Γράμματα, προγράμματα, για γέλια και για κλάματα Γράφει ο Γιάννης Φρύδας ΣΤΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ 36

 Γράμματα, προγράμματα, για γέλια και για κλάματα 

                                                                                                                                                                                                                      

Αυτά είναι τα θάματα,

αρχίσανε τα τάματα!

(καφετζής)

                                                                                                                                               

Γράφει ο Γιάννης Φρύδας 

ΣΤΟ  ΚΑΦΕΝΕΙΟ  ΤΟΥ  ΓΙΑΝΝΗ  36

                  

Είδατε πουθενά προγράμματα;

  Είχα δεσμευτεί πως, όταν οι παρατάξεις κυκλοφορήσουν τα προγράμματά τους, θα σας αποκαλύψω γιατί δεν είναι προγράμματα αυτά που περιγράφουν τα προεκλογικά τους φυλλάδια. Προς το παρόν προσπαθώ να ανακαλύψω, ανεπιτυχώς μέχρι στιγμής, αν υπάρχουν τέτοια προϊόντα στην προεκλογική αγορά. Θέλω να πιστεύω ότι αυτή η προαναγγελία μου δε θα είναι αιτία να στερηθεί ο τόπος αυτές τις υπέροχες εκθέσεις ιδεών που (συνήθως) έχουν μόνο φιλολογική αξία, αλλά (δυστυχώς) δεν έχουν καμιά πολιτική ουσία. 

  Μπορεί να τα κρατάνε ως επτασφράγιστα μυστικά, επειδή φοβούνται μήπως τους αντιγράψουν (δεν είναι σωστό να τα κάνουν άλλοι αυτά που σκέφτηκαν αυτοί για τον τόπο…), μπορεί να θεωρούν ότι είναι καλύτερα να λένε διάφορα προφορικά, μιας και τα γραπτά μένουν… Πού ξέρεις; Αποκλείεται κάνας περίεργος να τα κρατήσει για οδηγό στην κριτική του κατά την απολογία τους; Καλύτερα «έπεα πτερόεντα»… και ποιος θα τα θυμάται; 

  Κείμενα, λοιπόν, δεν κυκλοφορούν ακόμη. Εξαιρουμένου του Μήτσιου (Μήτσιος! Μήτσιος! Μήτσιος!) που έγραφε και πριν συχνά και γράφει, ενημερώνοντας για θέματα αργιθεάτικου ενδιαφέροντος και για τις θέσεις του, μόνο ένα γραπτό είδα από άλλον ως τώρα. Θα περάσουν οι εκλογές και πάλι με τον Μήτσιο θα ξεμείνω…

  Τα προγράμματα διακινούνται, ως φαίνεται, μέσω φέισμπουκ (να μην τα μαθαίνει κι η γριά που δεν ξέρει να κάνει λάικ) ή σε διάφορες συγκεντρώσεις οπαδών, ακόμη κι εκτός Αργιθέας, λες και δε δικαιούνται όλοι οι  άλλοι πολίτες να τα γνωρίζουν. Τι καλύτερο, θα πεις, απ’ το να παρουσιάζεις το πρόβλημα της Σκάλας Ανθηρού στη Σκάλα του Μιλάνου ή το πρόβλημα Ντρασκού στα Ηλύσια (μπορεί και ηλίθια) Πεδία του Παρισιού ή στα Ιλίσια των Αθηνών!... Τα λες και ξαλαφρώνεις… Λίγο είναι; 

  Πιθανόν να κυκλοφορήσουν τα προγράμματα μέσα στην τελευταία προ εκλογών εβδομάδα. Μόνο που τότε δε θα προλάβουμε να τα διαβάσουμε, θα πάθουμε σαν τον Χρυσοχοΐδη με το μνημόνιο… Θα πεις κι ο Τζουμάκας που το διάβασε, τι κατάλαβε;

Το φεϊσμπουκείν εστί φιλοσοφείν…

  Φεϊσμπουκούμεν γαρ μετ’ ευτελείας… 

Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μπήκαν γερά και στο πολιτικό παιχνίδι, έγιναν μέσο και εργαλείο επικοινωνίας, πληροφόρησης, παραπληροφόρησης και δημαγωγίας. Αλληλοθαυμαζόμενοι κι αλληλοϋβριζόμενοι σε ένα διαρκές ξεκατίνιασμα και αποθέωσης του γελοίου,  ανταλλάσσουν τις εξυπνάδες τους και ανταγωνίζονται ποιος 

θα επικρατήσει στον διαγωνισμό μπαρούφας, στον πόλεμο των εντυπώσεων. Υποτίθεται ότι έγιναν και φεϊσμπουκόφιλοι πρώτα, στείλανε μεταξύ τους αιτήματα φιλίας, για να μπορούν να μαλώνουν όποτε θέλουν… Για ένα σχόλιο! Για ένα λάικ!  

  Ναι, δε φταίνε τα μέσα για τον ευτελισμό. Φταίει που χάσαμε πια σε μεγάλο βαθμό και το φιλοκαλούμεν… 

Ζητούνται εποχικοί υπάλληλοι

  Τώρα κατάλαβα γιατί διαχρονικά οι κυβερνήσεις κάνουν προσλήψεις έκτακτου προσωπικού λίγο πριν τις εκλογές. Ουδεμία ψηφοθηρική στόχευση υπάρχει, όμως υπάρχουν αυξημένες ανάγκες και χωρίς χέρια δε βγαίνει η δουλειά. 

  Είναι όπως τα ξεφλουδίσματα, ο κούρος, ο θέρος και κάθε εργασία που γινόταν  με αλληλοβοήθεια και την έλεγαν οι παλιοί παρακαλιά.

  «Οι πολλοί πήραν την πόλη κι ο μοναχός απόμεινε» λέει η παροιμία.

  Παρακαλιά… είναι και τώρα. Άλλοι παρακαλούν να τους ψηφίσουν κι άλλοι παρακαλούν να τους διορίσουν. Κάπως έτσι γίνεται και πάντα σμίγουν ο χαντζής κι ο κυρατζής και έσονται εις σάρκαν μίαν και τρώνε τις σάρκες του δήμου, της περιφέρειας και της πατρίδας…

  Ζητούνται ως εποχικοί υπάλληλοι στο Καφενείο αρθρογράφοι, σκιτσογράφοι, ζωγράφοι, βιογράφοι, λιβελλογράφοι, αθλιογράφοι (στις δυο τελευταίες κατηγορίες θα προτιμηθούν όσοι  έχουν προϋπηρεσία στον κίτρινο τύπο). Ζητούνται, επίσης, βοηθοί καφετζή και προπαντός καθαρίστριες, πολλές καθαρίστριες, γιατί είναι πολλή η δουλειά (και για την ποσόστωση, μην το ξεχνάμε!...). Αν κυβερνήσουν κάποτε τη χώρα καθαρίστριες, ίσως και μόνο τότε έχει ελπίδες να σωθεί κι απ’ την πολλή βρομιά να καθαρίσει…  

  Για την πρόσληψή σας απαιτείται βιογραφικό (να το πάλι), κάποια συστατική επιστολή κι αν έχετε πολιτικό μέσον, είναι πολύ καλύτερα. Ακόμη κι αν δε σας πληρώνω, θα είστε κερδισμένοι, γιατί θα αποκτήσετε εμπειρίες και θα προσθέσετε  ένα επιπλέον προσόν στο βιογραφικό σας (αλογόμυγα έγινε πια το βιογραφικό). Και μην ξεχνάτε!... Όλοι κάποτε ξεκινούν από εποχικοί, γίνονται συμβασιούχοι, μπαίνουν σε αορίστου χρόνου, μονιμοποιούνται και μετά καταγγέλλουν το σύστημα…

   

Οδηγίες προς υποψήφιους

  Οι υποψήφιοι, για να πείσουν τους ψηφοφόρους να τους ψηφίσουν, καλά είναι να γνωρίζουν και προπαντός να εφαρμόζουν τα κάτωθι:

  Παίρνεις τους εκλογικούς καταλόγους και κατατάσσεις τους ψηφοφόρους σε 4 κατηγορίες: σίγουροι, πιθανοί, κίβδηλοι, αντίπαλοι

  Οι σίγουροι είναι σίγουροι, απλώς σε κάθε ευκαιρία τούς κλείνεις το μάτι και τους βαράς την πλάτη…

  Στους πιθανούς υπενθυμίζουμε τα καλά που τους έχουμε κάνει: «Θυμάσαι, ορέ κουμπάρε, τότε που σ’ έπιασε μια δυνατή βροχή και σου έδωσα μια ομπρέλα;». Τάζουμε τα πάντα κατά τις ανάγκες τους και τονίζουμε πόσο χρήσιμοι θα τους είμαστε: «Ποιος θα σ’ κρατήσει τ’ μιριά κι του μπλάρι, για να  του φουρτώ’εις;», «Ποιος θα σι βουηθήσει στουν κούρου απ’ τα γ’ρούνια;»… κι άλλα τέτοια. 

  Οι κίβδηλοι είναι η δυσκολότερη κατηγορία, δεν ξέρεις πώς να τους μπιχειρ’στείς. Χρησιμοποιείς κάθε μέσο κι αφήνεις να πλανώνται διάφορες απειλές, για να αναγκαστούν να σε ψηφίσουν. Για να ψηφίσουν με… «ελεύθερη βούληση», τους λες να σταυρώσουν και κάποιο όνομα που επιλέγεις εσύ, ώστε να τσεκάρεις εύκολα αν σε ψήφισαν. Τους υπενθυμίζουμε και τις συνέπειες αν δε μας ψηφίσουν: «Μπορεί να χάσεις τη δουλειά σου…», «Ξέρεις κατά πού πέφτει το Σουφλί Έβρου;»…

  Οι αντίπαλοι είναι η ευκολότερη κατηγορία. Αυτούς, χωρίς περιστροφές, τους εκβιάζεις, τους απειλείς και τους δίνεις σημαδεμένα ψηφοδέλτια. Προσοχή! τις απειλές πάντα να τις κάνετε προφορικά, μην τσακώσιτι κάναν μπιλιά…

  Ως γενική οδηγία να θυμάστε: «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα».

  Επίσης, είναι πολύ βασικό να ξέρετε πού… «πατάει το σαμάρι» κάθε ψηφοφόρο και να του το λέτε, για να ξέρει ότι το ξέρετε και είναι στο χέρι σας και στη μεγαλοθυμία σας να μην το καταγγείλετε ή να τον βοηθήσετε σχετικά:

  Πότι του κόλλ’σις αυτό του κουζινάκι στου σπίτι;

  Πώς δε σι κατάλαβαν πο’ ’κουψις 49 παλούκια κιδρίσια; 

  Δε σκιάζισι μην ανακαλύψουν π’ δήλουσις πλειότιρα γίδια απ’ αυτά πο’ ’χ’ς;

  Ξέρ’ς ότι τα κυπρουκούδουνα σ’ ικπέμπουν βρόντου παριπάν’ απ’ του ιπιτριπτό;

  Πώς να σι κρατήσου στ’ δ’λειά, άμα δεν καταφέρου να βγου πρόιδιρους;

  Έκανις τίπουτα να σβή’εις ικειό του πρόστιμου;

  Δε μι ξαναγλέπ’ς στου μαγαζί σ’!... (σκασίλα μας!).

  Τώρα, τι να σας τα λέω, έχετε ακούσει ή ανακαλύψει ή εφαρμόσει μόνοι σας πολλά περισσότερα. Αυτά είναι επιπέδου νηπιαγωγείου…

Οδηγίες προς ψηφοφόρους

  Όταν βρεθείτε απέναντι σε υποψηφίους με τα παραπάνω χαρακτηριστικά, μία είναι η οδηγία: Μαυρίστε τους! Αγωνιστείτε να τους μαυρίσουν κι άλλοι! Μαύρο, λέμε...

  Όσους και όπου σας απειλούν στον εργασιακό σας χώρο… δουλέψτε τους! Τους αξίζει κάθε κοροϊδία: «Δε μας κολλάει ύπνος το βράδυ. Σκεφτόμαστε πώς να βρούμε τρόπους να εκλεγείς και πώς να αντιμετωπίσουμε τους αντιπάλους σου» και μέσα σας να λέτε: «Θα στ’ φκιάσου ιγώ τ’ γουρνούλα σ’, αρέ κιαρατά, άμα τρυπώσου μέσα στου παραβάνι». 

  Εξηγήστε στους συγγενείς και φίλους σας ότι δεν μπορείτε να τους ψηφίσετε όλους. 

Αναζητήστε τους ανθρώπους με ήθος, συνέπεια και ταπεινότητα, ανθρώπους με ξεκάθαρες θέσεις και στόχους στα διάφορα ζητήματα που θα αναλάβουν να διαχειριστούν. Αν πιστεύετε ότι θα είναι καλοί σ’ αυτά για τα οποία  θα τους εκλέξετε, εμπιστευτείτε τους , ψηφίστε τους, στηρίξτε τους!    

Δημώδες προεκλογικό επιτραπέζιο τραγούδι

(τραγουδά ο απελπισμένος αναποφάσιστος ψηφοφόρος)

Χαριτωμένη συντροφιά μού λέει να τους ψηφίσω
κι εγώ τους λέω δεν μπορώ, τους λέω δεν το κάνω,

αφού είστε όλοι φίλοι μου, ποιον να πρωτοσταυρώσω;

Ποιανού να κάνω την καρδιά, τους άλλους να πληγώσω;

Μη με πολυζορίζετε κι ακούστε τι σας λέω!

Δώστε μου ψηφοδέλτια, βάλτε και τον σταυρό σας 

κι ένα θα πιάσω απ’ τον σωρό, με κλήρο θα ψηφίσω!

Μη γίνουμε από δυο χωριά κι η συντροφιά χαλάσει…

  Συμβουλή: Την άλλη φορά να είσαι υποψήφιος! Κι αν δε σε ψηφίσουν, τουλάχιστον δε θα σου ζητάει κανένας ψήφο. Θα γλυτώσεις…

Πρόεδροι και τοπικά συμβούλια τοπικών κοινοτήτων

  Μην ξεχάσετε τους προεστούς του χωριού! Να ψηφίσετε και γι’ αυτούς! Καλά είναι να ψηφίσετε αυτούς που δε μένουν μόνιμα στο χωριό. Να τους έρχεται άκοπα και η αποζημίωση των τετρακοσίωνε περίπου ευρώνε και να τρώνε  εις υγείαν των χαζώνε.

Μην ξεχάσετε τους τοπικούς δημογέροντες, κοτσαμπάσηδες και προκρίτους!... (έστω χωρίς κρίση). Να ξέρετε! Τάζουν και διορίζουν από τώρα, πριν καν βγουν…

  Η μεγάλη πλάκα μάς έρχεται εκ κώμης Μπουκοβίτσας. Εκεί κατεβαίνει, για το τοπικό συμβούλιο, συνδυασμός αποτελούμενος από οχτώ υποψήφιους και οι εφτά διαμένουν μόνιμα εκτός Ανθηρού, δεν ξέρω σε ποια αστικά κέντρα (δέχομαι και διαψεύσεις). Ένας, μάλιστα, είναι άγνωστος στους Ανθηριώτες (μυστικός πράκτορας είναι;) και ψάχνουν να μάθουν ποιος είναι… Αφού είναι άντρας, αποκλείεται να είναι νύφη. Κάνας γαμπρός θα είναι, αλλά τέτοια τιμή σε γαμπρό ούτε οι Λεοντίτες δεν έκαναν…

  Αυτά τα κακά έχουν οι πρωτεύουσες, φίλοι Ανθηριώτες! Χάνεσαι μες στην πολυκοσμία… Ανθηρό, Κατούσι, Λαγκάδι, Κούκος, Αγιαπόστολοι, Σπ’λιά, Κριτσιάρ’ς… ψάξι να βρεις τίνους γαμπρός είνι!... Πάντους, άμα βάνιτι τ’ς γαμπροί υπουψήφιοι στου τουπικό, δε θα σας μείνει κουρίτσι ανύπαντρου. Ούτι θα χαλέβουν προίκα. Μαναχά να γραδώνουν σι κάναν συνδυασμό θα νείρουντι.

  Μετά τις εκλογές, μαζί με τις ευχές στους νεοεκλεγμένους προέδρους τοπικών και συμβουλίων χωριών, το Καφενείο θα ασχοληθεί με το θέμα. Μέχρι τότε όποιος απαντήσει σε ποια δουλειά σου δίνουν τετρακόσια ευρώ, χωρίς να πηγαίνεις, θα πίνει δωρεάν καφέ για μια τετραετία, δηλαδή, για όσο πληρώνεται και ο μονίμως απών πρόεδρος…    

                                  Ένας πασάς διαβαίνει κι άλλος έρχεται…

  Το σύστημα διοίκησης στη χώρα έγινε οθωμανικόν! Ξεκινάμε απ’ τον τοπικό πρόεδρο (αγά), πάμε στον δήμαρχο (μπέη), συνεχίζουμε με περιφερειάρχη (πασά) και καταλήγουμε στον πρωθυπουργό (μεγάλο βεζίρη).

  Στα χρόνια της τουρκοκρατίας  όλα τα αξιώματα αγοράζονταν και δεν υπήρχαν μισθοί. Ο κάθε αξιωματούχος, καταπιέζοντας τους δυστυχείς υπηκόους του, μάζευε τα ποσά που ο ίδιος ξόδεψε να αγοράσει το αξίωμα και για όλες τις ανάγκες του. Ο αγάς στο  χωριό του, ο μπέης στην επαρχία του, ο πασάς στην περιφέρειά του κι   μεγάλος βεζίρης τα μάζευε απ’ όλους.

  Πώς να μην έρθουν στον νου μου αυτά, βλέποντας αρκετούς υποψήφιους να ξοδεύουν πολλά χρήματα αφανώς, αδιαφανώς και μαύρα προφανώς, προκειμένου να επιτύχουν το επιθυμητό αξίωμα; Και γιατί τα ξοδεύουν; Τους περισσεύουν; Μήπως θέλουν να τα ξαναμαζέψουν και με ποιον τρόπο; Μήπως κάποιοι ορατοί ή αόρατοι χρηματοδότες θα τους έχουν την επομένη του χεριού τους; Σκεφτείτε και καμιά δεκαριά ακόμη ερωτήματα…

  Ο υποψήφιος σίγουρα έχει κάποια έξοδα προβολής, μετακίνησης, παράβολα, κόστος 

επικοινωνίας, έξοδα για σόλες από παπούτσια και γι’ αυτό ο νόμος σωστά προβλέπει κάποιες δαπάνες. Όμως, απ’ τις υπερβολές και απ’ την αδιαφάνεια πώς να μας προστατέψει ο νόμος; Ας ανοίξουμε τα μάτια μας!

Όταν

Όταν θα πάω κυρά μου στο παζάρι, θα σου αγοράσω μια παράταξη…

  Όταν κάνω μια παράταξη, η ενδόμυχη ευχή μου είναι να μην καταφέρουν να κάνουν οι άλλοι παρατάξεις, για να πάρω τη νίκη στις εκλογές χωρίς αγώνα.

  Όταν οι άλλοι κάνουν παρατάξεις, ενδόμυχη ευχή μου είναι να έχουν ανίσχυρες παρατάξεις, για να κερδίσω εύκολα.

  Όταν δεν ασχολούμαι με τη δική μου παράταξη κι ασχολούμαι και κάνω κριτική στις άλλες, προσπαθώντας να βρω σημεία υπεροχής της δικής μου, μάλλον με κυρίευσε το άγχος και ο φόβος.

  Όταν όλα τα προηγούμενα τα εκφράζω δημόσια και με πολλούς τρόπους, φανερώνω  ότι ζορίζομαι, χάνω την ψυχραιμία μου και έχω περιέλθει σε πανικό (χώρια που φανερώνω και τον χαρακτήρα μου). 

  Όταν καταφέρω να τα ξεπεράσω αυτά, μπορεί κάποτε να ξανακάνω παράταξη…

Με ποιον είμαι στις εκλογές…

  Κατ’ αρχάς να σας ομολογήσω τι μου συμβαίνει: Δεν είμαι με όλους τους Αργιθεάτες που είναι υποψήφιοι εντός Αργιθέας και δεν μπορώ να τους ψηφίσω, για διαφορετικούς  λόγους  τον καθένα. Είμαι με τους Αργιθεάτες που είναι υποψήφιοι εκτός Αργιθέας, αλλά δεν μπορώ κι αυτούς να τους ψηφίσω, οπότε διάφορο δεν έχουν παρά τις ευχές μου. Δεν ξέρω πόσους έχουμε τέτοιους υποψήφιους και σε ποιους δήμους της χώρας. Καλή επιτυχία να έχουν! Άλλους θα ταλαιπωρούν μετά, εμάς τι μας νοιάζει… Θέλουμε, όμως, να μαθαίνουμε τα καλύτερα και να δίνουν με την παρουσία τους καλή περί Αργιθέας μαρτυρία.

  Θα σταθώ ξεχωριστά στη Λάρισα, όπου και διαμένω, και στην παράταξη του Παναγιώτη Γούλα για τον δήμο Λαρισαίων. Υποψήφιοι δημοτικοί σύμβουλοι ο γιατρός Βασίλης Δεληγιάννης, ο λογιστής Κώστας Κούτσικος κι ο δικηγόρος Άκης Νασιώκας. Οι δυο πρώτοι εκ Βραγκιανών δένουν απόλυτα με τη Λάρισα και τη ζέστα της, όπως καταλαβαίνετε εσείς που ξέρετε τι θα πει ζέστα βραγκιανίτικη. Ο Άκης μόνο ως προερχόμενος από χωριό προσήλιο δικαιολογεί την παρουσία του, γιατί όπως και να το κάνουμε το Σπυρέλο έχει υψόμετρο και τη δροσιά του. Όσοι Αργιθεάτες ψηφίζετε στη Λάρισα, σταυρώστε τους!  Αυτούς ή όποιους άλλους κι αν υπάρχουν. Σταυρό και στους Χρήστο Καλομπάτσιο και Αποστόλη Γούλα,  που είναι υποψήφιοι για την περιφέρεια.

 

Και ποτέ μην προσπερνάς ό,τι λέει ο ΑΡΚΑΣ…                                       

18/5/2019

Ἡ κάλτσα τῆς Νώενας (1907) του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη Κείμενο - AUDIOBOOK διαβάζει ο Κωνσταντίνος Οικονόμου

 Σατιρίζοντας τα [κακώς] εκκλησιαστικά κείμενα της εποχής! 

Ἡ κάλτσα τῆς Νώενας (1907)

του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη Κείμενο - AUDIOBOOK

διαβάζει ο Κωνσταντίνος Οικονόμου

  ― Καὶ τὰ κουνούπια πῶς νὰ ηὗραν τρόπον κ᾿ ἐσώθησαν εἰς τὴν Κιβωτόν; Κ᾿ ἡ μυῖγα; καὶ τὰ μυιγαράκια; κ᾿ οἱ μουσίτσες*;

― Καὶ τὰ μικρόβια;

Αἱ δύο κυρίαι εἶχαν τὸν λόγον. Ἡ πρώτη, εὐτραφής, μεγαλόσωμος, καὶ καλοκαμωμένη, ὅσον ἐφαίνετο ὑπὸ τὰς ἀκτῖνας τῆς σελήνης, μέσῳ τοῦ δένδρου, καὶ ὑπὸ τὸ φῶς ἑνὸς φανοῦ ἐπὶ χαμηλοῦ στύλου, ἔξωθεν τοῦ ἐξοχικοῦ καφενείου, ἦτο σύζυγος τοῦ παρακαθημένου αὐτῇ ὑπερμεσήλικος κυρίου μὲ τὴν γενειάδα, ὅστις ἦτο ἐπαρχιώτης πολιτευόμενος. Ἡ ἄλλη, νεαρὰ ἀκόμη, ἄγαμος, ἦτο ἐν ἐνεργείᾳ δασκάλα. Εἷς γνώριμός των, νεαρὸς κύριος, συνεπλήρου τὴν τετράδα. Εἶχαν πίει τὸν καφέν των, τὴν θερινὴν ἐκείνην νύκτα, καὶ ἀνεψύχοντο.

― Κι ὁ ψύλλος τάχα ποῦ νὰ ἐτρύπωσε, καὶ κατώρθωσε νὰ γλυτώσῃ; εἶπεν ἡ δασκάλα.

― Δὲν ἀμφιβάλλω ὅτι στὴν κάλτσα τῆς Νώενας θὰ ἐχώθη, ἀπήντησεν ἡ μεγαλόσωμος.

Ὅλοι ἐκάγχασαν.

― Μὰ ἡ ψείρα;

―Ὤ, ἡ ψείρα; Χωρὶς ἄλλο θὰ ἐκόλλησε στὴν γενειάδα τοῦ Νῶε.

Ὁ γηραιὸς κύριος ἀκουσίως ἔψαυσε τὴν γενειάδα του.

* * *

Εἰς ἕνα ὅμιλον ἀντικρινὸν ἐκάθηντο τρεῖς λιμοκοντόροι. Οἱ δύο μόνον ἐφοροῦσαν στενά. Ὁ τρίτος, ἀμύστακος ἀκόμη, ἐφοροῦσε κομψὰ ρασάκια, καὶ εἶχε τὴν κοτσίδα του ὀπίσω δεμένην εἰς τὴν μέσην μὲ κορδέλαν. Ἴσως ἦτο Ριζαρείτης.

Κατὰ σύμπτωσιν, κ᾿ ἐκεῖ ἡ ὁμιλία ἦτο σχετικὴ μὲ τὴν Παλαιὰν Διαθήκην. Οἱ τρεῖς νέοι ὡμιλοῦσαν ἐν ἐξάψει, κ᾿ ἐφαίνοντο ὅτι εἶχαν δειπνήσει ἐν ἀφθονίᾳ.

― Καὶ τίνος τὰ πουλᾷς αὐτά, βρέ;… Πῶς μίλησεν ἡ γαϊδάρα τοῦ Βαρλαάμ; (sic) Τίνος τὰ πουλᾷς αὐτά, βρέ;

Τὸ βρὲ ὁ Ριζαρείτης τὸ ἀπηύθυνε βεβαίως εἰς τὸν ἀόρατον καὶ ἀπρόσωπον [τὸν] διευθυντὴν συντάκτην τῆς Ἱερᾶς Γραφῆς, πρὸς τὸν ὁποῖον ἀπέστρεφε ρητορικῶς τὸν λόγον. Ἴσως εἰς τὸν προφήτην Μωυσέα.

― Τίνος τὰ πουλᾷς αὐτά; ἐπανέλαβε καὶ τρίτην φοράν.

Ὁ νεαρὸς κύριος τοῦ γείτονος ὁμίλου, ἂν κ᾿ ἐγέλασε μὲ τὰς ἐλαφρὰς εὐφυολογίας τῶν δύο γυναικῶν, φαίνεται ὅτι δὲν εὐηρεστήθη ἀπὸ τὴν βαναυσότητα τοῦ μικροῦ ρασοφόρου. Καὶ ἀποτεινόμενος πρὸς τὴν ἰδίαν ὁμάδα του, ἀρκετὰ μεγαλοφώνως ὥστε ν᾿ ἀκούεται καὶ ἀπὸ τοὺς γείτονας, εἶπε:

― Τίνος τὰ πουλᾷ;… Μ᾿ αὐτὰ τὰ πράγματα, εἶναι εἴκοσιν αἰῶνες τώρα, ἐξακολουθοῦν νὰ πουλοῦνται εἰς ἑκατομμύρια ἀνθρώπων, καὶ μάλιστα αἱ Βιβλικαὶ Ἑταιρεῖαι τὰ πουλοῦν μεταφρασμένα εἰς τριακόσιες τόσες γλῶσσες… Κ᾿ ἔπειτα, ἐκεῖνος ποὺ τὰ πουλᾷ, ὡς θαῦμα ζητεῖ νὰ τὰ πουλήσῃ καὶ ὄχι ὡς κοινόν τι καὶ σύνηθες. Οὐδὲ βιάζει κανένα νὰ τὸ πιστεύσῃ.

― Καὶ δὲν εἶναι καὶ πολὺ παράξενο ἂν ὡμίλησε μίαν φορὰν ἡ γαϊδάρα, εἶπεν ἀκάκως ὁ γηραιὸς κύριος. Πόσοι γαϊδάροι καὶ γαϊδάρες πόσες μιλοῦν!

―Ἂς τ᾿ ἀφήσουμε αὐτό, εἶπεν ὁ νέος. Μὰ ἰδέτε πόσον καλὰ ὁ νεαρὸς αὐτὸς ρασοφόρος μανθάνει τὰ «ἱερὰ γράμματα», ἀφοῦ τὸν Βαλαάμ, τὸν μάντιν, ποὺ ἔζησε χίλια χρόνια πρὸ Χριστοῦ, τὸν κάνει Βαρλαάμ, τὸν αἱρετικὸν τῆς 13ης μετὰ Χριστὸν ἑκατονταετηρίδος… Καὶ τὸ κάτω-κάτω, κύριε, ἐπέφερεν οἱονεὶ ἀποστρέφων τὸν λόγον πρὸς τὸν Ριζαρείτην, ἀφοῦ δὲν σ᾿ ἀρέσει, κύριε, ἡ Θρησκεία καὶ τὸ ἱερατικὸν στάδιον, διατί φορεῖς ράσα, καὶ διατί οἱ φιλόστοργοι γονεῖς σου σὲ στέλνουν νὰ φοιτᾷς εἰς τὴν Ριζάρειον; Ἕως πότε θὰ εἴμεθα ἀχαρακτήριστοι Γραικύλοι;

το AUDIOBOOK ΕΔΩ:

ΚΑΙ ΣΤΟ YOUTUBE: 

https://www.youtube.com/watch?v=siq0VwkO19o

Η Θεσσαλονίκη στο Διχασμό 1915 - ΒΙΝΤΕΟ Βίντεο με εικόνες της Θεσσαλονίκης το 1915, στα χρόνια του Διχασμού, από εικόνες του Nat. Geographic [με a.i.] Επιμ. Κωνσταντίνος Οικονόμου

 

Η Θεσσαλονίκη στο Διχασμό 1915 + ΒΙΝΤΕΟ

Βίντεο με εικόνες της Θεσσαλονίκης το 1915, στα χρόνια του Διχασμού, από εικόνες του Nat. Geographic [με a.i.]

Επιμ. Κωνσταντίνος Οικονόμου

   Το 1915 υπήρξε έτος-σταθμός για τη Θεσσαλονίκη, μόλις τρία χρόνια μετά την απελευθέρωσή της, καθώς η πόλη βρέθηκε στο επίκεντρο του Εθνικού Διχασμού, της σφοδρής δηλαδή σύγκρουσης μεταξύ του πρωθυπουργού Ελευθερίου Βενιζέλου και του Βασιλιά Κωνσταντίνου Α', μιας σύγκρουσης που σημάδεψε για δεκαετίες τον Ελληνισμό

 

  Γεγονότα του 1915: Τον Οκτώβριο του 1915, αγγλογαλλικά στρατεύματα της λεγόμενης Στρατιάς της Ανατολής αποβιβάστηκαν στη Θεσσαλονίκη μετά από πρόσκληση του Βενιζέλου, προκειμένου να βοηθήσουν τη Σερβία εναντίον της Βουλγαρίας και να υπερασπιστούν τη Μακεδονία μας από πιθανή βουλγαρική εισβολή. Όμως, η παρουσία των συμμάχων της ΑΝΤΑΝΤ σε ελληνικό έδαφος θεωρήθηκε από τους βασιλικούς ως παραβίαση της επίσημης ουδετερότητας της χώρας, βαθαίνοντας το ρήγμα μεταξύ των δύο παρατάξεων. Ήταν τότε που ο Βασιλιάς εξανάγκασε τον Βενιζέλο σε παραίτηση (Οκτώβριος 1915), παρά την πρόσφατη εκλογική του νίκη τον Μάιο του ίδιου έτους, οδηγώντας τη χώρα σε παρατεταμένη αστάθεια. Η Θεσσαλονίκη μετατράπηκε σε ένα "περιχαρακωμένο στρατόπεδο" (Salonica Camp), γιατί χιλιάδες στρατιώτες από διαφορετικά έθνη (Γάλλοι [και από τις αφρικανικές επαρχίες], Άγγλοι, Σέρβοι, αργότερα Ιταλοί και Ρώσοι) κατέκλυσαν τους δρόμους, δημιουργώντας μια πρωτόγνωρη ατμόσφαιρα. Οι κάτοικοι, τουλάχιστον αρχικά, αντιμετώπισαν τους συμμάχους με επιφύλαξη, ακόμη και εχθρότητα, θεωρώντας τους υπεύθυνους για την εσωτερική πολιτική αναταραχή. Η πόλη, τα επόμενα τρία-τέσσερα χρόνια λειτούργησε ως η βάση ανεφοδιασμού και το στρατηγικό κέντρο για το Μακεδονικό Μέτωπο του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Το 1915 απεσταλμένοι του National Geographic έφτασαν για ρεπορτάζ στη Θεσσαλονίκη κληροδοτώντας μας εικόνες της πόλης, συμβάλλοντας στη ... σωτηρία από τη λήθη μιας εποχής τόσο μακρινής!

ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΕΔΩ: 

ΚΑΙ ΣΤΟ YOUTUBE: 

https://www.youtube.com/watch?v=dLd97lqrHNM&feature=youtu.be

Η Σελήνη + ΒΙΝΤΕΟ Του Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου δασκάλου - συγγραφέα

 

   Η Σελήνη + ΒΙΝΤΕΟ 

Του Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου δασκάλου - συγγραφέα

  ΓΕΝΙΚΑ: Η Σελήνη, μοναδικός φυσικός δορυφόρος της Γης και πέμπτος μεγαλύτερος φυσικός δορυφόρος του ηλιακού συστήματος, πήρε το όνομά της από την Σελήνη, αρχαιοελληνική θεότητα. Αποτελείται από στερεά υλικά παρόμοιας σύστασης με αυτή της Γης. Είναι το φωτεινότερο σώμα στην ουράνια σφαίρα μετά τον Ήλιο, επειδή είναι κοντινότερο στη Γη. Εξαιτίας αυτής της εγγύτητας, η Σελήνη έχει ισχυρή βαρυτική επίδραση στη Γη [παλιρροϊκή αλληλεπίδραση], προκαλώντας φαινόμενα όπως οι παλίρροιες. Έχει διάμετρο 3476 km, περίπου το ένα τέταρτο της γήινης διαμέτρου και το 1/81 της μάζας της Γης. Η ένταση της βαρύτητας στην επιφάνεια της σελήνης είναι το 1/6 της βαρύτητας της Γης. Η ακτίνα της πρωτοϋπολογίστηκε από τον Αρίσταρχο με σφάλμα 32% και αργότερα από τον Πτολεμαίο με σφάλμα μόνο 5% Ο όγκος της Σελήνης είναι το 0,020 του γήινου όγκου, η επιφάνειά της το 0,074, η περιφέρειά της στον ισημερινό το 0,273 της Γης. Η εξαιρετικά αραιή ατμόσφαιρά¹ της [πιστεύεται ότι όλη η σεληνιακή ατμόσφαιρα ζυγίζει μόλις 10 τόνους!] αποτελείται από: ήλιον 25%, νέον 25%, υδρογόνο 23%, αργό 20%, ενώ υφίστανται και ίχνη μεθανίου αμμωνίας και διοξειδίου του άνθρακα. Τέλος Η σελήνη έχει θερμοκρασίες που ποικίλλουν από 123°C στην ημέρα έως -170°C τη νύχτα στον ισημερινό, και κάτω από -233°C στους μόνιμα σκιασμένους πολικούς κρατήρες.

ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ: Η μέση απόσταση Γης - Σελήνης είναι 384.403 χιλιόμετρα [παρατηρείται ότι η απόσταση αυξάνεται κατά 0.2 εκατοστά το μήνα και αυτό συμβαίνει λόγω των παλιρροϊκών δυνάμεων]. Η διάμετρος της σελήνης είναι 3.476 χιλιόμετρα. Περιστρέφεται στον ελαφρώς κεκλιμένο άξονά της σε 27 ημέρες 7 ώρες και 43 λεπτά, ακριβώς στον ίδιο χρόνο που διαρκεί η τροχιακή περιφορά της γύρω από τη Γη. Αυτός ο συντονισμός είναι η αιτία που από τη γη βλέπουμε πάντα την ίδια όψη της, κάτι που οφείλεται στην βαρυτική έλξη από τη Γη. Η Γη και η Σελήνη βαρυτικά αποτελούν ενιαίο σώμα με κοινό βαρυτικό κέντρο. Οι εκλείψεις Ηλίου προκαλούνται από τη φαινομενική διάβαση της Σελήνης, μπροστά από το ήλιο, σκιάζοντας μέρος της Γης.

  ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ: Αρκετοί μηχανισμοί έχουν προταθεί για το σχηματισμό της Σελήνης, 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια πριν και 50 εκατομμύρια χρόνια μετά τον σχηματισμό του ηλιακού συστήματος. Οι κυριότερες θεωρίες επιγραμματικά είναι οι εξής: α΄ αποκοπή της Σελήνης από το φλοιό της Γης από φυγόκεντρη δύναμη, που θα απαιτούσε, όμως, υπερβολικά μεγάλη αρχική ταχύτητα περιστροφής της Γης, β΄ ο βαρυτικός εγκλωβισμός γύρω από τη Γη μίας προσχηματισμένης Σελήνης, η οποία θα απαιτούσε, όμως, εκτεταμένη ατμόσφαιρα της Γης ώστε να διαχέει την ενέργεια της εκεί που διέρχεται η Σελήνη, και τέλος γ η συν-δημιουργία Γης και Σελήνης στον αρχέγονο δίσκο του Ηλιακού Συστήματος, που δεν εξηγεί, όμως, την έλλειψη μεταλλικού σιδήρου στο φεγγάρι. Πιθανότερος μηχανισμός είναι η σύγκρουση ενός πλανήτη με τη νεαρή Γη. Μετά τη σύγκρουση τα σωματίδια που εκτινάχθηκαν στο διάστημα τέθηκαν σε τροχιά γύρω από τη Γη και στο τέλος σχημάτισαν τη Σελήνη. Οι γιγάντιες συγκρούσεις, άλλωστε, πιστεύεται ότι ήταν κοινές στις αρχές του Ηλιακού Συστήματος. Μια ακόμη θεωρία υποστηρίζει ότι αρχικά δημιουργήθηκαν δύο φεγγάρια τα οποία στη συνέχεια συγχωνεύτηκαν σε μια αργή σύγκρουση, σχηματίζοντας την σημερινή Σελήνη. Η θεωρία αυτή εξηγεί γιατί ο φλοιός της Σελήνης είναι περίπου 50 χιλιόμετρα πιο παχύς στην αθέατη πλευρά της από ότι αυτή που φαίνεται από τη Γη. Υπολογιστικά μοντέλα δείχνουν ότι το μικρότερο φεγγάρι είχε περίπου το ένα τριακοστό της μάζας της Σελήνης και διάμετρο περίπου 1.000 χιλιόμετρα. Καθώς οι παλιρροϊκές δυνάμεις της Γης θα αύξαναν την ακτίνα της τροχιάς των δύο φεγγαριών, οι ισορροπίες μεταξύ τους άλλαξαν, με αποτέλεσμα να συγκρουστούν με μικρή ταχύτητα και ουσιαστικά το μικρό φεγγάρι να απλωθεί γύρω από το μεγαλύτερο.

  ΕΞΕΡΕΥΝΗΣΗ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ: Η αποστολή Απόλλων 11 ήταν η πρώτη που προσεδαφίστηκε στη Σελήνη [1969]. Έτσι οι αστροναύτες Neil Armstrong και Buzz Aldrin έγιναν οι πρώτοι άνθρωποι που πάτησαν στην επιφάνεια της Σελήνης. Ακολούθησαν άλλοι δέκα αστροναύτες με τις υπόλοιπες αποστολές Απόλλων (12, 14, 15, 16 και 17). Νέα αποστολή στη Σελήνη προβλέπονταν περίπου το 2020, [έγινε τελικα το 2026, τον Απρίλιο, χωρίς προσελήνωση] με το πρόγραμμα Ωρίων [NASA], ενώ υπάρχουν σχέδια για επανδρωμένη αποστολή και από τους Κινέζους. Στις 13/11/2009, η NASA ανακοίνωσε ότι η αποστολή LCROSS, με μια ελεγχόμενη συντριβή συσκευής στον νότιο πόλο της σελήνης κατάφερε να ανακαλύψει σημαντικές ποσότητες νερού!

   ΚΙΝΗΣΕΙΣ: Οι βασικές κινήσεις της Σελήνης είναι δύο. Κινείται γύρω από τη Γη σε ελλειπτική τροχιά και συμπληρώνει μια περιστροφή γύρω από το κέντρο της σε 29,53 ημέρες. Ο χρόνος αυτός ονομάζεται “συνοδικός μήνας”. Επίσης περιστρέφεται γύρω από τον άξονά της, συμπληρώνοντας μια περιστροφή σε 27,3 ημέρες. Ο χρόνος αυτός ονομάζεται “αστρικός μήνας”. Το αποτέλεσμα των δύο αυτών κινήσεων είναι η Σελήνη να δείχνει σε μας πάντοτε την ίδια πλευρά. Το φαινόμενο ονομάζεται σύγχρονη “περιστροφή”, και οφείλεται στην εξίσωση των χρόνων της περιφοράς της γύρω από τη Γη και της περιστροφής γύρω από τον άξονά της. Εκτός από τις δύο αυτές κινήσεις, παρατηρούνται τα φαινόμενα των Λικνίσεων της Σελήνης, όπου εμφανίζουν τη Σελήνη σαν να πραγματοποιεί τριών ειδών παλινδρομικές κίνησεις. Η κατά μήκος λίκνιση οφείλεται στην ελαφρώς ελλειπτική τροχιά της Σελήνης, η κατά πλάτος λίκνιση, οφείλεται σε μια μικρή κλίση μεταξύ του άξονα περιστροφής της και του επιπέδου τής τροχιάς της Γης και η ημερήσια λίκνιση, οφείλεται στην μετακίνηση της θέσης του παρατηρητή πάνω στην επιφάνεια της Γης, λόγω της περιστροφής της Γης. Αποτέλεσμα του συνόλου των επιμέρους λικνίσεων της Σελήνης είναι ότι ενώ μόνο το ένα ημισφαίριο της αντικρίζει τη Γη, το ποσοστό της συνολικής επιφάνειας της Σελήνης που μπορούμε να παρατηρήσουμε, σε ένα μεγάλο χρονικό διάστημα παρατηρήσεων, φτάνει μέχρι το 59%!

  ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ: Οι αστρονόμοι ονομάτισαν τα μεγαλύτερα βαθύπεδα της Σελήνης ως θάλασσες. Οι μεγαλύτερες τέτοιες “θάλασσες” της Σελήνης είναι ονομαστικά: Νότια θάλασσα, θάλασσα Χάμπολντ, των Κρίσεων, της Γαλήνης, των Ατμών, της Γονιμότητας, του Νέκταρ, κ.ά. Μικρότερες περιοχές που θυμίζουν τέτοιες “θάλασσες” είναι οι “λίμνες” του Καλοκαιριού, του Φθινοπώρου, της Καλοσύνης, της Λύπης, της Υπεροχής, της Ευτυχίας, κ.ά. 

   

Ακόμη και όρη της Σελήνης έχουν ονοματιστεί, με σημαντικότερα τα Απέννινα της Σελήνης και η οροσειρά Ρουκ. Έχουν ακόμη ονοματιστεί Κρατήρες {Κοπέρνικος, Ίππαρχος, Αναξαγόρας, Άτλας, κ.ά.], “κόλποι” [της Αγάπης, της Επιτυχίας, της Ίριδας, κ.ά.].

ΦΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ: Ανάλογα με το ορατό από τη Γη τμήμα της Σελήνης τα μεσοδιαστήματα του σεληνιακού μήνα χωρίζονται από τις εξής φάσεις: Νέα Σελήνη [ο δίσκος της Σελήνης είναι αόρατος], Αύξων Μηνίσκος [η Σελήνη σαν “νυχάκι”], Πρώτο Τέταρτο [“μισό” φεγγάρι], Αύξων Αμφίκυρτος [τριών τετάρτων], Πανσέληνος, Φθίνων Αμφίκυρτος [εμφανής μείωση του ορατού τμήματος], τελευταίο τέταρτο [πάλι μισό φεγγάρι], φθίνων μηνίσκος [το “νυχάκι” ... επιστρέφει], Νέα Σελήνη, κ.ο.κ.

Βιβλιογραφία: Ανακάλυψη «σημαντικών» ποσοτήτων παγωμένου νερού στη Σελήνη. www.kathimerini.gr. 2009-11-13.

 konstantinosa.oikonomou@gmail.com

1. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι ήδη έχει αρχίσει να μολύνεται από τις επισκέψεις του ... ανθρωπίνου είδους!

ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΕΔΩ: 

ΚΑΙ ΣΤΟ YOUTUBE: https://www.youtube.com/watch?v=yylU8u6hsv4

Οσία Σοφία η εν Κλεισούρα 6.5. 1974 + 2 ΒΙΝΤΕΟ [Ο βίος της και η παράκληση στην Αγία]

 

Οσία Σοφία η εν Κλεισούρα 6.5. 1974 + 2 ΒΙΝΤΕΟ [Ο βίος της και η παράκληση στην Αγία]

Κωνσταντίνος Οικονόμου

   Η Οσία Σοφία Χοτοκουρίδου, το γένος Αμανατίου Σαουλίδου, γεννήθηκε το 1883 μ.Χ. στο χωριό Σαρή-ποπά (ή Σαρή-παπά) της επαρχίας Αρδάσης Τριπόλεως, Νόμου Τραπεζούντας του Πόντου. Το 1907 μ.Χ. παντρεύεται με τον Ιορδάνη Χοτοκουρίδη στο χωριό Το(γ)ρούλ της επαρχίας Αρδάσης και μετά από τρία χρόνια, το 1910 μ.Χ., απέκτησε ένα παιδί. Έπειτα από δύο χρόνια, χάνει το παιδί της το οποίο βρίσκει τραγικό θάνατο, αφού φαγώθηκε από χοίρους, ενώ δυο χρόνια μετά, το 1914 μ.Χ. χάνει και τον άντρα της τον οποίο τον πήραν οι Τούρκοι στα τάγματα εργασίας, όπου και μάλλον απεβίωσε. Η νεαρή χήρα κατέφυγε στα βουνά, όπου ζούσε ασκητικά, με μεγάλη νηστεία. Εκεί της εμφανίστηκε ο Άγιος Γεώργιος και την προειδοποίησε για επικείμενη επιδρομή των Τσετών. Η Σοφία ενημέρωσε τους συγχωριανούς της, που κρύφτηκαν και απέφυγαν τον κίνδυνο.
    Στην ανταλλαγή των πληθυσμών το καράβι που μετέφερε τους συγχωριανούς της Σοφίας στην Ελλάδα κινδύνεψε να καταποντιστεί. Αυτή έβλεπε τα κύματα γεμάτα από Αγγέλους και την Παναγία. Ζήτησε απ᾿ αυτήν να πνιγεί η ίδια και να σωθούν οι συγχωριανοί της. Η Παναγία τους έσωσε όλους. Ο καπετάνιος δεν το πίστευε πώς σώθηκαν κι έλεγε: «Κάποιον άγιο έχουμε» και οι χωριανοί του απάντησαν: «Τη Σοφία».

   

   Το 1927 με παρότρυνση της Παναγίας πηγαίνει στο μοναστήρι της στην Κλεισούρα της Καστοριάς, στην Ιερά Μονή του Γενεθλίου της Υπεραγίας Θεοτόκου, όπου έζησε ασκητικά για μισό περίπου αιώνα. Εκεί βρήκε έναν ενάρετο ιερομόναχο, τον π. Γρηγόριο, που είχε έλθει από το Άγιο Όρος, ο οποίος την κατάρτισε στη μοναχική ζωή. Έζησε ασκητικά ως λαϊκή, φορώντας τα μαύρα της χηρείας και της ασκήσεως, καθισμένη πάνω στο τζάκι και αλείφοντας το πρόσωπό της με στάχτη, για να μη φαίνεται η ομορφιά του.

   Τα περισσότερα χρόνια τα πέρασε μόνη της, με μόνο τον Θεό, μια και το μοναστήρι έμεινε χωρίς μοναχούς. Υπέμεινε τους δριμείς χειμώνες, με τη θερμοκρασία να πέφτει στους -15 βαθμούς, και την πολλή υγρασία του τόπου. Όταν της έλεγαν ν’ ανάψει φωτιά, φώναζε ένα μακρόσυρτο «Όχι!», που ακόμα ηχεί στα αυτιά όσων την άκουσαν. Κυκλοφορούσε ξυπόλητη, ενώ τα ρούχα της ήταν πάντα κουρελιασμένα και ανεπαρκή για τις συνθήκες της περιοχής. Της έδιναν καινούργια. Δεν τα φορούσε, αλλά τα πρόσφερε σε όσους είχαν ανάγκη. Κοιμόταν και σ’ έναν άλλο χώρο, πάνω σε άχυρα, αλλά από κάτω είχε βάλει σουβλερές πέτρες. Δεν λουζόταν ποτέ ούτε χτενιζόταν, και τα μαλλιά της είχαν σκληρύνει πολύ. Όταν κάποτε χρειάστηκε να τα σηκώσει από τα μάτια της, για να βλέπει καλύτερα, αναγκάστηκε να τα κόψει με το ψαλίδι που κούρευαν τα πρόβατα. Παρ’ όλα αυτά όμως, το κεφάλι της ευωδίαζε.

    Το φαγητό της ήταν λιτότατο, συνήθως με ό, τι έβρισκε στην περιοχή: μανιτάρια, μούσκλια, αγριόχορτα, φτέρη, φύλλα των δέντρων, ή με λίγη ντομάτα τουρσί, μουχλιασμένη. Τα σαββατοκύριακα έβαζε και μια κουταλιά λάδι στο πιάτο της. Άλλες φορές άνοιγε καμιά κονσέρβα ψάρι και το έτρωγε όταν είχε πιάσει ένα δάχτυλο μούχλα. Έτρωγε και σε παλιά σκουριασμένα ορειχάλκινα σκεύη, αλλά δεν πάθαινε τίποτα. Νήστευε και με το παλαιό και με το νέο ημερολόγιο, για να μη σκανδαλίζει κανέναν και όταν κάποιοι διαμαρτύρονταν για τις «υπερβολές» της, τους απαντούσε: «Παιδεύω το σαρκίο μου».

    Κι όμως, αυτή η αυστηρή με τον εαυτό της ασκήτρια ήταν πολύ γλυκιά και επιεικής με τους άλλους. Δεν κρατούσε δραχμή από τα χρήματα που της έδιναν, αλλά τα έκρυβε για να τα δώσει στους αναγκεμένους όταν θα ερχόταν η ώρα. Τα τότε κοριτσάκια, σημερινές γερόντισσες της Κλεισούρας, που μιλούσαν ελληνικά και βλάχικα, αγαπούσαν τη συντροφιά της, έστω κι αν δεν καταλάβαιναν τα ποντιακά της. Νουθετούσε τις άγαμες κοπέλες που τύχαινε να παραστρατήσουν, φρόντιζε να παντρευτούν, τις προίκιζε από τα χρήματα που της έδιναν και ανέθετε στην Παναγία την προστασία τους. «Η Παναΐα κι θα χαντ᾿ σας» (δεν θα σας χάσει η Παναγία), τους έλεγε.
 

 Ποτέ δεν πλήγωσε ή στενοχώρησε κανένα. Αν καταλάβαινε ότι κάποιος είχε προβλήματα μέσα του, περνούσε από δίπλα του, του έλεγε ένα δυο λόγια, χωρίς να την αντιληφθούν οι άλλοι, απομακρυνόταν, κι εκείνος την ακολουθούσε. Τον παρηγορούσε, τον συμβούλευε, τον ενίσχυε με τη χάρη του Θεού, κι αυτός έφευγε άλλος άνθρωπος. Έλεγε πολλές φορές: «Αυτοί ήρθαν μαύροι στην Παναγία και φεύγουν άσπροι». Γνώριζε πολλά σκάνδαλα από ιερείς, μοναχούς, λαϊκούς... Δεν κατηγορούσε ποτέ κανέναν, αλλά έλεγε: Να σκεπάζετε, να σας σκεπάζει ο Θεός».

Αγαπούσε και τα ζώα. Είχε μια αρκούδα, που ζούσε στο δάσος και την έλεγε «ρούσα». Ερχόταν κι έπαιρνε τροφή από τα χέρια της, της έγλειφε τα χέρια και τα πόδια από ευγνωμοσύνη κι επέστρεφε στο δάσος. Έβαζε ψίχουλα στα περβάζια των παραθύρων για τα πουλάκια, κι αυτά, όταν η αγία προσευχόταν, φτερούγιζαν γύρω της και κελαηδούσαν. Σαν να ζούσε στον Παράδεισο, πριν από την πτώση.

    Είχε κοινωνία με την Παναγία και τους Αγίους. Το 1967 μ.Χ., αρρώστησε βαριά, από σκωληκοειδίτιδα ή κήλη, ώστε να διπλωθεί στα δύο από τον πόνο. Δεν δέχτηκε γιατρό αλλά έλεγε: «Θα ‘ρθει η Παναγία να με πάρει από τον πόνο». Έβαζε στουπιά η φυτίλια από τις κανδήλες, ώσπου σάπισε η πληγή κι έβγαζε κακοσμία. Τότε της εμφανίστηκε η Παναγία με τον αρχάγγελο Γαβριήλ και τον Άγιο Γεώργιο. Της είπε ο αρχάγγελος: «Θα σε κόψουμε τώρα». Αυτή απάντησε: «Είμαι αμαρτωλή, να εξομολογηθώ, να κοινωνήσω, και να με κόψεις». Μια «εγχείρηση θα σου κάνουμε», της απαντά. Έγινε η επέμβαση, η Σοφία έγινε καλά και συχνά σήκωνε χωρίς ντροπή την μπλούζα ή το φόρεμά της, για να δείξει στον κόσμο την τομή που έκλεισε μόνη της.
 

 Η Οσία Σοφία, η «ασκήτισσα τῆς Παναγιᾶς» όπως αποκαλείται, εκοιμήθη εν Κυρίω στις 6 Μαΐου 1974 μ.Χ. Στις 7 Ιουλίου 1981 μ.Χ. γίνεται η πρώτη ανακομιδή των λειψάνων της, τα οποία ευωδιάζουν. Στις 27 Μαΐου 1998 μ.Χ. γίνεται η δεύερη ανακομιδή των λειψάνων της τα οποία μεταφέρονται στο μοναστήρι από το Σεβ. Μητροπολίτη Καστορίας κ.κ. Σεραφείμ. Η Μεγάλη Εκκλησία την ενέταξε το 2011 μ.Χ. στις αγιολογικές δέλτους της και την 1η Ιουλίου 2012 μ.Χ., έγινε η επίσημη ανακήρυξή της από τον Οικουμενικό Πατριάρχη στην Καστοριά.
    Στο πρώτο βίντεο, που ακολουθεί, θα ακούσουμε εκτός από το βίο της Οσίας, το ιστορικό της Ι. Μ. Κλεισούρας αλλά και θα ακούσουμε την Οσία Γερόντισσα να ψάλλει ένα ψαλτοτράγουδο στην Θεοτόκο.

ΤΟ 1ο ΒΙΝΤΕΟ - Ο ΒΙΟΣ ΤΗΣ: 

https://www.youtube.com/watch?v=2EiIws4lde8&feature=youtu.be

ΤΟ 2ο ΒΙΝΤΕΟ: Η ΠΑΡΆΚΛΗΣΗ ΣΤΗΝ ΑΓΊΑ, ΕΔΩ:

https://www.youtube.com/watch?v=9USvDcwQW5k&list=PLH04F-N8L60EZSEbg0nnFqi-q0X_eYDpI&index=13