Ακρισία δήμου τον χείριστον εις αρχήν προΐστατο H έλλειψη κρίσης του λαού, ανέδειξε στην εξουσία τον χειρότερο. Γράφει ο Γιάννης Φρύδας ΣΤΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ 10

Ακρισία δήμου τον χείριστον εις αρχήν προΐστατο

H έλλειψη κρίσης του λαού,

ανέδειξε στην εξουσία τον χειρότερο.                                                      Μέγας Βασίλειος

Γράφει ο Γιάννης Φρύδας

ΣΤΟ  ΚΑΦΕΝΕΙΟ  ΤΟΥ  ΓΙΑΝΝΗ  10

                                    Τα κατά Βασίλειον συμβαίνοντα στο… βασίλειον

  Από τον Μέγα Βασίλειο στον Βασίλειο:

  «Αθάνατη φυλή η ελληνική και πάντα υποψήφια!

Μόνο που δεν μπορεί να βρει πoιο πολίτευμα της ταιριάζει, γιατί πάντα είναι απασχολημένη με εκλογές. Και βέβαια οι μοναδικοί που μπορούσαν να κυβερνήσουν, δηλαδή οι κουρείς και οι ταξιτζήδες, δεν προλαβαίνουν γιατί δουλεύουν».

Β. Α.

  Να δείτε που το Καφενείο θα γίνει πολυμετοχικό!

  Το Καφενείο σήμερα προλογίζει ο Βασίλης, ξάδερφος και συνάδερφος, γείτονας και λίαν αγαπητός. Αλλά μην ακούτε που λένε: «πρώτα θα δεις τον γείτονα και μετά τον ήλιο». Ο Βασίλης δε βγαίνει έξω, αν δεν πάει ο ήλιος δυο τριχιές πριν βασιλέψει. Διαβάζει και γράφει και μετά γράφει και διαβάζει. Αυτόν τον ρόλο πήρε στο γαλατικό χωριό Μαρκελέσιον και να κτίζει καμιά εκκλησία (τον Αϊ-Λια Αετοχωρίου ο Βασίλης τον ανήγειρε με τις προσπάθειές του). Εμείς οι άλλοι ασχολούμαστε με το πνευματικό έργο της δηλωτής και της μπιρίμπας (ξέρεις τι ζόρι είναι, όταν δεν έχεις μπαλαντέρ;) κι ο Βασίλης γράφει ποιήματα (για τέτοιο κατάντημα μιλάμε!). Πάντως, το σημείωμά του είναι εύστοχο. Είκοσι χρόνια, τρεις μεταρρυθμίσεις!... Τρεις και το λουρί της μάνας!...

  Κάθε τόσο νέα σχέδια νόμου για την τοπική αυτοδιοίκηση. Όλες οι μεταρρυθμίσεις στον χώρο της ξεκινούν από Κ (Καποδίστριας, Καλλικράτης, Κλεισθένης) και καταλήγουν πάλι στο Κ (Καταδιαόλου, δηλαδή). Επομένως, μικρή σημασία έχουν οι νόμοι και τα σχέδια. Το σημαντικό είναι ποιοι τα υλοποιούν και ποιους ψηφίζει ο λαός να τα υλοποιούν. 

Ποίος ημίν  αρχιερεύς;

  Βαδίζοντας προς τις εκλογές, ένα μας απασχολεί. Αν θα βρούμε ραδίκια να μάσουμε ή θα έχουν στρίψει, όταν ανεβούμε στο χωριό να ψηφίσουμε. 

  Άλλο μεγάλο ερώτημα είναι ποιον να βγάλουμε δήμαρχο, για να βρίζουμε την επόμενη τετραετία.

  Το Καφενείο δε θα σας πει ποτέ ποιον να ψηφίσετε, θα σας περιγράφει ποιους κατά τη γνώμη του δεν πρέπει να ψηφίσετε, αλλά εσείς αποφασίζετε σε κάθε περίπτωση, έτσι κι αλλιώς εσείς θα ξαναμετανιώσετε για την επιλογή σας. 

  Ας θέσουμε σε προβληματισμό το εκλογικό σώμα, κοινοποιώντας διάφορες γνώμες

και καταθέτοντας προτάσεις (εδώ καθένας ας προσθέσει τις δικές του, γιατί είναι αδύνατο να καλύψουμε τα πάντα) που αφορούν στο πρόσωπο του δημάρχου.

            Η πιο μεγάλη δύναμη

  Ξεκινάμε με λίγες κουμπουριές, για να ανάψει το γλέντι. Καλά καταλάβατε, πάμε Κουμπουριανά! Ο πρώτος παράγων για να εκλεγεί κάποιος, είναι το ταράφι. Ε, το πρώτο πληθυσμιακά ταράφι της Αργιθέας είναι οι Κισσαίοι κι απορώ πως ο δραστήριος πρόεδρος Τάκης Κίσσας δεν κινήθηκε προς αυτή την κατεύθυνση. Δε θα έβγαζαν έναν δήμαρχο μόνο. Δυναστεία θα γίνονταν! Οι Κισσαίοι εξαπλώθηκαν και σε άλλα χωριά της Αργιθέας. Πολλοί στο Πετροχώρι αλλά και στη Στεφανιάδα, Πετρίλια και αλλού. Και στην Αμφίκλεια Φθιώτιδας άμα ήθελαν, αυτοί θα έβγαζαν δήμαρχο. 

  Οργανωτικά οι Κουμπουριανίτες δεν παίζονται. Αν πάτε στο πανηγύρι τους, θα τους θαυμάσετε για την άψογη φιλοξενία τους και καλά είναι να παίρνουν παράδειγμα και τα υπόλοιπα χωριά. Όμως, στον τομέα της πολιτικής έμειναν πίσω. Αποκαλύπτω, επίσης, ότι επίτηδες κωλυσιεργούν την ασφαλτόστρωση του δρόμου τους, για να μην είναι εύκολες οι προεκλογικές τους εκστρατείες. Τάκη, για την αποκάλυψη θέλω δυο πέστροφες του χρόνου!

  Οι του Πετροχωρίου, οι Πετροκισσαίοι δηλαδή (πώς λέμε Πετρολούκας), έχουν τον βετεράνο τον Κώστα, αλλά δεν τον βλέπω να ασχολείται. Πάντως, κάτι παίζει εκεί.

            Επώνυμο σύντομο και εύχρηστο 

  Ο νέος δήμαρχος πρέπει να έχει σύντομο και εύχρηστο επώνυμο (για να βγαίνουν τα συνθήματα) κι ας είναι άχρηστος αλλιώς. Πού να πας με το Καλομπορδάνης, Ντρισμπιώτης, Μυγδανάλευρος, Ταρνατώρος, Καϊμακάμης (συγγνώμη, κουμπάρε Θανάση)…

  Το επώνυμο πρέπει να έχει το πολύ δυο συλλαβές: Φρύδας, Κίσσας, Θώδης, Πούπης, Νάκος, Χασιώτ’ς (χα – σιώτ’ς, δυο οι συλλαβές), Τασιάς, Θέος, Ψεύτης (αυτό είναι και το καλύτερο για πολιτικό). Εγώ λέω να προτιμήσουμε το πρώτο. Καλά δε λέω; 

─ Γιατί υπάρχει επώνυμο με μια συλλαβή; πετάγεται ένας να κάνει τον έξυπνο…

─ Βιβαίους κι υπάρχει, τ’ λέου. Σκ’μής, δε σ’ αρέθει του Σκ’μής; Ου Πλίτ’ς απ’ τ’ Ραχουβίτσα δε σ’ κάνει, ου Μπλάν’ς, τι είνι ου Μπλάν’ς πουλυσύλλαβους; Θα ’λιγα κι Στάθ’ς, αλλά σκιάζουμι μι βάλου ιδέις σ’ ικειόν τουν Πάνου απ’ τ’ν Έδισσα…

─ Είναι σωστό να προτείνεις το δικό σου πρώτο; επιμένει ο αντιρρησίας.

─ Ο υποψήφιος που προτείνει μόνο το δικό του δε σε πειράζει και σε πειράζει που βάζω εγώ το δικό μου πρώτο μεταξύ άλλων;  Τι ήθελες, να το βάλω με αλφαβητική σειρά; (θα πεις, τον Χασιώτη και τον Ψεύτη πάλι τους έτρωγα).                       

─ Γιατί θα είσαι κι εσύ υποψήφιος; 

─ Πιθανόν εστί όχι απίθανον… Προσέξτε, τέτοιους χρησμούς μόνο η Πυθία ξεφούρνιζε (βάλτε και κάνα κόμμα στον χρησμό). Βάσει σχεδίου λειτουργώ. Βάζω το όνομά μου, δεύτερο το Κίσσας, καταλαβαίνετε… Αν πάρω τους Κισσαίους, έχω τη νίκη στο τσεπάκι. Και τον Ψεύτη θα αξιοποιήσω οπωσδήποτε… 

  Μόλις έφτασε κι ένα μήνυμα. Να δούμε τι γράφει: «Και το Μήτσιος δυο συλλαβές έχει. Βγάλτε απ’ τον νου σας πως θα με αφήσετε απέξω!».

            Σοβαρότης, βαρύτης, ειλικρίνεια και αλήθεια και άλλες αρετές

  Ο δήμαρχος πρέπει να είναι σοβαρός, όχι σοβαροφανής. Ας το περάσουμε, όμως, γρήγορα αυτό το προσόν, γιατί δεν το έχω (μην εκτεθούμε κιόλας). Άλλωστε, δεν υπάρχει κίνδυνος. Σοβαροί ψηφοφόροι, βγάζουν και σοβαρό δήμαρχο. 

  Συμπληρωματική διευκρίνιση: Εκτός του δημάρχου, ανάλογες ιδιότητες πρέπει να έχουν και οι υπόλοιποι που τον πλαισιώνουν, ως  υποψήφιοι δημοτικοί σύμβουλοι ή πρόεδροι και μέλη τοπικού συμβουλίου. Ο καταλληλότερος δήμαρχος τι μπορεί να κάνει, αν του δώσουμε δεκαπέντε ανεπαρκείς (δε βρίσκω ηπιότερη λέξη) συμβούλους;

  Βαρύτης! Αν θέλουμε αποκλειστικά αυτό το προσόν, κρατάμε τον Λάμπρο και δεν μπαίνουμε σε περιπέτειες. Για να έχεις βαρύτητα, πρέπει να έχεις βάρος. Κι όθε περπατάει ο Λάμπρος, τρέμει η γη… Ποιος νομίζετε προκάλεσε τον σεισμό, ο Νίκος ο Τουραλιάς ή ο Γιώργος ο Παλαμάς; Αυτά από 60 κιλά με τα παπούτσια είναι.  Καταλαβαίνετε τώρα, γιατί στην περιοχή Αχελώου όρισε αντιδήμαρχο τον Γιάννη Τσιάκαλο; Για να μη γέρνει το φόρτωμα…

  Αυτό το προσόν του βάρους το έχω κι εγώ, άρα με συμφέρει  να πάω σ’ αυτό το κριτήριο τη διαδικασία. Είμαι 76 κιλά άνθρωπος συν τον ΦΠΑ φτάνω κοντά στα 95 ή 75 κιλά το σώμα συν 20 κιλά το μυαλό πάλι 95. Δήμαρχος μπορεί να μην εκλεγώ, αλλά δημοτικός σύμβουλος σίγουρα. Μετά ανοίγει ο δρόμος. Γίνεσαι γνωστός, πριονίζεις την καρέκλα του δημάρχου, υποψιάζεστε τη συνέχεια… Την καρέκλα του Τσιβόλα ειδικά, λίγο να τη χαρακιάσεις θα σπάσει, δε θέλει πολύ πριόνισμα. Εδώ κοντεύει να σπάσει απριόνιστη.

  Νομίζω είναι ο καλύτερος τρόπος. Δε θα ταλαιπωρηθούν και οι πολίτες με ψηφοφορίες και άλλες άχρηστες διαδικασίες. Μια τριμελής επιτροπή πέντε ατόμων θα κατεβάσει τους υποψήφιους στη γεφυροπλάστιγγα στο Μουζάκι κι αφού ζυγιστούν θα καταλαμβάνουν τις θέσεις με τη σειρά, με δήμαρχο τον βαρύτερο.  

  Φοβερό! Δεν πρόλαβα να διατυπώσω την πρόταση και ρίχτηκαν οι ενδιαφερόμενοι στο φαΐ, για να πάρουν βάρος. Εεε, σιγότερα, θα σκάσετε ρεεεεε!

  Ειλικρίνεια! Αλήθεια! Χα, χα, χα! Συνεχίστε με ενός λεπτού γέλιο… Λήξις! Είπα, λήξις! Σταματήστεεεεε! Εσύ παιδί μου γιατί συνεχίζεις να γελάς; Είσαι γελαδερός;

  Όποιος έχει αυτά τα προσόντα, καλύτερα να μην είναι υποψήφιος. Δεν εκλέγεται ποτέ. Όμως, ο προβληματισμός του εκλογικού σώματος δεν πρέπει να σταματά, όπως δεν πρέπει να σταματούν και τα μπάνια του λαού! 

  Ανακαλέστε στη μνήμη σας στιγμιότυπα από ομιλούντες πολιτικούς είτε ζωντανά είτε στην τηλεόραση, ραδιόφωνο, εφημερίδες… Λένε:

  «Πρέπει να είμαστε ειλικρινείς και να μιλήσουμε με ειλικρίνεια στους πολίτες». Διότι μπορεί και να μην είμαστε ειλικρινείς και να μη μιλάμε με ειλικρίνεια. Καταλαβαίνετε εσείς κάτι διαφορετικό; Αν ναι, πάρτε με τηλέφωνο!

  «Πρέπει τώρα να πούμε την αλήθεια στον λαό». Δηλαδή, ως τώρα δεν την έλεγαν; Δηλαδή, έλεγαν ψέματα; Και γιατί να τους πιστέψουμε τώρα; Και πώς θα ξέρουμε ότι τώρα λένε την αλήθεια και πώς δεν ξαναλένε ψέματα; (Απάντα, κύριε γύφτο, στον κύριο αστυνόμο!). 

  Ανάλογα συμβαίνουν και με άλλες αρετές και προτερήματα: δικαιοσύνη, τιμιότητα, εργατικότητα, ευθυκρισία,  ψυχραιμία (παραλίγο να πω ψυχρολουσία και σταματάω μην πέσω σε καμιά γκάφα...). Θα πω μόνο το αλάνθαστος. Είναι σπουδαίο προτέρημα για υποψήφιο, αλλά δεν είναι και δύσκολο να επιλέξεις με βάση αυτό. Όλοι οι άνθρωποι είναι αλάνθαστοι πλην του Πάπα.

  Κι αν δεν είναι οι πολιτικοί ειλικρινείς, απάντησε! Ειλικρινά, όμως...

Εσύ που θέλεις τον πολιτικό δίκαιο, τίμιο, ειλικρινή, εργατικό, φιλάνθρωπο έχεις αυτά τα χαρακτηριστικά; Αν εσύ δεν τα έχεις, πώς έχεις την απαίτηση να τα έχουν οι άλλοι; Μήπως τελικά ψηφίζεις τους ομοίους σου, κατά το «όμοιος ομοίω αεί πελάζει»; 

  «Εικόνα σου είμαι, κοινωνία, και σου μοιάζω» μας λέει κι η Γαλάτεια Καζαντζάκη.

Πολλοί από εμάς θα είμαστε πολύ χειρότεροι, αν μπούμε στη θέση των πολιτικών. Ειδικά εμείς που κάνουμε τη σκληρή και προπαντός λαϊκίστικη κριτική.

Τι να κάνουμε πατριώτες; Τώρα είναι το τώρα…

«Όλοι θα θέλαμε να ψηφίσουμε τον καλύτερο, αλλά δεν είναι ποτέ υποψήφιος».

«Ψήφισε αυτόν που υπόσχεται λιγότερα. Θα είναι ο λιγότερο απογοητευτικός».

  Αυτά βρήκα για πρόχειρες συμβουλές. Φράσεις που είπαν δυο αμερικανοί, αλλά δε γράφω το όνομά τους για δυο λόγους. Πρώτον, δεν ψηφίζουν στην Αργιθέα, για να τους ρωτήσουμε  ποιους εννοούν  και  δεύτερον, έχουν πεθάνει και ποιος τρέχει τώρα 

σε υπνωτιστές, για να επικοινωνήσουμε με το πνεύμα τους... Άλλωστε κι εμείς υπνωτισμένοι ψηφίζουμε. Καλύτερο θεωρούμε αυτόν που επιλέγουμε και  τα ψέματα των υποσχέσεων τα τραβάει ο οργανισμός μας. 

  Έτσι κάποιος:

Με τα ψέματα παίρνει τις εκλογές, για τα ίδια ψέματα που είπε χάνει τις εκλογές, αλλά στο μεταξύ διάστημα κερδίζει την εξουσία με τα καλούδια της (μια τετραετία σίγουρα).

  Έτσι εμείς:

Ξαναψάχνουμε τον επόμενο σωτήρα (και τον πετυχαίνουμε πάντα. Έχετε καμιά αμφιβολία;).

  Ο καφετζής, ως κοινός και αλάθευτος προφήτης που λέει κι ο Ζ. Παπαντωνίου ή ως Κασσάνδρα (που διαψεύδεται πάντοτε κατά τους πολιτικούς, αλλά τόσο ξέρουν τόσο λένε, διότι ο Απόλλωνας της δώρισε τη μαντική, όμως, της αφαίρεσε τη δύναμη της πειθούς κι έτσι ποτέ δε διαψεύστηκε, αλλά και ποτέ δεν μπόρεσε να πείσει) σας προειδοποιεί: Προσοχή στους Δούρειους και γαϊΔούρειους ίππους!

Δεν ψηφίζουμε! Δεν ψηφίζουμε! Δεν ψηφίζουμε!

• Τον αλάνθαστο. Αυτόν τον κρατάμε, για να τον κάνουμε Πάπα… Αυτός είναι 

ΕΝΑΣ, γιατί το εργοστάσιο βγάζει σε κάθε παρτίδα ΕΝΑΝ. Άλλο που ο καθΕΝΑΣ μπορεί να θεωρεί για τον εαυτό του ότι αυτός είναι ο ΕΝΑΣ.

• Αυτόν που δε θυσιάζει κάτι από τον εαυτό του για την Αργιθέα,  αλλά  που

μπορεί να θυσιάζει κάτι απ’ την Αργιθέα για τον εαυτό του ή που πουλάει Αργιθέα, για να ζήσει ή που πατάει σ’ αυτή με υστεροβουλία, για να υπηρετήσει τις προσωπικές του φιλοδοξίες. Την αγνή φιλοδοξία μπορούμε να την αναγνωρίσουμε και να την επιβραβεύσουμε. Αφήστε το ψάξιμο (ποιος;), απλώς να έχετε τον νου σας!

• Τον  καλαμοκαβαλάρη, ο οποίος  βλέπει  «κατεστημένα» στην Αργιθέα  και 

ετοιμάζεται να πολεμήσει, ως Δον Κιχώτης, με τα πρόβατα και τους ανεμόμυλους. Προσοχή στα πρόβατά σας! Κρατήστε τον, όμως, ετοιμοπόλεμο, γιατί μπορεί να μην έχουμε ανεμόμυλους, αλλά να τον χρειαστούμε για τις ανεμογεννήτριες.

• Αυτόν που δε γνωρίσαμε την προσφορά του, χωρίς να ζητάει κάτι  (δηλαδή, 

πόσα θες για να ενδιαφέρεσαι για την Αργιθέα;). Η προσφορά πρέπει να προηγείται της ζήτησης. Η προσφορά είναι αυτή που νομιμοποιεί ηθικά τη ζήτηση.

• Αυτόν που με ένα ύφος  αποφασιστικού και αποτελεσματικού, αλλά και πολύ

αγανακτισμένου, που κόβει «γόρδιους δεσμούς», λέγοντας τη γνωστή φράση: να τελειώνουμε (σιγά, ρε φίλε, τι βιάζεσαι;) κι αυτούς που πάντα έχουν την τελική ανάλυση (και πάντα σωστή). Τους καταλαβαίνεις εύκολα κι από το επιτηδευμένα μισοκουρασμένο ύφος (από τη μακροχρόνια συλλογή προσόντων, αλλά και έντονης δράσης, λες κι ό,τι γράφουν τα βιογραφικά τους τα πιστεύουμε πως είναι αλήθεια ή αντιπροσωπεύουν οπωσδήποτε και κάποια αξία). Εύκολα βγαίνει και το συμπέρασμα: Άλλο κύμβαλον, άλλο αλαλάζον κύμβαλον και άλλο τενεκές ηχών (γανωμένος ή ξεγάνωτος δεν έχει σημασία)… 

• Αυτόν ή αυτούς  που με αμετροέπεια, αλαζονεία  και  ασέβεια  εξαπολύουν 

επιθέσεις, τσουβαλιάζοντας το μέχρι σήμερα πολιτικό προσωπικό της περιοχής μας, από τον Σέλιπο κι εντεύθεν υποθέτω, αγνοώντας ότι αυτό είναι ταυτόχρονα και ύβρις προς τις επιλογές του λαού  της.

• Τους αορίστως οραματιστές  που έχουν, λέει, όραμα  για  την Αργιθέα, αλλά 

δε μας το λένε ούτε το γράφουν φυσικά, μην το ματιάσουμε… Αυτούς που ξέρουν, επίσης αορίστως, ότι η Αργιθέα έμεινε πίσω, χωρίς να ξέρουν από πού ξεκίνησε κι ότι 

κρατάνε τις συνταγές της προόδου της, χωρίς, εννοείται, να μας τις λένε.

  Παρακαλώ, να αφαιρέσετε απ’ τα παραπάνω ό,τι δε σας κάνει και να συμπληρώσετε 

με τις δικές σας σκέψεις, αυτά που μου διαφεύγουν. Δημιουργήστε έτσι ένα πλαίσιο ως διαγνωστικό εργαλείο, μελετήστε συμπεριφορές και 

                                                                                          …γρηγορείτε!

…και βαρδιατόρους βάλτε  να κρατάνε μακριά μακριά τον ψεύτη και τον πλάνο της Ρωμιοσύνης. (όπως λέει ο Κωστής Παλαμάς)

…και τον ψεύτη και τον πλάνο της Αργιθέας. (όπως λέει ο  καφετζής)

13/10/2018

Οι Άγιοι Μικρασιάτες Νεομάρτυρες + ΒΙΝΤΕΟ του Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου, δασκάλου

 

Οι Άγιοι Μικρασιάτες Νεομάρτυρες + ΒΙΝΤΕΟ

του Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου, δασκάλου

   ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ: Την Κυριακή Προ της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, η Εκκλησία όρισε να επιτελούμε τη μνήμη των εκατοντάδων χιλιάδων ένδόξων Νεομαρτύρων, που μαρτύρησαν στη Μικρά Ασία κατὰ τὰ ἔτη 1918 – 1922. Με ύπατο Ιερομάρτυρα τον Άγιο Χρυσόστομο Σμύρνης και των συν αυτώ Ιεραρχών: Γρηγορίου Κυδωνιών, Αμβροσίου Μοσχονησίων, Προκοπίου Ικονίου, και Ευθυμίου Ζήλων.

Ο ΕΘΝΟΜΑΡΤΥΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ: Κορυφαίος μαρτυρας της Μικρασιατικής Καταστροφής υπήρξε ο αγιος Χρυσόστομος, Μητροπολίτης Σμύρνης. Στην απροστάτευτη Σμύρνη, που όλοι οι στρατιωτικοί και πολιτικοί παράγοντες την εγκαταλείπουν προστρέχει να βρει καταφύγιο ο άμαχος πληθυσμός της Μ. Ασίας. Ο μόνος που δεν την εγκαταλείπει είναι ο Χρυσόστομος. Όταν ο αρχιεπίσκοπος των Καθολικών την υστάτη ώρα, στις 25 Αυγούστου [πατρώο ή παλαιό ημερολόγιο], του εξασφαλίζει θέση σε ατμόπλοιο και του ζητά να εγκαταλείψει την καταδικασμένη πόλη για να γλυτώσει από την οργή των Τούρκων, εκείνο ατάραχος απαντά: «Παράδοσις του ελληνικού κλήρου αλλά και χρέος του καλού ποιμένος είναι να παραμείνει με το ποίμνιόν του». Στις 27 Αυγούστου γίνεται η πρώτη εμφάνιση Τούρκων ατάκτων Τσετών υπό τον Κιορ Μπεχλιβάν στη Σμύρνη. Τρομοκρατία απλώνεται στην πόλη. Τα πλήθη συρρέουν στη Μητρόπολη. Ο Χρυσόστομος, βοηθούμενος από τον αδελφό του Ευγένιο, κάνει ό,τι μπορεί για να βοηθήσει. Την επομένη τελεί λειτουργία στην Αγία Φωτεινή. Είναι κάτωχρος από τη νηστεία και την αγρύπνια. Όταν όμως βγαίνει στην Ωραία Πύλη γονατίζει και προσεύχεται σαν ταπεινός λευίτης και εγείρεται ως άγιος. Είναι το τελευταίο κήρυγμά του «Η Θεία Πρόνοια”, λέγει, “δοκιμάζει την πίστιν μας και το θάρρος μας και την υπομονή μας την ώραν αυτήν. Αλλ’ ο Θεός δεν εγκαταλείπει τους χριστιανούς. Εις τας τρικυμίας αναφαίνεται ο καλός ναυτικός και εις τας δοκιμασίας ο καλός Χριστιανός. Προσεύχεσθε και θα παρέλθει το ποτήριον τούτο. Θαρρείτε ως εμπρέπει εις καλούς χριστιανούς». Είχε τελειώσει η λειτουργία, όταν ένας υπαστυνόμος τον πληροφόρησε ότι ο φρούραρχος τον ζητά στο φρουραρχείο. Γαλήνιος ο Χρυσόστομος αποχαιρετά το πλήθος, και ανεχώρησε με τον «καβάση» (κλητήρα) του, Θωμά Βούλτσιο. Από την κατάθεση του τελευταίου έχουμε τις πιο έγκυρες πληροφορίες. Ο φρούραρχος δέχτηκε τον Χρυσόστομο, του προσέφερε βυσσινάδα και του υπαγόρευσε μια διαταγή. Μ’ ένα αυτοκίνητο που τους παρεχώρησαν Αμερικανοί αξιωματικοί επέστρεψαν στη Μητρόπολη. Ο Μητροπολίτης κοινοποίησε στο λαό τη διαταγή του φρουράρχου: να παραδοθούν τα όπλα και όλοι να μείνουν στα σπίτια τους. Στις 8.00 μ.μ. ήλθε ο ίδιος αστυνόμος με δύο οπλισμένους στρατιώτες. Τότε, όπως γράφει ο επί 20 χρόνια κοντά στο Δεσπότη, Θωμάς Βούλτσιος: «Ήλθαν να πάρουν το δεσπότη πως τον ζητά ο νομάρχης, δεν είπαν το όνομα, να πάη στο διοικητήριο με τρείς δημογέροντες. Επήραμε τον Τσουρουκτζόγλου και τον Κλιμάνογλου και εμπήκαν οι τρείς και οι αστυνομικοί στο αυτοκίνητο, για μένα δεν είχε θέση και μού ‘πε ο δεσπότης να περιμένω στη μητρόπολη. Στας δέκα το βράδυ ένας από τους στρατιώτες, έφερε μία κάρτα του δεσπότη για τον αδελφό του Ευγένιο. Του έγραφε: «Αγαπητέ αδελφέ, Μας εκράτησαν απόψε εμέ ως πρόεδρον της Μικρασιατικής αμύνης, τους άλλους ως μέλη. Μην ανησυχήτε». Ο Ευγένιος άρχισε να κλαίει. Το άλλο πρωί, Κυριακή, στας 8 με στέλλει να μάθω για το δεσπότη. Ευρήκα το Ζαδέ της τραπέζης. Πριν μισή ώρα συνάντησε τον υπαστυνόμο που είχε πάει τό δεσπότη. Αυτός του είπε πως το δεσπότη τον χάλασαν, καθώς και τους δύο δημογέροντες. Έτσι έγιναν. Ως την Τετάρτη που έφυγα δεν μπόρεσα να μάθω τίποτα άλλο». Οι Τούρκοι τελικά «χάλασαν» και τον πιστό Ευγένιο. Τον κράτησαν 6 μήνες φυλακή και μετά τον απηγχόνισαν. Αξίζει να σημειώσουμε πως πριν αναχωρήσει για το Φρουραρχείο, ο Εθνομάρτυρας Χρυσόστομος είχε ανοίξει το Ευαγγέλιο καὶ διάβαζε, απὸ το κατὰ Ιωάννην Ευαγγέλιο το κεφάλαιο της προσαγωγής του Ιησού στον Πιλᾶτο: «.Τότε ουν έλαβεν ο Πιλάτος τὸν Ιησούν και εμαστίγωσε, και οι στρατιώται πλέξαντες στέφανον εξ ακανθών, επέθηκαν τη κεφαλή αυτού και έδιδον εις αυτὸν ραπίσματα». Το Ευαγγέλιο, ανοιχτὸ στὴ σελίδα αυτή, βρέθηκε στὸ Μητροπολιτικὸ γραφείο του Χρυσοστόμου. Το διέσωσε ο πιστός του κλητήρας παραδίδοντάς το στον ανεψιὸ του εθνομάρτυρα, Χρυσόστομο Καβουνίδη. Σε άλλη σελίδα του Ευαγγελίου βρεθηκε σημείωση του Χρυσοστόμου: “Συγχωρώ όλους και ζητώ την συγχώρησιν όλων”. Μία ακόμη μαρτυρία, αυτή του ανταποκριτή Κώστα Μισαηλίδη αναφέρεται στις τελευταίες ημέρες της Σμύρνης. Οι πληροφορίες που δίνει για το μαρτύριο του Χρυσοστόμου είναι συγκλονιστικές. Γράφει:«Λίγο πριν το μεσημέρι της Κυριακής, έβγαλαν το Μητροπολίτη από το φρουραρχείο. “Να οι δικαστές σου και οι τζελάτηδές σου (δήμιοι)”, του είπεν ο φρούραρχος συνταγματάρχης Σαλήχ Ζακήμ. Και τον παρέδωσε στον μαινόμενο όχλο που αποβραδύς ξημερώθηκε εκεί να τον προσμένει. Και ξεκινά το μαρτύριο. Το λαϊκό δικαστήριο των εγκληματιών έβγαλε την απόφαση που ήταν: «Να σταυρωθεί… Να σταυρωθεί όπως ο Χριστός τους». Ο Νουρεντίν διέταξε τον έφεδρο Λοχαγό του τουρκικού στρατού Ρουστέν Μπέη Βάσιτς¹ να εκτελέσει την απόφαση του λαϊκού δικαστηρίου. Ο Βάσιτς κατεβαίνοντας τα σκαλιά του Διοικητηρίου μαζί με τους τρεις μελλοθανάτους, τον Χρυσόστομο και τους δημογέροντες, δεν προλαβαίνει να βγει στο προαύλιο γιατί ξεπροβάλλει φρενιασμένος ο ηγέτης του όχλου πια και όχι του στρατού, Νουρεντίν [στρατ. διοικ. Σμύρνης], στο κεφαλόσκαλο και τραβώντας το περίστροφό του πυροβολεί τον Χρυσόστομο. Ήταν τέτοια η λύσσα του που το χέρι του έτρεμε από την οργή και αντί να πλήξει τον Χρυσόστομο τραυμάτισε θανάσιμα τον δημογέροντα Κλιμάνογλου. Με τον πυροβολισμό και την έξοδο του Χρυσοστόμου στο προαύλιο το πλήθος ορμά και ξεκινά το μαρτύριο του αγίου Ιεράρχη. Λίγο πριν το τέλος, ένας από τους Τούρκους, αναγνωρίζοντας σε μια κίνηση του Μητροπολίτη το σημείο του σταυρού, διότι, ναι, πράγματι, ευλογούσε τους διώκτες του, πιστός στις ευαγγελικές επιταγές, εξαγριώθηκε και του έκοψε και τα δύο του χέρια. Ο δρόμος απ’ την Πλατεία του Διοικητηρίου ως την πλατεία του Ικί Τσεσμέ, Τουρκομαχαλά της Σμύρνης, ήταν ο Γολγοθάς του μαρτυρικού Ιεράρχη. Του έβγαλαν με ξιφολόγχη τα μάτια, του έκοψαν αυτιά και γλώσσα. Τον έσυραν από τα γένεια και τα μαλλιά. Γύρω απ’ το σώμα του έστησεν η απάνθρωπη, η αφάνταστα βάρβαρη τουρκική μανία φρικτό χορό. Δεν άφησαν τίποτε εξευτελιστικό που να μην το κάμουν στο αφανισμένο και μισοσκοτωμένο κορμί του. Και σύρθηκε έτσι, ως το Ικί-Τσεσμέ, ο Μητροπολίτης Σμύρνης, κατακομματιασμένος. Από το κορμί του, εκεί, το μεθυσμένο από κτηνωδία πλήθος πήρε ένα κομμάτι της σάρκας του Χρυσοστόμου για φυλακτό ματωμένο. Το κεφάλι του με βγαλμένα τα μάτια, κομμένα τ’ αυτιά και τη γλώσσα, με τα γένεια ξερριζωμένα και μαύρο από το ξύλο, αιματοστάλαχτο το έμπηξαν στην πατερίτσα του και η πομπή μαινόμενη από βλαστήμιες και σαρκασμό, το περιέφερε στους Τουρκομαχαλάδες”.

      ΟΙ ΔΥΟ ΣΥΝΑΘΛΗΣΑΝΤΕΣ ΜΕ ΤΟ ΑΓΙΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ: Μαζί με τον άγιο Χρυσόστομο Σμύρνης μαρτύρησαν και δύο εξέχοντα πρόσωπα της Σμύρνης: ο δημογέροντας της πόλης Γεώργιος Κλημάνογλου και ο νομικός και εκδότης της γαλλόφωνης εφημερίδας «La Reforme» Νικόλαος Τσουρουκτσόγλου.

Το απόγευμα της 27ης Αυγούστου (π.η.) μαζί με τον Δεσπότη Σμύρνης εκλήθησαν στο φρουραρχείο και οι Δημογέροντες του Ελληνισμού της πόλης. Τελικά, δυὸ μόνον βρέθηκαν: οι Νικόλαος Τσουρουκτσόγλου κα Γεώργιος Κλημάνογλου. Κι όταν ο Άγιος Μητροπολίτης Σμύρνης καταποντίστηκε μες στη φουρτουνιασμένη θάλασσα του λυσσαλέου τουρκικού όχλου, τὴν ίδια ώρα μαρτυρούσαν κι οι δυὸ αυτοί Δημογέροντες. Ο Γεώργιος Κλημάνογλου απαγχονίσθηκε, τραυματισμένος όπως ήταν, από τον μαινόμενο όχλο. Ο Νικόλαος Τσουρούκτσογλου μαρτύρησε δεμένος από τα πόδια σε ένα αυτοκίνητο, καθώς τον περιέφεραν στο κέντρο της Σμύρνης, ενώ το κεφάλι του συρόταν στα λιθόστρωτα καλντερίμια! [Αλλά θα συνεχίσουμε συν Θεώ την επόμενη Κυριακή.]

ΑΛΛΟΙ ΑΓΙΟΙ ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ: Οι άλλοι άγιοι επίσκοποι που μαρτύρησαν κατά τους διωγμούς των Ελλήνων της Μικράς Ασίας ήταν οι εξής: Προκόπιος Μητροπολιτης Ικονίου, Γρηγόριος Μητροπολίτης Κυδωνιών, Αμβρόσιος Μοσχονησίων, Ευθύμιος Μητροπολίτης Ζήλων. Άλλοι ιερομάρτυρες υπήρξαν οι: Ιερεύς Μελέτιος του ναού της Ευαγγελιστρίας, που σταυρώθηκε στον κορμό ενός πεύκου. Ο Ιεροδιάκονος Γρηγόριος της Αγίας Άννης στο Κορδελιό, που κάηκε ζωντανός. Ο Ιερομάρτυς πατήρ Γεώργιος Καρασταμάτης από την Αγία Παρασκευή Κρήνης (Τσεσμέ), υπέργηρος κληρικός, εφημέριος του Ναού Αγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων, που βρήκε μαρτυρικό θάνατο από μαινόμενους Τσέτες που εισέβαλαν στο ναό την ώρα της τέλεσης της Θείας Λειτουργίας(!!). Ο ιερομάρτυρας βρέθηκε πεσμένος στην Ωραία Πύλη με ανοιγμένο το κρανίο. Τι είδους όμως μαρτύρια επεφύλαξαν οι ωμοί κι απάνθρωποι αυτοί απόγονοι του Ταμερλάνου; Τον Γρηγόριο, Μητροπολίτης Κυδωνιών, τον έθαψαν ζωντανό(!) και μαζί του ένα πλήθος κληρικών και λαϊκών της περιοχής του. Τον Μοσχονησίων Αμβρόσιο, του πετάλωσαν τα πόδια(!) και τον κατατεμάχισαν. Μαζί του κατεσφάγησαν 11 ιερείς και 2 μοναχοί. Τον Ευθύμιο, επίσκοπο Ζήλων, από τα Παράκοιλα Καλλονής, τον φυλάκισαν, όπου και παρέδωσε το πνευμα του μετά από βασανιστήρια. Μεταξύ του νέφους των Μαρτύρων της τουρκικής θηριωδίας υπήρξαν και οι Ιερομάρτυρες Αρκάδιος και Γαβριήλ οι Ιβηρίτες († 11/09/1922): Ο Αρκάδιος γεννήθηκε το 1893 στο Αϊβαλί της Μικράς Ασίας. Προσήλθε στη μονή Ιβήρων το 1912 κι εκάρη μοναχός σε αυτή το 1914. Το ίδιο έτος χειροτονήθηκε και διάκονος. Το 1916 μαθήτευσε στην Αθωνιάδα Σχολή. Κατά το μοναχολόγιο της μονής «εφονεύθη μαρτυρικώς εν Κυδωνίαις υπό των Τούρκων κατά την υποχώρησιν των Ελλήνων εκ Μικράς Ασίας το 1922». Ο Γαβριήλ γεννήθηκε στο Κιλκίς το 1886. Εκάρη μοναχός το 1907 και κατόπιν χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος. Είχε το ίδιο τέλος με τον αδελφό του Αρκάδιο, την ίδια ημερομηνία. Στο Βουτζά, έχουν καταγραφεί και τα φρικτά μαρτύρια τριών επιφανών κληρικών της Ι.Μ. Σμύρνης: Του Αρχιερατικού Επιτρόπου Αρχιμανδρίτου Ιακώβου Αρχατζικάκη τον οποίο οι Τούρκοι “προσέδεσαν επὶ στασιδίου του ιερού ναού του αγίου Ιωάννου καὶ καρφώσαντες διὰ λεπτών ήλων [καρφιών] επὶ του μετώπου του ημισέληνον(!) εκ λευκοσιδήρου, αφήκαν καὶ απέθανεν εκ των φρικτών αλγηδόνων”. Του Προϊσταμένου της κάτω συνοικίας Σμύρνης, Αρχιμανδρίτου Αθανασίου Νικολόπουλου “όν επετάλωσαν εις τους πόδας και το στήθος”. Του Προϊσταμένου τῆ Αγίας Τριάδος, Οικονόμου Μιχαήλ Κυριακοπούλου «ον απογυμνώσας (Τούρκος αξιωματικός) τελείως προσέδεσεν απὸ του λαιμού διὰ σχοινίου εις την ουρὰν του ίππου του και καλπάζων έσυρεν προς το Κορδελιό. Αμερικανὸς ναύτης εκ των φρουρούντων την αποθήκην των πετρελαίων της Standard Oil Cy, τοσούτον εξωργίσθη ώστε επυροβόλησε και εφόνευσε τον αξιωματικόν, και απαλλάξας τον ατυχή ιερέα επεβίβασεν επὶ αμερικανικού πλοίου και έστειλεν αυτὸν εις Αθήνας²» Στις 15 Σεπτεμβρίου 1922 σφαγιάσθηκε στην ομαδική σφαγή των εκ Μοσχονησίων Χριστιανών ο Αρχιμανδρίτης Ιωάννης Ευστρατίου, καθηγητής της Εκκλησιαστικής Ιστορίας της Ιεράς Εκκλησιαστικῆς Σχολής της Χάλκης. Στις 30 Σεπτεμβρίου 1922 σφαγιάσθηκαν όλοι οι Ιερείς της Ιερᾶς Μητροπόλεως Κυδωνιῶν.

ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ: Κατά τη Μικρασιατική Καταστροφή μαρτύρησαν συνολικά 347 κληρικοί (από το σύνολο των 459 ιερέων και διακόνων των εκκλησιαστικών επαρχιών Εφέσου, Σμύρνης, Φιλαδελφείας, Ηλιουπόλεως, Περγάμου Αδραμυττίου, Μοσχονησίων, Κυδωνιών, κ.α.). 50.000 υπήρξαν οι θανατωθέντες Σμυρναίοι, 4.000 οι Φωκαείς. Ένα εκ των θυμάτων των αιμοσταγών τούρκων στην τελευταία των περιπτώσεων υπήρξε η Ειρήνη, μια έγγυος 9 μηνών όταν τη συνέλαβαν οι Τούρκοι. Άγρια όρμησαν επάνω της και με τη ξιφολόγχη της άνοιξαν την κοιλιά για να δουν τι παιδί θα γεννούσε(!). Φονεύτηκαν ακόμη αγρίως 3.361 Περγαμηνιώτες και 6.000 Μοσχονησιώτες. Κι ανάμεσα σ’ όλους αυτούς και μικρά παιδιά όπως οι πρόσκοποι του Αϊδινίου! Αλλά ας δώσουμε το λόγο σε αυτόπτες, όχι Έλληνες, αυτόπτες μάρτυρες της μεγάλης σφαγής της Σμύνης:

   

ΔΥΟ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ: Ο μάρτυρας του οποίου η αφήγηση δημοσιεύτηκε στη Review de Paris, διηγείται: «Τη Δευτέρα 11 του μηνός, η κατάσταση της πόλης ήταν δραματική. Ο στόλος έπρεπε να φύγει από τη Σμύρνη από τη μια στιγμή στη άλλη. Επειδή φοβόμασταν αποκλεισμό του κόλπου, επιβιβαστήκαμε αποφασισμένοι να φύγουμε, μόλις θα αναχωρούσε ο αγγλικός στόλος. Οι δύο νύχτες που περάσαμε στο πλοίο ήταν τρομακτικές. Ο κόλπος έμοιαζε με λίμνη και ο παραμικρός θόρυβος από την παραλία έφθανε μέχρι εμάς πολύ καθαρά. Απ’ όλες τις πλευρές έβλεπε κανείς μεγάλες πυρκαγιές. Ο Κουκλουτζάς, ένα ελληνικό χωριό, καιγόταν ολόκληρο μέσα σε λάμψεις, καθώς κι ένα μέρος του Μπουρνόβα. Οι Τούρκοι είχαν λεηλατήσει και κάψει όλα τα χωριά γύρω από τη Σμύρνη. Από την παραλία μάς έφταναν φωνές από ανθρώπους που τους στραγγάλιζαν, και τα πτώματα των πνιγμένων επέπλεαν γύρω από το πλοίο μας. Κατά τη διάρκεια αυτών των φρικαλεοτήτων ακούγαμε τη μουσική που έπαιζαν στα πολεμικά πλοία, για να διασκεδάσουν. Περνάγαμε τις μέρες μας στο Κορδελιό που ζούσε μέσα στη φρίκη. Οι Τούρκοι δε σέβονταν πια τα ευρωπαϊκά σπίτια και τα λεηλατούσαν, όπως έκαναν και με τα σπίτια των Ελλήνων και των Αρμενίων. Ένας Γάλλος στο Κορδελιό ξαναφόρεσε την παλιά του στολή του επιλοχία και μπόρεσε έτσι να κάνει καλό. Όταν τον έβλεπαν οι Τούρκοι, υποχωρούσαν λέγοντας: “Είναι Γάλλος”. Εκείνος μόνος του μπόρεσε να σώσει από τη λεηλασία ένα μεγάλο αριθμό σπιτιών και να γλιτώσει τη ζωή πολλών δυστυχισμένων ανθρώπων». Ο ανταποκριτής της Daily Telegraph, δηλώνει πως το πλιάτσικο είχε αδειάσει στην κυριολεξία το Αρμένικο εμπορικό κέντρο. Τούρκοι στρατιώτες με στολή έπαιρναν μέρος στη λεηλασία. Τους συναντούσε κανείς με όλων των ειδών τα εμπορεύματα. Μισοσκεπασμένες άμαξες και γάιδαροι μετέφεραν τα λάφυρα. Δεν υπήρχαν πια παρά λίγα ορατά πτώματα. Ο ανταποκριτής που την προηγουμένη είχε μετρήσει δεκαπέντε, τη Δευτέρα δεν είδε παρά μόνο πέντε. Ο Αμερικανός αξιωματικός που ήταν επικεφαλής μιας περιπολίας, υπολόγιζε το σύνολο αυτών που είχε δει, σε καμιά εκατοστή. Ο ίδιος ανταποκριτής τηλεγραφούσε την επομένη πως η σφαγή είχε πάρει διαστάσεις πολύ σοβαρές. Τούρκοι στρατιώτες είχαν επιτεθεί στο Αρμένικο κολλέγιο όπου βρίσκονταν χίλιοι πρόσφυγες. Κάπου σαράντα πτώματα κείτονταν στους δρόμους. Ο Μουσταφά Κεμάλ τον οποίο ο ανταποκριτής είχε ρωτήσει λίγες ώρες πριν την πυρκαγιά, του δήλωνε, σε αγαστή σύμπτωση απόψεων με την “Ελληνίδα” βουλευτή Ρεπούση,: «Όπως βλέπετε, δε γίνονται σφαγές ή κάτι παραπλήσιο στη Σμύρνη. Οι λεηλασίες και οι θάνατοι που έγιναν ήταν αναπόφευκτοι». Για έναν Τούρκο στρατηγό σαράντα πτώματα στους δρόμους δεν ήταν προφανώς κάτι το υπολογίσιμο. Μια σφαγή άξια του ονόματος της και της “ενδόξου” τουρκικής ιστορίας δεν αριθμεί παρά χιλιάδες νεκρούς. Κατά τη διάρκεια της ημέρας της 12ης του μηνός, ένας Άγγλος μάρτυρας, ο κ.Wallace, επιστρέφοντας στο κτήμα που είχε στο Μπαϊρακλί (κοντά στο Κορδελιό), διαπίστωσε ότι το υπηρετικό του προσωπικό είχε πέσει βορά της φρίκης. Τα πτώματα τριών γυναικών επέπλεαν στον κολπίσκο μπροστά στο σπίτι. Ήταν των τριών υπηρετριών από το διπλανό ορφανοτροφείο θηλέων. Μια ομάδα Τούρκων είχε παρουσιαστεί στο ορφανοτροφείο, απαιτώντας την άμεση παράδοση τριών γυναικών. Αφού τις βίασαν, τις στραγγάλισαν και τις πέταξαν στη θάλασσα. Στη διάρκεια της ίδιας μέρας, της 12ης του μηνός, η έρευνα για Έλληνες στρατιώτες και αξιωματικούς, που οι τουρκικές αρχές ισχυρίζονταν πως κρύβονταν στα σπίτια των Ορθοδόξων, έδωσε αφορμή στις πιο απεχθείς ακρότητες. Στη συνοικία του Πάνω Καρατάς, μια νιόπαντρη βιάστηκε διαδοχικά από εννέα κτήνη του είδους αυτού. Σ’ ένα διπλανό σπίτι, της κυρίας Marian Boudou, επτά στρατιώτες χύμηξαν πάνω στην κόρη της Paratsem και στις νεαρές κοπέλες που βρίσκονταν μαζί της. Η κακόμοιρη μητέρα που έχασε αμέσως τα λογικά της μπροστά σ’ αυτό το θέαμα, άρχισε να χορεύει «για το γάμο της κόρης της»! Το απόγευμα της ίδιας μέρας εκδόθηκε προκήρυξη του Νουρεντίν πασά που απαγόρευε στους Μουσουλμάνους επί ποινή θανάτου να δώσουν άσυλο σε Έλληνες και Αρμένιους στρατιώτες!

Απολυτίκιον Αγίων Μικρασιατών Ιερομαρτύρων [Ήχος δ΄]: “Η πενταυγής Αρχιερέων χορεία, τη των αγώνων νοητή δαδουχία, την Μικρασίαν άπασαν αυγάζει νοητώς, ο σοφός Χρυσόστομος, Γρηγορίω τω θείω, Αμβρόσιος, Προκόπιος και Ευθύμιος άμα, ούς ευφημούμεν είπωμεν πιστοί, χαίροις Μαρτύρων, πεντάριθμε σύλλογε.”

Απολυτίκιον Αγίου Χρυσοστόμου Σμύρνης [Ήχος γ΄]: “Μέγαν μάρτυρα η Εκκλησία, μέγαν ήρωα το έθνος σύμπαν, τον της Σμύρνης υμνούμεν Χρυσόστομον. Και γαρ γενναίως αθλήσας υπέμεινεν υπέρ πατρίδος και πίστεως θανατόν, Ιεράρχου τε υπόδειγμα εαυτόν ανέδειξε τον στέφανον λαβών τον αμαράντινον.”

ΛΕΖΑΝΤΑ ΤΗΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ ΕΙΚΟΝΑΣ: Άγιοι Μικρασιάτες Μάρτυρες: ιεράρχες ιερείς μοναχοί και λαϊκοί , άνδρες γυναίκες και παιδιά (μια μικρασιατική οικογένεια). Ο Σταυρός στην κέντρο για την «Σταυρωμένη Μικρά Ασία». Το Καμπαναριό στο κέντρο του Σταυρού είναι αυτό της Αγια-Φωτεινής Σμύρνης. Εκ δεξιών προς αριστερά οι μάρτυρες ιεράρχες: Ζήλων Ευθύμιος, Κυδωνιών Γρηγόριος, Σμύρνης Χρυσόστομος, Ικονίου Προκόπιος, Μοσχονησίων Αμβρόσιος. Στην συνέχεια αριστερά του Σταυρού είναι ο Μοναχός (εκπρόσωπος των Μοναχών σφαγιασθέντων), δεξιά του Σταυρού ο Κληρικός (εκπρόσωπος των Κληρικών σφαγιασθέντων), και κάτω δεξιά ο Μικρασιάτης κάτοικος, αντιπροσωπεύοντας τον ανδρικό πληθυσμό που βασανίσθηκε και σφαγιάσθηκε και αριστερά η Γυναίκα-Μάνα και το Τέκνο, αντιπροσωπεύοντας το σύνολο του γυναικείου και παιδικού πληθυσμού που εβασανίσθη, εβιάσθη και μαρτύρησε στα τουρκικά βασανιστήρια.

1. Θα παρέμενε άγνωστο το μαρτύριό του, αν ένας από τους πρωταγωνιστές των δραματικών γεγονότων της 30ης Αυγούστου, ο διοικητής του αποσπάσματος, που τον οδήγησε στον Γολγοθά του, δεν αποφάσιζε να μιλήσει. Δεν τον καταδίωκαν οι τύψεις, δεν σκέφθηκε την ιστορική έρευνα⋅ απλώς, είχε οικονομικές δυσχέρειες και σκέφθηκε να πωλήσει τις πληροφορίες του κι ένα τραγικό κειμήλιο: το χέρι του οικτρά διαμελισθέντος Μητροπολίτη!! Οποιοδήποτε ανθρώπινο πλάσμα θα φρικιούσε και μόνο στην ιδέα μιας τόσο ανίερης συναλλαγής, αλλ' όχι ο Τούρκος δήμιος του Χρυσόστομου. Και ο Ρουστέμ μπέης Βάσιτς έστειλε ανθρώπους του να βολιδοσκοπήσουν ομογενή της Σμύρνης, αν ήθελε ν' αγοράσει το χέρι του Χρυσόστομου. Η συναλλαγή αυτή δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ⋅ αλλ' ο Βάσιτς μίλησε μετά από αδρή αμοιβή. Ο Νουρεντίν δεν ήθελε να εκτελέσει το Χρυσόστομο, δεν του αρκούσε η εκδίκηση αυτή. Ήθελε να τον ταπεινώσει, να τον εξετευλίσει και στη συνέχεια να τον παραδώσει στο μαρτύριό του. Τα περισσότερα για το μαρτυρικό τέλος του Ιεράρχη της Σμύρνης τα έδωσε ο ίδιος ο Βάσιτς. http://www.egolpion.com/23F45ECF.el.aspx#ixzz33aNgDtrf

2. Μητροπολίτου Ἐφέσου, Χρυσοστόμου Χατζησταύρου. Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν, “Οι κατά της Εκκλησίας και της Εκπαιδεύσεως της Μικράς Ασίας τελευταίοι διωγμοί των Τούρκων, Ι..Μ. Καισαριανής, 2010 σ. 30.

ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΕΔΩ: https://www.youtube.com/watch?v=sUYY1LZh2D4

Η αποφράδα 11η Σεπτεμβρίου 2001 και ο Μπιν Λάντεν , από τον Κωνσταντίνο Οικονόμου

 

Η αποφράδα 11η Σεπτεμβρίου 2001 και ο Μπιν Λάντεν

από τον Κωνσταντίνο Οικονόμου

   Συμπληρώνονται φέτος 25 χρόνια από την τραγική εκείνη μέρα που άφησε άφωνο όλο τον κόσμο.

Οι επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 ήταν μια σειρά από τέσσερις συντονισμένες τρομοκρατικές επιθέσεις που πραγματοποίησε η ισλαμιστική οργάνωση Αλ Κάιντα το πρωί της Τρίτης 11 Σεπτεμβρίου 2001 εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών.

Συγκεκριμένα μια ευρύτατη ομάδα φανατικών του Ισλάμ, δεκαεννέα τρομοκράτες, κατέλαβαν τέσσερα επιβατικά αεροσκάφη που πετούσαν από τις βορειοανατολικές ΗΠΑ προς την Καλιφόρνια:

• Η πτήση 11 της American Airlines χτύπησε τον Βόρειο Πύργο του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου (WTC) στη Νέα Υόρκη στις 8:46 π.μ.

• Η πτήση 175 της United Airlines χτύπησε τον Νότιο Πύργο στις 9:03 π.μ. Και οι δύο πύργοι των 110 ορόφων κατέρρευσαν μέσα σε περίπου 1 ώρα και 42 λεπτά, παρασύροντας και άλλα κτίρια του συγκροτήματος.

• Η πτήση 77 της American Airlines συνετρίβη στη δυτική πλευρά του Πενταγώνου (στη Βιρτζίνια) στις 9:37 π.μ.

• Η πτήση 93 της United Airlines συνετρίβη σε χωράφι κοντά στο Σάνκσβιλ της Πενσυλβάνια στις 10:03 π.μ., μετά από προσπάθεια των επιβατών να ανακτήσουν τον έλεγχο. Ο στόχος της θεωρείται ότι ήταν ο Λευκός Οίκος ή το Καπιτώλιο.

Ο Λάντεν και ο Βατραχάνθρωπος που τον εξουδετέρωσε

  Οι επιθέσεις προκάλεσαν 2.977 θανάτους (συν 19 τρομοκράτες) και πάνω από 25.000 τραυματίες. Ήταν η πιο θανατηφόρα τρομοκρατική επίθεση στην ιστορία και στοίχισε τη ζωή σε εκατοντάδες πυροσβέστες και αστυνομικούς.

Ο Οσάμα Μπιν Λάντεν και η Αλ Κάιντα ανέλαβαν αργότερα την ευθύνη. Τα κίνητρα που επικαλέστηκαν σχετίζονταν κυρίως με την αμερικανική εξωτερική πολιτική (στήριξη στο Ισραήλ, παρουσία στρατευμάτων στη Σαουδική Αραβία κ.ά.).

Οι συνέπειες ήταν τεράστιες: οι ΗΠΑ ξεκίνησαν τον «Πόλεμο κατά της Τρομοκρατίας», εισέβαλαν στο Αφγανιστάν, ενίσχυσαν τα μέτρα ασφαλείας παγκοσμίως, ενώ υπήρξαν σημαντικές οικονομικές και πολιτικές επιπτώσεις. Ο Μπιν Λάντεν σκοτώθηκε τελικά δέκα χρόνια αργότερα, το 2011, στο Πακιστάν, μετά από συντονισμένες ενέργειες των ειδικών δυνάμενων των ΗΠΑ.

Το ιστορικό της Αλ Κάιντα:

Η προέλευση της Αλ Κάιντα μπορεί να εντοπιστεί το 1979 όταν η τότε Σοβιετική Ένωση εισέβαλε στο Αφγανιστάν. Ο πάμπλουτος Οσάμα Μπιν Λάντεν, Σαουδάραβας πολίτης, ταξίδεψε στο Αφγανιστάν και βοήθησε στην οργάνωση μωαμεθανών μουτζαχεντίν που επρόκειτο να αντισταθούν στους Σοβιετικούς. Υπό την καθοδήγηση του ''πνευματικού'' του μέντορα, Αιμάν αλ Ζαουαχίρι, ο Μπιν Λάντεν έγινε πιο ριζοσπαστικός.Έτσι, το 1996, ο Μπιν Λάντεν εξέδωσε τον πρώτο του φετφά, καλώντας Αμερικανούς στρατιώτες να φύγουν από τη Σαουδική Αραβία. Σε ένα δεύτερο φετφά το 1998, ο Μπιν Λάντεν παρουσίασε τις αντιρρήσεις του στην αμερικανική εξωτερική πολιτική σε σχέση με το Ισραήλ, πάντα κόκκινο πανί για τους τζιζαντιστές, καθώς και τη συνεχιζόμενη παρουσία αμερικανικών στρατευμάτων στη Σαουδική Αραβία μετά τον λεγόμενο πόλεμο του Κόλπου [εναντίον της δικτατορίας του Σαντάμ στο Ιράκ. Ο Μπιν Λάντεν χρησιμοποίησε ισλαμικά κείμενα, από το κοράνι για να παροτρύνει τους Μουσουλμάνους να επιτεθούν στους Αμερικανούς μέχρι οι απαιτήσεις του να ικανοποιηθούν. Άλλωστε, τόνιζε ο Λάντεν, οι μουσουλμάνοι νομικοί μελετητές έχουν ομόφωνα αποφανθεί, ότι ο ιερός πόλεμος [τζιχάντ] είναι ατομικό καθήκον εάν ο εχθρός καταστρέψει τις μουσουλμανικές χώρες.

Κι ενώ ο Μπιν Λάντεν ενορχήστρωσε τις επιθέσεις, αρχικά αρνήθηκε τη συμμετοχή του, ενώ αργότερα ανακάλεσε τις ψευδείς δηλώσεις του. Το Al Jazeera μετέδωσε μια δήλωση του στις 16 Σεπτεμβρίου 2001 που έλεγε: «Τονίζω ότι δεν έχω πραγματοποιήσει αυτήν την πράξη, η οποία φαίνεται ότι πραγματοποιήθηκε από άτομα με το δικό τους κίνητρο». Τον Νοέμβριο του 2001, όμως, οι αμερικανικές δυνάμεις ανακάλυψαν μια βιντεοκασέτα από ένα κατεστραμμένο σπίτι στο Τζαλαλαμπάντ του Αφγανιστάν όπου ο Μπιν Λάντεν φαίνεται να μιλάει με τον Χαλέντ αλ Χάρμπι και να παραδέχεται ότι γνώριζε τις επιθέσεις. Στις 27 Δεκεμβρίου 2001, κυκλοφόρησε και δεύτερο βίντεο του Μπιν Λάντεν.

Λίγο πριν από τις προεδρικές εκλογές του 2004 στις ΗΠΑ, ο Μπιν Λάντεν χρησιμοποίησε μια ηχογραφημένη δήλωση όπου παραδεχόταν επίσημα τη συμμετοχή της οργάνωσής του, της Αλ Κάιντα, στις επιθέσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς και την άμεση σχέση του με τις επιθέσεις.

Τον Απρίλιο του 2002, ο Χαλίντ Σεϊχ Μοχάμαντ παραδέχτηκε τη συμμετοχή του στις επιθέσεις, μαζί με τον Ράμζι μπιν αλ-Σιμπ. Η έκθεση της Επιτροπής της 9/11 του 2004 καθόρισε ότι η εχθρότητα προς τις Ηνωμένες Πολιτείες που ένιωθε ο Μοχάμαντε, ο κύριος αρχιτέκτονας των επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου, προήλθε από τη «βίαιη διαφωνία του με την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ που ευνοεί το Ισραήλ». Ο Μοχάμεντ ήταν επίσης σύμβουλος και χρηματοδότης της βομβιστικής επίθεσης του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου του 1993 και θείος του Ραμζί Γιούσεφ, του κύριου βομβιστή σε εκείνη την επίθεση.[26][27]

Ο Μοχάμεντ συνελήφθη την 1η Μαρτίου 2003, στο Ραβαπίλντι του Πακιστάν, από Πακιστανούς αξιωματούχους ασφαλείας που συνεργάζονταν με τη CIA. Στη συνέχεια κρατήθηκε σε πολλές μυστικές φυλακές της CIA και στον κόλπο του Γκουαντάναμο, όπου ανακρίθηκε και βασανίστηκε με μεθόδους εικονικού πνιγμού.Κατά τη διάρκεια των ακροάσεων εκεί, τον Μάρτιο του 2007, ο Μοχάμεντ ομολόγησε ξανά την ευθύνη του για τις επιθέσεις, δηλώνοντας ότι «ήταν υπεύθυνος για την επιχείρηση της 11ης Σεπτεμβρίου από το Α έως το Ω» και ότι η δήλωσή του δεν έγινε υπό πίεση.

Από τη δίκη του Ζακάρια Μουσάουι πέντε άτομα αναγνωρίστηκαν ότι είχαν πλήρη επίγνωση των λεπτομερειών της επιχείρησης. Είναι ο Μπιν Λάντεν, ο Χαλίντ Σεϊχ Μοχάμαντ, ο Ραμζί μπιν αλ-Σιμπ, ο Αμπού Τουράμπ αλ-Ουρντούνι και ο Μοχάμεντ Ατέφ.Μέχρι σήμερα, μόνο περιφερειακά στελέχη της φρικτης αυτής ομαδικής δολοφονικής, τρομοκρατικής επίθεσης έχουν δικαστεί ή καταδικαστεί για τις επιθέσεις.

ΤΟ WORLD TRADE CENTER ΟΠΩΣ ΠΑΟΚΑΤΑΣΤΆΘΗΚΕ ΤΟ 2013

Το εν Χώναις Θαύμα του Αρχάγγελου Μιχαήλ (6 Σεπτεμβρίου) από τον Κωνσταντίνο Αθ. Οικονόμου + ΒΙΝΤΕΟ

 

Το εν Χώναις Θαύμα του Αρχάγγελου Μιχαήλ (6 Σεπτεμβρίου) + ΒΙΝΤΕΟ

από τον Κωνσταντίνο Αθ. Οικονόμου

  Η ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ: Ο Eυαγγελιστής Iωάννης ο Θεολόγος, κηρύσσωντας το Eυαγγέλιο στα μέρη της Μικράς Ασίας, προφητικά είπε, ότι μετά από λίγο καιρόν στην περιοχή θα γινόταν μια νέα επισκοπή, αυτή των Κολασσών, εξαιτίας της ξεχωριστής πρόνοιας του Αρχαγγέλου Mιχαήλ. Λίγα έτη μετά η περιοχή για την οποία προφήτευσε ο Ιωάννης, ανέβλυσε νερόν αγιάσματος μέσου της δύναμης του Aρχαγγέλου, το οποίο μάλιστα γιάτρευε κάθε ασθένεια. Ένας Xριστιανός, ευεργετηθείς υπό του Aρχαγγέλου, με το να γιατρευτεί η κόρη του από το αγίασμα αυτό, έκτισε εκεί ένα Nαόν εις το όνομα του Aρχιστρατήγου.

Ο ΆΡΧΙΠΠΟΣ: Ενενήντα χρόνια αργότερα, πήγε στον Nαό του Aρχαγγέλου ένας θεοφιλής και ευλαβής νέος, ονόματι Άρχιππος, καταγόμενος από την Iεράπολη της Φρυγίας. Αυτός εξαιτίας της αγάπης, που είχε στον Aρχιστράτηγο Mιχαήλ, έγινε υπηρέτης του Nαού του, περνώντας ζωή εγκρατή και ασκητική. Μάλιστα, χάριν της οσιότητός του αξιώθηκε και χαρισμάτων από το Θεό. Για αυτή την αιτία τα πλήθη των ειδωλολατρών τον κατέτρεχαν, μάλιστα μία φορά τον άρπαξαν από τα μαλλιά, και τον έδειραν με ραβδιά σ' όλο του το σώμα. Aλλά και εναντίον του νερού του αγιάσματος όρμησαν, θέλοντας να το εξαφανίσουν. Aλλά με τη δύναμη του Aρχαγγέλου, άλλων ειδωλολατρών τα χέρια πιάνονταν και δεν μπορούσαν να κινηθούν, άλλους φλόγα πυρός εμφανιζόταν μπροστά τους και τους τρομοκρατούσε.

  ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΜΑΧΩΝ: Μη μπορώντας να κατορθώσουν τον σκοπό τους, σκέφτηκαν να γυρίσουν με αυλάκια τον ποταμό, που εκεί κοντά έτρεχε, για να ορμήσει κατ’ ευθείαν στο Nαό και να πνίξει τον Άρχιππον και τον εκεί προσμένοντα λαό, καθώς και να εξουδετερώσει την ιαματική δύναμη του αγιάσματος, με το να σμίξει με αυτό ο ποταμός. Tέτοια μελετούσαν οι λάτρεις των αψύχων ειδώλων. Aλλ’ ο ποταμός, σαν να ήταν έμψυχος, γύρισε προς το άλλο μέρος, και και τα σχέδια των απίστων ναυάγησαν στα θολά νερά του ποταμού. Τότε οι ασεβείς, χωρίς να έχουν αντιληφθεί τη δύναμη του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, σκέφτηκαν να ενώσουν και άλλους δύο ποταμούς, που διέτρεχαν εκείνον τον τόπο, και έτσι να καταστρέψουν, πλημμυρίζοντας την περιοχή, ό,τι είχε σχέση με την πίστη των Χριστιανών. Βοηθούσε τα σχέδια τους και το γεγονός ότι ο ναός ήταν κτισμένος σε κατηφορικό τόπο. Έτσι έσκαψαν ένα χαντάκι βαθύ και γύρισαν τους δύο ποταμούς σ' αυτό, και αφήσαν να ορμήσουν κατά του Nαού του Aρχαγγέλου. Τότε ο Άρχιππος κατάλαβε το σχέδιο των ασεβών, και γι' αυτό παρακαλούσε θερμά τον Aρχάγγελο.

ΤΟ ΘΑΥΜΑ: Ο Aρχάγγελος ακούγοντας την δέησή του, τού φανερώθηκε και τον φώναξε με τ' όνομά του. O Άρχιππος έκπληκτος, βγήκε από τον Nαό, και έπεσε γονατίζοντας στη γη. O Mιχαήλ του είπε να σηκωθεί και τον κάλεσε να δει τη δύναμη του Θεού. Kαι αμέσως, όπου σημείωσε τον τύπο του Σταυρού ο Aρχάγγελος, οι ποταμοί στάθηκαν σαν τείχος ακίνητοι. Έπειτα χάραξε το σημείο του Σταυρού πάνω σε μία ψηλή πέτρα, που ήταν κοντά στον Nαό, και αμέσως έγινε μία βροντή φοβερή. Kαι η γη, σείστηκε τρομερά, ενώ η πέτρα σκίστηκε. O Aρχάγγελος πάλι σημείωσε τον τύπο του Σταυρού, και είπε: “ας συντριβεί η δύναμη του Διαβόλου· ας πλημμυρήσει από δω κάθε κακών ελευθερία σε εκείνους, που πλησιάζουν με πίστη”. Έπειτα με μεγάλην και λαμπρή φωνή πρόσταξε τους ποταμούς λέγοντας: “στη χώνη αυτή χωνευθείτε ποτάμια”. Έτσι από τότε και έως σήμερα χωνεύεται και χάνεται εκεί το νερό με παράδοξο τρόπο. Γι' αυτό ο τόπος ονομάστηκε Xώνες, εις δόξαν του Αγίου Τριαδικού Θεού, και εις έπαινο και τιμή του πανενδόξου και θερμού αντιλήπτορα των πιστών, Mιχαήλ.

Ώφθης Μιχαὴλ Νώε σω ναώ νέος,
Χώνη ποταμών τὸν κατακλυσμὸν λύων.
Ρουν Μιχαὴλ ποταμών χώνευσε, Νόων αγός, έκτη.