή ''διαμάντι'' με υψηλή μερισματική απόδοση [0,23/μτχ για τη φετεινή την περασμένη χρήση, δηλ. 7,%] με μοναδικό πρόβλημα τη μικρή έως ελάχιστη εμπορευσιμότητα. Δεν συνίσταται για ''μπες – βγες''!



Ο Μουσικός Οίκος ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΝΆΚΑΣ Α.Β.Ε.Ε.Τ.Ε. είναι το μεγαλύτερο δίκτυο εμπορίας και διανομής μουσικών οργάνων (πιάνα, αρμόνια, κιθάρες, πνευστά κ.ά.) επαγγελματικών ηχητικών προϊόντων (ηχεία PA, ενισχυτές, μικρόφωνα, κονσόλες κ.ά.) καθώς και προϊόντων Hi-Fi, Studio και DJ σε Ελλάδα και Κύπρο. Διαθέτει ακόμη ολοκληρωμένη μουσική βιβλιοθήκη με έργα Ελλήνων και ξένων Συνθετών. Η εταιρεία ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΝΑΚΑΣ διανέμει στην Ελλάδα τα προϊόντα των μεγαλύτερων κατασκευαστών στον κόσμο όπως Yamaha, Gibson, Fender, Squier, Taylor, Sennheiser, Bose Professional, Akai, Numark, Alesis, Steinway & Sons, Rode κ.ά..

Διαθέτει 15 φυσικά καταστήματα και το no1 eshop Μουσικής & Ήχου στην Ελλάδα www.nakas.gr και δύο καταστήματα στην Κύπρο με ένα επιπλέον ηλεκτρονικό κατάστημα το www.nakas.com.cy παρέχοντας στους καταναλωτές άμεση παράδοση προϊόντων, ανταγωνιστικές τιμές και ευκολίες πληρωμής με άτοκες δόσεις. Παράλληλα, η εταιρεία δραστηριοποιείται στη μουσική εκπαίδευση με το Ωδείο «ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΝΑΚΑΣ» που ιδρύθηκε το 1989, διαθέτει 7 παραρτήματα σε όλη την Ελλάδα με συνολικά 3.000 μαθητές και συνεργάζεται με το κορυφαίο μουσικό πανεπιστήμιο παγκοσμίως Berklee College of Music.

Ιστορικά τώρα δυο λόγια. Ο ιδρυτής της εταιρείας, Φίλιππος Νάκας, ξεκίνησε τη λειτουργία της εταιρείας, από ένα μικρό κατάστημα στο κέντρο της Αθήνας. Μια από τις κύριες δραστηριότητες ήταν η δημοσίευση έργων Ελλήνων μουσικών συνθετών. Συνεργάστηκε με ξένους κατασκευαστές μουσικών οργάνων και το 1970 ορίστηκε αποκλειστικός αντιπρόσωπος στην Ελλάδα, όλων των μουσικών οργάνων και στερεοφωνικών συστημάτων ήχου της Ιαπωνικής εταιρείας Yamaha. Σήμερα διανέμει αποκλειστικά στην Ελλάδα τα προϊόντα των μεγαλύτερων κατασκευαστών μουσικών οργάνων και οπτικοακουστικού εξοπλισμού παγκοσμίως όπως η Yamaha, Acus, Alhambra, Akai, Bose Professional, D’Addario, Fender, Gibson, Ortega, Proel, Sabian, Savarez, Stagg, Steinway & Sons, Taylor, Washburn, Zildjian, Alesis, Neumann, Sennheiser, Steinberg και πολλές άλλες.

Δίκτυο: Η εταιρεία διαθέτει ένα δίκτυο 15 καταστημάτων στην Ελλάδα και δύο στην Κύπρο με συνολικούς εκθεσιακούς χώρους 6.500 τ.μ. Η διανομή των προϊόντων γίνεται σε όλη την Ελλάδα από τις κεντρικές εγκαταστάσεις και αποθήκες, συνολικής επιφάνειας επιπλέον 6.000 τ.μ. που βρίσκεται στην Παιανία, Αττικής. Παράλληλα διαθέτει το μεγαλύτερο ηλεκτρονικό κατάστημα μουσικής και ήχου www.nakas.gr μέσω του οποίου οι καταναλωτές μπορούν να κάνουν τις αγορές τους από το σπίτι τους, απολαμβάνοντας τις ανταγωνιστικότερες τιμές στην Ευρώπη, με μεγάλες ευκολίες πληρωμής και πολλές άτοκες δόσεις, δωρεάν μεταφορικά από πολύ χαμηλές αξίες αγορών και τεράστια γκάμα άμεσα διαθέσιμων προϊόντων που αποστέλλονται άμεσα.

