Ο Λαπίθης βασιλιάς Καινέας
[Θεσσαλική Ιστορία & Μύθος 7.]
από τον Κωνσταντίνο Οικονόμου
Ένας
άλλος γνωστός σημαντικός Λαπίθης
βασιλιάς, ήταν ο Καινέας, που και σ’
αυτόν η Μοίρα του επιφύλαξε οικτρό
τέλος, όπως τον Ιξίονα και τον Πειρίθου,
γιατί κι αυτός προκάλεσε την «μήνιν»,
την οργή των θεών. Στα χρόνια που βασίλευε
ο Πειρίθους στη Λάρισα, βασιλιάς
στη θεσσαλική Μαγνησία ήταν ο Έλατος.
Αυτός απέκτησε γιο τον Πολύφημο και
κόρη την Καινή. Αυτής της τελευταίας
η ομορφιά ήταν τόσο ακαταμάχητη, που
την ζήτησε ο θεός Ποσειδώνας. Εκείνη,
επειδή δεν ήθελε να κάνει καθόλου παιδιά,
προσποιήθηκε ότι δέχεται, ζητώντας του
όμως για αντάλλαγμα να της ορκιστεί ότι
θα της έκανα όποιο δώρο του ζητούσε.
Όταν αυτός δέχτηκε και δέθηκε με τον
όρκο του, εκείνη του αποκάλυψε ότι ήθελε
να γίνει άνδρας και μάλιστα άτρωτος.
Αυτός, παρ’ όλο που εξαπατήθηκε,
αναγκάστηκε να τηρήσει τον όρκο του και
να μεταμορφώσει την Καινή σε έναν ατρόμητο
άνδρα με το όνομα Καινέας.
Ο Καινέας
χάρις στη μεγάλη του δύναμη γίνεται
βασιλιάς των Λαπιθών και ηγείται του
πολέμου εναντίον των Κενταύρων και
καθώς μάλιστα είναι βέβαιος για την
σωματική του ακεραιότητα, ορμάει με το
κοντάρι του ανάμεσα στους Κενταύρους
σκορπίζοντας το θάνατο, χωρίς κανένας
απ’ αυτούς να μπορεί να ανταποδώσει τα
χτυπήματα. Οι Λαπίθες μετά απ’ αυτό
θεοποίησαν τον Καινέα και οδήγησαν τον
ίδιο στην «ύβρι», την αλαζονεία δηλαδή.
Έφτασε μάλιστα στο σημείο να στήσει το
ανίκητο κοντάρι του στην αγορά και να
διατάξει τον λαό του να προσκυνούν αυτόν
και όχι πια τους ολύμπιους θεούς! Αυτό
έφερε την οργισμένη αντίδραση των θεών
και του ίδιου του Δία που, καθώς δε
μπορούσαν να πάρουν πίσω το χάρισμά του
και καθώς κανένα όπλο δεν μπορούσε να
τον πληγώσει, ξεσήκωσαν τους
Κενταύρους δίνοντάς τους την εντολή να
χτυπήσουν με κορμούς δέντρων τον Καινέα
και να τον βυθίσουν μέσα στη γη.
Πραγματικά
οι Κένταυροι έκοψαν πανύψηλους κορμούς
ελάτων από το Πήλιο και αφού τον
περικύκλωσαν, άρχισαν να τον χτυπούν
από μακριά στο κεφάλι, το ένα χτύπημα
πάνω στ’ άλλο. Έτσι τον έχωσαν, τον
σφήνωσαν μέσα στη γη και από πάνω
έβαλαν έναν τεράστιο βράχο για σημάδι. Ο
Καινέας, μη μπορώντας πια ούτε να κινηθεί,
ούτε να αναπνεύσει, ξεψυχάει κάτω απ’
την επιφάνεια της γης.


