Ετικέτες - θέματα

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

10.11.26

Αναπληρωτές, Γράφει ο Γιάννης Φρύδας

                                             Αναπληρωτές



Στιγμιότυπο οθόνης (460).jpg

Σμίλεψε, δάσκαλε, ψυχές,

όπως σου λέει ο Παλαμάς

κι ας ξέρεις πάντα ότι θα παίρνεις

παράσημο της… ανοιχτής παλάμης.


Γράφει ο Γιάννης Φρύδας


  Τον Σεπτέμβριο άλλοι μαζεύουν τα σταφύλια στο αμπέλι τους, άλλοι τα κάστανα στο ζάβατο* και οι αναπληρωτές τα μπογαλάκια τους, ώστε να είναι έτοιμοι για αναχώρηση προς άγνωστη κατεύθυνση. Αναφέρομαι στους αναπληρωτές εκπαιδευτικούς, να το ξεκαθαρίζουμε, μη γίνει κάνα μπέρδεμα με τους αναπληρωτές υπουργούς κι αρχίσετε να λυπάστε λάθος συνανθρώπους.

  Όσοι έχετε δει την ταινία «Η Οδύσσεια ενός ξεριζωμένου» θα καταλάβετε καλύτερα και την περιπέτεια ενός ξεσπιτωμένου, όπως είναι ο αναπληρωτής εκπαιδευτικός (ο πανταχού παρών και τα πάντα αναπληρών…). Το δύσκολο είναι να ξαναβρείς τρόπο να κάνεις μια νέα ανάλογη ταινία, παρότι υπάρχουν κάθε χρόνο καμιά πενηνταριά χιλιάδες πρωταγωνιστές και εξασφαλισμένη σταθερή σκηνοθεσία από το Υπουργείο Παιδείας.

  Οι εκπαιδευτικοί χωρίζονται σε δυο μεγάλες κατηγορίες: τους μόνιμους και τους αναπληρωτές. Το κοινό τους στοιχείο είναι ότι και οι δυο κατηγορίες είναι απλήρωτοι για το έργο που προσφέρουν (ή κακοπληρωμένοι, για να αποφύγω την υπερβολή της πικρής μου σάτιρας). Χωρίζονται και με άλλους τρόπους (φταίνε κάπου και οι ίδιοι γι’ αυτό), αλλά δεν είναι της παρούσης, που θα ’λεγε κι ένας ρήτωρ, για να αποφύγει τα στριμώγματος σημαντικά… 

  Γι’ αυτό ο κάθε περί της παιδείας αρμόδιος, όταν αναφέρεται στους εκπαιδευτικούς (είναι δεν είναι ρήτωρ), χρησιμοποιεί σταθερά το ξεστριμώγματος σημαντικό: «Είναι λειτούργημα το έργο τους». Πες το, μεγάλε, να τους ξεριζώσεις (των ξεριζωμένων) τα σπλάχνα! Όμως, δεν τους λες πώς να το λειτουργήσουν το λειτούργημα, με λειτουργιές από τον παπά της ενορίας; Τον μισθό τους τον τρώει το ενοίκιο, οι μετακινήσεις και τα υπόλοιπα έξοδα στον ξένο τόπο. 

  Ξέχασα και ζητώ ταπεινά συγγνώμη! Θα τους δώσουν, λέει, επιστροφή δυο ενοίκια. Μη χαίρεστε όλοι! Θα πάρουν αυτοί που είναι εκτός Αθηνών και Θεσσαλονίκης. Λες και όλοι οι Έλληνες κατοικούν στην πρωτεύουσα ή τη συμπρωτεύουσα κι έχουν εκεί σπίτι. Ωστόσο, όλοι να προβληματιστείτε! Στις μεγαλουπόλεις και στα νησιά, για το δυσβάστακτο ενοίκιο των εκπαιδευτικών συμβάλλουν οικονομικά οι γονείς τους. Αυτοί είναι οι χρηματοδότες της παιδείας. Αυτοί που πλήρωσαν τα μεταπτυχιακά, τα διδακτορικά, τις ξένες γλώσσες των παιδιών τους στο πλαίσιο της «δωρεάν παιδείας».

Οι αναπληρωτές στο σύνολό τους έχουν τέτοια προσόντα και μ’ αυτά ελπίζουν κάθε χρόνο να εργαστούν για λίγους μήνες, ώστε να χτίζουν τον εργασιακό τους βίο. Άλλωστε, είναι και το μόνο πραγματικό κέρδος τους. Α, και το ότι φρεσκάρουν τις ανά την Ελλάδα γεωγραφικές τους γνώσεις…

 Άλλος για Χίο τράβηξε κι άλλος για Μυτιλήνη (ή Λέσβο, δεν είμαι και σίγουρος…)

  κι άλλος για το δυσπρόσιτο, που μόρια του δίνει…

  Έτσι είναι. Όμηροι οι κακόμοιροι εκπαιδευτικοί σε ένα σύστημα που «κατάφερε» να έχει αναπληρωτές στο ένα τρίτο περίπου του εκπαιδευτικού προσωπικού. Φέτος εδώ, του χρόνου αλλού… 

Μπαρμπα-Γιάννη, μπαρμπα-Πέτρο, είμαστε αναπληρωτές και φέτο…

  Κατά τα άλλα, η αξιολόγηση το μάρανε το Υπουργείο κι ας μην μπορεί ποτέ να βρει 

τρόπους να λειτουργήσουν ομαλά τα σχολεία από την αρχή της σχολικής χρονιάς. Δε λέω ότι δεν υπάρχουν και αντικειμενικές δυσκολίες και έκτακτες ανάγκες, αλλά να τοποθετείς αναπληρωτές σε τρεις φάσεις μέχρι τον Δεκέμβριο, δεν είναι κατανοητό. Βέβαια, έχουμε τις φάσεις. Τελευταία ανακαλύψαμε και τις ενδιάμεσες. Τόσες φάσεις ούτε ο Ολυμπιακός δε βγάζει, που είναι ομαδάρα!... Κάθε υποψήφιος αναπληρωτής περιμένει τη φάση του. Για να περνάει η ώρα, κοιτάζει και του φεγγαριού τις φάσεις. 

  Κάποια στιγμή, σε κάποια φάση, προσλαμβάνονται κάποιοι αναπληρωτές. Αμέσως αρχίζουν άλλα φαιδρά στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας. Πρώτη μπαίνει στον χορό η γραφειοκρατία. Η γραφειοκρατία, λέγω, την οποία όλοι πολεμούν, αλλά παραμένει ανίκητη. Ο αναπληρωτής πρέπει να συγκεντρώσει καμιά δεκαπενταριά χαρτιά, για να τα καταθέσει κατά την ανάληψη υπηρεσίας του. Τα περισσότερα από αυτά (τίτλοι σπουδών, αποδεικτικά προσόντων, στρατολογικά) υπάρχουν ήδη στον φάκελό του στο ΑΣΕΠ. Γιατί πρέπει να τα ξαναπροσκομίσει; Για να ξοδεύει μελανάκια;

  Θα σταθώ σε τρία απ’ αυτά τα δικαιολογητικά και παρακαλώ μη γελάτε!...

  Ιατρική βεβαίωση ψυχιάτρου: Ο αναπληρωτής που απολύθηκε τον Ιούνιο, θέλει νέο χαρτί από ψυχίατρο τον Σεπτέμβριο για να μπει σε σχολείο. Ο μόνιμος δε θέλει. Ένας κυνηγός παίρνει βεβαίωση ψυχιάτρου και εξασφαλίζει δεκαετή άδεια κατοχής όπλου. Έχει και όπλο, λέμε… Πώς να μη διατυπώσω μετά κι ένα εύλογο ερώτημα: Ισύ, Κυριάκου, π’ κυβιρνάς τ’ν Ιλλάδα, μας φέρν’ς τέτοιου χαρτί απού ψυχίατρου κάθι χρόνου; Δε γλέπ’ς π’ γυαλίζουν τα μάτια σ’; Ισύ Νίκου, ισύ Αλέξη (ας βάλω και τη Ζωή για καλό και για κακό) κι ισείς οι υπόλοιποι έχιτι ψυχιατρόχαρτου;

  Πιστοποιητικό στρατολογικής κατάστασης: Γιατί κάθε χρόνο το ίδιο χαρτί; Μπορεί πέρυσι να είχε πάει στρατιώτης και φέτος να μην έχει πάει; Μήπως πρέπει να σας προσκομίσει τις αρβύλες του; Δεν ξέρετε πόσο βρομάνε αν ήταν πεζικάριος…

  Αναγνώριση συνάφειας μεταπτυχιακών και διδακτορικών τίτλων: Αυτοί οι τίτλοι ή έχουν συνάφεια με το έργο του εκπαιδευτικού ή δεν έχουν. Δε γίνεται κάθε χρόνο να μπαίνουν σε κρίση. Έχουμε χορτάσει από κρίσεις και διακρίσεις… 

  Η πολιτεία και οι εκάστοτε κυβερνώντες πρέπει να καταλάβουν ότι η εκπαίδευση δε γίνεται καλύτερη με βαρύγδουπες δηλώσεις, αλλά με επαρκείς πιστώσεις. Η επικοινωνιακή φιέστα κατά τον αγιασμό της νέας σχολικής χρονιάς από κάποιο ανακαινισμένο σχολείο, με το πρόγραμμα Γιαννάκου όπως το λένε, δε γίνεται να καλύψει την πραγματική εικόνα των σχολείων και της εκπαίδευσης. Δε γίνεται την ίδια μέρα να βγαίνουν για δηλώσεις τραπεζίτες, ως χορηγοί αυτού του προγράμματος, για να μας πουν πόσο ευεργέτες είναι… Το γνωρίζουμε και μόνοι μας.

  Η πολιτεία πρέπει να σταθεί ουσιαστικά στο πλευρό των εκπαιδευτικών. Ειδικά των αναπληρωτών που μετακινούνται συνέχεια και δεινοπαθούν κυρίως με το πρόβλημα της στέγης. Ας δίνουν στον αναπληρωτή ένα τροχόσπιτο άμα τη αναλήψει των καθηκόντων του ή ας δίνουν παραπάνω μόρια σ’ αυτόν που έχει δικό του τροχόσπιτο.

Άλλωστε, οι έχοντες και κατέχοντες πάντα περνούν καλύτερα τις δυσκολίες ή τις αποφεύγουν. 

  Η τοπική αυτοδιοίκηση έχει τις δικές της ευθύνες και δεν είναι μικρές. Λίγοι είναι οι δήμοι που προσπαθούν να λύνουν προβλήματα υπαλλήλων, οι οποίοι τοποθετούνται στην περιοχή τους. Τα ίδια ισχύουν και για τις τοπικές κοινωνίες. Παλιότερα στα χωριά οι άνθρωποι είχαν την πρόβλεψη, ώστε να υπάρχει κι ένα δωματιάκι για τον δάσκαλο στο σχολείο ή για τον γιατρό. Κοινωνία που αδιαφορεί για τη στέγη του γιατρού και του δασκάλου, δεν δικαιούται ούτε γιατρό ούτε δάσκαλο.

  Ως παλιός δάσκαλος κι εγώ, κλείνω με μια παραίνεση προς κάθε δάσκαλο:

«Υπομονή! Χτίζε, σοφέ, της κοινωνίας το παλάτι!»

Ακόμη κι αυτής της κοινωνίας που σου γύρισε την πλάτη…

*ζάβατο = δάσος καστανιάς                                                                                                                                          10/11/2026


27.10.26

Αστραπόβροντα… Γράφει ο Γιάννης Φρύδας ΣΤΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ 51

 Αστραπόβροντα…



«…εμείς που ζήσαμε φτωχοι   του κόσμου η βροχή

δε μας πειράζει

μην κλαις και μη φοβάσαι το σκοτάδι…»

(στίχοι από λαϊκό τραγούδι)


Γράφει ο Γιάννης Φρύδας 


ΣΤΟ  ΚΑΦΕΝΕΙΟ  ΤΟΥ  ΓΙΑΝΝΗ  51


…κι αστραποτσιοκανίσματα

  Χειμώνας πια, αλλά πουθενά χειμώνας!... Τι έγινε αυτή η ψυχή που μας έβγαζε την ψυχή με τις κακοκαιρίες του; Πού πήγαν τα αστραποτσιοκανίσματα, οι αέρηδες, τα δρολάπια και οι χιονοθύελλες; Χιονιάδες που σκέπαζαν τα πάντα και κάναμε δυο μήνες να πατήσουμε μαύρη γης!   

  Αυτή η χώρα ούτε χειμώνα δεν μπορεί να παράγει πλέον… Έχουμε σχεδόν δεκαετία να δούμε… σοβαρόν χειμώνα ή χειμώνα μεγάλης διάρκειας όπως παλιότερα. Ίσως μας λυπήθηκε κι ο Θεός, από τότε που μπήκαμε στην κρίση. Γλυτώνουμε έτσι αρκετό πετρέλαιον, για να αγοράζομεν ολίγον έλαιον και να φκιάνουμε μπουκουβάλα, τηγανίτες και χαλβάν.

  Κλιματική αλλαγή λένε κάποιοι και συνεχίζουν: «Αν δεν μπούνε φτερωτές στο Χονδροσπάνιον, το χιόνι  θα γίνει πολύ σπάνιον και θα αχρηστευτούν και τα χιονοδρομικά σας…» (ευτυχώς, που δεν τα φτιάξαμε, δηλαδή).

  Ποιος ξέρει του καιρού τα γυρίσματα; Και γιατί δε χαιρόμαστε αυτά του καιρού τα γυρίσματα; Ακόμη κι ο πιο βαρύς χειμώνας κάποτε περνά και φεύγει. Ο κάθε χειμώνας απλώς προετοιμάζει την άνοιξη που έρχεται… Πάντα έρχεται η άνοιξη!

  Έφυγαν οι άγριοι χειμώνες, αλλά αγρίεψαν οι ζωές μας… Τώρα, αυτό πρέπει να αλλάξουμε. Ο νέος χρόνος που φτάνει σε λίγο, ας γίνει πάλι η αρχή μιας νέας προσπάθειας, αλλιώς ολοένα και περισσότερο θα βιώνουμε και θα κάνουμε χρήση ακόμη έναν στίχο από το ίδιο λαϊκό τραγούδι: «τα καλοκαίρια μας μικρά κι ατέλειωτοι χειμώνες…».


Τελώνου και φαρισαίου…

  Μπορεί να είμαστε σε περίοδο γιορτών, αλλά μην ανησυχείτε! Δε φτάσαμε ακόμη στην αρχή του Τριωδίου, κατά την οποία διαβάζεται αυτή η γνωστή παραβολή. Όμως, τη ζούμε καθημερινά σε πολλές εκδοχές και σε διάφορες εκδηλώσεις με την ίδια πάντα κινούσα αιτία, τον εγωισμό.

  Εγώ είμαι καλύτερος απ’ αυτόν!… Εγώ είμαι ικανότερος από εκείνον!… Εγώ (ελπίζω να το  καταλάβατε όλοι τόσες φορές που το είπα) υπερέχω από τους άλλους! Εμείς (έχει και πληθυντικό το ρημάδι το εγώ) είμαστε καλύτεροι από τους άλλους! Εμείς διαφέρουμε, γιατί είμαστε το φως και εκείνοι το σκοτάδι (πίσσα, έρεβος λέμε). Ημείς (ας ρίξου κι ένα καθαριβουσιάν’κου!) είμεθα ημείς και υπερτερούμεν ουλούθι από υμάς… (πού να βρεθεί κι ένας ιμάς, έστω ένα καναβίδι, να τους δέσουμε, γιατί για δέσιμο είναι…). 


Στα εγώ και στα εμείς λόγια ξύλινα θα βρεις

  Αυτές οι λεξούλες με το υπερεγώ και την αντίληψη υπεροχής, όταν μπουν στην υπηρεσία της πολιτικής και των πολιτικών, παράγουν μέχρι και πολύ τοξικά προϊόντα. «Ή εμείς ή αυτοί!»… «Ή τους τελειώνουμε ή μας τελειώνουν!»…

  Ο ξύλινος πολιτικός λόγος έχει επικρατήσει ως βασικός τρόπος έκφρασης. Το μόνο που πετυχαίνει σίγουρα, είναι να δείχνει την ποιότητα αυτού που τον χρησιμοποιεί. Πολλές φορές γίνεται κι ασυναίσθητα από κάποιους και αδικούν έτσι τον εαυτό τους.

Γι’ αυτό χρέος των πολιτικών είναι να προσέχουν πάντα τον λόγο τους.

  Διάβασα πριν αρκετό καιρό κάπου: «…για εμάς η ασφάλεια των πολιτών είναι αδιαπραγμάτευτη…». Δηλαδή, για τους άλλους είναι διαπραγματεύσιμη; Μπήκε σε διατίμηση; Οι άλλοι την επιβουλεύονται; Δημιουργούνται συνειρμοί… 

  

Νέα προϊόντα στη νέα χρονιά απ’ το νέο Καφενείο

  Ζήτω ο Νέος, η Νέα, το Νέο ................... (γράψτε στο διάστικτο ό,τι ο καθένας επιθυμεί. Άλλωστε, εσείς το επιλέξατε, εσείς το λούζεστε…). 

  Το Καφενείο, για να ανταποκριθεί στις νέες ανάγκες του νέου ανταγωνισμού και των νέων δεδομένων της νέας παγκοσμιοποίησης, συνδυασμένης με τη διαχρονική σαχλαμάρα, ανακοινώνει ότι θα κυκλοφορήσει νέα προϊόντα. Υπάρχουν πια κείμενα στη νεοελληνική που θέλουν μετάφραση (με δώρο τον σχολιασμό), «καθώς αλλάζουν την καθιερωμένη σημασία των λέξεων, για να δικαιολογήσουν τις πράξεις τους», όπως ακριβώς θα έλεγε ο Θουκυδίδης, αν ζούσε σήμερα και δεν ήταν μέλος κάποιου κόμματος φυσικά… Το είπα – ξείπα και το άσπρο – μαύρο των πολιτικών δε θα περνάει ατουφέκιστο. Είναι άδικο για τους συνεπείς και για όλους εκείνους που προσπαθούν να κάνουν τις συνθέσεις στον δημόσιο βίο, για να δίνουν λύσεις στα προβλήματα της χώρας και των ανθρώπων. 


Νέα απ’ τις ανανεώσιμες

  Φράγμα Συκιάς: Αά (ναι) είπε στον Κουτσό και στον δήμαρχο ο επί των έργων υπουργός Κώστας Καραμανλής (καλά, πόσοι είναι αυτοί οι κωστακαραμανλήδες;), άα (όχι) ο Κωστής Χατζηδάκης, ο επί της ενέργειας και περιβάλλοντος. Είμαστε, δηλαδή, μεταξύ Κώστα και Κωστή. Τι να πιστέψω εγώ τώρα; Γιατί να σταματήσει το υδροηλεκτρικό που είναι κι αυτό από ανανεώσιμη πηγή (και σπαταλήθηκαν τόσα χρήματα) και να προχωρήσουν τις φτερωτές; Να σταματήσει του κλαρίνου κι να τραβήσει του βιουλί, πο’ ’λιγαν κι οι μιρακλήδις; 

  Λένε ότι το φράγμα το εμποδίζει ου Βασίλη Παπαϊάνν’ς. Έβαλε στον Χατζηδάκη έναν προβληματισμό: «Αν γένει του φράγμα κι κουντά σπάσει, θα προυπίσου ιγώ κι η φαμιλιά μ’ να κουλλήσουμι απάν’ του Φέλλου να γλυτώσουμι; Θέλου ιγγυήσεις!». Αυτό του είπε κι ο Κωστής προς το παρόν το πάγωσε το έργο. Κι εμείς ξεπαγιάσαμε...  


  Όμως, ο Παπαϊάννης λογάριαζε χωρίς τον Μητσοτάκη. Ο Κυριάκος στο πρόσφατο ταξίδι του στα Τρίκαλα ανακοίνωσε τη λειτουργία του φράγματος Μεσοχώρας και την απόφαση για ολοκλήρωση του φράγματος Συκιάς. Πολύ θα ήθελα, Κυριάκο, να πανηγυρίσω, αλλά τόσες φορές που πανηγύρισα ως τώρα, είμαι πολύ επιφυλακτικός, γιατί όταν πήγαινα να χορέψω σταμάταγε και το κλαρίνο και το βιολί… Εκτός αυτού, μάθαμε πια όταν ακούμε εκτροπές να υποψιαζόμαστε εκλογές. Καήκαμε πολλές φορές (κι από πολλούς) στην κουρκούτη των υποσχέσεων.

  Μακάρι να γίνει και να αποφύγουμε την καταστροφή στις κορφές των βουνών μας! Εκεί δε θέλουμε φτερωτές, παρά μόνο φτερούγες αετών…


  Θα γένουμι, λέει, η μπαταρία τ’ς Ιλλάδας! Πάλι πόλος θα γένουμι; Σι καλό μας! Πόλος δημοτικός, πόλος ηλεκτρικός, μέχρι και βόρειος πόλος θα καταντήσουμε και στο τέλος… για τον γάιδαρο καβάλα! Επί πώλου όνου, δηλαδή. Αλλά αφού θα γίνουμε μπαταρίες, ας ρίξουμε και 21 πανηγυρικές μπαταριές… που μπαταρίσαμε!...


Ιλάτι απάν’ στ’ν Ιλάτη! 

  «Βαμμένη» ΣΥΡΙΖΑία στα Τρίκαλα δίνει το σπίτι της στον Τσίπρα.

Με αυτόν τον τίτλο ιστοσελίδα μάς ενημερώνει ότι μια Τρικαλινή (βαμμένη είπαμε, όχι βλαμμένη που το διαβάσατε μερικοί) προσκάλεσε τον Τσίπρα με ιδιόχειρη επιστολή-πρόσκληση, προσφέροντας στον ίδιο και στην οικογένειά του το σπίτι της στην Ελάτη για τις χριστουγεννιάτικες διακοπές. Επίσης, στην προσπάθειά της να τον πείσει να έρθει, του γράφει πως στα Τρίκαλα φιλοξενείται και το μεγαλύτερο χριστουγεννιάτικο πάρκο, ο «Μύλος των Ξωτικών».

  Βάλαμε έναν χασομέρη στο Καφενείο να την πάρει τηλέφωνο, για να μάθουμε περισσότερα για την πρωτοβουλία της κι αυτή είπε: «Γιατί καλύτιρου είνι τ’ς Παναγουπούλου του κότιρου απ’ του θ’κό μ’ του σπίτι;».

  Καλά, κυρία μου, του θ’κό σ’ είνι καλύτιρου, αλλά αυτό το τελευταίο με τα ξωτικά και τον μύλο τι το ήθελες; Ξεμείνατε από ξωτικά στα Τρίκαλα; Να σπείριτι πλειότιρα τ’ χρόν’, μη βάνιτι ούλου καρπούζια!


  Την επόμενη εβδομάδα από την πρόσκληση, ο Αλέξης βρέθηκε στα Τρίκαλα, όπου μίλησε σε συγκέντρωση ξωτικών (στελεχών ήθελα να πω) του κόμματός του. Όμως, δεν  έγινε γνωστό αν θα αποδεχτεί την προσφορά φιλοξενίας της κυρίας…

  Στη Νέα Δημοκρατία ανησύχησαν. Δεν μπορεί να παίζει χωρίς αντίπαλο ο αντίπαλος! Αποφάσισαν να στείλουν κι αυτοί τον Κυριάκο. Αν θες να είσαι αρχηγός, πρέπει να πας και μυλωνάς… Έτσι, βρέθηκε κι αυτός στα Τρίκαλα και στον μύλο, με άλλα ξωτικά εννοείται, γιατί και σ’ αυτή την πόλη υπάρχουν διάφορες ποικιλίες ξωτικών… και μάλιστα σε πλεόνασμα. Μύλος γίνεται!...


  Την ευκαιρία δεν έχασε δικός μας αρθρογράφος, ο οποίος κάλεσε με ταχύτατα αντανακλαστικά τον κύριο Αλέξη να επισκεφτεί την Αργιθέα, για να δει από κοντά όσα δεν μπορεί να δει από μακριά και δεν του τα λένε κι όπως είναι… Βέβαια, ο αρθρογράφος δεν είναι θεσμικός, αλλά αν περιμένεις απ’ τους θεσμικούς να πάρουν φωτιά… κάηκες!

  Καπάκι στην πρόσκληση αυτή έρχεται και η διαφήμιση της περιοχής μας σε ταξιδιωτικό περιοδικό (στο πλαίσιο προβολής και εξωστρέφειας) κι έτσι και να μην έρθει ο Αλέξης, η περιοχή θα… βουλιάξει από τουρισμό (μαθημένοι είμαστε από βούλιες). Οι  πληροφορίες λένε ότι η πληρότητα στα καταλύματα για τις μέρες των γιορτών έχει φτάσει στο 199%. Οι Αργιθεάτες ξενοδόχοι αναγκάστηκαν να βγάλουν τα κρεβάτια και στρώνουν κάτω τα τσιόλια στρωματσάδα, για να εξασφαλίσουν τον ύπνο στους επισκέπτες.

  Προτάθηκε   για   λύση   να  διαμορφωθούν  ως  πρόχειρα  καταλύματα  και  κάποιες

σπηλιές, αχυρώνες και μύλοι (χωρίς ξωτικά), αλλά δεν προχώρησε, γιατί αυτή την εποχή υπάρχουν και πολλά παγανά και δεν παλεύονται (δε συμφέρει να καις θυμιάμα ή σκρούμπο ολημερίς…). 


Πολιτικά επίκαιρα

  Το κυβερνόν κόμμα βαδίζει ως ακυβέρνητον ακόμα, προσπαθώντας να βρει την κατεύθυνση, για να χαράξει πορεία. Πάλι καλά που δεν ψάχνει την απεύθυνση!… Δοκιμάζει συστήματα, αλλάζει τακτικές, βάζει και βγάζει διοικητές, για να κάνει ανεξάρτητη δημόσια διοίκηση με εξαρτημένους. Συνηθισμένα πράγματα, καμιά φαντασία! 

  Ας πούμε για παράδειγμα τους διοικητές των νοσοκομείων. Τι τους θέλεις; Βάζεις διοικητή έναν ασθενή που είναι έτοιμος για εξιτήριο. Του λες: «Για να γλυτώσεις απ’ το σύστημα υγείας που έχουμε, σημαίνει ότι είσαι πολύ ικανός και ανθεκτικός. Κάτσε για κάναν μήνα διοικητής, γιατί με αυτά που είδαν τα μάτια σου όσο ήσουν ασθενής, κάτι θα διορθώσεις…». Απλές συνταγές χρειάζονται… Δε δίνεις δικαίωμα και στον Σύριζα να σε δείχνει που έβαλες διοικητή τον Πατέρα, για να ξεχάσει ο λαός που έβαζε  ο υπουργός Παππάς (επί Σύριζα) διοικητή τον δικό του πατέρα… 

  Ο Σύριζας ασχολείται με άλλα. Εκεί γίνεται πια τ’ς... ανασυγκροτήσεως… Ψάχνουν να βρουν τρόπους πώς να συσκευάσουν την ελπίδα σε νέο περιτύλιγμα, για να μας την ξαναπουλήσουν. Μέσα από ένα ασκέρι ανελοσυριζοπασοκοποταμοδημαρίσιων, θα συνθέσουν την αριστερά της εποχής μας. Το τυρί θα πήξει καλύτερα, αν βάλουν και λίγη δεξιά πυτιά, τον Αντώναρο ας πούμε… Οι περισσότεροι αυτού του ετερόκλητου πλήθους έχουν στο βιογραφικό τους συμμετοχή και πέρασμα σε πεντέξι κόμματα, ομίλους προβληματισμού, ομάδες πρωτοβουλίας  και άλλα συναφή…

  Στην πολυπληθή ΚΕΑ (Κεντρική Επιτροπή Ανασυγκρότησης) υπάρχουν και πολλοί ΠΥΣ (Πρώην Υβριστές Σύριζα), όπως ο Γκλέτσος,  αλλά το παραβλέπουν, γιατί ο Απόστολος είναι  χρήσιμος στην κουζίνα, ειδικά για τις γνώσεις του στο τηγάνισμα των ψαριών… 

  Η ρεγγίνα στα Λατινικά μας, αγαπούσε τα ρόδα. Η Ρεγγίνα Βάρτζελη, επίσης. Γι’ αυτό ακολούθησε κι όλους τους κηπουρούς του Γιωργάκη του Τοξικού, οι οποίοι έπιασαν δουλειά στο περιβόλι του Αλέξη. Δεν μπορεί να ζήσει η Ρεγγίνα μακριά από τα λουλούδια… Καλά, έχει τόσα φυτά ο Σύριζας και χρειάζεται τόσους κηπουρούς; Τι λέει κι ο Μπίστης, ο μπιστικός του κοπαδιού;


Ο Ραγκούσης, ο Τζουμάκας κι ο Αντώναρος

σε κρασοπουλειό πηγαίναν, για να φαν να πιουν.

Κει που τρώγαν, κει που πίναν και που γλένταγαν, 

κάπου πιάσαν την κουβέντα για τις όμορφες… (και για τον Σύριζα),

εμφανίζεται ξαφνικά η Τασία  Χριστοδουλοπούλου με την Ξενογιαννακοπούλου

και ξεμέθυσαν… (χάλασε και το τραγούδι…).


Βαρουφάκαινα…

  Γιάνναινα, Γιαννάκαινα, Γιανοβαρουφάκαινα,

τι το κάνεις το παιδί κι αστοχάει το ένα νι;       (δημώδες ή δαιμονιώδες άσμα)

  Συνέντευξη έδωσε πρόσφατα η γυναίκα του Βαρουφάκη και μίλησε  για τον άντρα της  και την προσπάθεια δαιμονοποίησής του από τη δεξιά, αλλά και την αριστερά της χώρας. 

  Μεταξύ άλλων, είπε: «Θέλω να δω τον Γιάννη πρωθυπουργό της χώρας». (Θέλου κι ιγώ έναν τ’γαν’στό μι κλουτσουτύρι, αλλά πού να τουν βρου;…). Τι σύμπτωση! Την ίδια λαχτάρα έχουμε κι εμείς, πότε θα τον δούμε πρωθυπουργό! Μας λαχτάρησε κι άλλη μια φορά (φτηνά τη γλυτώσαμε τότε), γι’ αυτό μας απόμεινε η λαχτάρα…

  Αυτές είναι γυναίκες! Καλά λένε ότι πίσω από κάθε επιτυχημένο άντρα κρύβεται μια δυναμική γυναίκα. Όχι σαν τις δικές μας που δε θέλουν ν’ ακούσουν να γίνουμε πρωθυπουργοί, που μας εμπόδισαν ακόμη και να κάνουμε καριέρα αρχιεπισκόπου!     

  Μίλησε και για τον σκύλο τους τον Μόγλη: «Δεχτήκαμε αυτό το λυκάκι και το μεγαλώνουμε σαν παιδί μας» είπε. Βέβαια, εγώ ανησυχώ για την ανατροφή που θα  του δώσουν. Μπορεί το σκυλί να είναι καλό και να χαραμιστεί, ενώ θα μπορούσε να γίνει μια χαρά γουρουνόσκυλο, ειδικά αν αναλάβαινε την εκπαίδευσή του ο Βασίλης Μπαλάνος, ο Θωμάς Ευαγγέλου, ο Μήτρος Μπακοδήμος ή άλλοι διαπρεπείς επιστήμονες του κυνηγιού.


Τι τηνικάδε αφίξαι και… ξεφουρνίζεις, ω Κρίτων;

  Μιας  και  είμαστε  στου  Βαρουφάκη,  ας  δούμε,  εκτός  του  σκύλου  του,  κι  έναν 

βουλευτή του. Τον Κρίτωνα Αρσένη, βεβαίως, βεβαίως!... Αυτόν που πρότεινε μια αλλοδαπή μετανάστρια για πρόεδρο της δημοκρατίας. 

  Η ακρισία του Κρίτωνα κρίνω ότι χρήζει ιατρού και μάλιστα κατεπειγόντως. Αυτός 

και οι υπόλοιποι του ΜεΡΑ25 είναι οι μόνοι βουλευτές που καταψήφισαν επί της αρχής το νομοσχέδιο για την ψήφο των Ελλήνων του εξωτερικού. Τώρα, μας προτείνουν να σταματήσουμε να ψηφίζουμε και τους Έλληνες και να πάμε σε μεταγραφές. Γι’ αυτό σας λέω ότι έμπλεξε αυτό το σκυλί, ο Μόγλης… 

  Έμαθα ότι ο Κρίτων είναι ανακάλυψη του Γιωργάκη. Αυτό το παιδί είχε πάντα μια σπουδαία ικανότητα να μας κουβαλάει τηνικάδε πολλούς… τενεκέδες…   


  Έρχεται κι ο Γαβράς και φκιάνει βαρουφάκειον ταινία «Ενήλικοι στο Δωμάτιο», αντί να φκιάσει το «Ενήλικοι για τα βρόνταλα».

  Όπου πληρώνεται ο άνθρωπος, λογικό είναι… 


Ειδήσεις απ’ τη διεθνή ειδησεογραφία

  Τρελάθηκε, λέει, η πυξίδα της γης, γιατί ο μαγνητικός βόρειος πόλος (άιντε, πάλι με τον πόλο!...) μετακινείται προς τη Σιβηρία με μεγάλη ταχύτητα!... Αυτά κάνει η μετατόπιση του Σύριζα προς το κέντρο. Καλά έλεγε ότι θα αλλάξει την Ευρώπη. Βοήθησε και το μπρέξιτ που ξαλάφρωσε λίγο η Ευρώπη και το φόρτωμα έγειρε. Πολύ σύντομα βλέπω το Λονδίνο να στοκάρει πλαγιομετωπικά με το Βλαδιβοστόκ. 

  Λέτε τα φαινόμενα στη Σκάλα Ανθηρού και στη Λεύκα Πετρίλου να οφείλονται στο ίδιο αίτιο; Υπάρχει περίπτωση να επηρεαστεί και το Τριζόλ;


  Στην Αυστραλία σημειώνεται αυτές τις μέρες μεγάλη ζέστη. Ψένει ου διάουλους του καρβέλι τ’!...  Ένας, μάλιστα, έψησε ρολό χοιρινό μέσα στο αυτοκίνητο. 

  Σιγά την είδηση!... Στα Βραγκιανά και στην κοιλάδα Αχελώου το ψήνεις μια χαρά κι έξω απ’ το αυτοκίνητο. Στ’ Σ’κιά κι στου Μπουζιάρ’κου, για να μην αρπάξει, πρέπει να βάζεις και κάνα κουτσ’πόφ’λλου αουπάν’.


  Το Νόμπελ Χημείας απονεμήθηκε φέτος σε τρεις επιστήμονες για το έργο τους  σχετικά με την «ανάπτυξη μπαταριών ιόντων λιθίου». 

  Καταγγέλλουμε την επιτροπή των Νόμπελ για την απόφασή της αυτή, ως ύποπτη και κατευθυνόμενη. Εμείς ανακαλύψαμε εδώ και χρόνια τη μπαταρία ηλιθίου και δεν τύχαμε ανάλογης αναγνώρισης. Αλλά τι περιμένεις από επιτροπή που έδωσε το Νόμπελ Ειρήνης ακόμη και στον Κίσινγκερ;


Ανακοινώσεις

  Σύμφωνα με το εβδομαδιαίο πρόγραμμα που γνωστοποιήθηκε, η κινητή αστυνομική μονάδα θα είναι στην Αργιθέα την Παρασκευή 27 Δεκεμβρίου 2019 και στις ώρες 08:00 – 15:00. Προγραμματίστε ανάλογα τις παρανομίες σας, τις κλοπές ή άλλες δραστηριότητες, για να μην τσακώσιτι κάναν μπιλιά!...


  Η Ελένη Μενεγάκη θα περάσει τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά σε εξωτικό (να του πάλι του ξουτικό!...) μέρος του εξωτερικού, όπου θα παρακολουθήσει την περιφορά του επιταφίου και την ακολουθία της ανάστασης. Ήδη κάτω απ’ το χριστουγεννιάτικο δέντρο της και δίπλα στη φάτνη συμπληρώνουν το στόλισμα τα κόκκινα αυγά, βαμμένα απ’ τα χεράκια της. Εσένα, όμως, τι σε νοιάζει για τη Μενεγάκη πού θα τρώει τσιγαρίδες και κάθεσαι και διαβάζεις τις χαζομάρες που γράφω; 


  Έχω και άλλες ανακοινώσεις, αλλά δεν τις γράφω. Ίσως βοηθήσει αυτό στην εγκράτεια της περιέργειάς σας. Όμως, είμαι περίεργος να δω τις αντιδράσεις σας…


Αισιοδοξία…

  Προσπαθώ πάντα το Καφενείο να κλείνει αισιόδοξα. Όχι άλλα αστραπόβροντα!... Σε λίγο ξημερώνουν Χριστούγεννα… 

  Βρήκα τις δυο προσκλητήριες κάρτες από τις χριστουγεννιάτικες γιορτές των σχολείων της Αργιθέας, του Νηπιαγωγείου Αργυρίου, του Νηπιαγωγείου και Δημοτικού Σχολείου Ανθηρού. Συγχαίρω τους μικρούς μαθητές τους, τις άξιες εκπαιδευτικούς  κι όσους στηρίζουν το σπουδαίο έργο τους.  

Είναι αυτές οι κάρτες το πιο αισιόδοξο που βρήκα για τον τόπο μας…

                                                                                                              

51 ΚΑΦΕΝΕΙΟ Β.jpg51 ΚΑΦΕΝΕΙΟ Γ.jpg                                                                               












24/12/2019


Καλά Χριστούγεννα! Χρόνια πολλά!  


10.10.26

Ιστορικές ιστορίες «Όλβιος όστις της ιστορίης έσχε μάθησιν» Κι ακόμη πιο όλβιος αυτός που δεν την έμαθε. Τουλάχιστον γλύτωσε το διάβασμα… Γράφει ο Γιάννης Φρύδας

 Ιστορικές ιστορίες


IMG_20260826_175801088_MFNR.jpg

«Όλβιος όστις της ιστορίης έσχε μάθησιν»

(ευτυχισμένος είναι αυτός που γνωρίζει την ιστορία)

Ευρυπίδης


Κι ακόμη πιο όλβιος αυτός που δεν την έμαθε.

 Τουλάχιστον γλύτωσε το διάβασμα…


Γράφει ο Γιάννης Φρύδας


  Το διαβάσαμε κι αυτό κατακαλόκαιρο και ντάλα μεσημέρι: «Ιστορικές στιγμές έζησε η Αργιθέα από τις 30 Ιουλίου έως και τις 2 Αυγούστου 2026». Καλά λέει ο λαός μας, διά της παροιμίας του: «Κάθε θαύμα τρεις ημέρες, το μεγάλο τέσσερις»…

  Κρίμα που δε ζει ο Ηρόδοτος να ιστορήσει τις ιστορικές στιγμές, ο Θουκυδίδης να μαστορέψει μίαν εισέτι ιστορικήν ξυγγραφήν κι ο Ξενοφών να περιγράψει, μετά την κάθοδο των μυρίων, την άνοδο των κακομοιρίων και τις σπατάλες εκατομμυρίων, δήθεν για τον πολιτισμό…

  Δυστυχώς, ξεμείναμε από ιστορικούς... Μια Ρεπούση μάς έμεινε, αλλά κι αυτή μόνο στον συνωστισμό της Σμύρνης ειδικεύεται. Θα πεις, τόσα γλέντια και ανταμώματα έχουμε με συνωστισμούς, κάτι θα κατάφερνε και για τις δικές μας ιστορικές στιγμές... 


  Μου μπήκε η περιέργεια. Τι έγινε, ρε; Ποια ιστορικά γεγονότα είχαμε; Πώς δεν τα κατάλαβα, ενώ ήμουν στην Αργιθέα; Μήπως ο βασιλιάς Σέλιπος έκανε καμιά δήλωση με βαρύ υβρεολόγιο, όταν έμαθε ότι θα γίνει η κοιλάδα του Αχελώου λίμνη και θα βρεθούν τα κόκαλά του στον βυθό; Μήπως ο Αμύνανδρος αποφάσισε επιτέλους με ποιους θα πάει, με τους Έλληνες ή με τους Ρωμαίους; (Αυτός ήταν σαν τον Μπίστη, άλλαζε συνέχεια στρατόπεδα και δεν μπορούσες να του έχεις εμπιστοσύνη). Αράδιασα κάμποσα «μήπως» ακόμη, με τα απαραίτητα ερωτηματικά τους, διατρέχοντας τα σημαντικά ιστορικά συμβάντα της περιοχής, αλλά άκρη δε βρήκα.  


  Η απάντηση στις απορίες μου δόθηκε τυχαία, πάλι από τον Θουκυδίδη. Τη βρήκα σε ένα χαρτί εφημερίδας, όπου είχα τυλιγμένες κάτι καραμέλις ξιμπλέτσουτις π’ αγόρασα στου Μπζάκι. Ήταν μια φράση του που έλεγε: «Και την καθιερωμένη σημασία των λέξεων άλλαξαν, για να δικαιολογήσουν τις πράξεις τους». Αυτό είναι!... Έτσι εξηγείται!... Και επειδή ο καθένας «ό,τι θυμάται χαίρεται», γιατί να μην είναι ιστορικές στιγμές αυτές που ο ίδιος θεωρεί ιστορικές στιγμές; Ειδικά, μάλιστα, όταν μετέχει σ’ αυτές τις στιγμές… Γι’ αυτό παρακαλώ να δείχνετε κατανόηση. Μη μου πληγώνετε αυτούς τους ιστορικούς, έστω και τους ανιστόρητους…  


  Εύκολα πια μπορώ να αναφέρω κάποια ιστορικά γεγονότα που συνέβησαν στην Αργιθέα το καλοκαίρι του 2026. Έγιναν γλέντια, ανταμώματα με γλέντια, νεογιορτές με γλέντια, γλέντια με γλέντια και διάφορα άλλα τινά (αλλά δεν ξέρω αν είχαν γλέντια). Θα κάνω λίγα σχόλια, κάντε κι εσείς τα δικά σας, χωρίς να ελπίζουμε ότι κάτι μπορούμε να αλλάξουμε. Προσωπικά, θέτω τον εαυτό μου και εκτός ιστορικών στιγμών.     


  Έγινε η 16η γιορτή πλαστού στα Βραγκιανά. Σπουδαία γιορτή!... Μπήκε στην εφηβεία ο πλαστός κι άρχισε τις επαναστάσεις του. Με ξινόγαλο τον ξέραμε, με τσιαλαφούτι μάς εμφανίστηκε. Έτσι χαλάει η παράδοση του τόπου (και το τσιαλαφούτι αν δεν το ανακατώνεις…). 

  Τι σύμπτωση! Στη Μεσορόπη Καβάλας έγινε η 16η γιορτή γίδας! Μας το γνωστοποίησε ο βουλευτής Μακάριος Λαζαρίδης, ο οποίος δήλωσε ότι δε θα πάει λόγω του θανάτου των δύο πιλότων. Εκτός της θορυβώδους φιλανθρωπίας, έχουμε πια και το θορυβώδες πένθος… Για πόσο γίδια μάς περνάει ο Μακάριος; Και πόσο μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι θα είναι αυτοί που θα τον ξαναψηφίσουν;  

  Κάπου στην Ευρυτανία έκαναν και γιορτή μούρου! Γιορτάζουν και τα μούρα τώρα! Άσπρα μούρα, μαύρα μούρα (μπορεί να γιορτάζουν και τα σκάμια…). Χρόνια πολλά στα μούρα και στους μουράτους! Τα τσάπουρνα ξέρει κανένας πότε γιορτάζουν; Πριν ή μετά τα κράνια; 


  Σ’ αυτές τις ιστορικές στιγμές σκάνε μούρη και διάφοροι επίσημοι ή επώνυμοι. Πλήθος λέμε!... Σαράντα έναν (με τον δεσπότη) μέτρησα σε μια τέτοια μάζωξη! Περισσότεροι κι από τους απλούς και ανώνυμους ήταν…  

  Η πλάκα είναι όταν καλούνται να κάνουν σύντομους χαιρετισμούς κι αρχίζουν να αλληλοεπαινούνται, να αλληλοθαυμάζονται… και να μας δουλεύουν από κοινού. «Η συνεργασία μας είναι άριστη, γι’ αυτό έχουμε τόσες επιτυχίες» είπε κάποιος. Καλά, πώς δεν τις βλέπουμε αυτές τις επιτυχίες, με Άζαξ Αμονιαζόλ τις καθαρίζουν και τις κάνουν αόρατες; Μάλλον και οι επιτυχίες είναι ανάλογες των ιστορικών στιγμών…

  Υπομένεις τους χαιρετισμούς, αλλά μη νομίζεις ότι ξέμπλεξες. Μετά αρχίζουν οι χαιρετούρες. Ούτε που θυμάσαι πόσες φορές χαιρέτισες μέσα στο καλοκαίρι την Ασημίνα και τα άλλα παιδιά. Να έφερναν τουλάχιστον και κάνα καρπούζι (χωρίς σπόρια, εννοείται), γιατί από πιστώσεις είμαστε σταθερά σε θλιβερές διαπιστώσεις… 


  Βέβαια, για τα γλέντια δίνονται κάποιες πιστώσεις, για την ικανοποίηση αιτημάτων των πολιτιστικών φορέων του άρτου και του θεάματος. Ίσως μ’ αυτές θα γλυτώναμε  ένα-δυο σχολεία κάθε χρόνο από την κατάρρευση, μια παλιά βρύση, ένα αλώνι… 


  Για πρώτη φορά είχαμε και εγκαίνια δρόμου στην έναρξη κατασκευής του και όχι στην αποπεράτωση που γίνεται συνήθως. Δεν πειράζει, ας τα κάναμε τα εγκαίνια! Σάμπως είμαστε σίγουροι για την αποπεράτωση; Μη χάσουμε και τα εγκαίνια! Μη μείνει κι ο Κουρέτας χωρίς πλακέτα…

  Πέρυσι ο περιφερειάρχης, κατόπιν αυτοψίας, έδινε μια ελπίδα ότι θα γίνει το παρατημένο κομμάτι του δρόμου στη λίμνη Στεφανιάδας και φέτος ζητούσε στοιχεία για το έργο. Λες και δεν έχει τα στοιχεία στην Περιφέρεια, άμα θέλει να τα βρει…   


  Μιας και βρέθηκα στη Λίμνη Στεφανιάδας, θα αναφέρω και τη συναυλία της Ματούλας Ζαμάνη, αν και δηλώνω άσχετος περί συναυλιών. Η Ζαμάνη εμφανίστηκε με μπλουζάκι που έγραφε «Σώστε τα Άγραφα». Κατάλαβε την αξία αυτού του τόπου. Κι εμείς χρόνια και ζαμάνια προσπαθούμε να πείσουμε κυβερνήσεις, ντόπιους και ξένους αναπτυξιολόγους ότι αυτά τα βουνά δεν τα καταστρέφεις, μόνο τα προστατεύεις… 


Η ιστορία, όμως, θέλει και τη μυθολογία της… Ακόμη περισσότερο οι ιστορικές στιγμές… Αυτό το ανέλαβε κάποιος αρθρογράφος, ο οποίος μετά την παρουσίαση ενός βιβλίου έγραφε: «Το βιβλίο… κάτω από τον ιστορικό πλάτανο, όπου ξαπόσταινε ο οπλαρχηγός αγωνιστής άνοιξε τις σελίδες του…». Στο μεταξύ, ο πλάτανος φυτεύτηκε καμιά σαρανταριά χρόνια αργότερα. Τι τον εμποδίζει, βέβαια, να είναι κι αυτός ιστορικός; Αφού καθόταν ο ήρωας και έπινε φραπέ στρίβοντας τσιγάρες… 

  Από το ταμπούρι του Καραϊσκάκη στον ιστορικό πλάτανο και βλέπουμε τι άλλο ιστορικό θα ανακαλύψουμε. «Εθνικόν το αληθές» είπε κάποτε ο Διονύσιος Σολωμός, αλλά ποιος ενδιαφέρεται πια για το αληθές…


  Μετά τις ειδήσεις ακολουθούν τα αθλητικά. Γιατί να χαλάσω εγώ την πιάτσα; Το ίδιο θα κάνω με αναφορά στο τουρνουά ποδοσφαίρου που έγινε στο Καταφύλλι και σημείωσε τεράστια επιτυχία, κατά τους διοργανωτές του. Είχαμε και το Μουντιάλ, αλλά δεν ήταν και τόσο σημαντικό. Τι να θυμάσαι από την Εθνική Ισπανίας όταν έχεις την ομάδα του Ανθηρού; Πώς κατάφεραν τα θηρία και έχασαν όλα τα ματς; Ξέραμε ότι δεν μπορούν να βγάλουν δήμαρχο, αλλά είναι άσχετοι και ποδοσφαιρικά. Καλύτερα ν’ ασχοληθούν με την τσιλίκα.  

  Το κύπελλο το πήρε η Σπολάιτα (μια αποικία των Σελιπιανών κοντά στο Αγρίνιο), οι άλλοι πήραν τα σχετικά μετάλλια (καμιά δεκαριά κιλά ήταν), οι διοργανωτές τη δόξα κι όλοι επιτέλους κατάλαβαν ποια είναι τα σοβαρά προβλήματα του τόπου. 


  Ήρθε η ώρα να κλείσει αυτό το ιστορικό άρθρο. Σας συγχαίρω που είχατε την υπομονή να το διαβάσετε! Ωστόσο, θέλω και κάτι ακόμη να σημειώσω, για να το θυμάστε: Τώρα που μας τελείωσε η Φτύχω, θα ξαναπέσουμε και πάλι στη δυστύχω…


11/10/2026



ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΝΑΡΤΗΣΗ

Οι πολιούχοι του Κιλκίς άγιοι Πεντεκαίδεκα Ιερομάρτυρες και η Στρώμνιτσα (28 Νοεμβρίου) Από τον Κωνσταντίνο ΑΘ. Οικονόμου .

  Οι πολιούχοι του Κιλκίς άγιοι Πεντεκαίδεκα Ιερομάρτυρες και η Στρώμνιτσα (28 Νοεμβρίου) Από τον Κωνσταντίνο ΑΘ. Οικονόμου .       ...

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ....