Οι Άγιοι Μικρασιάτες Νεομάρτυρες + ΒΙΝΤΕΟ του Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου, δασκάλου

 

Οι Άγιοι Μικρασιάτες Νεομάρτυρες + ΒΙΝΤΕΟ

του Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου, δασκάλου

   ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ: Την Κυριακή Προ της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, η Εκκλησία όρισε να επιτελούμε τη μνήμη των εκατοντάδων χιλιάδων ένδόξων Νεομαρτύρων, που μαρτύρησαν στη Μικρά Ασία κατὰ τὰ ἔτη 1918 – 1922. Με ύπατο Ιερομάρτυρα τον Άγιο Χρυσόστομο Σμύρνης και των συν αυτώ Ιεραρχών: Γρηγορίου Κυδωνιών, Αμβροσίου Μοσχονησίων, Προκοπίου Ικονίου, και Ευθυμίου Ζήλων.

Ο ΕΘΝΟΜΑΡΤΥΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ: Κορυφαίος μαρτυρας της Μικρασιατικής Καταστροφής υπήρξε ο αγιος Χρυσόστομος, Μητροπολίτης Σμύρνης. Στην απροστάτευτη Σμύρνη, που όλοι οι στρατιωτικοί και πολιτικοί παράγοντες την εγκαταλείπουν προστρέχει να βρει καταφύγιο ο άμαχος πληθυσμός της Μ. Ασίας. Ο μόνος που δεν την εγκαταλείπει είναι ο Χρυσόστομος. Όταν ο αρχιεπίσκοπος των Καθολικών την υστάτη ώρα, στις 25 Αυγούστου [πατρώο ή παλαιό ημερολόγιο], του εξασφαλίζει θέση σε ατμόπλοιο και του ζητά να εγκαταλείψει την καταδικασμένη πόλη για να γλυτώσει από την οργή των Τούρκων, εκείνο ατάραχος απαντά: «Παράδοσις του ελληνικού κλήρου αλλά και χρέος του καλού ποιμένος είναι να παραμείνει με το ποίμνιόν του». Στις 27 Αυγούστου γίνεται η πρώτη εμφάνιση Τούρκων ατάκτων Τσετών υπό τον Κιορ Μπεχλιβάν στη Σμύρνη. Τρομοκρατία απλώνεται στην πόλη. Τα πλήθη συρρέουν στη Μητρόπολη. Ο Χρυσόστομος, βοηθούμενος από τον αδελφό του Ευγένιο, κάνει ό,τι μπορεί για να βοηθήσει. Την επομένη τελεί λειτουργία στην Αγία Φωτεινή. Είναι κάτωχρος από τη νηστεία και την αγρύπνια. Όταν όμως βγαίνει στην Ωραία Πύλη γονατίζει και προσεύχεται σαν ταπεινός λευίτης και εγείρεται ως άγιος. Είναι το τελευταίο κήρυγμά του «Η Θεία Πρόνοια”, λέγει, “δοκιμάζει την πίστιν μας και το θάρρος μας και την υπομονή μας την ώραν αυτήν. Αλλ’ ο Θεός δεν εγκαταλείπει τους χριστιανούς. Εις τας τρικυμίας αναφαίνεται ο καλός ναυτικός και εις τας δοκιμασίας ο καλός Χριστιανός. Προσεύχεσθε και θα παρέλθει το ποτήριον τούτο. Θαρρείτε ως εμπρέπει εις καλούς χριστιανούς». Είχε τελειώσει η λειτουργία, όταν ένας υπαστυνόμος τον πληροφόρησε ότι ο φρούραρχος τον ζητά στο φρουραρχείο. Γαλήνιος ο Χρυσόστομος αποχαιρετά το πλήθος, και ανεχώρησε με τον «καβάση» (κλητήρα) του, Θωμά Βούλτσιο. Από την κατάθεση του τελευταίου έχουμε τις πιο έγκυρες πληροφορίες. Ο φρούραρχος δέχτηκε τον Χρυσόστομο, του προσέφερε βυσσινάδα και του υπαγόρευσε μια διαταγή. Μ’ ένα αυτοκίνητο που τους παρεχώρησαν Αμερικανοί αξιωματικοί επέστρεψαν στη Μητρόπολη. Ο Μητροπολίτης κοινοποίησε στο λαό τη διαταγή του φρουράρχου: να παραδοθούν τα όπλα και όλοι να μείνουν στα σπίτια τους. Στις 8.00 μ.μ. ήλθε ο ίδιος αστυνόμος με δύο οπλισμένους στρατιώτες. Τότε, όπως γράφει ο επί 20 χρόνια κοντά στο Δεσπότη, Θωμάς Βούλτσιος: «Ήλθαν να πάρουν το δεσπότη πως τον ζητά ο νομάρχης, δεν είπαν το όνομα, να πάη στο διοικητήριο με τρείς δημογέροντες. Επήραμε τον Τσουρουκτζόγλου και τον Κλιμάνογλου και εμπήκαν οι τρείς και οι αστυνομικοί στο αυτοκίνητο, για μένα δεν είχε θέση και μού ‘πε ο δεσπότης να περιμένω στη μητρόπολη. Στας δέκα το βράδυ ένας από τους στρατιώτες, έφερε μία κάρτα του δεσπότη για τον αδελφό του Ευγένιο. Του έγραφε: «Αγαπητέ αδελφέ, Μας εκράτησαν απόψε εμέ ως πρόεδρον της Μικρασιατικής αμύνης, τους άλλους ως μέλη. Μην ανησυχήτε». Ο Ευγένιος άρχισε να κλαίει. Το άλλο πρωί, Κυριακή, στας 8 με στέλλει να μάθω για το δεσπότη. Ευρήκα το Ζαδέ της τραπέζης. Πριν μισή ώρα συνάντησε τον υπαστυνόμο που είχε πάει τό δεσπότη. Αυτός του είπε πως το δεσπότη τον χάλασαν, καθώς και τους δύο δημογέροντες. Έτσι έγιναν. Ως την Τετάρτη που έφυγα δεν μπόρεσα να μάθω τίποτα άλλο». Οι Τούρκοι τελικά «χάλασαν» και τον πιστό Ευγένιο. Τον κράτησαν 6 μήνες φυλακή και μετά τον απηγχόνισαν. Αξίζει να σημειώσουμε πως πριν αναχωρήσει για το Φρουραρχείο, ο Εθνομάρτυρας Χρυσόστομος είχε ανοίξει το Ευαγγέλιο καὶ διάβαζε, απὸ το κατὰ Ιωάννην Ευαγγέλιο το κεφάλαιο της προσαγωγής του Ιησού στον Πιλᾶτο: «.Τότε ουν έλαβεν ο Πιλάτος τὸν Ιησούν και εμαστίγωσε, και οι στρατιώται πλέξαντες στέφανον εξ ακανθών, επέθηκαν τη κεφαλή αυτού και έδιδον εις αυτὸν ραπίσματα». Το Ευαγγέλιο, ανοιχτὸ στὴ σελίδα αυτή, βρέθηκε στὸ Μητροπολιτικὸ γραφείο του Χρυσοστόμου. Το διέσωσε ο πιστός του κλητήρας παραδίδοντάς το στον ανεψιὸ του εθνομάρτυρα, Χρυσόστομο Καβουνίδη. Σε άλλη σελίδα του Ευαγγελίου βρεθηκε σημείωση του Χρυσοστόμου: “Συγχωρώ όλους και ζητώ την συγχώρησιν όλων”. Μία ακόμη μαρτυρία, αυτή του ανταποκριτή Κώστα Μισαηλίδη αναφέρεται στις τελευταίες ημέρες της Σμύρνης. Οι πληροφορίες που δίνει για το μαρτύριο του Χρυσοστόμου είναι συγκλονιστικές. Γράφει:«Λίγο πριν το μεσημέρι της Κυριακής, έβγαλαν το Μητροπολίτη από το φρουραρχείο. “Να οι δικαστές σου και οι τζελάτηδές σου (δήμιοι)”, του είπεν ο φρούραρχος συνταγματάρχης Σαλήχ Ζακήμ. Και τον παρέδωσε στον μαινόμενο όχλο που αποβραδύς ξημερώθηκε εκεί να τον προσμένει. Και ξεκινά το μαρτύριο. Το λαϊκό δικαστήριο των εγκληματιών έβγαλε την απόφαση που ήταν: «Να σταυρωθεί… Να σταυρωθεί όπως ο Χριστός τους». Ο Νουρεντίν διέταξε τον έφεδρο Λοχαγό του τουρκικού στρατού Ρουστέν Μπέη Βάσιτς¹ να εκτελέσει την απόφαση του λαϊκού δικαστηρίου. Ο Βάσιτς κατεβαίνοντας τα σκαλιά του Διοικητηρίου μαζί με τους τρεις μελλοθανάτους, τον Χρυσόστομο και τους δημογέροντες, δεν προλαβαίνει να βγει στο προαύλιο γιατί ξεπροβάλλει φρενιασμένος ο ηγέτης του όχλου πια και όχι του στρατού, Νουρεντίν [στρατ. διοικ. Σμύρνης], στο κεφαλόσκαλο και τραβώντας το περίστροφό του πυροβολεί τον Χρυσόστομο. Ήταν τέτοια η λύσσα του που το χέρι του έτρεμε από την οργή και αντί να πλήξει τον Χρυσόστομο τραυμάτισε θανάσιμα τον δημογέροντα Κλιμάνογλου. Με τον πυροβολισμό και την έξοδο του Χρυσοστόμου στο προαύλιο το πλήθος ορμά και ξεκινά το μαρτύριο του αγίου Ιεράρχη. Λίγο πριν το τέλος, ένας από τους Τούρκους, αναγνωρίζοντας σε μια κίνηση του Μητροπολίτη το σημείο του σταυρού, διότι, ναι, πράγματι, ευλογούσε τους διώκτες του, πιστός στις ευαγγελικές επιταγές, εξαγριώθηκε και του έκοψε και τα δύο του χέρια. Ο δρόμος απ’ την Πλατεία του Διοικητηρίου ως την πλατεία του Ικί Τσεσμέ, Τουρκομαχαλά της Σμύρνης, ήταν ο Γολγοθάς του μαρτυρικού Ιεράρχη. Του έβγαλαν με ξιφολόγχη τα μάτια, του έκοψαν αυτιά και γλώσσα. Τον έσυραν από τα γένεια και τα μαλλιά. Γύρω απ’ το σώμα του έστησεν η απάνθρωπη, η αφάνταστα βάρβαρη τουρκική μανία φρικτό χορό. Δεν άφησαν τίποτε εξευτελιστικό που να μην το κάμουν στο αφανισμένο και μισοσκοτωμένο κορμί του. Και σύρθηκε έτσι, ως το Ικί-Τσεσμέ, ο Μητροπολίτης Σμύρνης, κατακομματιασμένος. Από το κορμί του, εκεί, το μεθυσμένο από κτηνωδία πλήθος πήρε ένα κομμάτι της σάρκας του Χρυσοστόμου για φυλακτό ματωμένο. Το κεφάλι του με βγαλμένα τα μάτια, κομμένα τ’ αυτιά και τη γλώσσα, με τα γένεια ξερριζωμένα και μαύρο από το ξύλο, αιματοστάλαχτο το έμπηξαν στην πατερίτσα του και η πομπή μαινόμενη από βλαστήμιες και σαρκασμό, το περιέφερε στους Τουρκομαχαλάδες”.

      ΟΙ ΔΥΟ ΣΥΝΑΘΛΗΣΑΝΤΕΣ ΜΕ ΤΟ ΑΓΙΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ: Μαζί με τον άγιο Χρυσόστομο Σμύρνης μαρτύρησαν και δύο εξέχοντα πρόσωπα της Σμύρνης: ο δημογέροντας της πόλης Γεώργιος Κλημάνογλου και ο νομικός και εκδότης της γαλλόφωνης εφημερίδας «La Reforme» Νικόλαος Τσουρουκτσόγλου.

Το απόγευμα της 27ης Αυγούστου (π.η.) μαζί με τον Δεσπότη Σμύρνης εκλήθησαν στο φρουραρχείο και οι Δημογέροντες του Ελληνισμού της πόλης. Τελικά, δυὸ μόνον βρέθηκαν: οι Νικόλαος Τσουρουκτσόγλου κα Γεώργιος Κλημάνογλου. Κι όταν ο Άγιος Μητροπολίτης Σμύρνης καταποντίστηκε μες στη φουρτουνιασμένη θάλασσα του λυσσαλέου τουρκικού όχλου, τὴν ίδια ώρα μαρτυρούσαν κι οι δυὸ αυτοί Δημογέροντες. Ο Γεώργιος Κλημάνογλου απαγχονίσθηκε, τραυματισμένος όπως ήταν, από τον μαινόμενο όχλο. Ο Νικόλαος Τσουρούκτσογλου μαρτύρησε δεμένος από τα πόδια σε ένα αυτοκίνητο, καθώς τον περιέφεραν στο κέντρο της Σμύρνης, ενώ το κεφάλι του συρόταν στα λιθόστρωτα καλντερίμια! [Αλλά θα συνεχίσουμε συν Θεώ την επόμενη Κυριακή.]

ΑΛΛΟΙ ΑΓΙΟΙ ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ: Οι άλλοι άγιοι επίσκοποι που μαρτύρησαν κατά τους διωγμούς των Ελλήνων της Μικράς Ασίας ήταν οι εξής: Προκόπιος Μητροπολιτης Ικονίου, Γρηγόριος Μητροπολίτης Κυδωνιών, Αμβρόσιος Μοσχονησίων, Ευθύμιος Μητροπολίτης Ζήλων. Άλλοι ιερομάρτυρες υπήρξαν οι: Ιερεύς Μελέτιος του ναού της Ευαγγελιστρίας, που σταυρώθηκε στον κορμό ενός πεύκου. Ο Ιεροδιάκονος Γρηγόριος της Αγίας Άννης στο Κορδελιό, που κάηκε ζωντανός. Ο Ιερομάρτυς πατήρ Γεώργιος Καρασταμάτης από την Αγία Παρασκευή Κρήνης (Τσεσμέ), υπέργηρος κληρικός, εφημέριος του Ναού Αγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων, που βρήκε μαρτυρικό θάνατο από μαινόμενους Τσέτες που εισέβαλαν στο ναό την ώρα της τέλεσης της Θείας Λειτουργίας(!!). Ο ιερομάρτυρας βρέθηκε πεσμένος στην Ωραία Πύλη με ανοιγμένο το κρανίο. Τι είδους όμως μαρτύρια επεφύλαξαν οι ωμοί κι απάνθρωποι αυτοί απόγονοι του Ταμερλάνου; Τον Γρηγόριο, Μητροπολίτης Κυδωνιών, τον έθαψαν ζωντανό(!) και μαζί του ένα πλήθος κληρικών και λαϊκών της περιοχής του. Τον Μοσχονησίων Αμβρόσιο, του πετάλωσαν τα πόδια(!) και τον κατατεμάχισαν. Μαζί του κατεσφάγησαν 11 ιερείς και 2 μοναχοί. Τον Ευθύμιο, επίσκοπο Ζήλων, από τα Παράκοιλα Καλλονής, τον φυλάκισαν, όπου και παρέδωσε το πνευμα του μετά από βασανιστήρια. Μεταξύ του νέφους των Μαρτύρων της τουρκικής θηριωδίας υπήρξαν και οι Ιερομάρτυρες Αρκάδιος και Γαβριήλ οι Ιβηρίτες († 11/09/1922): Ο Αρκάδιος γεννήθηκε το 1893 στο Αϊβαλί της Μικράς Ασίας. Προσήλθε στη μονή Ιβήρων το 1912 κι εκάρη μοναχός σε αυτή το 1914. Το ίδιο έτος χειροτονήθηκε και διάκονος. Το 1916 μαθήτευσε στην Αθωνιάδα Σχολή. Κατά το μοναχολόγιο της μονής «εφονεύθη μαρτυρικώς εν Κυδωνίαις υπό των Τούρκων κατά την υποχώρησιν των Ελλήνων εκ Μικράς Ασίας το 1922». Ο Γαβριήλ γεννήθηκε στο Κιλκίς το 1886. Εκάρη μοναχός το 1907 και κατόπιν χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος. Είχε το ίδιο τέλος με τον αδελφό του Αρκάδιο, την ίδια ημερομηνία. Στο Βουτζά, έχουν καταγραφεί και τα φρικτά μαρτύρια τριών επιφανών κληρικών της Ι.Μ. Σμύρνης: Του Αρχιερατικού Επιτρόπου Αρχιμανδρίτου Ιακώβου Αρχατζικάκη τον οποίο οι Τούρκοι “προσέδεσαν επὶ στασιδίου του ιερού ναού του αγίου Ιωάννου καὶ καρφώσαντες διὰ λεπτών ήλων [καρφιών] επὶ του μετώπου του ημισέληνον(!) εκ λευκοσιδήρου, αφήκαν καὶ απέθανεν εκ των φρικτών αλγηδόνων”. Του Προϊσταμένου της κάτω συνοικίας Σμύρνης, Αρχιμανδρίτου Αθανασίου Νικολόπουλου “όν επετάλωσαν εις τους πόδας και το στήθος”. Του Προϊσταμένου τῆ Αγίας Τριάδος, Οικονόμου Μιχαήλ Κυριακοπούλου «ον απογυμνώσας (Τούρκος αξιωματικός) τελείως προσέδεσεν απὸ του λαιμού διὰ σχοινίου εις την ουρὰν του ίππου του και καλπάζων έσυρεν προς το Κορδελιό. Αμερικανὸς ναύτης εκ των φρουρούντων την αποθήκην των πετρελαίων της Standard Oil Cy, τοσούτον εξωργίσθη ώστε επυροβόλησε και εφόνευσε τον αξιωματικόν, και απαλλάξας τον ατυχή ιερέα επεβίβασεν επὶ αμερικανικού πλοίου και έστειλεν αυτὸν εις Αθήνας²» Στις 15 Σεπτεμβρίου 1922 σφαγιάσθηκε στην ομαδική σφαγή των εκ Μοσχονησίων Χριστιανών ο Αρχιμανδρίτης Ιωάννης Ευστρατίου, καθηγητής της Εκκλησιαστικής Ιστορίας της Ιεράς Εκκλησιαστικῆς Σχολής της Χάλκης. Στις 30 Σεπτεμβρίου 1922 σφαγιάσθηκαν όλοι οι Ιερείς της Ιερᾶς Μητροπόλεως Κυδωνιῶν.

ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ: Κατά τη Μικρασιατική Καταστροφή μαρτύρησαν συνολικά 347 κληρικοί (από το σύνολο των 459 ιερέων και διακόνων των εκκλησιαστικών επαρχιών Εφέσου, Σμύρνης, Φιλαδελφείας, Ηλιουπόλεως, Περγάμου Αδραμυττίου, Μοσχονησίων, Κυδωνιών, κ.α.). 50.000 υπήρξαν οι θανατωθέντες Σμυρναίοι, 4.000 οι Φωκαείς. Ένα εκ των θυμάτων των αιμοσταγών τούρκων στην τελευταία των περιπτώσεων υπήρξε η Ειρήνη, μια έγγυος 9 μηνών όταν τη συνέλαβαν οι Τούρκοι. Άγρια όρμησαν επάνω της και με τη ξιφολόγχη της άνοιξαν την κοιλιά για να δουν τι παιδί θα γεννούσε(!). Φονεύτηκαν ακόμη αγρίως 3.361 Περγαμηνιώτες και 6.000 Μοσχονησιώτες. Κι ανάμεσα σ’ όλους αυτούς και μικρά παιδιά όπως οι πρόσκοποι του Αϊδινίου! Αλλά ας δώσουμε το λόγο σε αυτόπτες, όχι Έλληνες, αυτόπτες μάρτυρες της μεγάλης σφαγής της Σμύνης:

   

ΔΥΟ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ: Ο μάρτυρας του οποίου η αφήγηση δημοσιεύτηκε στη Review de Paris, διηγείται: «Τη Δευτέρα 11 του μηνός, η κατάσταση της πόλης ήταν δραματική. Ο στόλος έπρεπε να φύγει από τη Σμύρνη από τη μια στιγμή στη άλλη. Επειδή φοβόμασταν αποκλεισμό του κόλπου, επιβιβαστήκαμε αποφασισμένοι να φύγουμε, μόλις θα αναχωρούσε ο αγγλικός στόλος. Οι δύο νύχτες που περάσαμε στο πλοίο ήταν τρομακτικές. Ο κόλπος έμοιαζε με λίμνη και ο παραμικρός θόρυβος από την παραλία έφθανε μέχρι εμάς πολύ καθαρά. Απ’ όλες τις πλευρές έβλεπε κανείς μεγάλες πυρκαγιές. Ο Κουκλουτζάς, ένα ελληνικό χωριό, καιγόταν ολόκληρο μέσα σε λάμψεις, καθώς κι ένα μέρος του Μπουρνόβα. Οι Τούρκοι είχαν λεηλατήσει και κάψει όλα τα χωριά γύρω από τη Σμύρνη. Από την παραλία μάς έφταναν φωνές από ανθρώπους που τους στραγγάλιζαν, και τα πτώματα των πνιγμένων επέπλεαν γύρω από το πλοίο μας. Κατά τη διάρκεια αυτών των φρικαλεοτήτων ακούγαμε τη μουσική που έπαιζαν στα πολεμικά πλοία, για να διασκεδάσουν. Περνάγαμε τις μέρες μας στο Κορδελιό που ζούσε μέσα στη φρίκη. Οι Τούρκοι δε σέβονταν πια τα ευρωπαϊκά σπίτια και τα λεηλατούσαν, όπως έκαναν και με τα σπίτια των Ελλήνων και των Αρμενίων. Ένας Γάλλος στο Κορδελιό ξαναφόρεσε την παλιά του στολή του επιλοχία και μπόρεσε έτσι να κάνει καλό. Όταν τον έβλεπαν οι Τούρκοι, υποχωρούσαν λέγοντας: “Είναι Γάλλος”. Εκείνος μόνος του μπόρεσε να σώσει από τη λεηλασία ένα μεγάλο αριθμό σπιτιών και να γλιτώσει τη ζωή πολλών δυστυχισμένων ανθρώπων». Ο ανταποκριτής της Daily Telegraph, δηλώνει πως το πλιάτσικο είχε αδειάσει στην κυριολεξία το Αρμένικο εμπορικό κέντρο. Τούρκοι στρατιώτες με στολή έπαιρναν μέρος στη λεηλασία. Τους συναντούσε κανείς με όλων των ειδών τα εμπορεύματα. Μισοσκεπασμένες άμαξες και γάιδαροι μετέφεραν τα λάφυρα. Δεν υπήρχαν πια παρά λίγα ορατά πτώματα. Ο ανταποκριτής που την προηγουμένη είχε μετρήσει δεκαπέντε, τη Δευτέρα δεν είδε παρά μόνο πέντε. Ο Αμερικανός αξιωματικός που ήταν επικεφαλής μιας περιπολίας, υπολόγιζε το σύνολο αυτών που είχε δει, σε καμιά εκατοστή. Ο ίδιος ανταποκριτής τηλεγραφούσε την επομένη πως η σφαγή είχε πάρει διαστάσεις πολύ σοβαρές. Τούρκοι στρατιώτες είχαν επιτεθεί στο Αρμένικο κολλέγιο όπου βρίσκονταν χίλιοι πρόσφυγες. Κάπου σαράντα πτώματα κείτονταν στους δρόμους. Ο Μουσταφά Κεμάλ τον οποίο ο ανταποκριτής είχε ρωτήσει λίγες ώρες πριν την πυρκαγιά, του δήλωνε, σε αγαστή σύμπτωση απόψεων με την “Ελληνίδα” βουλευτή Ρεπούση,: «Όπως βλέπετε, δε γίνονται σφαγές ή κάτι παραπλήσιο στη Σμύρνη. Οι λεηλασίες και οι θάνατοι που έγιναν ήταν αναπόφευκτοι». Για έναν Τούρκο στρατηγό σαράντα πτώματα στους δρόμους δεν ήταν προφανώς κάτι το υπολογίσιμο. Μια σφαγή άξια του ονόματος της και της “ενδόξου” τουρκικής ιστορίας δεν αριθμεί παρά χιλιάδες νεκρούς. Κατά τη διάρκεια της ημέρας της 12ης του μηνός, ένας Άγγλος μάρτυρας, ο κ.Wallace, επιστρέφοντας στο κτήμα που είχε στο Μπαϊρακλί (κοντά στο Κορδελιό), διαπίστωσε ότι το υπηρετικό του προσωπικό είχε πέσει βορά της φρίκης. Τα πτώματα τριών γυναικών επέπλεαν στον κολπίσκο μπροστά στο σπίτι. Ήταν των τριών υπηρετριών από το διπλανό ορφανοτροφείο θηλέων. Μια ομάδα Τούρκων είχε παρουσιαστεί στο ορφανοτροφείο, απαιτώντας την άμεση παράδοση τριών γυναικών. Αφού τις βίασαν, τις στραγγάλισαν και τις πέταξαν στη θάλασσα. Στη διάρκεια της ίδιας μέρας, της 12ης του μηνός, η έρευνα για Έλληνες στρατιώτες και αξιωματικούς, που οι τουρκικές αρχές ισχυρίζονταν πως κρύβονταν στα σπίτια των Ορθοδόξων, έδωσε αφορμή στις πιο απεχθείς ακρότητες. Στη συνοικία του Πάνω Καρατάς, μια νιόπαντρη βιάστηκε διαδοχικά από εννέα κτήνη του είδους αυτού. Σ’ ένα διπλανό σπίτι, της κυρίας Marian Boudou, επτά στρατιώτες χύμηξαν πάνω στην κόρη της Paratsem και στις νεαρές κοπέλες που βρίσκονταν μαζί της. Η κακόμοιρη μητέρα που έχασε αμέσως τα λογικά της μπροστά σ’ αυτό το θέαμα, άρχισε να χορεύει «για το γάμο της κόρης της»! Το απόγευμα της ίδιας μέρας εκδόθηκε προκήρυξη του Νουρεντίν πασά που απαγόρευε στους Μουσουλμάνους επί ποινή θανάτου να δώσουν άσυλο σε Έλληνες και Αρμένιους στρατιώτες!

Απολυτίκιον Αγίων Μικρασιατών Ιερομαρτύρων [Ήχος δ΄]: “Η πενταυγής Αρχιερέων χορεία, τη των αγώνων νοητή δαδουχία, την Μικρασίαν άπασαν αυγάζει νοητώς, ο σοφός Χρυσόστομος, Γρηγορίω τω θείω, Αμβρόσιος, Προκόπιος και Ευθύμιος άμα, ούς ευφημούμεν είπωμεν πιστοί, χαίροις Μαρτύρων, πεντάριθμε σύλλογε.”

Απολυτίκιον Αγίου Χρυσοστόμου Σμύρνης [Ήχος γ΄]: “Μέγαν μάρτυρα η Εκκλησία, μέγαν ήρωα το έθνος σύμπαν, τον της Σμύρνης υμνούμεν Χρυσόστομον. Και γαρ γενναίως αθλήσας υπέμεινεν υπέρ πατρίδος και πίστεως θανατόν, Ιεράρχου τε υπόδειγμα εαυτόν ανέδειξε τον στέφανον λαβών τον αμαράντινον.”

ΛΕΖΑΝΤΑ ΤΗΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ ΕΙΚΟΝΑΣ: Άγιοι Μικρασιάτες Μάρτυρες: ιεράρχες ιερείς μοναχοί και λαϊκοί , άνδρες γυναίκες και παιδιά (μια μικρασιατική οικογένεια). Ο Σταυρός στην κέντρο για την «Σταυρωμένη Μικρά Ασία». Το Καμπαναριό στο κέντρο του Σταυρού είναι αυτό της Αγια-Φωτεινής Σμύρνης. Εκ δεξιών προς αριστερά οι μάρτυρες ιεράρχες: Ζήλων Ευθύμιος, Κυδωνιών Γρηγόριος, Σμύρνης Χρυσόστομος, Ικονίου Προκόπιος, Μοσχονησίων Αμβρόσιος. Στην συνέχεια αριστερά του Σταυρού είναι ο Μοναχός (εκπρόσωπος των Μοναχών σφαγιασθέντων), δεξιά του Σταυρού ο Κληρικός (εκπρόσωπος των Κληρικών σφαγιασθέντων), και κάτω δεξιά ο Μικρασιάτης κάτοικος, αντιπροσωπεύοντας τον ανδρικό πληθυσμό που βασανίσθηκε και σφαγιάσθηκε και αριστερά η Γυναίκα-Μάνα και το Τέκνο, αντιπροσωπεύοντας το σύνολο του γυναικείου και παιδικού πληθυσμού που εβασανίσθη, εβιάσθη και μαρτύρησε στα τουρκικά βασανιστήρια.

1. Θα παρέμενε άγνωστο το μαρτύριό του, αν ένας από τους πρωταγωνιστές των δραματικών γεγονότων της 30ης Αυγούστου, ο διοικητής του αποσπάσματος, που τον οδήγησε στον Γολγοθά του, δεν αποφάσιζε να μιλήσει. Δεν τον καταδίωκαν οι τύψεις, δεν σκέφθηκε την ιστορική έρευνα⋅ απλώς, είχε οικονομικές δυσχέρειες και σκέφθηκε να πωλήσει τις πληροφορίες του κι ένα τραγικό κειμήλιο: το χέρι του οικτρά διαμελισθέντος Μητροπολίτη!! Οποιοδήποτε ανθρώπινο πλάσμα θα φρικιούσε και μόνο στην ιδέα μιας τόσο ανίερης συναλλαγής, αλλ' όχι ο Τούρκος δήμιος του Χρυσόστομου. Και ο Ρουστέμ μπέης Βάσιτς έστειλε ανθρώπους του να βολιδοσκοπήσουν ομογενή της Σμύρνης, αν ήθελε ν' αγοράσει το χέρι του Χρυσόστομου. Η συναλλαγή αυτή δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ⋅ αλλ' ο Βάσιτς μίλησε μετά από αδρή αμοιβή. Ο Νουρεντίν δεν ήθελε να εκτελέσει το Χρυσόστομο, δεν του αρκούσε η εκδίκηση αυτή. Ήθελε να τον ταπεινώσει, να τον εξετευλίσει και στη συνέχεια να τον παραδώσει στο μαρτύριό του. Τα περισσότερα για το μαρτυρικό τέλος του Ιεράρχη της Σμύρνης τα έδωσε ο ίδιος ο Βάσιτς. http://www.egolpion.com/23F45ECF.el.aspx#ixzz33aNgDtrf

2. Μητροπολίτου Ἐφέσου, Χρυσοστόμου Χατζησταύρου. Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν, “Οι κατά της Εκκλησίας και της Εκπαιδεύσεως της Μικράς Ασίας τελευταίοι διωγμοί των Τούρκων, Ι..Μ. Καισαριανής, 2010 σ. 30.

ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΕΔΩ: https://www.youtube.com/watch?v=sUYY1LZh2D4

Ο Βελλεροφόντης , του Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου, δασκάλου, συγγραφέα

 

Ο Βελλεροφόντης

του Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου, δασκάλου, συγγραφέα

Βελλεροφόντης και Χίμαιρα

ΕΝΑ ΑΤΥΧΕΣ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΚΑΙ Η ΕΞΟΡΙΑ: Ο Βελλεροφόντης, ή Βελλεροφών, ήταν γιος του βασιλέα της Κορίνθου (ή Εφύρας, με το παλαιότερο όνομα) Γλαύκου και της Ευρυνόμης. Ήταν συνεπώς από την πλευρά του πατέρα του εγγονός του τραγικού Σίσυφου και από την πλευρά της μητέρας του εγγονός του βασιλιά των Μεγάρων Νίσου. Το αρχικό του όνομα ήταν Ιππόνους. Αδελφός του ήταν ο Αλκιμένης ή Βέλλερος. Όμως, εξαιτίας μιας απροσεξίας του Ιππόνοος, ο αδελφός του, Βέλλερος, σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια ενός κυνηγιού. Εξαιτίας του φόνου αυτού, ο ήρωάς μας μετονομάστηκε σε Βελλεροφόντης [φονιάς του Βέλλερου]. Μετά τον φόνο του Βέλλερου, ο πατέρας του τον εξόρισε από την Κόρινθο και εκείνος κατέφυγε στην γειτονική Τύρινθα, στην αυλή του βασιλέα Προίτου.

ΣΤΗΝ ΤΥΡΙΝΘΑ: Στο παλάτι του Προίτου, όμως, η βασίλισσα Σθενέβοια τον ερωτεύτηκε. Ο Βελλεροφόντης την απέκρουσε και εκείνη, για να τον τιμωρήσει για την άρνησή του, τον κατηγόρησε στον σύζυγό της ότι, δήθεν, εκείνος την πρόσβαλε. Ο βασιλιάς Προίτος, για να τον απομακρύνει από την Τίρυνθα, αποφάσισε να τον στείλει σε σημαντική, τάχα, αποστολή στον πεθερό του, βασιλιά της Λυκίας της Μ. Ασίας, Ιοβάτη. Μάλιστα, έδωσε στο Βελλεροφόντη ένα κλειστό γράμμα, που του είπε ότι είναι πολύ σημαντικό και ότι έπρεπε ο ίδιος να το παραδώσει στον Ιοβάτη. Όμως, στην επιστολή αυτή ο Προίτος έγραφε στον αποδέκτη να φονεύσει αυτόν που θα του έδινε το γράμμα!

Ο ΙΟΒΑΤΗΣ ΣΕ ΡΟΛΟ ΕΥΡΥΣΘΕΑ: Ο Ιοβάτης, μόλις πήρε το γράμμα και αντίκρυσε τι του ζητούσε ο γαμπρός του, σκέφτηκε να μην τον σκοτώσει ό ίδιος αλλά να του αναθέσει επικίνδυνες αποστολές, ώστε να σκοτωθεί χωρίς την άμεση συνέργειά του. Κάτι δηλαδή ανάλογο μ' αυτό που προσπάθησε να κάνει ο Ευρυσθέας για να σκοτωθεί ο Ηρακλής και να απαλλαγεί απ' αυτόν. Οι τρεις επικίνδυνες αποστολές κατά σειρά ήταν: Να αντιμετωπίσει τους Σόλυμους, έναν ληστρικό λαό, στα ανατολικά σύνορα του βασιλείου της Λυκίας, και τους οποίους τελικά ο Βελλεροφόντης κατατρόπωσε. Η δεύτερη αποστολή ήταν κατά των Αμαζόνων, ενός πολεμοχαρούς λαού της Μικράς Ασίας που τον αποτελούσαν μόνον γυναίκες. Και στην αποστολή αυτή ο ήρωάς μας θριάμβευσε. Το τρίτο εμπόδιο ήταν το μυθικό τέρας Χίμαιρα. Το γνωστό τέρας που το μπροστινό του μέρος ήταν λέοντας και το οπίσθιο δράκοντας. Ο Βελλερεφόντης ιππεύοντας το φτερωτό άλογο, το φημισμένο Πήγασο, κατάφερε να την φονεύσει. Τέλος αφού εξόντωσε και κάποιους Λύκιους που του έστησαν ενέδρα με διαταγή του Ιοβάτη, επέστρεψε θριαμβευτής στην Λυκία όπου ο βασιλέας αναγκάστηκε τότε να του προσφέρει τη θυγατέρα του Αμφίκλεια (ή Φιλονόη) ως σύζυγο καθώς και τη διαδοχή του βασιλείου.

Επίνητρο [το βάζαν οι γυναίκες στο γόνατο για να επεξεργαστούν και να ξάνουν το μαλλί] με παράσταση του Βελλεροφόντη να σκοτώνει τη Χίμαιρα

Η ΥΒΡΙΣ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ: Πλήρης από έπαρση για τη δύναμή του ο Βελλεροφόντης, όπως άλλωστε συχνά συμβαίνει σε κα΄ποιους επηρμένους ήρωες, αποφάσισε με το φτερωτό άλογό του να ανέβει στον ουρανό (ή κατ' άλλους στον Όλυμπο) και να ανακαλύψει την κατοικία των θεών! Τότε ο Δίας εξοργισμένος από την Ύβριν του [το θράσος, την ασέβεια], τού έριξε κεραυνό με αποτέλεσμα ο Βελλεροφόντης να πέσει από το άλογό του και να μείνει ανάπηρος. Και όχι μόνον αυτό: Έχασε τη βασιλική του εξουσία, ενώ ο Πήγασος αρπάχτηκε από τους θεούς. Στα τελευταία του, ο ξεπασμένος ήρωας βρίσκεται μακριά από τη Μ. Ασία, στην Ελλάδα, όπου περιπλανιέται φτωχός και δυστυχισμένος. Σύμφωνα με μία αναφορά της Ιλιάδας, κατέφυγε στην Καλυδώνα της Αιτωλίας, όπου φιλοξενήθηκε από τον βασιλέα Οινέα. Να σημειωθεί πως από τη σύζυγό του, Αμφίκλεια, είχε αποκτήσει δύο γιούς: τον Ιππόλοχο και τον Ίσανδρο.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ: Όμηρος, Ιλιάδα. Ησίοδος Θεογονία, Οίαι. Ομηρικοί Ύμνοι, Πίνδαρος, Ωδαί, Ισθμια vii, Ολυμπιονίκαι xiii. 66. 44. Απολλόδωρος, Βιβλιοθήκη, vi. 155-202. Στράβων, Γεωγραφικά. Θεόκριτος Ειδύλια. Parthenius, Love Romances. Quintus Smyrnaeus, Fall of Troy. Ovid, Fasti. Propertius, Elegies. Oppian, Cynegeticaa.Ευριπίδης, Ίων 203.Τζέτζης, σχόλια στο Λυκοφρ., 17. Hyginus, Fab. 157. Παυσανίας ii. 2. § 4.

konstantinosa.oikonomou@gmail.com

Η αποφράδα 11η Σεπτεμβρίου 2001 και ο Μπιν Λάντεν , από τον Κωνσταντίνο Οικονόμου

 

Η αποφράδα 11η Σεπτεμβρίου 2001 και ο Μπιν Λάντεν

από τον Κωνσταντίνο Οικονόμου

   Συμπληρώνονται φέτος 25 χρόνια από την τραγική εκείνη μέρα που άφησε άφωνο όλο τον κόσμο.

Οι επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 ήταν μια σειρά από τέσσερις συντονισμένες τρομοκρατικές επιθέσεις που πραγματοποίησε η ισλαμιστική οργάνωση Αλ Κάιντα το πρωί της Τρίτης 11 Σεπτεμβρίου 2001 εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών.

Συγκεκριμένα μια ευρύτατη ομάδα φανατικών του Ισλάμ, δεκαεννέα τρομοκράτες, κατέλαβαν τέσσερα επιβατικά αεροσκάφη που πετούσαν από τις βορειοανατολικές ΗΠΑ προς την Καλιφόρνια:

• Η πτήση 11 της American Airlines χτύπησε τον Βόρειο Πύργο του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου (WTC) στη Νέα Υόρκη στις 8:46 π.μ.

• Η πτήση 175 της United Airlines χτύπησε τον Νότιο Πύργο στις 9:03 π.μ. Και οι δύο πύργοι των 110 ορόφων κατέρρευσαν μέσα σε περίπου 1 ώρα και 42 λεπτά, παρασύροντας και άλλα κτίρια του συγκροτήματος.

• Η πτήση 77 της American Airlines συνετρίβη στη δυτική πλευρά του Πενταγώνου (στη Βιρτζίνια) στις 9:37 π.μ.

• Η πτήση 93 της United Airlines συνετρίβη σε χωράφι κοντά στο Σάνκσβιλ της Πενσυλβάνια στις 10:03 π.μ., μετά από προσπάθεια των επιβατών να ανακτήσουν τον έλεγχο. Ο στόχος της θεωρείται ότι ήταν ο Λευκός Οίκος ή το Καπιτώλιο.

Ο Λάντεν και ο Βατραχάνθρωπος που τον εξουδετέρωσε

  Οι επιθέσεις προκάλεσαν 2.977 θανάτους (συν 19 τρομοκράτες) και πάνω από 25.000 τραυματίες. Ήταν η πιο θανατηφόρα τρομοκρατική επίθεση στην ιστορία και στοίχισε τη ζωή σε εκατοντάδες πυροσβέστες και αστυνομικούς.

Ο Οσάμα Μπιν Λάντεν και η Αλ Κάιντα ανέλαβαν αργότερα την ευθύνη. Τα κίνητρα που επικαλέστηκαν σχετίζονταν κυρίως με την αμερικανική εξωτερική πολιτική (στήριξη στο Ισραήλ, παρουσία στρατευμάτων στη Σαουδική Αραβία κ.ά.).

Οι συνέπειες ήταν τεράστιες: οι ΗΠΑ ξεκίνησαν τον «Πόλεμο κατά της Τρομοκρατίας», εισέβαλαν στο Αφγανιστάν, ενίσχυσαν τα μέτρα ασφαλείας παγκοσμίως, ενώ υπήρξαν σημαντικές οικονομικές και πολιτικές επιπτώσεις. Ο Μπιν Λάντεν σκοτώθηκε τελικά δέκα χρόνια αργότερα, το 2011, στο Πακιστάν, μετά από συντονισμένες ενέργειες των ειδικών δυνάμενων των ΗΠΑ.

Το ιστορικό της Αλ Κάιντα:

Η προέλευση της Αλ Κάιντα μπορεί να εντοπιστεί το 1979 όταν η τότε Σοβιετική Ένωση εισέβαλε στο Αφγανιστάν. Ο πάμπλουτος Οσάμα Μπιν Λάντεν, Σαουδάραβας πολίτης, ταξίδεψε στο Αφγανιστάν και βοήθησε στην οργάνωση μωαμεθανών μουτζαχεντίν που επρόκειτο να αντισταθούν στους Σοβιετικούς. Υπό την καθοδήγηση του ''πνευματικού'' του μέντορα, Αιμάν αλ Ζαουαχίρι, ο Μπιν Λάντεν έγινε πιο ριζοσπαστικός.Έτσι, το 1996, ο Μπιν Λάντεν εξέδωσε τον πρώτο του φετφά, καλώντας Αμερικανούς στρατιώτες να φύγουν από τη Σαουδική Αραβία. Σε ένα δεύτερο φετφά το 1998, ο Μπιν Λάντεν παρουσίασε τις αντιρρήσεις του στην αμερικανική εξωτερική πολιτική σε σχέση με το Ισραήλ, πάντα κόκκινο πανί για τους τζιζαντιστές, καθώς και τη συνεχιζόμενη παρουσία αμερικανικών στρατευμάτων στη Σαουδική Αραβία μετά τον λεγόμενο πόλεμο του Κόλπου [εναντίον της δικτατορίας του Σαντάμ στο Ιράκ. Ο Μπιν Λάντεν χρησιμοποίησε ισλαμικά κείμενα, από το κοράνι για να παροτρύνει τους Μουσουλμάνους να επιτεθούν στους Αμερικανούς μέχρι οι απαιτήσεις του να ικανοποιηθούν. Άλλωστε, τόνιζε ο Λάντεν, οι μουσουλμάνοι νομικοί μελετητές έχουν ομόφωνα αποφανθεί, ότι ο ιερός πόλεμος [τζιχάντ] είναι ατομικό καθήκον εάν ο εχθρός καταστρέψει τις μουσουλμανικές χώρες.

Κι ενώ ο Μπιν Λάντεν ενορχήστρωσε τις επιθέσεις, αρχικά αρνήθηκε τη συμμετοχή του, ενώ αργότερα ανακάλεσε τις ψευδείς δηλώσεις του. Το Al Jazeera μετέδωσε μια δήλωση του στις 16 Σεπτεμβρίου 2001 που έλεγε: «Τονίζω ότι δεν έχω πραγματοποιήσει αυτήν την πράξη, η οποία φαίνεται ότι πραγματοποιήθηκε από άτομα με το δικό τους κίνητρο». Τον Νοέμβριο του 2001, όμως, οι αμερικανικές δυνάμεις ανακάλυψαν μια βιντεοκασέτα από ένα κατεστραμμένο σπίτι στο Τζαλαλαμπάντ του Αφγανιστάν όπου ο Μπιν Λάντεν φαίνεται να μιλάει με τον Χαλέντ αλ Χάρμπι και να παραδέχεται ότι γνώριζε τις επιθέσεις. Στις 27 Δεκεμβρίου 2001, κυκλοφόρησε και δεύτερο βίντεο του Μπιν Λάντεν.

Λίγο πριν από τις προεδρικές εκλογές του 2004 στις ΗΠΑ, ο Μπιν Λάντεν χρησιμοποίησε μια ηχογραφημένη δήλωση όπου παραδεχόταν επίσημα τη συμμετοχή της οργάνωσής του, της Αλ Κάιντα, στις επιθέσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς και την άμεση σχέση του με τις επιθέσεις.

Τον Απρίλιο του 2002, ο Χαλίντ Σεϊχ Μοχάμαντ παραδέχτηκε τη συμμετοχή του στις επιθέσεις, μαζί με τον Ράμζι μπιν αλ-Σιμπ. Η έκθεση της Επιτροπής της 9/11 του 2004 καθόρισε ότι η εχθρότητα προς τις Ηνωμένες Πολιτείες που ένιωθε ο Μοχάμαντε, ο κύριος αρχιτέκτονας των επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου, προήλθε από τη «βίαιη διαφωνία του με την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ που ευνοεί το Ισραήλ». Ο Μοχάμεντ ήταν επίσης σύμβουλος και χρηματοδότης της βομβιστικής επίθεσης του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου του 1993 και θείος του Ραμζί Γιούσεφ, του κύριου βομβιστή σε εκείνη την επίθεση.[26][27]

Ο Μοχάμεντ συνελήφθη την 1η Μαρτίου 2003, στο Ραβαπίλντι του Πακιστάν, από Πακιστανούς αξιωματούχους ασφαλείας που συνεργάζονταν με τη CIA. Στη συνέχεια κρατήθηκε σε πολλές μυστικές φυλακές της CIA και στον κόλπο του Γκουαντάναμο, όπου ανακρίθηκε και βασανίστηκε με μεθόδους εικονικού πνιγμού.Κατά τη διάρκεια των ακροάσεων εκεί, τον Μάρτιο του 2007, ο Μοχάμεντ ομολόγησε ξανά την ευθύνη του για τις επιθέσεις, δηλώνοντας ότι «ήταν υπεύθυνος για την επιχείρηση της 11ης Σεπτεμβρίου από το Α έως το Ω» και ότι η δήλωσή του δεν έγινε υπό πίεση.

Από τη δίκη του Ζακάρια Μουσάουι πέντε άτομα αναγνωρίστηκαν ότι είχαν πλήρη επίγνωση των λεπτομερειών της επιχείρησης. Είναι ο Μπιν Λάντεν, ο Χαλίντ Σεϊχ Μοχάμαντ, ο Ραμζί μπιν αλ-Σιμπ, ο Αμπού Τουράμπ αλ-Ουρντούνι και ο Μοχάμεντ Ατέφ.Μέχρι σήμερα, μόνο περιφερειακά στελέχη της φρικτης αυτής ομαδικής δολοφονικής, τρομοκρατικής επίθεσης έχουν δικαστεί ή καταδικαστεί για τις επιθέσεις.

ΤΟ WORLD TRADE CENTER ΟΠΩΣ ΠΑΟΚΑΤΑΣΤΆΘΗΚΕ ΤΟ 2013

Ιατρικά και παραϊατρικά Γράφει ο Γιάννης Φρύδας ΣΤΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ 47

 Ιατρικά και παραϊατρικά

Τ’ν υγειά μας να ’χουμι

κι ας θιρμαίνουμαστι!                                                                                                                                                                   

 (καφετζής)

                                                                                                                                                                    

Γράφει ο Γιάννης Φρύδας 

ΣΤΟ  ΚΑΦΕΝΕΙΟ  ΤΟΥ  ΓΙΑΝΝΗ  47

                 

Αφιέρωμα στους γιατρούς και στα γιατρικά

─ Σήμερα θα ασχοληθούμε με τα ιατρικά…

─ Καφετζή, πας καλά; Τι ξέρεις εσύ από ιατρικά;

─ Δεν ξέρω αν πάω καλά (τι είμαι, γιατρός;), αλλά το αφιέρωμα δεν το γλυτώνετε με τίποτε και για πολλούς λόγους.

  Στο προηγούμενο Καφενείο είχαμε αφιέρωμα στην εκπαίδευση και τους εκπαιδευτικούς. Κάναμε αφιέρωμα στους μωρούς και θ’ αφήσουμε τους μωρότερους στο παράπονο; Και μην κοιτάτε που το αλλάξανε οι γιατροί, αλλιώς ήταν το απόφθεγμα: «Ει μη ιατροί ήσαν, ουδέν αν ην των γραμματικών μωρότερων». Δηλαδή, αν δεν υπήρχαν οι γιατροί, δε θα υπήρχαν πιο μωροί από τους δασκάλους.

  Ο καφετζής οφείλει να γνωρίζει τα πάντα και να έχει γνώμη για όλα, αλλιώς καλύτερα να πάει να γίνει επιστήμονας. Θα σας πω και έναν ασφαλή τρόπο, για να καταλαβαίνετε ποιος είναι επιστήμονας. Ο επιστήμων μιλάει μόνο για την επιστήμη του και ο άσχετος μιλάει για όλες τις επιστήμες, ας μη γνωρίζει καμία. Σε τέτοιες λεπτομέρειες θα κολλήσουμε; Εγώ δε σας είπα ποτέ ότι είμαι επιστήμων, επομένως δικαιούμαι δια να ομιλώ, ξέρω δεν ξέρω για τι ομιλώ. Επίσης, ως καφετζής έχω ακούσει πάρα πολλά ιατρικά ιστορικά απ’ τους πελάτες μου και σου πετάω διάγνωση γρηγορότερα κι απ’ τους γιατρούς. Μόλις ρουφήξει ο πελάτης την πρώτη γουλιά καφέ και βγάλει αναστεναγμό καταλαβαίνω αν είναι από αρρώστια, αν είναι από άλλο πρόβλημα ή αν είναι απ’ την Εφορία και τον ΕΝΦΙΑ (στην τελευταία περίπτωση ο αναστεναγμός συνοδεύεται κι από βρισιές, οπότε μπαίνεις εύκολα στο νόημα). Όταν πιει και κάνα τσίπουρο, λύνεται τελείως η γλώσσα του και μαθαίνεις μέχρι ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα (γι’ αυτό τα λέν’ διδουμένα, ιπειδή τα δίνουν).

  Με το αφιέρωμα θα αποδείξω στους γιατρούς πως κάνουν λάθος που υποστηρίζουν ότι το καφενείο βλάπτει σοβαρά την υγεία των ανθρώπων. Η υγεία είναι για εμάς η πρώτη προτεραιότητα (π’ λέει κι ου Κυριάκους κι ου ικάστουτι Κυριάκους, λες και υπάρχει και δεύτερη που να είναι ταυτόχρονα και προτεραιότητα). Η λέξη υγεία στα καφενεία ακούγεται περισσότερες φορές απ’ ότι στα νοσοκομεία. Στην υγειά σας!... Άιτι, γεια!... Γεια μας!... Κι οι άνθρωποι τσουγκρίζουν τα ποτήρια τους και ρίχνουν και τα αισιόδοξα συνθήματα: να καούν τα κάρ’να! κι να πιθάνει ου χάρους!... Είδατε σε κάνα νοσοκομείο να τσουγκρίζουν οι άνθρωποι τα σιρόπια, τους ορούς κι τ’ς αντιβιώσεις; Τα καφενεία είναι ψυχαγωγικά κέντρα, ενώ τα ιατρεία ψυχοβγαλτικά κέντρα που έχουν μάλιστα για σύμβολο το φίδι. Είναι σαν να σου λένε: «Ήρθες εδώ; Φίδι που σ’ έφαγε!».

  Το επάγγελμα του γιατρού είναι, δικαίως, το πιο λαμπερό επάγγελμα, ειδικά όταν ο γιατρός το μετατρέπει στο απόλυτο λειτούργημα. Η υγεία είναι το πρώτο αγαθό της ζωής. «Η γεια μι κάνει κι χαίρουμι, η γεια κι καμαρώνου». Άνθρωποι που δεν έμαθαν γράμματα έζησαν, αλλά πολλοί άνθρωποι πέθαναν, επειδή δεν είχαν ιατρική υποστήριξη (ακόμη κι από απλούστατες αιτίες). Για ένα εμβόλιο! Για μια ασπιρίνη! Θα σας τα πει κι ο Όμηρος παρακάτω και ελπίζω να συμφωνήσετε. Βέβαια, στις μέρες μας αυτό το λαμπερό λειτούργημα επισκιάζεται απ’ τα λεγόμενα λαμπερά επαγγέλματα και πρόσωπα (ηθοποιούς, τραγουδιστές, ποδοσφαιριστές, τηλεοπτικούς αστέρες) που κυριαρχούν στον δημόσιο βίο. Γράφεις Παπανικολάου στο διαδίκτυο και αντί να σου βγάλει πρώτον τον γιατρό Παπανικολάου, που έσωσε με το γνωστό «τέστ Παπανικολάου» εκατομμύρια ανθρώπους, σου βγάζει τον μπασκετμπολίστα! Ας έβγαζε τουλάχιστον τον Γκάλη, τον Σπανούλη ή τον Διαμαντίδη…

  Τους υπόλοιπους λόγους που χρειάζεται να γίνει ένα αφιέρωμα στους γιατρούς να τους βρείτε μόνοι σας. Μην τα θέλετε κι όλα έτοιμα! 

 Σχολιασμοί σχετικών παροιμιών, γνωμικών και ρητών  

  «Ιητρός γαρ ανήρ πολλών αντάξιος άλλων». Ένας γιατρός έχει μεγαλύτερη αξία από πολλούς άλλους ανθρώπους, έλεγε ο Όμηρος. Τι να ’κανε κι αυτός; Προσπαθούσε να καλοπιάσει τους γιατρούς να τον θεραπεύσουν που ήταν τυφλός, αλλά δεν είχε να δώσει φακελάκι (τότε δεν υπήρχαν και φακελάκια) και κανένας δεν του έκανε εγχείριση, ήταν και ανασφάλιστος, ΟΓΑ δεν είχε, οπότε για έναν απλό καταρράκτη δεν ξαναείδε φως και τηλεόραση… 

  «Κάλλιον το προλαμβάνειν ή το θεραπεύειν». Κι ακόμη πιο κάλλιον το μη αρρωσταίνειν…

  «Ένα μήλο την ημέρα, τον γιατρό τον κάνει πέρα». Κι ένα σκόρδο την ημέρα τους κάνει όλους πέρα. Φαίνεται είναι πιο αποτελεσματικό…

  «Το περπάτημα είναι το καλύτερο φάρμακο». Αυτά να τα πείτε στον Έκτορα!

  «Παρηγοριά στον άρρωστο όσο να βγει η ψυχή του». Να λέτε ας πούμε: «Εσύ με το χρώμα που έχεις στα μάγουλα, μπορεί να ζήσεις κι έξι μήνες ακόμη» ή σαν τον άλλον που είπε: «Ισύ, Κώτσια, όπους λέν’ οι γιατροί, έχ’ς ζουή για πιντέξι μέρις ακόμα, αλλά μη στινουχουριόσι, ούλοι κουντά σ’ θα να ’ρθουμι, κάπουτι θα πιθάνουμι κι ιμείς». 

  «Δίνει ο Θεός την πληγή, δίνει και το βοτάνι». Ο φαρμακοποιός, όμως, δεν το δίνει τζάμπα το φάρμακο, οπότε ψάξτε για βοτάνια! Ρουτάτι κι κάναν μαντζουνουλόγου!

  «Τον γέρο δεν τον ρωτούν πού πονεί, αλλά πού δεν πονεί». Τον φορολογούμενο τον ρωτούν, πού σε πονεί και πού σε σφάζει…

  «Δεν είναι για τον γιατρό, είναι για τον παπά». Μερικές φορές, όμως, είναι για τον 

γιατρό και καταλήγει πάλι στον παπά. Ο παπάς σκεπάζει όλα τα λάθη του γιατρού. Είναι το μπλάνκο του γιατρού ο παπάς! Κατανοώ την έκπληξή σας που δε γνωρίζατε ότι υπάρχει και μαύρο μπλάνκο, αλλά η χρήση του είναι αποκλειστικά για γιατρούς… Είπεν κι ο Νικοκλής (π’ δεν ξέρου ’πούθι κρατεί η σκούφια τ’): «Ευτυχισμένους θεωρώ τους γιατρούς, γιατί τις επιτυχίες τους βλέπει ο ήλιος και τις αποτυχίες τους σκεπάζει η γη».

  «Νους υγιής εν σώματι υγιεί». Μην ακούτε παραμύθια! Πάρτε για παράδειγμα τον Γιωργάκη! Ναι, τον γνωστό Γιωργάκη που έβαζε την αλυσίδα στο ποδήλατο ενώ έτρεχε κι έφαγε τα σαμάρια τ’. Πολύ γυμνασμένος ο Γιωργάκης! Σας έδωσε, όμως, ποτέ την εντύπωση ότι έχει νουν υγιή;

  «Το γέλιο και ο ύπνος είναι τα καλύτερα φάρμακα του κόσμου». Γι’ αυτό να διαβάζετε το Καφενείο και να κοιμάστε! Όσο πιο πολύ κοιμάστε, γλυτώνετε και τις επιπτώσεις στον οργανισμό σας απ’ τη διακυβέρνηση Μητσοτάκη. 

  «ΝΟΣΩΣΩΤΕΡΥΠΟΠΥΡΕΤΩΣΩΣΟΝ». Κλείνω τους σχολιασμούς με το καρκινικό επίγραμμα (π’ διαβάζιτι τα ίσια κι τ’ ανάπουτα) του αυτοκράτορα Λέοντα ΣΤ΄ του Σοφού. Για να το πει αυτό ή πολύ πυρετό είχε ή πριν γίνει αυτοκράτορας θα είχε αυτοκράτορα κάναν Μητσοτάκη και παραμίλαγε στον ύπνο του… Άιτι, θα σας του ξιμπιρδέψου κιόλα του ιπίγραμμα: «ΝΟΣΩ ΣΩΤΕΡ ΥΠΟ ΠΥΡΕΤΩ ΣΩΣΟΝ».   

Ιατρική στην Αργιθέα…

  Παρακαλώ, ξεκινάτε πεντάλεπτο γέλιο! Με το τέλος του πεντάλεπτου ξεκινάτε κι ένα πεντάλεπτο με κλάματα! 

  Ευχαριστώ που αφιερώσατε ένα δεκάλεπτο απ’ τον χρόνο σας, για να κατανοήσετε, εμπράκτως, ότι η ιατρική στην Αργιθέα είναι για γέλια και για κλάματα.

  Ας κάνουμε μια χρονική αναδρομή στο θέμα. Στην Αργιθέα παλιά οι άνθρωποι πέθαιναν εύκολα και… χωρίς τη βοήθεια γιατρού. Βασικά, πέθαιναν από ένα «σφαειό» ή από Ε. Θ. Ξ. (Ένας Θεός Ξέρει) κατά την ιατρική ορολογία. Τώρα, ήταν χουλή (χολή), ήταν σκληκουδίτιτα (σκωληκοειδίτιδα), κουμπουδιάσ’κι τ’ άντιρου τ’ (ειλεός); Κανένας δεν έμαθε ποτέ, αλλά και να μάθαινε άχρηστο ήταν, ο πεθαμένος έφευγε για τον Άγιο Πέτρο, ο οποίος δεν έκανε αδιάκριτες ερωτήσεις του τύπου: «Από τι πέθανες εσύ και μας ήρθες τόσο νωρίς, ενώ δε σ’ είχαμε στο πρόγραμμα;».

  Τα διάφορα ζαράλια (παθήσεις) αντιμετωπίζονταν με πρακτικούς παραδοσιακούς τρόπους. Οι σκυλαργίις (ισχιαλγίες, οσφυαλγίες) και τα αθριτικά (αρθρίτιδες γενικώς) αντιμετωπίζονταν με καταπλάσματα διάφορα, κυρίως με ρετσιναριές (από ρετσίνι έλατου, γιατί ως γνωστόν ο έλατος επειδή έχει ρετσίνι, δεν παθαίνει ποτέ σκυλαργία). Το αίμα σταματούσε με τον ιματουστάτη (ο αιματοστάτης ήταν μια πέτρα ή άλλο αντικείμενο), με ξύσμα από δερμάτινη ζώνη ή με τριμμένο καπνό. Στις πληγές από τραυματισμούς και κοψίματα χρησιμοποιούσαν το Κατουρίν (caturin, η λατινική του γραφή), γιατί δεν υπήρχε τότε το Μπεταντίν. Τα ορθοπεδικά προβλήματα λύνονταν με τις φρίντζες (νάρθηκας από ξύλινες σανίδες) είτε ήσουν άνθρωπος είτε γίδα… 

  Πρακτικοί γιατροί και ξεματιάστρες ασκούσαν τον ρόλο του γιατρού με μαντζούνια και βότανα, όπως έφταναν κατά παράδοση αιώνων απ’ τον Ασκληπιό, τον Ιπποκράτη, τον Διοσκουρίδη και άλλους. Όμως, θα σταματήσω εδώ, μη φάω καμιά μήνυση από τη Σούλα Τόσκα – Κάμπα που τα έγραψε αυτά τα περί λαϊκής θεραπευτικής στο βιβλίο της «ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΑ ΑΡΓΙΘΕΑΣ ΘΕΣΣΑΛΙΚΩΝ ΑΓΡΑΦΩΝ» και καλά είναι να  διαβάζετε και κάνα βιβλίο κι όχι μόνο το Καφενείο…

  Στα νεότερα χρόνια και ως σήμερα, υπήρχε κατά καιρούς παρουσία γιατρού και στα χωριά μας. Συνήθως, οπλίτες γιατροί που περνούσαν έτσι ένα μέρος της θητείας τους.

Με λίγα μέσα και πολλές δυσκολίες, κατάφερναν να προσφέρουν πολύτιμο έργο, να δίνουν θάρρος και ελπίδα στους Αργιθεάτες, ειδικά τη δύσκολη χειμερινή περίοδο. Η ευγνωμοσύνη μας είναι διαρκής προς όλους αυτούς τους γιατρούς που υπηρέτησαν στον τόπο μας. Δεν είναι εύκολο να τους αναφέρουμε όλους. Ονομαστοί έμειναν για την πολυετή προσφορά τους ο Ποζιός, ο Βαϊνάς κι ο Χριστούλας.  

Γιατροί

    Έκτωρ

  Ένας είναι ο Έκτορας… Θαυμάζω την ολύμπια ηρεμία του (γι’ αυτό πηγαίνει κάθε χρόνο στον Όλυμπο, για να προμηθεύεται  ολύμπια ηρεμία), αλλά μερικές φορές δεν αντέχεται, είναι εκνευριστική και ευτυχώς βρήκα φάρμακο για να την αντιμετωπίζω. Ο Έκτωρ, αν και Έκτωρ, έχει την «αχίλλειο πτέρνα» του. Σας την αποκαλύπτω, για να την κάνετε κι εσείς χρήση, όταν χρειαστεί. Είναι η λέξη τσιγάρο. Έτσι κι ακούσει τσιγάρο γίνεται εκρηκτικός. Κοκκινίζει (αν και Παναθηναϊκός) γρηγορότερα κι από τον Τζόε Ντάλτον. Φρόνιμο είναι τότε να αναμεράτε και να έχετε μια απόσταση ασφαλείας…

  Κάποτε ανεβαίναμε σ’ ένα βουνό της Αργιθέας και σταματήσαμε σε μια βρύση. Σε λίγο ήρθε εκεί κι ένας γνωστός μας τσοπάνης, ο οποίος βοσκούσε λίγο πιο πέρα τα γίδια του. Σπουδαία ευκαιρία για την ηρεμία του Έκτορα. Αρχίζω να βάζω σε εφαρμογή το σχέδιο και λέω:

─ Καλώς  τουν  Παναϊώτη!...  Τι χαμπέρια, ουρέ;  Τι  λέν’ οι  κουτσουκέρις;  Έλα  να 

στρίψουμι κανιά τσιγάρα! Βγάλι τ’ν καπνουσάκ’λα σ’ να μ’ δώκ’ς ένα χαρτί να δουκιμάσου τουν καπνό σ’! Φουτιά π’στεύου να ’χ’ς…  

─ Μην ξανακούσω τσιγάρο, πετάγεται ο Έκτορας (πήρε φωτιά αμέσως).

─ Μα του τσιγάρου δεν τ’ ακούς, δε βρουντάει, απ’ τ’ μυρουδιά του καταλαβαίν’ς… 

Μπήκε στην κουβέντα κι ο Παναγιώτης:

─ Τι βλάβει του καπίν’σμα, γιατρέ; Ιγώ αδειάζου δυο καπνουσάκ’λις κάθι μέρα κι ακόμα γλέπ’ς τα φτάνου τα γίδια στουν ανήφουρου, χουρεύου κι τραγούδια γλήγουρα στου παν’γύρι, χουρίς να κουντανασαίνου.  

─ Κάποια στιγμή, όμως, δε θα σου φτάσουν τα γίδια για να ξαναβρείς την υγεία σου, αν την ξαναβρείς. Θα στα φάνε όλα οι γιατροί. Κόψε το τσιγάρο, Παναγιώτη!

─ Τι είν’ οι γιατροί, λύκοι να μ’ τα φάν’;

  Έμεινε με την απορία περί των γιατρών ο Παναγιώτης, αλλά εσείς μην απορείτε! Το αγαπημένο ρήμα του Έκτορα είναι το κόψε. Κόψε το φαγητό για να κόψεις κάμποσα κιλά, κόψε την καθιστική ζωή και περπάτα, κόψε τα τηγανητά, κόψε τα αλκοολούχα, κόψε το κρέας (αυτό κάνω, αλλιώς δεν το χωράει η κατσαρόλα), κόψε ό,τι κόβεται κι ό,τι δεν κόβεται… 

  Καλά, Έκτορα, τι μας πέρασες, αλυσοπρίονα να τα κόψουμε όλα;

    Ο Ηλίας, ο ξάδερφος

  Στην Αταλάντη έχω έναν ξάδερφο, λίαν αγαπητό, του Λία Φρύδα. Ο Ηλίας είναι καρδιολόγος. Μο’ ’τρουγι τ’ αυτιά (δεν είνι ουριλάς είπαμαν, καρδιουλόγους είνι...) κάθι βουλά πο’ ’κριναμαν στου τηλέφανου.

─ Γιάννη, έλα στην Αταλάντη να κάνεις καμιά εξέταση, είσαι μεγάλο παιδί πια!

─ Ξάδιρφι, ιγώ του πρόβλημα το ’χου απ’ του λιμό κι απάν’. Τι ιξέταση να κάμου; Να ιδού απού τι προυήλθι η φαλάκρα; Μπουρεί να προήλθι, ιπειδή παρακουλούθαγα ταχτικά ειδήσεις, ιπειδή γίν’κι ου Γιουργάκ’ς προυθυπουργός ή απού μάτιασμα… 

─ Ναι, έχεις πρόβλημα στο μυαλό. Απ’ τον λαιμό και πάνω είναι κι αυτό… Είναι δυνατόν να μη θέλεις να πας σε γιατρό; Είσαι και μορφωμένος άνθρωπος!

  Μέσα δω μι  τριβάλιασι… Ώστι  οι  μουρφουμένοι  πααίνουν  για ιξιτάσεις;  Δεν  τ’ς  

φτάνουν οι ιξιτάσεις στου γυμνάσιου, στου λύκειου, στου πανιπιστήμιου, πρέπει να κάμουν κι ιατρικές;  

  Μετά από διάφορες αναβολές και υπεκφυγές, κάποτε αποφάσισα και πήγα στον Ηλία. Σαν τελείωσαν τα καλωσορίσματα, έφτασε και η ώρα της ιεράς εξέτασης. Μ’ κόλλ’σι κάτι βιντούζις σα βδέλλις, μο’ ’βαλι κάτι κρικέλις στα πουδάρια, μι τύλ’ξι μι κάτι καλώδια κι μο’ ’βγαλι καρδιουγράφημα. Πάμε καλά ως εδώ, μου είπε κάποια στιγμή και μετά από λίγο με ανέβασε στον ειδικό διάδρομο για το τεστ κοπώσεως. Άρχισε ο διάδρομος να κινείται κι εγώ να περπατάω, για να μη ζάψου κάτ’. Πέρασαν τρία τέσσερα λεπτά, λέει ο Ηλίας:

─ Τώρα, θα πας γρηγορότερα για δυο τρία λεπτά.

─ Να πάου, άμα είνι ανάγκη, γιατί να μην πάου; Είμι γιρός στου πιρπάτ’μα, Λία.

─ Καλός είσαι απ’ ότι βλέπω. Όμως, στο επόμενο στάδιο, πρέπει να τρέξεις.

─ Γιατί να τρέξου; Μην πιράσουν τα γ’ρούνια, προυτού φτάσου στου καρτέρι; Στου κυνήγι να ιδείς πλάλ’μα, ξάδιρφι, κι να π’δάς τούφις κι κουτρώνια, όχι σαν του διάδρουμου τουν θ’κό σ’, π’ δε σι αμπουδάει τίπουτα!

  Πέρασε λίγη ώρα ακόμη κι ο Ηλίας σταμάτησε τον διάδρομο. Είσαι πολύ καλά, μου είπε, πάμε τώρα στο σπίτι να φάμε.

  Πήρα θάρρος, ένιωσα χαρά και ανακούφιση. Καταλαβαίνετε πόσο σπουδαίο είναι, όταν σου λέει ο γιατρός ότι είσαι καλά…

  Στο σπίτι του Ηλία μάς περίμενε η νύφη μου, η Γωγώ, με στρωμένο τραπέζι, με μεζέδες και φαγητά διάφορα. Φάγαμε, ήπιαμε κι απ’ το καλό κρασί που φκιάνουν με πολύ μεράκι κι έτσι επανέφερα τη χοληστερίνη μου στα κανονικά για την ηλικία μου επίπεδα. 

Ειδικότητες 

  Παλιά οι γιατροί ήταν για πάσαν νόσον. Τώρα, με την πρόοδο της επιστήμης, κάθε γιατρός  ειδικεύεται σε κάποιον τομέα κι έτσι έχουμε διάφορες ειδικότητες:

  Ωτορινολαρυγγολόγος: Όποιος καταφέρνει να το πει, ξέρει τουλάχιστον ότι δεν έχει πρόβλημα ορθοφωνίας, αν και κινδυνεύει με εξάρθρωση η γλώσσα του. Για να αποφεύγουμε το πεδίκλωμα της γλώσσας, τους λέμε και Ωριλάδες ή Ω.Ρ.Λ. και κατά Σαββόπουλον: Ολαρία, ο λα ρά, μαύρο τύμπανο χτυπά.              

                        Ολαρία, ο λα ρά, δάγκωσέ με πιο βαθιά! (στον λάρυγγα, ξέρει αυτός).

                        Ολαρία, ο λα ρά, με σουραύλια και βιολιά.

                        Ολαρία, ο λα ρά, σου τα πήρε τα λεφτά… (και χωρίς απόδειξη…).

  Οδοντίατρος: Είναι αυτός που σου βάζει δόντια στο στόμα και σου βγάζει πεντακοσάευρα απ’ το πορτοφόλι και μόλις σου βάλει τα δόντια, διαπιστώνεις ότι είναι άχρηστα, γιατί δε σου άφησε τίποτε στο πορτοφόλι, για να πάρεις κάτι να φας. 

  Οφθαλμίατρος: Καλύτερα να σου βγει το μάτι παρά… ο οφθαλμός! Τότε δεν τον γλυτώνεις τον οφθαλμίατρο. Είναι ο γιατρός που τη στραβωμάρα στη σερβίρει με διάφορα ονόματα: μυωπία, πρεσβυωπία, αστιγματισμός, υπερμετρωπία, καταρράκτης και άλλα πολλά. Λένε ότι η εξειδίκευση εδώ έχει προχωρήσει, ώστε να είναι άλλος για το δεξί μάτι, άλλος για το αριστερό (τι σου κάνει ο δικομματισμός!...) και άλλος για τα ματοτσίνορα. Το ξεμάτιασμα παραμένει στην αρμοδιότητα της ξεματιάστρας, γιατί το πανεπιστήμιο αρνείται ακόμη να το διδάξει στους γιατρούς,  παρά το ότι οι σπουδές τους ξεπερνούν τα δέκα χρόνια… 

  Χειρουργός ή χειρούργος: Αν είναι καλός άνθρωπος ο γιατρός, το σωστό είναι να τον λέτε χειρουργό (κατά το λειτουργός, ξυλουργός ) κι αν δεν είναι καλός άνθρωπος, να τον λέτε χειρούργο (κατά το κακούργος, πανούργος). Πάρτε και κάνα τηλέφωνο τον Γρίβα, να σας διαφωτίσει περί της σημασίας του τόνου!…

  Είναι πάρα πολλές οι ιατρικές ειδικότητες. Ψάξτε να τις βρείτε μόνοι σας, όσοι έχετε την περιέργεια, κι αχρείαστες να είναι!... Να θυμάστε μόνο πως οι καλύτεροι γιατροί είναι οι σ’κωτοπλεμονεντερολόγοι (που φκιάνουν τα κοκορέτσια) και οι καρδιοσπληνολόγοι (που φκιάνουν τα σπληνάντερα).  

Εξετάσεις

  Ο άνθρωπος στη ζωή του δίνει πολλές φορές εξετάσεις διαφορετικής σημασίας και βαρύτητας και ανάλογης κάθε φορά αγωνίας. Περνάει σχολικές, πανελλήνιες, οδήγησης, εξετάσεις στην πεθερά (αυτές είναι και οι αυστηρότερες). Σε όποια κι αν αποτύχετε από αυτές να μη σας νοιάζει… Εκεί που πάντα να εύχεστε να πάνε καλά οι εξετάσεις σας, είναι οι ιατρικές. Τίποτε πιο θετικό στη ζωή σας από μια αρνητική εξέταση – διάγνωση στην υγεία σας!

  Πας στον γιατρό και σε εξετάζει. Εσύ εξετάζεις κάθε μορφασμό του γιατρού και προσπαθείς να κάνεις διάγνωση της διάγνωσής του. Κάπου εκεί σε ρωτάει:

─ Έχεις φέισμπουκ;

─ Έχω, γιατρέ. Τι σημασία έχει;

─ Πες στους φίλους σου να σε σβήσουν!

─ Είμαι τόσο σοβαρά, γιατρέ; Σου κόβονται τα πόδια απ’ τον φόβο.

─ Όχι, μωρέ! Οι πόνοι αυτοί στη μέση, στα χέρια και η θολούρα στα μάτια σου είναι επειδή κάθεσαι με τις ώρες στον υπολογιστή.

─ Θα τουν τσακίσου, γιατρέ, τουν υπουλουγιστή… Παγκλίδια θα τουν κάμου!...  Δεν 

υπουλόγιζα ότι κάνει τέτοια ζ’μιά ου υπουλουγιστής…

  Ο καλός γιατρός παλιότερα κρινόταν απ’ τη διαγνωστική του ικανότητα. Τώρα, ο γιατρός δε ρισκάρει και, επειδή κι εμείς παρότι ανίδεοι τους κάνουμε τον έξυπνο, σε στέλνει στο εργαστήριο (μικροβιολογικό, ακτινολογικό κ.α.), για να έχει το κεφάλι του ήσυχο. Χάσαμε έτσι διηγήσεις όπως εκείνη ενός Τριζολιώτη που πήγε στον γιατρό και έλεγε: «Ου γιατρός μι κατάλαβι! Μου ’πι, έπισις απού μεγάλου ύψους. Έπισις απού αθημωνιά!». Άντε σήμερα να σε καταλάβει ο γιατρός, άμα πέσεις από αθημωνιά…

Ένας γιατρός…

Ένας γιατρός, ένας γιατρός…

Δυο γιατροί, μισός γιατρός…

Τρεις γιατροί, κάνας γιατρός…

  Αυτά ισχυρίζεται ο Πάνος Στάθης και έχει δίκιο, γιατί βασικό στοιχείο είναι να εμπιστεύεσαι τον γιατρό, αλλιώς μην πηγαίνεις. Πώς, όμως, θα φτάσεις στην εμπιστοσύνη; Προγραμματισμένα έχεις την ευχέρεια να γνωρίσεις και να επιλέξεις τον γιατρό σου για κάθε περίπτωση. Όταν το περιστατικό είναι έκτακτο, δεν υπάρχει αυτή η δυνατότητα. Ας κάνουμε τότε τη θετική σκέψη ότι αυτή την ώρα της ανάγκης μας ο άγνωστος γιατρός είναι το χέρι του Θεού που έρχεται να μας βοηθήσει… Δε σε απασχολεί το βιογραφικό του, όπως δε σε απασχολεί ποιος είναι ο άγνωστος αιμοδότης σου κι αν είναι μαύρος ή λευκός, χριστιανός ή μουσουλμάνος. Τότε, νιώθεις πόσο σημαντικός είναι ο κάθε γνωστός ή άγνωστος συνάνθρωπος…   

Αργήσαμε, αλλά ξανακυκλοφορήσαμε

  Άργησε αυτό το Καφενείο. Οι γιατροί φταίνε. Μου είπαν να το σταματήσω για ένα διάστημα, διότι, ίσως, προκαλεί εθισμόν, ερεθισμόν και κνησμόν (φαγούρα δηλαδή). Νεότερες έρευνες, όμως, απέδειξαν ότι δεν έχει καμία επίπτωση στην υγεία ούτε διαπιστώθηκε στερητικό σύνδρομο στους αναγνώστες του, οπότε μπορείτε να το διαβάζετε ως ιατρικώς (τουλάχιστον) ακίνδυνο…  

                                                                                                                                                              

28/10/2019