Το Ωδείο Φίλιππος Νάκας: Η εταιρεία έχει αναπτύξει μία έντονη δραστηριότητα στο πεδίο της Μουσικής εκπαίδευσης ιδρύοντας το 1989 το Ωδείο Φίλιππος Νάκας, ένα από τα κορυφαία μουσικά εκπαιδευτικά ιδρύματα της χώρας μας. Από την ίδρυση του το 1989, έχει συμβάλει ενεργά στην άνοδο του επιπέδου της μουσικής εκπαίδευσης εμπλουτίζοντας συνεχώς τα προγράμματά του, εφαρμόζοντας νέες μεθόδους και χρησιμοποιώντας την τελευταία λέξη της τεχνολογίας στις μουσικές σπουδές. Το πενταώροφο οίκημα της οδού Ιπποκράτους στο κέντρο της Αθήνας εμε δυναμικό 1.500 μαθητών που συσπειρώνει ένα μεγάλο αριθμό μουσικών δραστηριοτήτων. Παραρτήματα του Ωδείου Φίλιππος Νάκας λειτουργούν στην Αγία Παρασκευή, το Αιγάλεω, τη Γλυφάδα, την Κηφισιά, τα Μελίσσια, τη Νέα Σμύρνη και επίσης στη Θεσσαλονίκη και τα Ιωάννινα. Από το 1993, το Ωδείο Φίλιππος Νάκας είναι ένας από τους σταθμούς της παγκόσμιας περιοδείας των καθηγητών του κολεγίου Berklee, κατά την οποία προσφέρονται υποτροφίες εκατομμυρίων δολαρίων. Το Ωδείο υποδέχεται σε ετήσια βάση τους κορυφαίους καθηγητές του Berklee για σεμινάρια και workshops [πηγή: το επίσημο σάιτ της εταιρείας].

Χρονιά σταθμός για την εταιρεία ήταν το 2000. Τότε, το σύνολο των μετοχών της Εταιρίας εισήχθη στην, τότε, Παράλληλη Αγορά του Χρηματιστηρίου Αθηνών. Τα αντληθέντα κεφάλαια έδωσαν στην Εταιρία τη δυνατότητα να επεκτείνει το δίκτυο των καταστημάτων της σε όλη την Ελλάδα. Tην ίδια εκείνη περίοδο ήταν που η εταιρία ανακοίνωσε την δημιουργία του ηλεκτρονικού της καταστήματος www.nakas.gr . Το 2020 η εταιρεία ολοκλήρωσε με επιτυχία την παράδοση και εγκατάσταση των νέων ψηφιακών κονσολών της ΥΑΜΑΗΑ στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών καθώς και την παράδοση Μουσικού & Ηχητικού εξοπλισμού στα Μουσικά Σχολεία της Αθήνας.

Συμπερασματικά: Πρόκειται για μια υγιή κερδοφόρα ετειρέια leader στην κατηγορία της, η οποία μοιράζει το μεγαλύτερο μέρος τον κερδών της ετησίως, είτε με τη μορφή μερίσματος είτε συχνά με τη μορφή επιστροφής κεφαλαίου


Έγραφα 31.10.2025 oakHellas.blogspot

30.10.25

Κυριακή Ε΄ Λουκά “Ο πλούσιος και ο φτωχός Λάζαρος” [Λουκ. Ιστ’ 19-31] + ΒΙΝΤΕΟ του Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου, δασκάλου

 
Κυριακή Ε΄ Λουκά “Ο πλούσιος και ο φτωχός Λάζαρος” [Λουκ. Ιστ’ 19-31] + ΒΙΝΤΕΟ

του Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου, δασκάλου 

 

   ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ: Στην εποχή του Ιησού, οι άνθρωποι πίστευαν πως ο πλούτος είναι επιβράβευση από το Θεό για την ευσεβή ζωή τους, ενώ η φτώχεια θεωρείτο θεία τιμωρία. Για τους ενδεείς και ταλαίπωρους έλεγαν ότι δεν ήσαν σωστοί απέναντι στο Θεό. Μια τέτοια εσφαλμένη άποψη έρχεται να απορρίψει ο Κύριος, λέγοντας την συγκεκριμένη παραβολή. Το μήνυμα ακόμη που θέλει να διδάξει ο Ιησούς στο λαό είναι η ανάγκη της διαρκούς φιλανθρωπίας και να δείξει πως ο Θεός δεν έχει συμπάθειες και αντιπάθειες ανάμεσα στους ανθρώπους, αλλά ότι όποιος ζει με αγάπη, ταπείνωση και μετάνοια είναι αρεστός στα μάτια Του, άσχετα από την οικονομική και κοινωνική του θέση.

  ΠΛΟΥΤΟΣ ΟΛΕΤΗΡΑΣ: «Άνθρωπός τις ην πλούσιος και ενεδιδύσκετο πορφύραν και βύσσον”. Γράφει σχετικά ο Όσιος Αστέριος Αμασείας: “Με την χρήση δύο συντόμων ονομάτων ο λόγος εμπαίζει και διακωμωδεί την πλαδαρά και άμετρον διάχυσιν όσων πλουτούν κακώς. Διότι της μεν πορφύρας1 το χρώμα είναι πολυδάπανον και εξεζητημένον, της δε βύσσου η χρήσις τουλάχιστον δεν είναι αναγκαία”. Ο πλούσιος της σημερινής Παραβολής φορούσε αρχοντικά ενδύματα και διασκέδαζε συχνά με πλούσια συμπόσια. Ούτε που νοιαζόταν καθώς έβλεπε στην εξώπορτά του εκείνον τον φτωχό Λάζαρο παραπεταμένο και γεμάτο πληγές, που ήθελε να χορτάσει από των “ψιχίων των πιπτόντων” από το τραπέζι του πλουσίου. Αλλά σαν να μην έφτανε αυτό, καθώς ήταν σχεδόν γυμνός, έρχονταν οι σκύλοι κι έγλυφαν τις πληγές του. Όμως ο Λάζαρος δεν έβγαζε από το στόμα του παράπονο εναντίον του πλουσίου ή του Θεού. Αντίθετα, πόσο ανάλγητος ήταν ο πλούσιος! Ο πλούτος τον έκανε δούλο στη σάρκα, αδιάφορο για κάθε φτωχό γύρω του. Η πολυτέλεια τον οδήγησε στην αλαζονεία, τη γαστριμαργία, την ασπλαχνία. Η αμαρτία του πλουσίου δεν ήταν τόσο στα ενδύματά του ή στις τροφές του, όσο στο ότι φρόντιζε μόνο για τον εαυτό του. Η παρουσία του Λαζάρου έξω από το σπίτι του ήταν γι’ αυτόν μια διαρκής υπόμνηση και ευκαιρία αγάπης. Πώς μπορούσε ο πλούσιος να βλέπει τον άλλον να λιμοκτονεί και να μένει τόσο ανάλγητος; Αλλά ο πλούσιος της Παραβολής δεν είχε ανώτερα ιδανικά και αξίες. Από έξω η εμφάνισή του μεγαλόπρεπη, από μέσα όμως η ψυχή του αραχνιασμένη. Από έξω αρώματα, και μέσα δυσωδία. Το σώμα του καλοπερνούσε στις ανέσεις, η ψυχή του όμως αργοπέθαινε στη σήψη. Το ίδιο παθαίνουμε οι άνθρωποι, όχι μόνο οι πλούσιοι αλλά όσοι “κολλάμε” στα υλικά αγαθά μας, λίγα ή πολλά, νομίζοντας πως μ’ αυτά θα ευτυχήσουμε αδιαφορώντας για τους γύρω μας, τους ενδεείς, τους πεινασμένους. Και χωρίς να το καταλαβαίνουμε σκληραίνει η καρδιά μας, αγριεύει η ψυχή μας.

 

  Η ΑΙΩΝΙΑ ΣΚΗΝΗ”: Η πρώτη σκηνή, αυτή της γης, τελείωσε. Στη συνέχεια έχουμε τη δεύτερη σκηνή, στον ουρανό. Πρώτος πέθανε ο φτωχός. Κανείς ίσως δεν έδωσε σημασία. Άγγελοι του Θεού όμως κατήλθαν από τα ύψη του ουρανού για να μεταφέρουν την υπομονετική ψυχή του στους κόλπους του Αβραάμ, για να βρει ανάπαυση στον παράδεισο. Πέθανε κάποτε και ο πλούσιος και τάφηκε μεγαλοπρεπώς. Όμως την ψυχή του δεν την παρέλαβαν άγγελοι του Θεού, αλλά την άρπαξαν τελώνια, δαίμονες φοβεροί, οδηγώντας την στα σκοτάδια του Άδη. Κι εκεί ο πλούσιος, ξεχνώντας ότι η μετάνοια προϋποθέτει και ανάλογα έργα μετανοίας, πράγμα αδύνατον για έναν ήδη νεκρό, πέφτει σε δεύτερο λάθος νομίζοντας ότι είναι παιδί του Αβραάμ επειδή και μόνο είναι Ιουδαίος, αλλά και σε τρίτο, διότι η σκληρή του νοοτροπία δεν άλλαξε ούτε και μετά το θάνατό του, αφού θεωρεί ακόμη τον φτωχό Λάζαρο υπηρέτη του. Έτσι, υποφέροντας φρικτά, κραυγάζει και παρακαλεί: “Πάτερ Αβραάμ, λυπήσου με. Στείλε τον Λάζαρο να βουτήξει την άκρη του δακτύλου του στο νερό και να δροσίσει τη γλώσσα μου, διότι τυραννιέμαι μέσα σ’ αυτή την ανυπόφορη φωτιά!” “Παιδί μου, θυμήσου ότι εσύ απόλαυσες με το παραπάνω τα αγαθά σου στη γη, κι ο Λάζαρος τα κακά της δυστυχίας του”, απάντησε ο Αβραάμ, “τώρα όμως εδώ αντιστρέφονται οι ρόλοι, ο Λάζαρος παρηγορείται γι’ αυτά που υπέφερε, εσύ όμως βασανίζεσαι διαρκώς. Και έπειτα ανάμεσά σας υπάρχει μεγάλο χάσμα αδιαπέραστο. Από το χάσμα αυτό δεν μπορούν να περάσουν όσοι θέλουν από εδώ προς εσάς, ούτε και οι από εκεί να περνούν προς εμάς”. Είναι τελεσίδικες επομένως και αδιαπέραστες οι δύο καταστάσεις και τρόποι ζωής, παραδείσου και κολάσεως, αναψυχής και οδύνης. Η Εκκλησία μας δέχεται βέβαια ότι τα μνημόσυνα ωφελούν τις ψυχές, ενώ η προσευχή και η ελεημοσύνη μπορεί να κάνουν θαύματα σε ορισμένες περιπτώσεις, αφού η αγάπη και το έλεος του Θεού δεν έχει όρια. Είπε τότε ο πλούσιος: “Σου ζητώ λοιπόν πάτερ, να τον στείλεις στο σπίτι του πατέρα μου. Γιατί έχω πέντε αδελφούς. Και έτσι θα τους δώσει την μαρτυρία του, για να μην έρθουν και αυτοί σ’ αυτόν τον τόπο των βασάνων”. Λέγει σ’ αυτόν ο Αβραάμ: “Έχουν τον Μωυσή και τους προφήτες. Ας ακούσουν αυτούς”. Και αυτός επιμένοντας: “Όχι πατέρα Αβραάμ, αλλά αν κάποιος από τους νεκρούς πάει σ’ αυτούς, θα μετανοήσουν”. Τότε ο Αβραάμ έκλεισε το διάλογο λέγοντας: “Αν τον Μωυσή και τους προφήτες δεν ακούνε, ούτε αν κάποιος αναστηθεί από τους νεκρούς θα πεισθούν”. Δεν επικοινωνούν επομένως οι ψυχές μεταξύ τους, οι νεκροί με τους ζωντανούς, παρά μόνο δια του μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας, όπου ενώνονται οι πιστοί εν ζωή, δηλαδή η στρατευόμενη Εκκλησία, με τον Χριστό, τους αγίους και τους αγγέλους, δηλαδή με την θριαμβεύουσα Εκκλησία εν ουρανοίς. Κάθε άλλη προσπάθεια επικοινωνίας με τους κοιμηθέντες, μέσω μάγων ή μέντιουμ(!), είναι πλάνη αντιχριστιανική.

   

  ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΟΝ ΠΛΟΥΣΙΟ: Σήμερα, δεν υπάρχουν δικαιολογίες για να μένει κάποιος στην αθεΐα του, θεωρητική και πρακτική, παρά μόνο αν με τη θέλησή του ιδιοτελώς το επιζητεί. Ο Ιησούς δίδαξε, έκανε πλήθος θαυμάτων, ανέστησε νεκρούς, μίλησε για την αιώνια ζωή. Οι αλήθειες της πίστης μας βρίσκονται στην ιερή Παράδοση, την Αγία Γραφή, στις αποφάσεις των Οικουμενικών Συνόδων, στα έργα των Εκκλησιατικών Πατέρων. Οι απόστολοι θυσιάστηκαν, κηρύσσοντας Χριστόν εσταυρωμένον και αναστάντα. Οι μάρτυρες της πίστεως, έως και σήμερα, ανέρχονται σε εκατομμύρια. Τα θαύματα των αγίων είναι αμέτρητα. Λείψανα αγίων ευωδιάζουν, θαυματουργούν και μένουν ως “σημείον” πίστεως άφθορα. Ο ερευνών βρίσκει και, σε εκείνον που αναζητεί, ο Χριστός τού απαντά καρδιακά και αληθινά. “Τι ποιήσω λοιπόν ίνα ζωήν αιώνιον κληρονομήσω;”, αναρωτιέται ο σύγχρονος άνθρωπος! Τίποτε άλλο δεν ζητά από εμάς ο Θεός, παρά να ενταχθούμε στην εκκλησιαστική κοινωνία των αγίων, απαρνούμενοι την αμετανοησία. Διότι αμετανοησία και ατομισμός οδήγησαν και τον σκληρό πλούσιο εντός των τειχών της φυλακής που ο ίδιος ο εγωισμός του ύψωσε, δηλαδή στην κόλασή του.

ΔΙΔΑΓΜΑ: Από την Παραβολή αυτή παίρνουμε όλοι μας ένα μεγάλο δίδαγμα, ότι ο τόπος της αιώνιας κατοικίας μας προσδιορίζεται από τις επίγειες επιλογές μας. Ό,τι κάναμε θα το βρούμε μπροστά μας. Διότι ο καθένας μας προετοιμάζει την ψυχή του για τον αντίστοιχο τόπο. Κι αυτό που έχει μεγάλη σημασία για όλους μας είναι ότι όταν οι άνθρωποι αμαυρώνουμε καθημερινά την ψυχή μας με τις απολαύσεις των αισθήσεων, την καθιστούμε ακατάλληλη για ανώτερες πνευματικές απολαύσεις. Πώς να χωρέσει στον Παράδεισο η ψυχή μας, εάν εδώ στη γη ήταν απορροφημένη στην ύλη; Πώς να δοκιμάσει τις απερίγραπτες πνευματικές ηδονές του Παραδείσου μία ψυχή που ορέγεται μόνο σαρκικές απολαύσεις και έχει περιορίσει την ευτυχία της στα φαγητά, στα γλέντια, στα ρούχα; Πώς να γευθεί Παράδεισο μία ψυχή σκληρόκαρδη και άπονη ανάμεσα στις εξαγιασμένες ψυχές τόσων ανθρώπων δοκιμασμένων από τον πόνο και τις θλίψεις της ζωής; Η αιώνια ευτυχία μας ή η ατελεύτητη δυστυχία μας μετά θάνατον καθορίζονται από την πορεία που χαράζουμε πριν το θάνατό μας. Εννοείται ότι η πραγματική μετάνοια και ταπεινή εξομολόγηση, όσο ο άνθρωπος ζει, και μόνο, στην επίγεια ζωή του, οδηγεί τον άνθρωπο και πάλι στην αγκαλιά του Θεού, από την οποία οικειοθελώς απομακρύνθηκε. Σήμερα δρομολογούμε το αιώνιο μέλλον μας. Τις επιλογές τις ξέρουμε. Οι προορισμοί ξεκάθαροι. Ας ετοιμαζόμαστε για το αιώνιο ταξίδι μας. Κι ας θυμόμαστε: “Προσδοκώ ανάστασιν νεκρών και ζωὴν του μέλλοντος αιώνος”.

  ΕΝΑ “ΑΝΕΚΔΟΤΟ” ΩΣ ΕΠΙΜΥΘΙΟ: Ο μακαριστός μητροπολίτης Φλωρίνης Αυγουστίνος Καντιώτης έλεγε ένα σχετικό ανέκδοτο: Κάποτε ήταν ένας βασιλιάς πού ᾿χε τα ίδια μυαλὰ με τον πλούσιο της παραβολής. Δεν πίστευε σε μεταθανάτια ζωή, γλεντούσε, διασκέδαζε, οργίαζε. Στα ανάκτορά του είχε κι έναν γελωτοποιό. Αυτὸς έκανε το βασιλιά να γελάει, όταν εκείνος έπληττε από ανία. Μια μέρα ο βασιλιάς του είπε: “Πάρε αυτὸ το μπαστούνι, στο δίνω ως βραβείο. Αν βρεις κανέναν πιο ανόητο, πιο βλάκα απὸ σένα, να τού το δώσεις. Του κακοφάνηκε του γελωτοποιού, που τού είπε τέτοια λόγια. Πήρε το μπαστούνι και το φύλαξε. Ύστερα απὸ χρόνια ο βασιλιάς αρρώστησε, κάλεσε γιατρούς, πήρε φάρμακα, τίποτα. Πλησίαζε να πεθάνει. Τότε ήρθε κι ο γελωτοποιὸς να τον δει για τελευταία φορά. “Βασιλιά, τι γίνεσαι;”, του είπε. Κι εκείνος απάντησε θλιμμένα: “Δεν είμαι καλά. Θα φύγω για ταξίδι μακρινό.” “Και πότε θὰ γυρίσεις;” του έκανε ο γελωτοποιός. “Δε γυρίζω πιά” του απαντά ο βασιλιάς. Τότε ο φασουλής του παλατιού τον ρώτησε: “έκανες καμιὰ προμήθεια, έχεις προετοιμαστεί;” Ο βασιλιάς απάντησε αρνητικά και τότε κατέληξε ο βασιλικός διασκεδαστης: “Τότε νά, βρήκα τον πιο ηλίθιο του κόσμου. Πάρε το μπαστούνι!”

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ: 1. +Μητροπ. Φλωρίνης Αυγουστίνου, Η πέραν του τάφου ζωή 30-10-1983. 2. Όσιος Αστέριος Αμασείας, Ομιλία εις τον πλούσιον και τον εις τον Λάζαρον , ΒΕΠΕΣ τόμ. 71. 3."Πατερικόν Κυριακοδρόμιον", σ. 337 και εξής. Επιμέλεια κειμένου: Δημήτρης Δημουλάς. 4. Μιχαήλ Χούλης, Η παραβολή του πλουσίου και του φτωχού Λαζάρου.

Konstantinosa.oikonomou@gmail.com

1. Η πορφύρα κατασκευαζόταν από ένα σπάνιο όστρακο της θάλασσας και ήταν πάντα μια πανάκριβη χρωστική ουσία.

 


ΚΑΙ ΣΤΟ YOUTUBE 

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΝΑΡΤΗΣΗ

Κοινωνικὴ ἁρμονία (1906), του Αλεξάνδρου Παπαδιαμάντη + ΒΙΝΤΕΟ κείμενο- AUDIOBOOK διαβάζει ο Κωνσταντίνος Αθ. Οικονόμου

  Κοινωνικὴ ἁρμονία (1906), του Αλεξάνδρου Παπαδιαμάντη + ΒΙΝΤΕΟ κείμενο- AUDIOBOOK διαβάζει ο Κωνσταντίνος Αθ. Οικονόμου     Το διήγημα «Κο...

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ....