Σφαίρες αστραπής – τα ψευδο-UFO Κων/νος Οικονόμου

 

Σφαίρες αστραπής – τα ψευδο-UFO 

Κων/νος Οικονόμου

Σφαίρα αστραπής¹ είναι μια επιπλέουσα φωτεινή σφαίρα που παρατηρείται κάποτε μετά από τον συμβατικό κεραυνό σε απόσταση λίγων μέτρων από το έδαφος. Κάποιες φορές όμως έχουν παρατηρηθεί να δημιουργούνται κοντά στο έδαφος με απουσία κεραυνού. Τέλος σφαιρικοί κεραυνοί έχουν παρατηρηθεί να αιωρούνται σε μεγάλη απόσταση από το έδαφος ή ακόμα και να πέφτουν από ένα σύννεφο προς το έδαφος.

Η σφαιρική αστραπή μπορεί να εμφανιστεί σε οποιοδήποτε χρώμα, αλλά είναι συνήθως λευκή ή κίτρινη κι έχει φωτεινότητα σαν αυτήν ενός λαμπτήρα 100 βάτ. Μπορεί να φανεί καθαρά στο φως της ημέρας ενώ κινείται συνήθως οριζόντια με μια ταχύτητα μερικών μέτρων ανά δευτερόλεπτο. Αλλά δεν ανέρχεται, όπως θα συνέβαινε αν ήταν σφαίρες θερμού αέρα σε ατμοσφαιρική πίεση και υπό την επίδραση μόνο της βαρύτητας. Μερικοί τους περιγράφουν να περιστρέφονται κατά την κίνηση τους ή ακόμη και να αναπηδούν σε στερεά σώματα, όπως πολλές φορές το έδαφος.

Υπάρχουν περιγραφές ότι οι σφαιρικοί κεραυνοί έκαψαν αχυρώνες και έλιωσαν σύρματα όπως και ότι τον είδαν να πέφτει σε μια λίμνη νερού και να συνοδεύεται από ένα θόρυβο ανάλογο με αυτόν που ακούγεται όταν βυθίζεται ένα καυτό σιδερένιο αντικείμενο σε νερό. Επίσης έχει αναφερθεί μια χαρακτηριστική άσχημη μυρωδιά να συνοδεύει το σφαιρικό κεραυνό, σαν τη μυρωδιά του όζοντος, του καιγόμενου θείου ή του νιτρικού οξέος.

Πολλοί επιστήμονες επιχείρησαν να αναπαράγουν το φαινόμενο αυτό και στο εργαστήριο. Έτσι, ασχολήθηκαν με αυτό το φαινόμενο οι Nikola Tesla, Sam Barros, Yoshi-Hiko Ohtsuki και πολλοί άλλοι.

Μετά το 1930, ο νομπελίστας Pyotr Kapitsa προσπάθησε να λύσει το αίνιγμα του σφαιρικού κεραυνού. Πρότεινε ότι κατά τη διάρκεια των καταιγίδων στάσιμα κύματα υψηλής ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας, με υψηλή συχνότητα, μπορούν να σχηματιστούν μεταξύ των σύννεφων και του εδάφους μετατρέποντας κεραυνούς σε μια μπάλα πλάσματος.

Η Θεωρία του Handel (1975) είναι σήμερα μια προσέγγιση που αναφέρεται σε μια εκκένωση πολύ υψηλής συχνότητας. Σύμφωνα με αυτή ο σφαιρικός κεραυνός προκαλείται από ένα ατμοσφαιρικό μηχανισμό ενίσχυσης μικροκυμάτων (maser) φαινόμενο ανάλογο του laser που όμως λειτουργεί με πολύ λιγότερη ενέργεια και έχει μια ένταση πολλών κυβικών χιλιομέτρων. Υπάρχουν περιπτώσεις που το μέιζερ αυτό μπορεί να δημιουργήσει ένα εντοπισμένο ηλεκτρικό πεδίο το οποίο επιφέρει το σφαιρικό κεραυνό.

Ακολούθησαν οι ερμηνείες και άλλων επιστημόνων, όπως οι John Abrahamson και ο James Dinniss (2002) από το Πανεπιστήμιο του Canterbury της Νέας Ζηλανδίας, που προτείνουν ότι οι σφαιρικοί κεραυνοί εμφανίζονται όταν οξειδώνεται το πυρίτιο στην ατμόσφαιρα μετά από ένα κεραυνό. Τους περιγράφουν δε σαν «σφαίρες φλεγόμενης σιλικόνης που δημιουργούνται από κανονικές αστραπές όταν χτυπούν στο έδαφος». Οφείλονται λοιπόν, σύμφωνα με αυτούς τους επιστήμονες, σε ατμοποιημένους ορυκτούς κόκκους από το έδαφος, που έχουν βρεθεί στην ατμόσφαιρα από ένα κτύπημα κεραυνού. Αυτά τα νανοσωματίδια συνδέονται μαζί κάνοντας αλυσίδες για να σχηματίσουν έτσι μια ‘χνουδωτή’ σφαίρα πυριτίου που μεταφέρεται υψηλά από τα ρεύματα του αέρα. Οι κόκκοι αυτοί αντιδρούν με το οξυγόνο στον αέρα και καίγονται αργά ενώ στη συνέχεια ελευθερώνουν φως. Αλλά αφού είναι τόσο καυτός γιατί δεν κατευθύνεται προς τα πάνω, όπως συμβαίνει σε ένα μπαλόνι ζεστού αέρα, αλλά κινείται κοντά στο έδαφος; Η απάντηση είναι ότι τα μόρια του πυριτίου έχουν την κατάλληλη πυκνότητα για να εξουδετερώσουν την ανοδική τάση και συγχρόνως ασκείται μια δύναμη από τα ηλεκτρικά πεδία που δημιουργούν οι κεραυνοί.

Άλλη θεωρία με επικεφαλής τον John Lowke του CSIRO επικεντρώνεται στο πώς ο σφαιρικός κεραυνός συμβαίνει σε σπίτια και αεροπλάνα – και πώς μπορεί να περάσει μέσα από το γυαλί! Η θεωρία του προτείνει επίσης να προκαλείται σφαιρικός κεραυνός όταν τα πυκνά κατάλοιπα ιόντων σαρώνουν στο έδαφος ακολουθούμενα από ένα κτύπημα κεραυνού. Ο Lowke προτείνει ότι σφαιρικοί κεραυνοί συμβαίνουν σε σπίτια και αεροπλάνα όταν ένα ρεύμα ιόντων συσσωρεύεται στο εξωτερικό ενός γυάλινου παραθύρου και το ηλεκτρικό πεδίο που προκύπτει από την άλλη πλευρά διεγείρει τα μόρια του αέρα για να σχηματίσει μια ηλεκτρική σφαιρική εκκένωση. Η αποφόρτιση απαιτεί ένα ηλεκτρικό πεδίο περίπου ενός εκατομμυρίου βολτ.

Γενικά θεωρείται ότι ο σφαιρικός κεραυνός, από ορισμένους επιστήμονες, είναι μια σφαίρα από πλάσμα και θεωρούν ότι είναι παρόμοια με τους ιδιαίτερα φωτεινούς δίσκους πλάσματος που σχηματίζονται όταν πυροδοτούνται τα εκρηκτικά. Είναι λοιπόν ένα είδος πλάσματος, ένα υπερβολικά ζεστό αέριο που συνδέεται με μια αστείρευτη πηγή πλάσματος πάνω στη Γη, τις καταιγίδες με κεραυνούς. Το πλάσμα παράγεται κατά τη διάρκεια που πέφτουν κεραυνοί γιατί τότε συσσωρεύεται ρεύμα αρκετών χιλιάδων Ampere και  αναπτύσσονται θερμοκρασίες της τάξης των 30.000οC.

Ακόμη όμως καμία από τις θεωρίες που έχουν διατυπωθεί δεν έχει γίνει κοινώς αποδεκτή. Πιστεύεται μάλιστα ότι για να εξηγηθεί το φαινόμενο θα χρειαστεί η συνδυασμένη γνώση περισσοτέρων από δέκα επιστημονικών πεδίων, από τη φυσική των μέιζερ μέχρι την ανόργανη χημεία.

1. Ο Βενιαμίν Φραγκλίνος έκανε διάφορες προσπάθειες για να παρατηρήσει αυτό το μυστήριο φαινόμενο πάνω από 200 χρόνια πριν. Σε ένα πείραμα του προσπάθησε να φτιάξει σφαιρικό κεραυνό από το συνηθισμένο κεραυνό – που το εμπνεύστηκε από τις αναφορές ενός Ρώσου συγχρόνου του που είχε σκοτωθεί από μια τέτοια σφαίρα στο εργαστήριό του. Αλλά και το 1754 κάποιος προσπάθησε να επαναλάβει το πείραμα του Βενιαμίν Φραγκλίνου με το χαρταετό. Ενώ προσπαθούσε να ολοκληρώσει τη διαδικασία, μετά από ένα συνηθισμένο χτύπημα κεραυνού πάνω στη μεταλλική ράβδο, σχηματίστηκε μια μπάλα φωτιάς που τον χτύπησε στο κεφάλι, σκοτώνοντάς τον ακαριαία και αφήνοντας ένα κόκκινο σημάδι στο μέτωπό του καθώς και δυο τρύπες από φωτιά στις σόλες των παπουτσιών του.

Σε μια άλλη περίπτωση η φωτεινή αυτή σφαίρα άφησε μια τρύπα σε μέγεθος μιας μπάλας στη πόρτα όταν μπήκε σε ένα σπίτι στο Oregon. Αφού κινήθηκε ως το υπόγειο κατέστρεψε μια παλιά μηχανή για το στύψιμο των ρούχων. Το 1998, το πλήρωμα ενός αεροπλάνου είδε μπάλες φωτιάς να σχηματίζονται μέσα στην άτρακτο. Έχουν καταγραφεί χιλιάδες περιπτώσεις σφαιρικών κεραυνών και φαίνονται αρκετές για να επιβεβαιώσουν την ύπαρξη του μυστηριώδους αυτού φαινομένου. Μάλιστα δεν είναι λίγοι αυτοί που το θεωρούν αυταπάτη παρόλο που υπάρχουν εντυπωσιακές φωτογραφίες του. Πηγή: physics4u.gr

TO ΑΘΑΝΑΤΟ ΝΕΡΟ Ηπειρώτικο παραμύθι του Χρ. Χρηστοβασίλη διαβάζει ο Κων/νος Αθ. Οικονόμου ΗΧΟΒΙΒΛΙΟ-ΑUDIOBOOK

 

TO ΑΘΑΝΑΤΟ ΝΕΡΟ Ηπειρώτικο παραμύθι του Χρ. Χρηστοβασίλη 

διαβάζει ο Κων/νος Αθ.  Οικονόμου ΗΧΟΒΙΒΛΙΟ-ΑUDIOBOOK

ΤΑ ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ του Χρ. Χρηστοβασίλη τυπώθηκαν σε βιβλίο, για πρώτη φορά, το 1906. Η πρώτη εκείνη έκδοση είναι ένας τόμος μικρού σχήματος, 16ου (διαστ. 19x13 εκατ.), κι αποτελείται από 176 σελίδες.
Στη συλλογή αυτή  ο συγγραφέας είχε προτάξει  τον ακόλουθο Πρόλογο:
Τα καημένα μου τα παιδιά, ακολουθώντας την τύχη μου, ίσως και την τύχη του σπιτιού μου, που το κυνηγάει κάποια κακομοιριά εδώ κι εκατό χρόνια, γεννήθηκαν μακρυά από την καλοχείμωνη και γλυκοκαλόκαιρη πατρίδα μου, την Ήπειρο, όπου κάθε πέτρα, κάθε χάλασμα και κάθε λακκιά έχουν το τραγούδι τους, την παράδοσή τους και το παραμύθι τους.
Αυτό μ' ανάγκασε να τους λέω συχνά όσα παραμύθια δεν εξάλειφε από το μνημονικό μου ο καιρός, για να αιστανθούν κι αυτά εκείνη την άρρητη τη γλύκα, που αιστάνονται όσα παιδιά έχουν την ευτυχία να γεννιούνται και ν' αναθρέφωνται στο χωριό τους ή στην πολιτεία τους, ακούοντας τα γλυκά τα παραμύθια από το στόμα της βάβως του σπιτιού.
Τέτοια παιδιά, με την ίδια τύχη των παιδιών μου, δυστυχώς είναι πολλά Ηπειρωτόπουλα, γεννημένα στην Ξενιτειά, που μεγαλώνουν χωρίς τα γλυκά τα παραμύθια της βάβως τους, αφόντας η δύστυχή μας πατρίδα, η Ήπειρο, είναι αντικείμενο καταδιωγμού της παράνομης και ληστρικής φυλής, που προσπαθεί να τη μεταβάλη από ελληνική, ελληνικότατη που ήταν, αφόντας γεννήθηκε ο Ελληνισμός κι είναι ως τα σήμερα, σε χώρα βάρβαρη, αρβανίτικη!
Για τα ξενιτεμένα Ηπειρωτόπουλα, λοιπόν, δημοσιεύω αυτή τη σειρά των Παραμυθιών μου τα ονόμασα δε Ηπειρωτικά, διότι είναι όλα βγαλμένα από τους βράχους κι από τα χαλάσματα κι από τα λακκώματα της πατρίδας μου.

Στο σημερινό μας  AUDIOBOOK, ένα πριγκιπόπουλο αποφασίζει να βρει το αθάνατο νερό για να σώσει τον άρρωστο βασιλιά- πατέρα του. Στη διαδρομή του θα περάσει πολλές περιπέτειες. Θα καταφέρει να βρει τελικά το αθάνατο νερό και να σώσει τον πατέρα του;

ΤΟ AUDIOBOOK ΕΔΩ: 

Χρονικό της Πρωτοχρονιάς – Η βασιλόπιτα - Οι καλένδες Β΄ μέρος του Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου δασκάλου

 

Χρονικό της Πρωτοχρονιάς – Η βασιλόπιτα - Οι καλένδες

Β΄ μέρος

του Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου δασκάλου

    Στο πρώτο μέρος αναφερθήκαμε στην έννοια της χρονολόγησης από εποχή σε εποχή. Ας δούμε σήμερα τι λένε και άλλοι πολιτισμοί για την έννοια του χρόνου και την πρωτοχρονιά:

ΛΑΟΙ ΤΟΥ ΕΙΡΗΝΙΚΟΥ: Στους Μαορί της Νέας Ζηλανδίας η ηλιακή ανατολή των Πλειάδων (Matariki) σηματοδοτεί την αρχή του νέου έτους (περίπου τον Ιούνιο). Το Νέο Έτος για τη φυλή Μαπούτσε, σηματοδοτείται από τις Πλειάδες (Ngauponi), που χρονικά κοντά με τη “νέα ανατολή"(το νέο έτος των Μαπούτσε), θα κάνoυν για λίγο την εμφάνισή τους στα ανατολικά την αυγή, κοντά στο τέλος της άνοιξης. Η ηλιακή ανατολή των Ngauponi (Πλειάδες), δηλαδή οι εμφάνισή τους στον ορίζοντα περίπου μια ώρα πριν την ανατολή του ήλιου, και περίπου 12 μέρες πριν το χειμερινό ηλιοστάσιο (που στο νότιο ημισφαίριο είναι τον Ιούνιο), αναγγέλει το το νέο έτος.

ΑΙΘΙΟΠΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ: Το κύριο ημερολόγιο που χρησιμοποιείται στην Αιθιοπία, αποτελεί το λειτουργικό έτος των Χριστιανών και στη γειτονική Ερυθραία (Ορθόδοξη Εκκλησία). Βασίζεται στο παλαιότερο Αλεξανδρινό ή Κοπτικό ημερολόγιο, που κι αυτό βασίζεται στο ακόμα παλαιότερο αιγυπτιακό ημερολόγιο, αλλά όπως και το Ιουλιανό ημερολόγιο, προσθέτει μια ημέρα κάθε τέσσερα έτη χωρίς εξαίρεση. Κάθε έτος αρχίζει στις 29 ή 30 Αυγούστου του Ιουλιανού ημερολογίου. Το χάσμα επτά με οκτώ ετών μεταξύ του αιθιοπικού και Γρηγοριανού ημερολογίου προέρχεται από εναλλακτικούς υπολογισμούς στη προσπάθεια του καθορισμού της ημερομηνίας του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Όπως το κοπτικό ημερολόγιο, και το αιθιοπικό έχει δώδεκα μήνες 30 ημερών, συν πέντε ή έξι επαγόμενες ημέρες (συνήθως αποκαλούνται ως ένας δέκατος τρίτος μήνας). Επιπλέον, οι μήνες του αρχίζουν τις ίδιες ημέρες με εκείνες του κοπτικού ημερολογίου, αλλά έχουν διαφορετικά ονόματα. Η πρώτη ημέρα του αιθιοπικού/Ge'ez έτους, 1η Mäskäräm, για έτη μεταξύ 1901 και 2099, είναι συνήθως 11 ή 12 Σεπτεμβρίου (γρηγοριανό). Το Enkutatash είναι η λέξη για το αιθιοπικό νέο έτος στην επίσημη γλώσσα της Αιθιοπίας, την αμχαρική, ενώ καλείται Κύρια Επέτειος στη γλώσσα της ερυθραϊκής ορθόδοξης εκκλησίας. Το αιθιοπικό ημερολογιακό έτος 2005 άρχισε στις 11 Σεπτεμβρίου 2012.

ΕΤΟΣ ΑΠΟ ΚΤΙΣΕΩΣ ΚΟΣΜΟΥ: Γύρω στο 400 μ.Χ., ένας Αλεξανδρινός μοναχός, ο Πανόδωρος, υπολόγισε την ημερομηνία της δημιουργίας, στις 29/8/5493 π.Χ. Μετά τον 6ο αιώνα μ.Χ., ο υπολογισμός αυτός χρησιμοποιήθηκε από τους Αιγύπτιους και Αιθίοπες (Αξουμίτες) χρονολόγους. Ο μοναχός Αννιανός ο Αλεξανδρεύς υπολόγισε κι αυτός, με βάση στοιχεία της Παλαιάς Διαθήκης το έτος κτίσεως κόσμου, αλλά προέκρινε ως Πρωτοχρονιά την 25η Μαρτίου. Έτσι κατ' αυτόν η ημερομηνία Κτίσεως Κόσμου τοποθετείται στις 25/3/5492 π.Χ.

ΟΙ ΡΩΜΑΪΚΕΣ ΚΑΛΕΝΔΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΛΑΝΤΑ : Καλένδες ή Καλάνδες (calendae, Kalendae) ονομάζονταν οι πρώτες ημέρες των ρωμαϊκών μηνών, δηλαδή η αντίστοιχη "νουμηνία" των Ελλήνων (σημερινή πρωτομηνιά). Επίσης γνωστή είναι και η αρχαία παροιμία "ες τας ελληνικάς καλένδας εξοφλείν" (ad graecas calendas solvere) που λέγονταν επί χρεών διαρκώς μη εξοφλημένων, επειδή στους ελληνικούς μήνες δεν περιλαμβάνονταν καλένδες. Αργότερα και η παροιμία "παραπέμπειν εις ελληνικάς καλένδας" αφορούσε για κάθε αναβαλλόμενο ζήτημα ή υπόσχεση. Την έναρξη κάθε μήνα ανήγγειλλε από το Καπιτώλιο ο Αρχιερέας κατά την είσοδο της νέας Σελήνης, με τη φράση: "Calo Juno novella". Από τη λέξη δε Calo (= καλώ, ονομάζω) δόθηκε η ονομασία Καλένδες και αφορούσε μια περίοδο των πρώτων ημερών του μήνα. Αυτή η περίοδος ήταν πενθήμερος (quintana) ή επταήμερος (septimana) ανάλογα με τη διάρκεια της νέας σελήνης. Πενθήμερες λοιπόν ήταν οι Καλένδες όλων των μηνών πλην του Μαρτίου, Μαΐου, Ιουλίου και Οκτωβρίου. Στις Καλένδες γινόντουσαν εορτές προς τιμή των θεών Ήρας και Ιανού. Από αυτές περιφημότερες ήταν οι Καλένδες του Ιανουαρίου, (calendae Januariae) επειδή γιορτάζονταν και η έλευση του νέου χρόνου. Κατά τη διάρκεια των Καλενδών αυτών γίνονταν αμοιβαίες επισκέψεις συγγενών και φίλων με ανταλλαγή δώρων των λεγόμενων strena (κυρίως μέλι, ξερά σύκα και χουρμάδες) ως και μικρών νομισμάτων. Επίσης πρόσεχαν, στη διάρκεια αυτών, τις εκφράσεις τους και τις κινήσεις τους ώστε να μη αποβούν κακοί οιωνοί στο νέο έτος. Περίφημες επίσης ήταν και οι Καλένδες του Μαρτίου (7ήμερες) όπου τελούνταν τα Ματρονάλια. Στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία Καλένδες κλήθηκαν οι κατά την 1η Ιανουαρίου εορτές και πανήγυρεις των "Εθνικών", πολλές των οποίων διατηρήθηκαν και από τους Χριστιανούς. Όμως η Στ΄Οικοουμενική Σύνοδος (662) καταδίκασε τις εορτές αυτές με το 62ο Κανόνα της όπου ορίζεται: "Τας ούτω καλουμένας Καλάνδας και τα λεγόμενα Βοτά και τα καλούμενα Βρουμάλια και την εν πρώτη του Μαρτίου επιτελουμένην πανήγυριν, καθάπαξ εκ της των πιστών πολιτείας περιαιρεθήναι βουλόμεθα". Προ αυτού του κινδύνου να διακοπεί το έθιμο οι πιστοί εισήγαγαν δημοτικά ευχητικά τραγούδια για τις ταυτόχρονες θρησκευτικές εορτές και έτσι το έθιμο συνεχίζει και σήμερα με την από τότε νέα ονομασία "Κάλαντα".

Η ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΑ: Το έθιμο της βασιλόπιτας προέρχεται από εκείνο το τελούμενο στην αρχαία εορτή των «Κρονίων» (Σατουρνάλια) που παρέλαβαν οι Φράγκοι, από τους οποίους και προήλθε η συνήθεια της τοποθέτησης νομίσματος μέσα στη πίτα και της ανακήρυξης ως «Βασιλιά της βραδιάς» αυτού που το έβρισκε. Πέρα όμως αυτού του φράγκικου εθίμου, που επικράτησε στην Ευρώπη, υπάρχει και παράδοση που συνδέεται με την προσωπικότητα του Μ. Βασιλείου. Κάποτε στη Καισάρεια της Καππαδοκίας που επίσκοπος ήταν ο Μέγας Βασίλειος ήλθε να την καταλάβει ο Έπαρχος Καππαδοκίας με πρόθεση να τη λεηλατήσει. Τότε ο Μέγας Βασίλειος ζήτησε από τους πλούσιους της πόλης του να μαζέψουν ότι χρυσαφικά μπορούσαν προκειμένου να τα παραδώσει ως "λύτρα". Πράγματι συγκεντρώθηκαν πολλά τιμαλφή. Κατά την παράδοση όμως, εκ θαύματος [ο Άγιος Μερκούριος με πλήθος Αγγέλων απομάκρυνε τον στρατό του ''εισβολέα''], ο Έπαρχος απάλλαξε την πόλη από επικείμενη λεηλασία. Προκειμένου όμως ο Μέγας Βασίλειος να επιστρέψει τα τιμαλφή στους δικαιούχους, μη γνωρίζοντας σε ποιόν ανήκει τι, έδωσε εντολή να παρασκευαστούν άρτοι που μέσα τους τοποθέτησε ανά ένα των νομισμάτων ή τιμαλφών και τα διένειμε στους κατοίκους την επομένη του εκκλησιασμού. Αυτό οδήγησε σε διπλή χαρά, και εξαιτίας της αποφυγής της καταστροφής της πόλης, ενώ συνεχίσθηκε η παράδοση αυτή κατά τη μνήμη της ημέρας της κοιμήσεως του (εορτή του Αγίου και Μεγάλου Βασιλείου).

Konstaninosa.oikonomou@gmail.com

Ο Άδραστος ο πορθητής της Θήβας από τον Κωνσταντίνο Αθ. Οικονόμου

 

Άδραστος: ο πορθητής της Θήβας

από τον Κωνσταντίνο Αθ. Οικονόμου, δάσκαλο, συγγραφέα

ΓΕΝΙΚΑ – ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ: Σύμφωνα με την Ελληνική Μυθολογία, ο Άδραστος ήταν βασιλιάς του Άργους, γιος του Ταλαού και της Λυσιμάχης. Κατά τον Παυσανίας, όμως, μητέρα του ήταν η Λυσιάνασσα, ενώ ο Υγίνος ισχυρίζεται πως ήταν η Ευρυνόμη. Καταγόταν από το αιολικό γένος του Αμυθάονα [Αμυθαονίδες] και υπήρξε ένας από τους λεγομένους “Επτά επί Θήβας”. Παιδιά του υπήρξαν: η Αργεία, η Διηπύλη, η Αιγιάλεια, ο Κυάνιππος και ο Αιγιαλέας. Το όνομα Άδραστος προέρχεται από το στερητικό ἀ-(μη) και το ρήμα δράω (πράττω, κινούμαι, φέυγω), οπότε σημαίνει τον ακλόνητο, τον ατρόμητο.

Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗΝ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΤΩΝ ΕΠΤΑ ΕΠΙ ΘΗΒΑΣ: Κάποτε ο Άδραστος διώχθηκε από το Άργος από τον Αμφιάραο και αναγκάστηκε να καταφύγει στη γειτονική Σικυώνα, όπου βασίλευε ο Πόλυβος, παππούς του Αδράστου [πατέρας της Λυσιμάχης]. Σύντομα, ο Πόλυβος πέθανε άτεκνος και τότε ο Άδραστος, ως στενότερος συγγενής, ανακηρύχθηκε βασιλιάς της Σικυώνας. Κάποια χρόνια μετά συμφιλιώθηκε με τον Αμφιάραο και επέστρεψε στο Άργος. Εκεί νύμφευσε τον παλιό του εχθρό με την αδελφή του, την Εριφύλη. Μάλιστα συμφώνησαν να επιλύουν στο εξής τις διαφορές τους, όποτε και όποιες κι αν προκύψουν, με τη διαιτησία της Εριφύλης. Μετά απ΄ αυτά ο θρόνος του Άργους επεστράφη στον Άδραστο. Στο μεταξύ, ο διωγμένος από τον αδελφό του παρ΄ ολίγον βασιλιάς της Θήβας, Πολυνείκης, έφτασε ικέτης στο Άργος, ζητώντας, παρακαλώντας καλύτερα, επιτακτικά τον Άδραστο να τον βοηθήσει να ξαναγυρίσει στην πατρίδα του ως βασιλιάς. Έτσι, ο Άδραστος αποφάσισε να στηρίξει την αξίωσή του. Ας δούμε όμως, πώς ακριβώς περιγράφονται τα σχετικά μυθικά “γεγονότα”. Κάποια νύχτα, ο Άδραστος άκουσε φασαρία στον προθάλαμο του ανακτόρου του και βγήκε ανήσυχος να δει τι συνέβαινε. Βρέθηκε μπροστά σε δύο άνδρες που μάλωναν για το ποιος θα ζητήσει πρώτος τη φιλοξενία του. Ο ένας ήταν ο Πολυνείκης και ο άλλος ο Τυδεύς, διωγμένος κι αυτός από τη δική του πατρίδα, την Καλυδώνα της Αιτωλίας, για κάποιο φόνο που είχε διαπράξει κατά λάθος. Ο Άδραστος τους χώρισε και δέχθηκε να φιλοξενήσει και τους δύο στο παλάτι του. Ο Πολυνείκης είχε μια ασπίδα με παράσταση λιονταριού, ενώ ο Τυδέας ασπίδα με παράσταση αγριόχοιρου¹. Τότε ο Άδραστος θυμήθηκε πως κάποτε του είχε δοθεί ένας περίεργος χρησμός: να παντρέψει τις κόρες του με ένα λιοντάρι και με ένα αγριόχοιρο! Αμέσως κατάλαβε ότι αυτούς θα εννοούσε ο χρησμός. Πάντρεψε λοιπόν τις δύο κόρες του, τη Διηπύλη με τον Τυδέα και την Αργεία με τον Πολυνείκη. Ανέλαβε έτσι, όμως, την υποχρέωση, ως πεθερός τους, να τους βοηθήσει να επιστρέψουν στις πατρίδες τους. Και πρώτα αποφάσισε να στηρίξει τη δίκαιη αξίωση του Πολυνείκη. Σε αυτή την απόφαση ο γαμπρός του, ο Αμφιάραος, εναντιώθηκε από την πρώτη στιγμή και αρνήθηκε να συμμετάσχει στην εκστρατεία, καθώς ως γνώστης της μαντικής ήξερε(!) ότι από όσους θα λάβαιναν μέρος στην εκστρατεία εκείνη μόνο ο Άδραστος θα επέστρεφε ζωντανός. Κατέφυγαν λοιπόν κατά τη συμφωνία τους στη διαιτησία της Εριφύλης, η οποία αποδέχθηκε την άποψη του αδελφού της και παρότρυνε τον σύζυγό της να εκστρατεύσει μαζί με τους υπόλοιπους, για να αποκτήσει δόξα και τιμή. Η εκστρατεία αυτή έγινε γνωστή ως οι “Επτά επί Θήβας”. Συμμετείχαν σ΄ αυτή ο Τυδέας, ο Αμφιάραος, ο ίδιος ο Άδραστος και άλλοι. Φθάνοντας στη Θήβα, οι επτά ηγέτες της εκστρατείας παρατάχθηκαν με τις δυνάμεις τους μπροστά στις ισάριθμες πύλες της πόλεως. Παρ΄ όλη την ορμή και τη γενναιότητά τους, οι πολιορκητές δεν μπόρεσαν να κυριεύσουν την πόλη, γιατί αυτή ήταν η απόφαση του Δία, ύστερα από την αυθόρμητη θυσία του Μενοικέα στον Άρη. Στο τέλος λοιπόν, αφού σκοτώθηκαν σε μονομαχία τα δύο αδέλφια Ετεοκλής και Πολυνείκης, οι πολιορκητές τράπηκαν σε φυγή, αφού πρωτύτερα σκοτώθηκαν στη μάχη όλοι οι επικεφαλής, εκτός από τον Άδραστο. Ο Άδραστος σώθηκε χάρη στο φτερωτό άλογο του Αρίωνα και έφθασε καταδιωκόμενος στον Κολωνό της Αττικής. Εκεί εμφανίσθηκε ως ικέτης στους Αθηναίους και με τη μεσολάβησή τους κατάφερε να πάρει πίσω τους νεκρούς του από τον νέο βασιλιά της Θήβας, τον Κρέοντα, και να τους θάψει στην Ελευσίνα.

Η ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΤΩΝ ΕΠΙΓΟΝΩΝ: Ο Άδραστος, αισθανόμενος βαθιά ταπείνωση από την ήττα του, ξεσήκωσε μετά από δέκα χρόνια τα παιδιά των σκοτωμένων ηγετών, τους λεγόμενους «Επιγόνους» και εξεστράτευσε εκ νέου κατά των Θηβών. Τη φορά αυτή πέτυχε: οι Θηβαίοι νικήθηκαν, η πόλη τους κυριεύθηκε και καταστράφηκε. Τέλος, οι Αργείοι ανέβασαν στον θρόνο της τον γιο του Πολυνείκη, τον Θέρσανδρο και αποχώρησαν. Όμως ο Άδραστος στάθηκε άτυχος: σκοτώθηκε ο πολυαγαπημένος γιος του, ο Αιγιαλέας κι έτσι ο τραγικός πατέρας, μόλις έφθασαν στα Μέγαρα, πέθανε από τη μεγάλη του θλίψη και τάφηκε εκεί.

ΤΙΜΗ ΤΟΥ ΗΡΩΑ – ΑΝΑΦΟΡΕΣ: Ο Άδραστος τιμήθηκε πολύ στα Μέγαρα, στον Κολωνό της Αττικής και στη Σικυώνα ως ήρωας. Ιδιαίτερα στην τελευταία πόλη, τιμούσαν τα παθήματά του με γιορτές, θυσίες και ταφικούς χορούς ως την εποχή του Κλεισθένη. Το επεισόδιο όπου ο Άδραστος κατέφυγε ως ικέτης (με τις μητέρες και τα παιδιά των σκοτωμένων Αργείων) στους Αθηναίους, και συγκεκριμένα στο τότε βασιλικό ζεύγος, το Θησέα και την Αίθρα, ενέπνευσε τον Ευριπίδη να δημιουργήσει μία από τις γνωστότερες τραγωδίες του, τις “Ικέτιδες”, που παραμένει και σήμερα ένα δυνατό κήρυγμα για την ειρήνη στον κόσμο.

Konstantinosa.oikonomou@gmail.com 

1. Άλλωστε στην Καλυδώνα έζησε κάποτε ο φημισμένος Καλυδώνιος κάπρος.

Ο αστερισμός Μικρός Λέων του .Κωνστ. Αθ. Οικονόμου, δασκάλου, συγγραφέα + ΒΙΝΤΕΟ

 

Ο αστερισμός Μικρός Λέων

του Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου, δασκάλου, συγγραφέα

ΓΕΝΙΚΑ: Ο Μικρός Λέων [Λατ. Leo Minor, συντ. LMi] είναι ένας αστερισμός που σημειώθηκε πρώτη φορά το 1690 από τον Εβέλιο. Συνορεύει με τους αστερισμούς Μεγάλη Άρκτο, Λύγκα και Λέοντα, ενώ έχει έκταση 232,0 τετ. μοίρες [64ος σε έκταση αστερισμός από τους 88 αναγνωρισμένους]. Βρίσκεται ολόκληρος στο βόρειο ημισφαίριο της ουράνιας σφαίρας και είναι πλήρως ορατός σε γεωγραφικά πλάτη μεταξύ 90° Βόρεια και 48° Νότια. Είναι αμφιφανής στην Ελλάδα, ορατός ολόκληρος τις ανοιξιάτικες νύχτες, μέχρι τα τέλη Ιουλίου.

ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ: Ο Εβέλιος σχημάτισε τον αστερισμό με βάση 18 αστέρες από τον Λέοντα και τη μεγάλη Άρκτο. Ο Πτολεμαίος περιελάμβανε μερικούς αστέρες από εδώ στους λεγόμενους «αμορφώτους» του Λέοντος [«αμόρφωτοι» ονομάζονταν οι αστέρες που δεν συμμετείχαν στην κατασκευή της μορφής που απεικόνιζε ένας αστερισμός]. Ο Γερμανός αστρονόμος Christian Ludwig Ideler (1766-1846) υπέθετε ότι οι αστέρες του σημερινού Μικρού Λέοντος ήταν η Al Thiba wa-Auladuha (η Γαζέλα με το Μικρό της) των Αράβων. Αργότερα, ο Βρετανός αστρονόμος Richard Anthony Proctor (1834-1888) μετέβαλε την ονομασία του αστερισμού σε Leaena (Λέαινα), μια μετονομασία που δεν επικράτησε. Ο Ζωδιακός της Δενδερά στην Αίγυπτο, έχει στη θέση αυτή του ουρανού τον ζωδιακό Καρκίνο, μάλλον από παρανόηση, καθώς αρκετοί βλέπουν στους αστέρες του Μικρού Λέοντος μαζί με άλλους στα πόδια της Μεγάλης Άρκτου έναν σκαραβαίο, την αιγυπτιακή δηλαδή απεικόνιση του αστερισμού του Καρκίνου. Η ευρύτερη περιοχή του ουρανού ήταν αφιερωμένη στον αιγυπτιακό θεό Πτα. Οι Κινέζοι χώριζαν τον αστερισμό σε δύο κομμάτια, το Nuy Ping (Εσωτερικό Παραπέτασμα) και τον Seaou Wei. Όμως, συμπεριελάμβαναν τους δύο Λέοντες στον δικό τους μεγάλο «Δράκοντα» και σε ένα άλλο ουράνιο σχήμα, το «Αυτοκρατορικό άρμα».

ΦΩΤΕΙΝΟΤΕΡΟΙ ΑΣΤΕΡΕΣ: Μόνο ο αστέρας β Μικρού Λέοντος έχει όνομα με γράμμα του ελληνικού αλφαβήτου, πράγμα μοναδικό για αστερισμό. Ο αστερισμός έχει 37 ορατούς [φ.μ.≤6,5] αστέρες. Ο 46 Μικρού Λέοντος είναι ο φωτεινότερος του αστερισμού, με φαινόμενο μέγεθος 3,83. Ο Εβέλιος τον χαρακτήρισε με το επίθετο Praecipua (ο πρωτεύων), που ο Τζ. Πιάτσι το εισήγαγε ως κύριο όνομα στο λεγόμενο αστρονομικό «Κατάλογο του Παλέρμο». Οι αστέρες β, 21 και 10 Μικρού Λέοντος έχουν αντιστοίχως φαινόμενο μέγεθος 4,21, 4,48 και 4,55.

ΑΞΙΟΣΗΜΕΙΩΤΑ ΣΤΟΝ ΑΣΤΕΡΙΣΜΟ: Επειδή βρίσκεται σε μία κατεύθυνση μακριά από τον γαλαξιακό επίπεδο, ο Μικρός Λέων είναι φτωχός σε σώματα του δικού μας Γαλαξία. Μόνο μερικοί μακρινοί γαλαξίες διακρίνονται, ανάμεσα στους οποίους φωτεινότερος είναι ο σπειροειδής NGC 3344 (φαινόμενο μέγεθος 9,9), που βρίσκεται 22 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά από τη Γη. Οι Dick McCloskey and Annette Posen του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ, ανακάλυψαν το 1959 μια μικρή και δυσδιάκριτη βροχή διαττόντων αστέρων μεταξύ 18 και 29 Οκτωβρίου. Η “βροχή” αυτή οφείλεται στο πέρασμα του κομήτη c/1739 K1 (Zaotti). Το φαινόμενο είναι ορατό μόνο από το βόρειο ημiσφαίριο.

konstantinosa.oikonomou@gmail.com

ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ: 

Ήρθε Λαμπρή και Πασχαλιά και το Χριστός Ανέστη Γράφει ο Γιάννης Φρύδας ΣΤΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ 33

 Ήρθε Λαμπρή και Πασχαλιά και το Χριστός Ανέστη

Σαν τη Λαμπρή την Πασχαλιά

να ’ναι η ζωή σας όλη…

(καφετζής)

                                                                                                                                            

Γράφει ο Γιάννης Φρύδας 

ΣΤΟ  ΚΑΦΕΝΕΙΟ  ΤΟΥ  ΓΙΑΝΝΗ  33

                                                             

Δεύτε λάβετε φως!

  Σήμερα το βράδυ κόψτε το τελευταίο ποδάρι της Σαρακοστής, ετοιμαστείτε και ξεκινήστε για την εκκλησία με τη λαμπάδα σας στο χέρι. 

«Δεύτε λάβετε φως, εκ του ανεσπέρου φωτός…».

Λάβετε το φως της ανάστασης, της χαράς, της ελπίδας, το φως της νίκης που διαλύει τα σκοτάδια. Δεν υπάρχει σκοτάδι…  Σκοτάδι είναι η απουσία του φωτός, αλλά το φως τώρα είναι εδώ… Εδώ κι «ο νικητής του θανάτου». 

«Δεύτε λάβετε φως… και δοξάσατε Χριστόν τον αναστάντα εκ νεκρών».

«Μέρα Λαμπρή, μέρα γιορτή, μέρα λουλουδιασμένη,

κάθε Λαμπρή και Πασχαλιά που ο θάνατος πεθαίνει...».

Χρήσιμες ανακοινώσεις

  Εν όψει του Πάσχα, σε σύσκεψη του δημοτικού συμβουλίου με την αστυνομία, την πυροσβεστική, το λιμενικό και άλλες αρχές, πάρθηκαν αποφάσεις για την ασφαλή κίνηση στους δρόμους της Αργιθέας και την αντιμετώπιση πιθανών προβλημάτων.

  Όσοι ανεβείτε αυτές τις μέρες στην Αργιθέα να έχετε υπ’ όψιν ότι:

1. Ο δρόμος απ’ το γεφύρι το λιασκοβίτικο μέχρι γέφυρα Kοράκου μονοδρομείται τις ώρες αιχμής της κυκλοφορίας. Η ροή θα εναλλάσσεται ανά ώρα, ώστε να προπάτε να πίνετε κι έναν καφέ στον Κοντογιάννη στο Λιάσκοβο ή στον Παπαϊάννη στη Συκιά.

2. Καλά είναι στην πρώτη γαλαρία να κάνετε τον σταυρό σας. Το ίδιο συνιστάται σε Στουρνέα, Σκάλα Ανθηρού, Σκάλες τριζολιώτικες και σε 97 ακόμη σημεία της περιοχής. Συνιστάται να αποφεύγετε εντελώς το Τριζόλ, εκτός και είστε Τριζολιώτες.

3. Η οδός Μακρυβούνι – Αετοχώρι – Μάραθος δεν έχει διαγράμμιση, γιατί ξεμείναμε από μπογιά. Υπάρχουν κακόπιστοι που υποστηρίζουν ότι δεν υπάρχει και οδός…

4. Σε πολλά επικίνδυνα σημεία δεν υπάρχουν προστατευτικές μπάρες, αφού δήμος, νομός και περιφέρεια παίζουν τις κουμπάρες.

5. Να φοράτε ζώνες στο αυτοκίνητο, στα παντελόνια σας και να μην είστε αλαζόνες!

6. Αν δε βάλετε μυαλό ούτε εμείς έχουμε να σας βάλουμε… 

7. Να κρατάτε τις αποστάσεις και προπαντός τον λόγο σας!

Ο φανός

  Τυχεροί όσοι κάνετε Λαμπρή στην Αργιθέα. Τσούξτε φωτιά στον φανό και κάψτε!...

  Τον Ιούδα… Κάψτε τον!... Αλλά να ξέρετε ότι όσους Ιούδες και να κάψετε, δε σώνονται οι προδότες. Αφήστε τη φαντασία σας να αναζητήσει άλλους για την πυρά!

  Τον δήμαρχο, για να πάρετε τα χάκια σας! Φροντίστε με επιμέλεια το κάψιμο! Δεν ξέριτι τι σ’βόξυλου είνι! Δεν καίγεται καλοπίχερα… Προσπαθήστε να κάψετε και τους άλλους υποψήφιους!... Έχει αποδειχτεί ιστορικά ότι η Αργιθέα επέζησε και τότε που δεν είχε δήμαρχο. Μπορεί να το κάνει και τώρα και με μεγαλύτερη ίσως επιτυχία.  

  Τον πρωθυπουργό, αν και  κάηκε ήδη με τον Καμμένο. Τι να κάψετε τώρα, τα αποκαΐδια;

  Τον Κυριάκο. Καλύτερα να προλαβαίνεις το κακό, παρά να προσπαθείς μετά να το διορθώσεις.  

  Τη Φώφη, αν και δε σας έχει ανάγκη, καίγεται και μόνη της. Κάτι Λεβέντες, Σταύροι και λοιποί δεν κάνουν τώρα ούτε για προσανάμματα. Στην ίδια κατηγορία, για να το κλείσω, περνάω τέλος στον Φώτη, αλλά αυτός είναι πια απανθρακωμένος.

  Κάψτε τους όλους, γιατί έτσι και δεν τους κάψετε, θα κάψουν αυτοί εσάς… Ζήτω που καήκατε!

  Κάψτε και τον καφετζή, για να σταματήσει να βάνει φωτιές, μην καίτε, όμως, το Καφενείο! Με τι θα ανάψετε την ψησταριά σας, άμα το κάψετε στον φανό; 

  Με την ευκαιρία που είμαστε στη φωτιά και στη θράκα, παρακαλώ την προσοχή σας! Μη διαβάζετε το Καφενείο, όταν γυρνάτε τη σούβλα. Υπάρχει κίνδυνος να αρπάξει το αρνί ή και να σας πέσει η σούβλα στη στάχτη. Ουδεμία ευθύνη φέρω και παράπονα δε θα γίνουν δεκτά. Τα κάρβουνα είναι για να ψήνεται το κοκορέτσι, δεν είναι για να γίνει κάρβουνο και το κοκορέτσι…

Για να μη χάνουμε τ’ αβγά και  τα πασχάλια

  Βάψτε τ’ αβγά σας κόκκινα! Αφήστε τις εικαστικές ακροβασίες με άλλα χρώματα! Κάντε και μια φορά το χατίρι του κουκουέ! Τώρα, γιατί το κουκουέ δε διαγράφει τις κότες που δε γεννούν κατευθείαν κόκκινα αβγά και μετά να τις καταγγείλει σαν όργανα του ιμπεριαλισμού, είναι μια απορία, ας την απαντήσει ο Κουτσούμπας… 

  Το εμπόριο, όμως,  δε σταματιέται. Πάντα βρίσκει τρόπους να κερδίζει. Τραβάει μια μόδα που θέλει τ’ αβγά πολύχρωμα. Εκεί που καθάριζες με μια μπογιά, παίρνεις τώρα καμιά δεκαριά, για να μη βγεις καθυστερημένος ως προς την νέα  τάση. Βάφεις τα αβγά (με μπογιές να το ξεκαθαρίζουμε), τα βάνεις σε μια πιατέλα κι έχεις μια πιατέλα πολύχρωμη, σαν δημοτική παράταξη που παινεύεται ότι είναι και πολυσυλλεκτική. Το βρήκανε το κόλπο, για να μας μπερδέψουν. Πέτυχαν οι γίγαντες τη συνεννόηση κι ας ανήκουν σε διαφορετικές κομματικές αποχρώσεις!!! (τρία θαυμαστικά για το κατόρθωμά τους). Τα παραμέρισαν όλα, για να σωθεί η πατρίς!!!!! (πέντε τα θαυμαστικά, σάματ’ θα πληρώσω φόρο…). Παιδιά, καθίστε στ’ αβγά σας! Σας ενώνει η ίδια νοοτροπία, είστε το ίδιο, όπως και τα αβγά στην πιατέλα όλα αβγά είναι, ανεξαρτήτως χρώματος…

  Συγγνώμη που παρασύρθηκα λίγο, αλλά τι να κάνω; Υπάρχουν και κλούβια αβγά, που μυρίζουν από μακριά. Βρόμα η δουλειά! Ζέχνει, λέμεεεεε...

  Τα αβγά που θέλετε να βάψετε χρειάζονται πρώτα βράσιμο για πέντε λεπτά. Αν είναι βραγκιανίτικα, βάψτε τα κατευθείαν, είναι ήδη προβρασμένα (ψημένα πες καλύτερα). Δεν το πιστεύετε; Δεν ξέρετε ότι στα Βραγκιανά ούτε κλώσα βάζουν, για να τα κλωσήσει; Η επώασή τους γίνεται με τη θερμοκρασία περιβάλλοντος;  Στην κοιλάδα Αχελώου οι κότες γεννάνε τα αβγά στον γιαλό, τα χώνουν στην άμμο όπως η  χελώνα  καρέτα – καρέτα και βγαίνουν τα κοτοπουλάκια.  

  Πόσα κοτοπουλάκια χάνονται κάθε χρόνο στα ριβεροπάρτια που οργανώνονται εκεί! Στο εξής να χορεύετε «ελαφρά», σαν να προσέχετε μη σπάσετε τ’ αβγά!

  Ρούφα τ’ αβγό σου εσύ που ζορίστηκες απ’ την παρατήρηση! Μου ’κανες και τον οικολόγο… λες και δεν ξέρουμε που πάτησες τ’ αβγό κι έφτασες στον ουρανό!

  Με τα βαμμένα  αβγά, τσουγκρίζουμε το Πάσχα κατά το έθιμο  με συγγενείς, φίλους και πολιτικούς. Με τους συγγενείς και φίλους έχεις πιθανότητες να τους τα σπάσεις. Με πολιτικό, όμως, καλά είναι να μην τσιουγκράτι. Θα σας τριβαλιάσει…   

  Αυτοί  ξέρουν  να  επιλέγουν  άσπαστα  αβγά...  Βλέπετε  μ’  ένα  αβγό  ο  άλλος  να 

καθαρίζει σαν αβγό ένα σύνταγμα κι οι παρατρεχάμενοι αυλοκόλακες κλακαδόροι να επιδοκιμάζουν τον θριαμβευτή αβγοεξολοθρευτή…(σιγά τ’ αβγά!).

  Χαρά στην κότα που ’κανε τέτοιο αβγό και χαρά στον πολιτικό που έχει έναν τέτοιο λαό να τον κοροϊδεύει με ένα άσπαστο αβγό…

 Τα αβγά κανονικά γράφονται με δύο λάμδα. Πότε; Όταν τα κάνουμε ομελλέτα. Με δυο άλφα γράφονται κι όταν τα κάνουμε μάτια. Ενθυμούμαι εκείνον τον φελόλογον φιλόλογον, όστις είπεν: «Μήτηρ, ποίησόν μοι δύο ωά οφθαλμούς», για να του απαντήσει η μήτηρ: «Καλά, παλάβουσις, πιδάκι μ’;...». Άμα έχουμε μέλι, τα κάνουμε και μελάτα. Άβραστα τα κρατάμε όταν γνωρίζουμε πως θα διέλθει πολιτικός… Βέβαια, δεν τον παίρνουμε με τ’ αβγά, δεν  τα  πετάμε ποτέ  (αν κάνεις βλακεία, ας είναι τουλάχιστον πρωτότυπη), αλλά τα βλέπει ο πολιτικός και λειτουργούν αποτρεπτικά στο να λέει κι αυτός βλακείες… 

  Για τον γαμπρό κάνει κι ο κόκορας αβγό! Αυτή η ποικιλία κόκουτα υπάρχει κατά βάσιν και αποκλειστικότητα στο Λεοντίτο. Από εκεί παίρνουν και τα άλλα χωριά για τις ανάγκες τους. Τα ’χουμε πει σε πόση εκτίμηση έχουν τους γαμπρούς οι Λεοντίτες.

Στην είσοδο του χωριού υπάρχει ταμπέλα διπλής όψεως που λέει στη μια πλευρά πηγαίνοντας «καλώς ήρθες γαμπρέ» και στην άλλη φεύγοντας «καλό ταξίδι γαμπρέ».

  Όταν μαζεύονται στον πλάτανο, ποιος να τους πρωτοκεράσει…

─ Φέρτι να φάν’ κι να πιουν οι γαμπροί!

─ Βάλι νια στράτα κι απού μένα, παπα-Χρήστου, στ’ς γαμπροί!

─ Άιτι, νια γιουρβουλιά κι απού μένα στα πιδιά, που ’ρθαν κι πήραν του κακό απ’ τα σπίτια μας… 

  Έτσι, εκτός από φιλόξενοι, οι Λεοντίτες αποδεικνύονται και ευγνώμονες…

  Μι συγχουρείτι, αγαπητές Λιουντίτ’σσις, αλλά του Καφινίου δεν κρατιότι αλλιώς, δεν κρατιότι μι ψέματα, τι του πέρασιταν κόμμα ή δημουτική παράταξη;

  Οι Τριζολιώτες έχουν κότες, αλλά αβγά δεν τρώνε ποτέ. Μόλις γεννήσει η κότα, πού να σταθεί τ’ αβγό; Παίρνει κυλώντα τουν κατήφουρου κι διαβαίνει κάτ’ στου μύλου τ’ Κουσταρέλλου. Τα περισσότερα αβγά διαλύονται στη διαδρομή. Όσα δε σπάνε, καταλαβαίνετε πόσο γερά είναι, τα μαζεύουν και τα χρυσοπουλάνε στους πολιτικούς. 

Οι πολιτικοί γι’ αυτό είναι ανίκητοι. Τσουγκρίζουν με αβγά τριζολιώτικα…  

  Οι Στεφανιώτες δεν έχουν κότες, γιατί δεν κλέβουν κότες… Η κότα άμα πας να τ’ν κλέψ’ς, πότι καρκαλουιότι, πότι φλιντ’ράει, δε γένιτι δ’λειά. Δεν έχουν επομένως και αβγά. Τα απαραίτητα συμπληρώματα χοληστερίνης τα προσλαμβάνουν από κοκορέτσια και σπληνάντερα. Τι είμαστι, γιράκια ή αλ’πές να τρώμι κότις!...

  Η κότα έκανε το αβγό ή το αβγό την κότα;  

Ρωτάτε ακόμη; Και τα δυο το Πασόκ τα έκανε…

  Έκλεψε τ’ αβγό, θα κλέψει και την κότα. 

Μην πάει ο νους σας σε Στεφανιώτη! Ο πασοκτζής είναι…

  Πιάσι τ’ αβγό κι κούριψ’ του!

«ουκ ένι άρσεν και θήλυ»

  Κοντά δυο χιλιάδες χρόνια τώρα, η θρησκεία του Χριστού διακηρύττει δια στόματος Παύλου, του Αποστόλου των Εθνών, την πλήρη ισοτιμία του άντρα και της γυναίκας. Σήμερα η κοσμική αντίληψη περί της κοινωνικής οργάνωσης, αναζητά ακόμη την ισότητα των δύο φύλων σε ασκήσεις επί χάρτου και σε νομοθετήματα, εκ των οποίων ορισμένα υποστηρίζονται μεταξύ των άλλων και από κάποια ανούσια και γελοία επιχειρήματα. Συνήθως, καταλήγουν και σε ανάλογα αποτελέσματα. 

  Έτσι, έχουμε πολλές φορές το φαινόμενο, ένας υποκριτικός φεμινιστικός ζήλος να μετατρέπεται  στην υπερβολή του σε προσβολή για τη γυναίκα. Μια τέτοια προσβολή είναι και η ποσόστωση που προβλέπει την εκπροσώπηση των γυναικών. Έχω την ιδέα, παρότι δεν έχω ιδέα από σύνταγμα, πως φτάνει η διατύπωση των ατομικών δικαιωμάτων. Κάθε πολίτης (άρα και η γυναίκα) μπορεί να μετέχει ή να μη μετέχει σε πολιτικά σχήματα, εκλέγει και εκλέγεται, συνεταιρίζεται με όποιους θέλει. Πώς γίνεται να παρεμβαίνει νόμος που ακυρώνει ή περιορίζει συνταγματικά δικαιώματα; (Άντε, βοηθάτε κάνας δικηγόρος!...). Ας πούμε ότι κάποιες γυναίκες θέλουν να κάνουν μια παράταξη αποκλειστικά γυναικών (μη βάζεις ιδέες, καφετζή, μην κεντάς τις σφήκες!...), γιατί να εμποδίζονται απ’ την ποσόστωση; Κι αν μια τέτοια παράταξη που θα ακυρωθεί από  τον νόμο κάνει προσφυγή, τι θα γίνει;

  Τι γίνεται πρακτικά; Οι γυναίκες μπαίνουν απλώς να συμπληρώσουν και να υπηρετήσουν την ανάγκη της ποσόστωσης. Κάποια που θέλει να εκλεγεί,  πρέπει να καταφέρει πρώτα να πείσει ότι δεν κατεβαίνει για την ποσόστωση. Είναι αυτό τιμητικό για τη γυναίκα; Χώρια που πουλάνε και εντύπωση με το πόσο ανεβάζει ο καθένας το ποσοστό εκπροσώπησης. Τι 30%, τι 40%, τι 50% , η νομοθέτηση δείχνει ένα πρόβλημα, δεν το λύνει, μάλλον το περιπλέκει.

  Μια ποσόστωση είχαμε τα δυο φύλα σωστή, 50 – 50 στον γάμο, μας τη χάλασαν κι αυτή και σε λίγο θα μαλώνουμε ποιος είναι ο γονέας 1 κι ο γονέας 2. Για γονέας 3 και 4 δεν άκουσα ακόμη, αλλά κοντά είμαστε.

  Κάπως έτσι, είναι μπερδεμένα τα πράγματα που με αναγκάζουν να προτείνω:

Οι γυναίκες στην κουζίνα…

  Σιγά, κυρία μ’, δεν πρόπ’σα να βάλου ιπικιφαλίδα κι είσι έτ’μη να μ’ πάρ’ς του κιφάλι κι να μη καταγγείλ’ς για αντιφιμινιστή, απάν’ που ιτοιμάζουμαν να σι υπιρασπιστού!…

  Λέω, για να καταλάβεις, ότι οι γυναίκες πρέπει να είναι στην κουζίνα. Πώς αλλιώς θα ελέγχουν αν ο άντρας πλένει καλά τα τσιανάκια, αν μαγειρεύει σύμφωνα με τας υποδείξεις κι αν έβαλι πιπέρι στα λάχανα πο’ ’βρασι, για να ιτοιμάσει τ’ μισημιριανή σαλάτα;

  Να ξέρεις, όμως, πως υπάρχουν και άντρες που δε σηκώνουν πολλά και αντιδρούν. Ήρθε μια μέρα στην παρέα ο φίλος μας ο Φάνης, που είχε μέρες να φανεί.

─ Πού είσαι, Φάνη, εξαφανισμένος και δε φαίνεσαι;

─ Στο σπίτι. Είχα κάποιες δουλειές. Ξεκαθάρισα και κάτι πράγματα ενδοοικογενειακά με τη γυναίκα μου και την πεθερά μου… Τους έδωσα να καταλάβουν ότι αυτό που λέω εγώ θα γίνεται στο εξής.

─ Τι έγινε, ρε Φάνη; Πολύ αψύς είσαι σήμερα!

─ Να, μου είπαν να σκουπίσω τη σκάλα και μετά να σιδερώσω μια στοίβα ρούχα. Αντέδρασα. Βάρεσα το χέρι στο τραπέζι και τους είπα πως πρώτα θα σιδερώσω και μετά θα σκουπίσω τη σκάλα κι ότι θα γίνεται αυτό που λέω εγώ.

─ Μπράβο, ρε φίλε! Να το εφαρμόσουμε κι εμείς…

  Γι’ αυτό, κορίτσια, μη διστάζετε να παντρευτείτε. Δε βαρεθήκατε να κάνετε αυτές τις δουλειές τόσα χρόνια; 

  Αντιδράστε και στην ποσόστωση! Χειριστείτε έξυπνα το θέμα! Όποιος σας προτείνει να μπείτε σε παράταξη θα του λέτε: Μπαίνω στον συνδυασμό, μόνο αν μου βρεις γαμπρό (με Ε9 εννοείται σοβαρό). Δεν ξέρετε ότι οι πολιτικοί αναλαμβάνουν κάθε είδους ρουσφέτια;

  Άντε και του χρόνου να σας στείλει ο γαμπρός τη λαμπάδα! Και στον γάμο σας να κουβαλάμε νερό με το κόσκινο και να μαδήσουμε κάνα κόκαλο.

  

Μήτσιον ή Παλαμάν;

  Παραλίγο να ξεχάσω τον Μήτσιο. Κι ύστερα σου λένε, ο λαός δεν ξεχνά… 

  Ιδού, λοιπόν, φορώ το προσφάτως ευρεθέν δαχτυλίδι του Πόντιου Πιλάτου και ερωτώ: Τίνα θέλετε από των δύο απολύσω υμίν,  Μήτσιον ή Παλαμάν; 

Πα – λα – μάν! Πα – λα – μάν! Παλαμάν κι αμάν αμάν!

  Ώστε, Παλαμάν, λοιπόν! Και τον Μήτσιον; Άκουσα, είπατε σταύρωσον αυτόν! Καλά, σταυρώστε τον εσείς! Τόσα χρόνια εσείς τον σταυρώνετε…

  Πάμε καλά. Φτάσαμε αισίως στο «πάταξον μεν, ψήφισον δε».

Ανέστη ο Κύριος!

Ας κάνουμε μια στάση στην Ανάσταση!                                                  

Μέσα στις εκκλησιές τις δαφνοφόρες, 

ν’ ανοίξουν αγκαλιές ειρηνοφόρες 

κι όλοι μαζί να πούμε

Χριστός  Ανέστη!                       

27/4/2019

ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΤΙΚΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ Πηνελόπη Δέλτα🔊📚🎧📙 ΗΧΟΒΙΒΛΙΟ-AUDIOBOOK GR διαβάζει ο Κων. Αθ. Οικονόμου

Μεσολογγίτικα Χριστούγεννα 

της Πηνελόπης Δέλτα - ΗΧΟΒΙΒΛΙΟ-AUDIOBOOK 

Διαβάζει ο Κων/νος Οικονόμου

Από τον Οκτώβριο του 1822 είχε αρχίσει η πρώτη πολιορκία του Μεσολογγίου. Ο επικεφαλής των οθωμανικών δυνάμεων Ομέρ Βρυώνης μαζί με τους άλλους πασάδες αποφάσισαν να επιτεθούν τα ξημερώματα των Χριστουγέννων, ξέροντας ότι εκείνες τις ώρες οι Έλληνες είναι όλοι στις εκκλησιές και θα ήταν ουσιαστικά αφύλακτη η πόλη.

Στη δούλεψη του Βρυώνη ήταν ο Γιάννης Γούναρης, αιχμάλωτός του μαζί με τη σύζυγο και τα παιδιά του. Την προπαραμονή της μεγάλης χριστιανικής γιορτής, που πάρθηκε η απόφαση για την επίθεση, ο Γιάννης προσφέροντας τους καφέδες άκουσε το σχέδιο του τούρκου πασά και χωρίς να διστάσει αγνόησε την τύχη τη δική του και της οικογένειάς του και απέδρασε απ΄ το οθωμανικό στρατόπεδο και έτρεξε ως νέος Φειδιππίδης* στο Μεσολόγγι. Έφτασε παραμονή Χριστουγέννων στο σούρουπο, αποκάλυψε το σχέδιο των Τούρκων, οι αρχηγοί τον πίστεψαν και κινητοποιήθηκαν αμέσως.

Την ίδια ώρα, διηγείται η Πηνελόπη Δέλτα, ο Ρωγών Ιωσήφ «μάζεψε τους παπάδες και διέταξε να κλείσουν όλες οι εκκλησίες και να ειδοποιηθούν τα ποίμνια πως λειτουργία χριστουγεννιάτικη δε θα γίνει, παρά θα αγρυπνήσουν οι χριστιανοί όλοι στους τοίχους απάνω… Πράγματι οι εκκλησίες έμειναν κλειστές, τα κεράκια σβηστά. Απάνω στα οχυρώματα οι παπάδες ψιθυριστά εγκαρδίωναν και ευλογούσαν τους άντρες και σιωπηλά τους έδιναν την ευχή τους. Έξαφνα, στη νυχτερινή σιωπή, όλα μαζί τα σήμαντρα σήμαναν τη λειτουργία. Και τότε άρχισε το πανηγύρι».

Οι Οθωμανοί ορμάνε νομίζοντας ότι θα κάνουν περίπατο, αλλά τα παλικάρια αγρυπνούσαν. Τι απέγινε όμως ο Γούναρης κι η οικογένειά του;

Μια συγκινητική επίκαιρη ιστορία της Δέλτα, μεστή, όπως συμβαίνει και σ΄ όλα τα έργα της, αγνής φιλοπατρίας!

ΑΣ ΑΚΟΥΣΟΥΜΕ ΤΟ ΣΥΝΤΟΜΟ ΑΥΤΟ ΔΙΗΓΗΜΑ ΣΤΟ ΒΙΝΤΕΟ-AUDIOBOOK ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΕΊ: