Γράμματα, προγράμματα, για γέλια και για κλάματα
Αυτά είναι τα θάματα,
αρχίσανε τα τάματα!
(καφετζής)
Γράφει ο Γιάννης Φρύδας
ΣΤΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ 36
Είδατε πουθενά προγράμματα;
Είχα δεσμευτεί πως, όταν οι παρατάξεις κυκλοφορήσουν τα προγράμματά τους, θα σας αποκαλύψω γιατί δεν είναι προγράμματα αυτά που περιγράφουν τα προεκλογικά τους φυλλάδια. Προς το παρόν προσπαθώ να ανακαλύψω, ανεπιτυχώς μέχρι στιγμής, αν υπάρχουν τέτοια προϊόντα στην προεκλογική αγορά. Θέλω να πιστεύω ότι αυτή η προαναγγελία μου δε θα είναι αιτία να στερηθεί ο τόπος αυτές τις υπέροχες εκθέσεις ιδεών που (συνήθως) έχουν μόνο φιλολογική αξία, αλλά (δυστυχώς) δεν έχουν καμιά πολιτική ουσία.
Μπορεί να τα κρατάνε ως επτασφράγιστα μυστικά, επειδή φοβούνται μήπως τους αντιγράψουν (δεν είναι σωστό να τα κάνουν άλλοι αυτά που σκέφτηκαν αυτοί για τον τόπο…), μπορεί να θεωρούν ότι είναι καλύτερα να λένε διάφορα προφορικά, μιας και τα γραπτά μένουν… Πού ξέρεις; Αποκλείεται κάνας περίεργος να τα κρατήσει για οδηγό στην κριτική του κατά την απολογία τους; Καλύτερα «έπεα πτερόεντα»… και ποιος θα τα θυμάται;
Κείμενα, λοιπόν, δεν κυκλοφορούν ακόμη. Εξαιρουμένου του Μήτσιου (Μήτσιος! Μήτσιος! Μήτσιος!) που έγραφε και πριν συχνά και γράφει, ενημερώνοντας για θέματα αργιθεάτικου ενδιαφέροντος και για τις θέσεις του, μόνο ένα γραπτό είδα από άλλον ως τώρα. Θα περάσουν οι εκλογές και πάλι με τον Μήτσιο θα ξεμείνω…
Τα προγράμματα διακινούνται, ως φαίνεται, μέσω φέισμπουκ (να μην τα μαθαίνει κι η γριά που δεν ξέρει να κάνει λάικ) ή σε διάφορες συγκεντρώσεις οπαδών, ακόμη κι εκτός Αργιθέας, λες και δε δικαιούνται όλοι οι άλλοι πολίτες να τα γνωρίζουν. Τι καλύτερο, θα πεις, απ’ το να παρουσιάζεις το πρόβλημα της Σκάλας Ανθηρού στη Σκάλα του Μιλάνου ή το πρόβλημα Ντρασκού στα Ηλύσια (μπορεί και ηλίθια) Πεδία του Παρισιού ή στα Ιλίσια των Αθηνών!... Τα λες και ξαλαφρώνεις… Λίγο είναι;
Πιθανόν να κυκλοφορήσουν τα προγράμματα μέσα στην τελευταία προ εκλογών εβδομάδα. Μόνο που τότε δε θα προλάβουμε να τα διαβάσουμε, θα πάθουμε σαν τον Χρυσοχοΐδη με το μνημόνιο… Θα πεις κι ο Τζουμάκας που το διάβασε, τι κατάλαβε;
Το φεϊσμπουκείν εστί φιλοσοφείν…
Φεϊσμπουκούμεν γαρ μετ’ ευτελείας…
Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μπήκαν γερά και στο πολιτικό παιχνίδι, έγιναν μέσο και εργαλείο επικοινωνίας, πληροφόρησης, παραπληροφόρησης και δημαγωγίας. Αλληλοθαυμαζόμενοι κι αλληλοϋβριζόμενοι σε ένα διαρκές ξεκατίνιασμα και αποθέωσης του γελοίου, ανταλλάσσουν τις εξυπνάδες τους και ανταγωνίζονται ποιος
θα επικρατήσει στον διαγωνισμό μπαρούφας, στον πόλεμο των εντυπώσεων. Υποτίθεται ότι έγιναν και φεϊσμπουκόφιλοι πρώτα, στείλανε μεταξύ τους αιτήματα φιλίας, για να μπορούν να μαλώνουν όποτε θέλουν… Για ένα σχόλιο! Για ένα λάικ!
Ναι, δε φταίνε τα μέσα για τον ευτελισμό. Φταίει που χάσαμε πια σε μεγάλο βαθμό και το φιλοκαλούμεν…
Ζητούνται εποχικοί υπάλληλοι
Τώρα κατάλαβα γιατί διαχρονικά οι κυβερνήσεις κάνουν προσλήψεις έκτακτου προσωπικού λίγο πριν τις εκλογές. Ουδεμία ψηφοθηρική στόχευση υπάρχει, όμως υπάρχουν αυξημένες ανάγκες και χωρίς χέρια δε βγαίνει η δουλειά.
Είναι όπως τα ξεφλουδίσματα, ο κούρος, ο θέρος και κάθε εργασία που γινόταν με αλληλοβοήθεια και την έλεγαν οι παλιοί παρακαλιά.
«Οι πολλοί πήραν την πόλη κι ο μοναχός απόμεινε» λέει η παροιμία.
Παρακαλιά… είναι και τώρα. Άλλοι παρακαλούν να τους ψηφίσουν κι άλλοι παρακαλούν να τους διορίσουν. Κάπως έτσι γίνεται και πάντα σμίγουν ο χαντζής κι ο κυρατζής και έσονται εις σάρκαν μίαν και τρώνε τις σάρκες του δήμου, της περιφέρειας και της πατρίδας…
Ζητούνται ως εποχικοί υπάλληλοι στο Καφενείο αρθρογράφοι, σκιτσογράφοι, ζωγράφοι, βιογράφοι, λιβελλογράφοι, αθλιογράφοι (στις δυο τελευταίες κατηγορίες θα προτιμηθούν όσοι έχουν προϋπηρεσία στον κίτρινο τύπο). Ζητούνται, επίσης, βοηθοί καφετζή και προπαντός καθαρίστριες, πολλές καθαρίστριες, γιατί είναι πολλή η δουλειά (και για την ποσόστωση, μην το ξεχνάμε!...). Αν κυβερνήσουν κάποτε τη χώρα καθαρίστριες, ίσως και μόνο τότε έχει ελπίδες να σωθεί κι απ’ την πολλή βρομιά να καθαρίσει…
Για την πρόσληψή σας απαιτείται βιογραφικό (να το πάλι), κάποια συστατική επιστολή κι αν έχετε πολιτικό μέσον, είναι πολύ καλύτερα. Ακόμη κι αν δε σας πληρώνω, θα είστε κερδισμένοι, γιατί θα αποκτήσετε εμπειρίες και θα προσθέσετε ένα επιπλέον προσόν στο βιογραφικό σας (αλογόμυγα έγινε πια το βιογραφικό). Και μην ξεχνάτε!... Όλοι κάποτε ξεκινούν από εποχικοί, γίνονται συμβασιούχοι, μπαίνουν σε αορίστου χρόνου, μονιμοποιούνται και μετά καταγγέλλουν το σύστημα…
Οδηγίες προς υποψήφιους
Οι υποψήφιοι, για να πείσουν τους ψηφοφόρους να τους ψηφίσουν, καλά είναι να γνωρίζουν και προπαντός να εφαρμόζουν τα κάτωθι:
Παίρνεις τους εκλογικούς καταλόγους και κατατάσσεις τους ψηφοφόρους σε 4 κατηγορίες: σίγουροι, πιθανοί, κίβδηλοι, αντίπαλοι
Οι σίγουροι είναι σίγουροι, απλώς σε κάθε ευκαιρία τούς κλείνεις το μάτι και τους βαράς την πλάτη…
Στους πιθανούς υπενθυμίζουμε τα καλά που τους έχουμε κάνει: «Θυμάσαι, ορέ κουμπάρε, τότε που σ’ έπιασε μια δυνατή βροχή και σου έδωσα μια ομπρέλα;». Τάζουμε τα πάντα κατά τις ανάγκες τους και τονίζουμε πόσο χρήσιμοι θα τους είμαστε: «Ποιος θα σ’ κρατήσει τ’ μιριά κι του μπλάρι, για να του φουρτώ’εις;», «Ποιος θα σι βουηθήσει στουν κούρου απ’ τα γ’ρούνια;»… κι άλλα τέτοια.
Οι κίβδηλοι είναι η δυσκολότερη κατηγορία, δεν ξέρεις πώς να τους μπιχειρ’στείς. Χρησιμοποιείς κάθε μέσο κι αφήνεις να πλανώνται διάφορες απειλές, για να αναγκαστούν να σε ψηφίσουν. Για να ψηφίσουν με… «ελεύθερη βούληση», τους λες να σταυρώσουν και κάποιο όνομα που επιλέγεις εσύ, ώστε να τσεκάρεις εύκολα αν σε ψήφισαν. Τους υπενθυμίζουμε και τις συνέπειες αν δε μας ψηφίσουν: «Μπορεί να χάσεις τη δουλειά σου…», «Ξέρεις κατά πού πέφτει το Σουφλί Έβρου;»…
Οι αντίπαλοι είναι η ευκολότερη κατηγορία. Αυτούς, χωρίς περιστροφές, τους εκβιάζεις, τους απειλείς και τους δίνεις σημαδεμένα ψηφοδέλτια. Προσοχή! τις απειλές πάντα να τις κάνετε προφορικά, μην τσακώσιτι κάναν μπιλιά…
Ως γενική οδηγία να θυμάστε: «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα».
Επίσης, είναι πολύ βασικό να ξέρετε πού… «πατάει το σαμάρι» κάθε ψηφοφόρο και να του το λέτε, για να ξέρει ότι το ξέρετε και είναι στο χέρι σας και στη μεγαλοθυμία σας να μην το καταγγείλετε ή να τον βοηθήσετε σχετικά:
Πότι του κόλλ’σις αυτό του κουζινάκι στου σπίτι;
Πώς δε σι κατάλαβαν πο’ ’κουψις 49 παλούκια κιδρίσια;
Δε σκιάζισι μην ανακαλύψουν π’ δήλουσις πλειότιρα γίδια απ’ αυτά πο’ ’χ’ς;
Ξέρ’ς ότι τα κυπρουκούδουνα σ’ ικπέμπουν βρόντου παριπάν’ απ’ του ιπιτριπτό;
Πώς να σι κρατήσου στ’ δ’λειά, άμα δεν καταφέρου να βγου πρόιδιρους;
Έκανις τίπουτα να σβή’εις ικειό του πρόστιμου;
Δε μι ξαναγλέπ’ς στου μαγαζί σ’!... (σκασίλα μας!).
Τώρα, τι να σας τα λέω, έχετε ακούσει ή ανακαλύψει ή εφαρμόσει μόνοι σας πολλά περισσότερα. Αυτά είναι επιπέδου νηπιαγωγείου…
Οδηγίες προς ψηφοφόρους
Όταν βρεθείτε απέναντι σε υποψηφίους με τα παραπάνω χαρακτηριστικά, μία είναι η οδηγία: Μαυρίστε τους! Αγωνιστείτε να τους μαυρίσουν κι άλλοι! Μαύρο, λέμε...
Όσους και όπου σας απειλούν στον εργασιακό σας χώρο… δουλέψτε τους! Τους αξίζει κάθε κοροϊδία: «Δε μας κολλάει ύπνος το βράδυ. Σκεφτόμαστε πώς να βρούμε τρόπους να εκλεγείς και πώς να αντιμετωπίσουμε τους αντιπάλους σου» και μέσα σας να λέτε: «Θα στ’ φκιάσου ιγώ τ’ γουρνούλα σ’, αρέ κιαρατά, άμα τρυπώσου μέσα στου παραβάνι».
Εξηγήστε στους συγγενείς και φίλους σας ότι δεν μπορείτε να τους ψηφίσετε όλους.
Αναζητήστε τους ανθρώπους με ήθος, συνέπεια και ταπεινότητα, ανθρώπους με ξεκάθαρες θέσεις και στόχους στα διάφορα ζητήματα που θα αναλάβουν να διαχειριστούν. Αν πιστεύετε ότι θα είναι καλοί σ’ αυτά για τα οποία θα τους εκλέξετε, εμπιστευτείτε τους , ψηφίστε τους, στηρίξτε τους!
Δημώδες προεκλογικό επιτραπέζιο τραγούδι
(τραγουδά ο απελπισμένος αναποφάσιστος ψηφοφόρος)
Χαριτωμένη συντροφιά μού λέει να τους ψηφίσω
κι εγώ τους λέω δεν μπορώ, τους λέω δεν το κάνω,
αφού είστε όλοι φίλοι μου, ποιον να πρωτοσταυρώσω;
Ποιανού να κάνω την καρδιά, τους άλλους να πληγώσω;
Μη με πολυζορίζετε κι ακούστε τι σας λέω!
Δώστε μου ψηφοδέλτια, βάλτε και τον σταυρό σας
κι ένα θα πιάσω απ’ τον σωρό, με κλήρο θα ψηφίσω!
Μη γίνουμε από δυο χωριά κι η συντροφιά χαλάσει…
Συμβουλή: Την άλλη φορά να είσαι υποψήφιος! Κι αν δε σε ψηφίσουν, τουλάχιστον δε θα σου ζητάει κανένας ψήφο. Θα γλυτώσεις…
Πρόεδροι και τοπικά συμβούλια τοπικών κοινοτήτων
Μην ξεχάσετε τους προεστούς του χωριού! Να ψηφίσετε και γι’ αυτούς! Καλά είναι να ψηφίσετε αυτούς που δε μένουν μόνιμα στο χωριό. Να τους έρχεται άκοπα και η αποζημίωση των τετρακοσίωνε περίπου ευρώνε και να τρώνε εις υγείαν των χαζώνε.
Μην ξεχάσετε τους τοπικούς δημογέροντες, κοτσαμπάσηδες και προκρίτους!... (έστω χωρίς κρίση). Να ξέρετε! Τάζουν και διορίζουν από τώρα, πριν καν βγουν…
Η μεγάλη πλάκα μάς έρχεται εκ κώμης Μπουκοβίτσας. Εκεί κατεβαίνει, για το τοπικό συμβούλιο, συνδυασμός αποτελούμενος από οχτώ υποψήφιους και οι εφτά διαμένουν μόνιμα εκτός Ανθηρού, δεν ξέρω σε ποια αστικά κέντρα (δέχομαι και διαψεύσεις). Ένας, μάλιστα, είναι άγνωστος στους Ανθηριώτες (μυστικός πράκτορας είναι;) και ψάχνουν να μάθουν ποιος είναι… Αφού είναι άντρας, αποκλείεται να είναι νύφη. Κάνας γαμπρός θα είναι, αλλά τέτοια τιμή σε γαμπρό ούτε οι Λεοντίτες δεν έκαναν…
Αυτά τα κακά έχουν οι πρωτεύουσες, φίλοι Ανθηριώτες! Χάνεσαι μες στην πολυκοσμία… Ανθηρό, Κατούσι, Λαγκάδι, Κούκος, Αγιαπόστολοι, Σπ’λιά, Κριτσιάρ’ς… ψάξι να βρεις τίνους γαμπρός είνι!... Πάντους, άμα βάνιτι τ’ς γαμπροί υπουψήφιοι στου τουπικό, δε θα σας μείνει κουρίτσι ανύπαντρου. Ούτι θα χαλέβουν προίκα. Μαναχά να γραδώνουν σι κάναν συνδυασμό θα νείρουντι.
Μετά τις εκλογές, μαζί με τις ευχές στους νεοεκλεγμένους προέδρους τοπικών και συμβουλίων χωριών, το Καφενείο θα ασχοληθεί με το θέμα. Μέχρι τότε όποιος απαντήσει σε ποια δουλειά σου δίνουν τετρακόσια ευρώ, χωρίς να πηγαίνεις, θα πίνει δωρεάν καφέ για μια τετραετία, δηλαδή, για όσο πληρώνεται και ο μονίμως απών πρόεδρος…
Ένας πασάς διαβαίνει κι άλλος έρχεται…
Το σύστημα διοίκησης στη χώρα έγινε οθωμανικόν! Ξεκινάμε απ’ τον τοπικό πρόεδρο (αγά), πάμε στον δήμαρχο (μπέη), συνεχίζουμε με περιφερειάρχη (πασά) και καταλήγουμε στον πρωθυπουργό (μεγάλο βεζίρη).
Στα χρόνια της τουρκοκρατίας όλα τα αξιώματα αγοράζονταν και δεν υπήρχαν μισθοί. Ο κάθε αξιωματούχος, καταπιέζοντας τους δυστυχείς υπηκόους του, μάζευε τα ποσά που ο ίδιος ξόδεψε να αγοράσει το αξίωμα και για όλες τις ανάγκες του. Ο αγάς στο χωριό του, ο μπέης στην επαρχία του, ο πασάς στην περιφέρειά του κι μεγάλος βεζίρης τα μάζευε απ’ όλους.
Πώς να μην έρθουν στον νου μου αυτά, βλέποντας αρκετούς υποψήφιους να ξοδεύουν πολλά χρήματα αφανώς, αδιαφανώς και μαύρα προφανώς, προκειμένου να επιτύχουν το επιθυμητό αξίωμα; Και γιατί τα ξοδεύουν; Τους περισσεύουν; Μήπως θέλουν να τα ξαναμαζέψουν και με ποιον τρόπο; Μήπως κάποιοι ορατοί ή αόρατοι χρηματοδότες θα τους έχουν την επομένη του χεριού τους; Σκεφτείτε και καμιά δεκαριά ακόμη ερωτήματα…
Ο υποψήφιος σίγουρα έχει κάποια έξοδα προβολής, μετακίνησης, παράβολα, κόστος
επικοινωνίας, έξοδα για σόλες από παπούτσια και γι’ αυτό ο νόμος σωστά προβλέπει κάποιες δαπάνες. Όμως, απ’ τις υπερβολές και απ’ την αδιαφάνεια πώς να μας προστατέψει ο νόμος; Ας ανοίξουμε τα μάτια μας!
Όταν
Όταν θα πάω κυρά μου στο παζάρι, θα σου αγοράσω μια παράταξη…
Όταν κάνω μια παράταξη, η ενδόμυχη ευχή μου είναι να μην καταφέρουν να κάνουν οι άλλοι παρατάξεις, για να πάρω τη νίκη στις εκλογές χωρίς αγώνα.
Όταν οι άλλοι κάνουν παρατάξεις, ενδόμυχη ευχή μου είναι να έχουν ανίσχυρες παρατάξεις, για να κερδίσω εύκολα.
Όταν δεν ασχολούμαι με τη δική μου παράταξη κι ασχολούμαι και κάνω κριτική στις άλλες, προσπαθώντας να βρω σημεία υπεροχής της δικής μου, μάλλον με κυρίευσε το άγχος και ο φόβος.
Όταν όλα τα προηγούμενα τα εκφράζω δημόσια και με πολλούς τρόπους, φανερώνω ότι ζορίζομαι, χάνω την ψυχραιμία μου και έχω περιέλθει σε πανικό (χώρια που φανερώνω και τον χαρακτήρα μου).
Όταν καταφέρω να τα ξεπεράσω αυτά, μπορεί κάποτε να ξανακάνω παράταξη…
Με ποιον είμαι στις εκλογές…
Κατ’ αρχάς να σας ομολογήσω τι μου συμβαίνει: Δεν είμαι με όλους τους Αργιθεάτες που είναι υποψήφιοι εντός Αργιθέας και δεν μπορώ να τους ψηφίσω, για διαφορετικούς λόγους τον καθένα. Είμαι με τους Αργιθεάτες που είναι υποψήφιοι εκτός Αργιθέας, αλλά δεν μπορώ κι αυτούς να τους ψηφίσω, οπότε διάφορο δεν έχουν παρά τις ευχές μου. Δεν ξέρω πόσους έχουμε τέτοιους υποψήφιους και σε ποιους δήμους της χώρας. Καλή επιτυχία να έχουν! Άλλους θα ταλαιπωρούν μετά, εμάς τι μας νοιάζει… Θέλουμε, όμως, να μαθαίνουμε τα καλύτερα και να δίνουν με την παρουσία τους καλή περί Αργιθέας μαρτυρία.
Θα σταθώ ξεχωριστά στη Λάρισα, όπου και διαμένω, και στην παράταξη του Παναγιώτη Γούλα για τον δήμο Λαρισαίων. Υποψήφιοι δημοτικοί σύμβουλοι ο γιατρός Βασίλης Δεληγιάννης, ο λογιστής Κώστας Κούτσικος κι ο δικηγόρος Άκης Νασιώκας. Οι δυο πρώτοι εκ Βραγκιανών δένουν απόλυτα με τη Λάρισα και τη ζέστα της, όπως καταλαβαίνετε εσείς που ξέρετε τι θα πει ζέστα βραγκιανίτικη. Ο Άκης μόνο ως προερχόμενος από χωριό προσήλιο δικαιολογεί την παρουσία του, γιατί όπως και να το κάνουμε το Σπυρέλο έχει υψόμετρο και τη δροσιά του. Όσοι Αργιθεάτες ψηφίζετε στη Λάρισα, σταυρώστε τους! Αυτούς ή όποιους άλλους κι αν υπάρχουν. Σταυρό και στους Χρήστο Καλομπάτσιο και Αποστόλη Γούλα, που είναι υποψήφιοι για την περιφέρεια.
Και ποτέ μην προσπερνάς ό,τι λέει ο ΑΡΚΑΣ…
18/5/2019
.jpg)
