Μια ματιά στην εισηγμένη MEDICON 7.3.2025 τι θα δείξει στην αγορά; από τον oakHellas

 

Μια ματιά στην εισηγμένη MEDICON 7.3.2025

τι θα δείξει στην αγορά;

από τον oakHellas 

   

Η Medicon, σύμφωνα με το επίσημο σάιτ της εταιρείας, ασχολείται από το 1979, ως Medicon Hellas ΕΠΕ, με την εμπορία επιστημο-νικών συσκευών και οργάνων. Το 1982 ιδρύθηκε η Medilab ΕΠΕ, εταιρεία υψηλής τεχνο-λογίας του Ν. 1262, η οποία και ξεκινά έρευνα, ανάπτυξη και παραγωγή διαγνωστικών αντιδραστηρίων για την κλινική χημεία, μικροβιολογία και αιματολογία. Τέλος το 1986 ιδρύεται η Medicon Hellas AE και, αργότερα, συγχωνεύεται με τις παραπάνω εταιρείες, δημιουργώντας έτσι την μοναδική καθετοποιημένη μονάδα στον χώρο των διαγνωστικών στην Ελλάδα. Από τον Ιούλιο 2001 η εταιρεία έχει εισαχθεί στο Χρηματιστήριο Αξιών Αθηνών.

Η Medicon ασκεί τις δραστηριότητες της σαν προμηθευτής in vitro προϊόντων και υπηρεσιών υγείας, παρέχοντας ποιοτικά συστήματα ανάλυσης και πληροφορικής σε φορείς παροχών υγείας κάθε είδους, με στόχο την αύξηση του μεριδίου αγοράς της, την επίτευξη μακροχρόνιας σταθερής ανάπτυξης και την καθιέρωση της στον χώρο της υψηλής τεχνολογίας. Σήμερα η εταιρεία αναπτύσσει, κατασκευάζει, αλλά και εισάγει και διαθέτοντας στην αγορά τεχνολογικά ανεπτυγμένα προϊόντα, που βελτιώνουν την αγωγή υγείας, αυξάνουν την παραγωγικότητα και μειώνουν το κόστος.

  Η εταιρεία σήμερα διανέμει στο εσωτερικό αναλυτικά συστήματα για την κάλυψη πληθώρας απαιτήσεων, για εργαστήρια χημείας, ανοσοχημείας και αιματολογίας, μονάδες εντατικής θεραπείας και φορείς υγείας κάθε είδους. Σχεδιάζει, αναπτύσσει και κατασκευάζει αντιδραστήρια IVD υψηλής ποιότητας¹, ευελιξίας και απόδοσης για διάφορες αναλυτικές διαγνωστικές πλατφόρμες. Ακόμη διαθέτει στην αγορά πλήρη γκάμα προϊόντων καλλυντικών & περιποίησης δέρματος με την εμπορική ονομασία “Miss Beaute”, έναν ιδανικό συνδυασμό υψηλής ποιότητας και πολυτελείας, σύμφωνα με το σάιτ της Medicon.

Διαβάζουμε όμως σε οικονομικά έντυπα πως ένα κλίμα αβεβαιότητας επικρατεί στην εταιρεία όπως και συνολικά στον κλάδο των νοσοκομειακών υλικών, καθώς δεν είναι γνωστό το πότε και το πώς τελικά θα εφαρμοστεί το ζήτημα της επιβολής rebate [κάτι ανάλογο με τα clowback στις φαρμακευτικές] στις προμήθειες των κρατικών νοσοκομείων, που ψηφίστηκε πέρυσι. Αυτή η ... αναγκαστική έκπτωση θα ανέρχεται πιθανά στο 5%. Όπως φαίνεται, ένα τέτοιο μέτρο θα συρρικνώσει δραστικά τα περιθώρια των εταιρειών του κλάδου για τις υπάρχουσες συμβάσεις με τα νοσοκομεία, ωστόσο δεν αναμένεται να ωφελήσει σε βάθος χρόνου το δημόσιο, πράγμα που οι ''ιθύνοντες'' των εν τω γονάτω αποφάσεων δεν αντιλαμβάνονται εισέτι, κι αυτό γιατί απλά οι περισσότερες προμηθεύτριες εταιρείες θα αναπροσαρμόσουν ανοδικά τα τιμολόγια στις νέες προσφορές συμβάσεων. Στα θετικά για την MEDICON είναι σίγουρα, τουλάχιστον εισπρακτικά, το ότι πέρυσι πουλήθηκε η συμμετοχή της εισηγμένης με 50,9% στην Πληροφορική Ελλάδος έναντι 356,3 χιλ. Ευρώ, αυξάνοντας τη ρευστότητα. Ακόμη αξίζει να αναφερθεί πως η διοίκηση της εισηγμένης είχε αφήσει ανοιχτό -την ημέρα της περυσινής ετήσιας τακτικής γενικής συνέλευσης των μετόχων της- το ενδεχόμενο μιας επιπρόσθετης χρηματικής διανομής υπό τη μορφή προμερίσματος. Σύμφωνα με πληροφορίες, το θέμα αυτό εξακολουθεί να εξετάζεται, με την απόφαση να εξαρτάται από πιθανές εξελίξεις το Μάρτιο.

Η μετοχή, τηρεί μάλλον ... στάση αναμονής κι αυτό γιατί κάνει κατά κανόνα, το τελευταίο τρίμηνο πράξεις με λίγα κομμάτια [0-1500]. Τα bit μεταξύ αγοραστών πωλητών είναι συνήθως γύρω στα 10 λεπτά [4%]! Όμως φαίνεται πως η μετοχή ''χρωστά'' μια καλή αντίδραση.

   Α ρ ι θ μ ο ι:

Τιμή 7.3.25 2,20

αποδ. μήνα -5%

απόδ. 3/μήνου +6%

απόδοση 6/μήνου -14%

απόδοση έτους -35%

Μέγιστη τιμή: 3,160

Ελάχιστη τιμή: 1,99

Ενοπ. ίδια κεφάλαια Η2 2024: 17,967 εκατομ. [από 17,720 ένα χρόνο πριν]

P/BV 0,54! [φτηνή]

Ενοπ. Καθαρά κέρδη εξαμ 247,700 [από 801,000]

Η εταιρία καθ. Κέρδη εξαμ 488,000 [από 620,000]

P/E εταιρ. 19,9 [εξαμ 24] το ετήσιο αναμένεται τουλάχιστον στο μισό.

Μακροχ. Δανεισμός και μισθώσεις : 9,084,000 από 9,670,000 [βραχυχρ. κάτω του εκατομ.]

Κεφαλαιοποίηση: 9,723,000

Ταμειακά Διαθέσιμα 8,7 εκατομ από 9,1 εκατομ.

Ξένα προς ίδια: 0,76! [μαζί με άλλες υποχρεώσεις] Αστεία μόχλευση!

Αριθμός μετοχών: 4,420,000

Συμπέρασμα μετοχή ''διαμάντι'' με μοναδικό πρόβλημα αυτό με τις συμβάσεις των κρατικών νοσοκομέιων

Έγραφα 7.3.2025 oakHellas.blogspot

Το υλικό αυτό παρέχεται για πληροφοριακούς και μόνο σκοπούς. Σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να εκληφθεί ως προσφορά, συμβουλή ή προτροπή για την αγορά ή πώληση των αναφερόμενων προϊόντων. Παρόλο που οι πληροφορίες που περιέχονται βασίζονται σε πηγές που θεωρούνται αξιόπιστες, ουδεμία διασφάλιση δίνεται ότι είναι πλήρεις ή ακριβείς και δεν θα πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

1. Αντιδραστήρια ειδικά σχεδιασμένα για χρήση με συγκεκριμένα αναλυτικά συστήματα : Beckman Coulter σειράς AU, Siemens ADVIA, Abbott ARCHITECT , Medilyzer, Nihon Kohden, Urit

Ο Νεομάρτυρας Μανουήλ από τα Σφακιά [Χίος 15 Μαρτίου 1792] Κων/νος Οικονόμου

 

Ο Νεομάρτυρας Μανουήλ από τα Σφακιά

[Χίος 15 Μαρτίου 1792]

Κων/νος Οικονόμου

ΑΙΧΜΑΛΩΣΙΑ – ΕΞΙΣΛΑΜΙΣΜΟΣ: Όταν οι Οθωμανοί κατάφεραν να υποτάξουν, έστω προσωρινά, τα Σφακιά, μετά από κάποια επαναστατική κίνηση των Κρητικών, ανάμεσα στους σκλάβους που πήραν από την περιοχή ήταν κι ο μικρός Μανουήλ, τέκνο μιας ευσεβούς χριστιανικής οικογένειας. Βλέποντάς τον έξυπνο και εργατικό, κάποιοι Τουρκοκρητικοί του έκαναν περιτομή εξισλαμίζοντάς τον με τη βία.

ΜΕΤΑΝΟΙΑ -ΑΝΑΧΩΡΗΣΗ -ΑΤΥΧΗΣ ΓΑΜΟΣ: Αλλά ο ευλογημένος νέος δεν αποδέχθηκε τον εξισλαμισμό του, έκανε τα αδύνατα δυνατά να φύγει από εκεί. Πραγματικά, λίγα έτη αργότερα, κατάφερε να δραπετεύσει και να πάει στη Μύκονο. Εκεί εξομολογήθηκε, έκανε τον κανόνα του, χρίσθηκε με το Άγιο Μύρο και ζούσε ως Χριστιανός συμμετέχοντας στα Ιερά Μυστήρια. Όταν ενηλικιώθηκε, νυμφεύθηκε και απέκτησε σε λίγα χρόνια έξι παιδιά. Κάποια μέρα αντελήφθη ότι η σύζυγός του τον απατούσε. Ως θεοσεβής άνθρωπος, δεν την κακοποίησε ούτε ανέφερε σε κανέναν το γεγονός, αλλά πήρε τα παιδιά του και έφυγε από το σπίτι της, νοικιάζοντας ένα άλλο, όπου ζούσε ειρηνικά με τα παιδιά του. Ο σύγγαμπρος του, κατ΄άλλους ο αδελφός της συζύγου του, άνθρωπος κακός, τον φοβέριζε συνέχεια πως θα του κάνει κακό, επειδή “περιφρόνησε” την κουνιάδα [ή αδελφή] του.

Η ΣΥΛΛΗΨΗ ΤΟΥ: Κάποια μέρα, κατέβαινε ο Μανουήλ από την Σάμο στη Μύκονο, μ’ ένα πλοίο φορτωμένο ξυλεία. Συμπτωματικά, συναντά πλέοντας ένα καράβι του καπουδάν πασά που περιπολούσε στο Αιγαίο ελέγχοντας τα διερχόμενα πλοία - άλλωστε βρισκόμασταν στην εποχή μετά τα Ορλωφικά και τις πρώτες επαναστατικές κινήσεις των Ελλήνων. Διατάχθηκε λοιπόν να πλησιάσουν το πλοίο του για έλεγχο. Μέσα στο καράβι βρισκόταν και ο σύγγαμπρός του [ή κουνιάδος του], ως υπηρέτης του αγά του πλοίου. Αυτός, μόλις είδε τον Μανουήλ από μακριά, έτρεξε αμέσως και είπε στον αγά ότι ο άνθρωπος αυτός που έρχεται τώρα με το φορτωμένο καΐκι, ήταν κάποτε Τούρκος και τώρα ζει ως Χριστιανός. Αμέσως ο πασάς διέταξε να τον ανεβάσουν στο πλοίο.

ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΑ: Όταν εμφανίστηκε ο άγιος μπροστά του, τον ρώτησε ο αγάς για την πίστη του και ο άγιος του απάντησε: “Χριστιανός είμαι από την γέννησή μου”. “Κάποτε ήσουν Χριστιανός”, του λέει τότε ο αγάς, “μα ύστερα έγινες τούρκος με την θέλησή σου. Γι’ αυτό πρέπει πάλι να γυρίσεις ξανά στην πίστη μας, διότι, αν δεν δεχθείς, θα σε βασανίσω άσπλαχνα μέχρι να ξεψυχήσεις.” Ο άγιος Μάρτυς του Θεού, χωρίς να δειλιάσει διόλου του απάντησε: “Χριστιανός γεννήθηκα, Χριστιανός είμαι και Χριστιανός θέλω ν’ αποθάνω”. Μόλις τ’ άκουσε αυτά ο αγάς τον παρέδωσε να τον βασανίσουν. Για πολλές μέρες, μέχρι να φτάσουν στη Χίο, τον βασάνιζαν με μεγάλη σκληρότητα. Στη Χίο βρισκόταν ο ναύαρχος με τον τουρκικό στόλο.

ΣΤΗ ΧΙΟ: Σαν έφτασαν στη Χίο, ο άγιος παρακάλεσε ένα Υδραίο που υπηρετούσε στο πλοίο να βγει έξω και να του φέρει ένα πνευματικό να εξομολογηθεί. Όμως κανένας πνευματικός δεν τόλμησε να πάει για τον φόβο των Τούρκων. Μόνο κάποιος κρυφά είπε στον Υδραίο να μεταφέρει στον άγιο κάποια λιγοστά πνευματικά ενθαρρυντικά λόγια, τα οποία και του μετέφερε, και εμψυχώθηκε ο μάρτυς. “Κι εγώ αυτόν τον σκοπό έχω”, είπε ο μάρτυς μόλις τ’ άκουσε , “τι να πεθάνω σήμερα τι αύριο. Ο κόσμος είναι προσωρινός. Παρά να πεθάνω αύριο κολασμένος καλύτερα σήμερα για την πίστη μου και να σώσω την ψυχή μου”. Ο αγάς τον παρέδωσε στον ναύαρχο εξηγώντας του την υπόθεση. Μόλις παρουσιάστηκε μπροστά στον ναύαρχο τον ρώτησε εκείνος αμέσως τι είναι και ο άγιος απάντησε Χριστιανός. Τότε διέταξε να τον γυμνώσουν και, καθώς είδε με τα μάτια του την περιτομή, του είπε: “πώς λοιπόν λες ότι είσαι Χριστιανός;” Ο μάρτυρας τότε του αποκρίθηκε: “Από τη γέννησή μου Χριστιανός είμαι, όμως σκλαβώθηκα πολύ μικρός και με τούρκεψαν με τη βία, τώρα όμως θέλω να είμαι Χριστιανός πάλι”. Ο ναύαρχος διέταξε να τον αποκεφαλίσουν αμέσως. Ο άγιος τότε σηκώνοντας τα χέρια του και τα μάτια του στον ουρανό είπε μεγαλόφωνα: “δόξα σοι ο Θεός”.

  ΜΑΡΤΥΡΙΟ: Τον πήραν τότε οι άνθρωποι του πασά και τον οδήγησαν λίγο πιο πέρα, στην Παλιά Βρύση, όπου ο άγιος γονάτισε μόνος του και έσκυψε την κεφαλή του περιμένοντας με έκδηλη χαρά τον θάνατο. Ο δήμιος όμως, μόλις σήκωσε το σπαθί, δείλιασε, το πέταξε κάτω κι έφυγε. Έγινε τότε αναταραχή και φασαρία μεταξύ των Τούρκων. Ο άγιος έμενε εκεί, γονατιστός, σκυμμένος και προσευχόμενος. Ένας από τους ναύτες του πασά, πήρε την ... πρωτοβουλία κι άρπαξε το σπαθί αρχίζοντας να τον χτυπά συνεχώς, μη μπορώντας ωστόσο να τον αποκεφαλίσει. Τον έριξε κάτω τότε εξαγριωμένος και τον κατέσφαξε στο γόνατο, σαν το πρόβατο. Ήταν η 15η Μαρτίου, ημέρα Δευτέρα και ώρα 4.00 μ.μ.

ΤΟ ΑΓΙΟ ΛΕΙΨΑΝΟ: Όταν ο πασάς έμαθε τη μεγάλη χαρά των Χριστιανών για την τελείωση του μάρτυρος και ότι συγκεντρώνουν χρήματα για να εξαγοράσουν το λείψανο, διέταξε να το εξαφανίσουν. Σήκωσαν το τίμιο λείψανο και την αγία κάρα του μάρτυρος και αφού τους έδεσαν μεγάλες πέτρες τα βύθισαν στη θάλασσα με φωνές και αλαλαγμούς άγριας χαράς. Χειρόγραφο μαρτύριο του Αγίου, βρίσκεται στη βιβλιοθήκη της Μονής Ξενοφώντος του Αγίου Όρους.

Πρόβατον ώσπερ σφαγιασθείς παμμάκαρ,
Mάνδρα προσήχθης ω Mανουήλ τη άνω.

Ειλείθυια [Η θεότητα του τοκετού] από τον Κωνσταντίνο Αθ. Οικονόμου, δάσκαλο, συγγραφέα

 

Ειλείθυια

[Η θεότητα του τοκετού]

από τον Κωνσταντίνο Αθ. Οικονόμου, δάσκαλο, συγγραφέα

Η γέννηση της Αθηνάς από το κεφάλι του Δια,
μπρος στα μάτια της Ειλειθυίας

   Η Ειλείθυια ή Ειλειθυία, που συναντάται και με τα ονόματα, Ελεύθεια, Ελενθώ και Ελειθώ, ήταν δευτερεύουσα θεότητα της Ελληνικής Μυθολογίας. Ήταν η θεά της γέννησης και των πόνων του τοκετού. Βοηθούσε τις γυναίκες να γεν-ήσουν και ν' αντέχουν τις ωδίνες της γέννας. Πριν και μετά την γέννα, οι γυναίκες της πρόσφεραν διάφορα αφιερώματα.   Επειδή όμως πολλές γυναίκες πέθαιναν κατά τη διάρκεια του τοκετού, θεωρήθηκε και ως η θεά που προκαλεί θάνατο στις γυναίκες την ώρα του τοκετού. Τη λάτρευαν, επίσης, και ως θεά που φροντίζει τα νεογέννητα.

ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ: Η ονομασία Ειλείθυια, φαίνεται να παράγεται από τα αρχαία ρήματα "ειλέω" (=στενοχωρώ, πιέζω) και του "θύω" (που με τη δευτερεύουσα σημασία σημαίνει σπεύδω, στενάζω, τρελαίνομαι). Κατά την αρχαία παράδοση το όνομα αυτό οφείλεται σε ικετευτική κραυγή των επιτόκων: «Ελθέ!», «Ελθέ!» με την οποία και καλούσαν τη θεά σε βοήθεια. Σε πολλούς θυμίζει και τη ρηματική μετοχή {ε}ληληθυία, αυτή, δηλαδή, που έχει έλθει.

ΚΑΤΑΓΩΓΗ: Οι μύθοι σχετικά με τη θεότητα αυτήν ποικίλλουν και συχνά αντιφάσκουν. Ο Όμηρος πρώτος την αναφέρει ως "έφορο" του τοκετού, και της απελευθέρωσης της εγκύου, προστάτιδα θεά των επιτόκων. Θεωρείτο κόρη του Δία και της Ήρας. Φέρεται ως βοηθός και υπηρέτρια της Ήρας, πράγμα όμως που δεν την εμποδίζει να απελευθερώσει τη Λητώ, παρά τη ρητή απαγόρευση της Ήρας, για να γεννηθούν ο Απόλλων και η Άρτεμη. Το ίδιο θα συμβεί αργότερα με τη γέννηση του Ηρακλή από την Αλκμήνη. Πριν την ομηρική εποχή, όμως, αναφέρεται ο πληθυντικός "Ειλείθυιαι”, ως θυγατέρες του Δία και της Ήρας, οι οποίες και χαρακτηρίζονται "μογοστόκοι", δηλαδή αυτές που επιφέρουν τους πόνους. Σημειώνεται ότι οι ωδίνες τοκετού, συγκρίνονταν με αόρατα λεπτά βέλη που έριχναν οι "Ειλείθυιες" και που διαπερνούσαν το σώμα της επιτόκου προκειμένου έτσι να εξευμενιστεί! Χαρακτηριστικός είναι και ο μύθος για την Λητώ, που επί 9 ημέρες ανέμενε, την εμποδιζόμενη από την Ήρα, Ειλείθυια¹.

ΜΕΤΑΟΜΗΡΙΚΟΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ: Ο Ησίοδος θεωρεί την Ειλειθυία αρωγό θεά του τοκετού, ενώ ο Ωλήν² την θεωρεί προστάτη του έρωτα. Ο ίδιος ποιητής την αποκαλεί "Εύλινον" (=καλώς κλώθουσα) και όπως σημειώνει ο Παυσανίας³, ίσως την συγχέει με την Μοίρα της ζωής θεωρώντας την όμως αρχαιότερη ακόμη και του Κρόνου.

ΑΛΛΕΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ: Στη Τεγέα η θεά ονομαζόταν "Αυγή εν γόνασι" γιατί ταυτιζόταν με την Αυγή, που γονατιστή γέννησε τον Τήλεφο. Όμως, σε αρχαία νομίσματα του Αιγίου, η Ειλείθυια εικονίζεται όρθια με το αριστερό μπράτσο υψωμένο και το χέρι ανοικτό ως σημείο έκπληξης, ενώ στο δεξί φέρει πυρσό, σύμβολο της ζωής. Κατά τη δωρική παράδοση η λατρεία της θεάς μεταδόθηκε από την Κρήτη στην υπόλοιπη Ελλάδα. Η θεά των τοκετών λατρευόταν πάρα πολύ στην Κρήτη ως σύμβολο μητρότητας και γονιμότητας. Τα ιερά της βρίσκονταν κυρίως σε σπήλαια γεγονός που φανερώνει την αρχέγονη λατρεία της θεότητας. Τα Ελευσίνια Μυστήρια, που σχετίζονται με τον κύκλο της βλάστησης, υποστηρίζεται από ορισμένους ότι μεταφέρθηκαν από την Κρήτη στην Αττική, ενώ είναι εμφανέστατη η ετυμολογική συγγένεια του ονόματος της θεάς και των μυστηρίων που σχετίζονται με τον ερχομό (ελεύθω - έλευσις - Ειλείθυια - Ελευσίνα), με τη γέννηση.

  ΛΑΤΡΕΙΑ: Η θεά είχε πολλά ιερά στην Κρήτη, ενώ η λατρεία της που ήταν διαδεδομένη όσο οπουδήποτε αλλού, διατηρήθηκε μέχρι τα ελληνιστικά χρόνια και την παλαιοχριστιανική εποχή, σύμφωνα με τα ανασκαφικά ευρήματα σε λατρευτικά σπήλαια. Στη Μεγαλόνησο, τα ονομαστότερα λατρευτικά ιερά σπήλαια της θεάς ήταν στην Αμνισό, στην Ολούντα, στο Δικτυνναίο άντρο και στην Ίνατο. Όμως, η κύρια έδρα της θεάς ήταν στην αρχαία Λατώ. Φαίνεται πάντως πως υπήρχε μεγάλη σχέση της λατρείας της θεάς Ειλείθυιας με την Λητώ, πράγμα που φανερώνει τη μεγάλη διάδοση του μύθου της γέννησης του Απόλλωνα και της Άρτεμης. Το πιθανότερο πάντως είναι ότι η θεά “κατάγεται” από τη μινωική μυθολογία και "πέρασε" στο δωδεκάθεο κάτι που συνέβη και με άλλες προελληνικές θεότητες. Οι Ρωμαίοι ενέταξαν στο δικό τους πάνθεο και τη θεότητα αυτή, αποκαλώντας "Λυκινία", ενώ συχνά διατηρούσαν το ελληνικό της όνομα.

Από τα ευρήματα στην Ιθώμη

ΤΑ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΙΘΩΜΗ: Στην Ιθώμη της Μεσσηνίας οι έγκυες γυναίκες λάτρευαν τη θεότητα με το όνομα Ελεύθια. Τώρα, αιώνες μετά, έχουν βρεθεί πλήθος εκπληκτικά ευρήματα μιας λατρείας η οποία ήλθε στην Πελοπόννησο πριν από την εποχή του Χαλκού. Μεγάλα ειδώλια με φουσκωμένη κοιλιά που κρατούν στα χέρια τους μικρά γουρουνάκια συμπληρώνουν την εικόνα καθώς συμβολίζουν τη γονιμότητα. Στο βουνό της Ιθώμης πάνω από την αρχαία Μεσσήνη ένα ιερό που άρχισε να ανασκάπτεται τα τελευταία χρόνια έφερε στο φως, πλήθος τεκμηρίων που αποδεικνύουν τη λατρεία της θεότητας στην οποία οι άνθρωποι προσέφεραν τα αναθήματά τους μαζί με τις επικλήσεις ή την ευγνωμοσύνη τους. H Ειλείθυια ή Ελεύθια, λατρευόταν εδώ για αιώνες και οι επίτοκοι και οι λεχώνες προσέτρεχαν σε αυτήν ως συμπαραστάτρια. Κάτω από το ιερό του προστάτη της Μεσσήνης, του Διός Ιθωμάτα, που βρίσκεται στην κορυφή του βουνού, με όλη την αρχαία πόλη να απλώνεται στα πόδια του, αυτό το ιερό της Ειλειθυίας σκαρφαλωμένο σε μιαν απότομη και δύσβατη πλαγιά αποκαλύπτει τα μυστικά του. Και μαζί με τον «θάλαμο Κουρητών», όπως αναφέρει ο Παυσανίας στα «Μεσσηνιακά» του, ένα λατρευτικό οικοδόμημα που βρίσκεται λίγο ψηλότερα, χωρίς όμως να έχει ακόμη ανασκαφεί, αποτελούν, σύμφωνα με τον καθηγητή κ. Πέτρο Θέμελη, μια λατρευτική ενότητα συνοδείας προς τον Δία, όπως λατρευόταν στην Ιθώμη.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ: Sir William Smith (1876). Dictionary of Greek and Roman biography and mythology, Boston, C.C. Little, J. Brown.

http://aristomenismessinios.blogspot.gr

konstantinosa.oikonomou@gmail.com 

1. Ομηρικός ύμνος προς Απόλλωνα 117-130.

2. Ο Ωλήν ήταν αρχαίος έλληνας ποιητής γνωστός από από τη Λυκία, ο οποίος έγραψε πολλούς ύμνους με γνωστότερους δύο, τον ύμνο στην Ειλείθυια και κατά τον Ηρόδοτος έναν ύμνο αφιερωμένο στην Ώπιν και την Άργην.

3. Παυσανίας ΙΧ 27,2.

Βαρδιάνος στα σπόρκα ΗΧΟΒΙΒΛΙΟ-AUDIOBOOK, του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη - διαβάζει ο Κων/νος Οικονόμου

 Βαρδιάνος στα σπόρκα ΗΧΟΒΙΒΛΙΟ-AUDIOBOOK, του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη

διαβάζει ο Κων/νος Οικονόμου

Ο Βαρδιάνος στα σπόρκα (1893) είναι ένα εκτεταμένο διήγημα, μάλλον, παρά μικρή νουβέλα, του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη. Στο έργο ο Σκιαθίτης, μέγας ηθογράφος, διηγείται την ιστορία της γρια-Σκεύως, η οποία μεταμφιέζεται σε άντρα και γίνεται βαρδιάνος (φύλακας) στα σπόρκα (μολυσμένα, επιχό-λερα καράβια υπό καθεστώς καραντίνας), προκειμένου να σώσει το γιο της.

Ιστορικός πυρήνας του διηγήματος είναι η χολέρα που έπληξε ολόκληρη την Ευρώπη το 1865 και τα αυστηρά μέτρα προφύλαξης που έλαβε τότε η ελληνική κυβέρνηση. Το διήγημα ωστόσο δεν αναδίδει οσμή θανάτου, όπως εύστοχα είχε επισημάνει και η "Ακρόπολις" (13.8.1893) που το φιλοξένησε σε συνέχειες, στο σχετικό εισαγωγικό σημείωμά της: «Πρόκειται περί χολερικών αναμνήσεων. Αλλά μακράν πας φόβος. Εις τον "Βαρδιάνον" δεν εκτυλίσσονται στυγναί και απαίσιαι εικόνες τόπων ερημουμένων υπό της χολέρας. Δεν προβάλλει εις την ιστορίαν αυτήν η απελπισία και το πένθος της χολέρας. Ο "Βαρδιάνος" δεν είναι συρραφή απελπιστικών εικόνων· είναι διήγημα έχον μεν βάσιν χολερικάς αναμνήσεις, αλλ' εξεικονιζομένας υπό του τερπνού και ευθύμου καλάμου του συγγραφέως. Η φιλοσοφία του κ. Παπαδιαμάντη είναι εύθυμος, και αν που εις τον "Βαρδιάνον" εκτίθεται καμία εικών λυπηρά, [όπως ο θάνατος της νεαρής μάνας με τα μικρά της, θα προσθέταμε εμείς], έπεται όμως αμέσως άλλη ευχάριστος, απολαυστική, γελαστή [όπως επί παραδείγματι η διασκεδαστική περιγραφή των κωμικών φωνών του κυρίου Βουνδ, του Γερμανού ιατρού] .

Εν τω όλω του το νέον διήγημα θα κατακτήση, είμεθα βέβαιοι, τους αναγνώστας του, και καθ' ας ημέρας δεν λείπει ο λόγος περί χολέρας, ο "Βαρδιάνος" θα αποτελέση εύθυμον αντίρροπον κατά του φόβου και της λύπης ην γεννά η ανάγνωσις των περί των προόδων της φοβεράς νόσου ειδήσεων», ολοκληρώνει η εφημερίδα του Γαβριηλίδη.

Καλή ακρόαση

ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΜΕ ΤΟ AUDIOBOOK EΔΩ:

Άγχος και φοβίες + ΒΙΝΤΕΟ Του Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου δασκάλου – συγγραφέα

 

Άγχος και φοβίες + ΒΙΝΤΕΟ

Του Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου δασκάλου – συγγραφέα

“Η ΚΡΑΥΓΗ”: Ο εξπρεσιονιστής, Edvard Munch, απεικονίζει τον άνθρωπο στον πίνακά "Η κραυγή" (1893), παγκόσμιο σύμβολο του άγχους, με ορθάνοιχτο στόμα, ακριβώς γιατί το "αναπνέοντας δε μου φτάνει ο αέρας”, είναι σύμπτωμα του άγχους. Αγωνία και φόβος φαίνονται στα τρομαγμένα μάτια, που φαίνεται να βλέπουν κάποιο τρομακτικό αντικείμενο, καθώς και στα χέρια, που κλείνουν τα αυτιά να μην ακούσουν κάτι το εφιαλτικό. Η τοποθεσία μοιάζει γέφυρα, που συνδέει συμβολικά δύο διαφορετικές θέσεις-καταστάσεις που πρέπει να διαλέξει το θύμα του άγχους: πόλεμος ή φυγή. Εμφανίζονται ακόμη άλλοι δυο άνθρωποι στο βάθος του ορίζοντα, επιτείνοντας τη μοναξιά του πρωταγωνιστή. Κι αυτό γιατί ο αγχώδης είναι μόνος του και στο εφιαλτικό σκηνικό των συναισθημάτων του. Σημειώνουμε πως ο πρωταγωνιστής είναι ένα άφυλο μοντέλο, για να θυμίσει ο Munch την άποψη των ψυχολόγων πως το άγχος σκοτώνει την ερωτική επιθυμία. Τελικά, η απειλή που υπάρχει στον πίνακα, είναι απειλή για την ίδια την ύπαρξη. Το μουντό τοπίο και η νεκρή θάλασσα δεν φανερώνουν ελπίδα!

ΟΡΙΣΜΟΣ: Το άγχος προέρχεται από το "άγχομαι" της αρχαιοελληνικής (πνίγομαι, αυτοκτονώ με αγχόνη). Η πανάρχαια ρίζα "αγχ", απαντάται και στα σανσκριτικά ("anhus") και προέρχεται από τον ήχο που βγάζει κάποιος όταν πνίγεται. Το άγχος είναι ένα δυσάρεστο συναίσθημα, όπου κάποιος αισθάνεται ότι πνίγεται, όταν το άτομο βρίσκεται σε κίνδυνο ή αντιμετωπίζει μία δύσκολη κατάσταση. Όλοι περιστασιακά έχουμε έναν φυσιολογικό βαθμό άγχους. Σε περιπτώσεις όμως αυξημένου άγχους, έχουμε υπολειτουργία του άτομου στις δραστηριότητες και επηρεασμό της υγείας του. Έρευνες έδειξαν ότι το άγχος επηρεάζει μέσω ορμονών το ανοσοποιητικό σύστημα. Έτσι οι αγχώδεις παρουσιάζουν μικρή αντοχή στις ασθένειες.

ΑΙΤΙΕΣ: Στη βιολογική θεωρία το άγχος αποδίδεται στην υπερδιέργεση του συμπαθητικού νευρικού συστήματος, η ψυχαναλυτική θεωρία (Φρόυντ) βλέπει στο άγχος μεταλλαγή της λιμπιντικής ενέργειας. Σύμφωνα με τη μπιχεβιοριστική σχολή (Watson) το άγχος εκδηλώνεται λόγω εξαρτημένου αντανακλαστικού από την πρώτη παιδική ηλικία. Κατά τη Γνωσιακή σχολή το άγχος παράγεται σε συνθήκες κινδυνου, όταν ο πάσχων δεν μπορεί να ελέγξει αγχογόνα ερεθίσματα. Σύμφωνα με τον Selye (1930), αγχωτική αντίδραση προκύπτει εάν το άτομο νιώσει ανίκανο να αντεπεξέλθει στις απαιτήσεις μίας κατάστασης. Προκύπτει δηλαδή διάσταση μεταξύ του πώς αξιολογούμε μία κατάσταση και πώς τις ικανότητές μας.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ: Ο πάσχων βιώνει ανησυχίες για κάποιον όχι προσδιορισμένο κίνδυνο. Νιώθει απειλή χωρίς να γνωρίζει την προέλευσή της. Εμφανίζει κρίσεις πανικού, που στη διάρκειά τους, κατά την Ψυχιατρική, απελευθερώνεται κορτιζόνη, αυξάνεται η θυροειδής ορμόνη, απελευθερώνεται ενδορφίνη στον υποθάλαμο του εγκεφάλου, ελαττώνονται η τεστοστερόνη και η προγεστερόνη αναλόγως του φύλου, αυξάνεται το επίπεδο ινσουλίνης και γλυκόζης, δυσλειτουργεί το πεπτικό σύστημα, διαταράσσεται ο καρδιακός ρυθμός, παρουσιάζεται αυξημένη ανάγκη για αναπνεύσιμο αέρα, παρατηρείται εφίδρωση, ενώ επηρεάζεται η πνευματική κατάσταση του ατόμου. Ακόμη, το άτομο μπορεί να παρουσιάσει τρεμούλα, άλγη, κόπωση. Άλλοι πάσχοντες δήλωσαν αίσθημα πλακώματος στο στήθος, κοντανάσεμα, ψυχρές ή υγρές παλάμες, στεγνό στόμα, ζαλάδα, κενότητα στο κεφάλι, ναυτία, ξαφνικά αισθήματα ζέστης ή ρίγη, συχνουρία, κόμπιασμα. Ακόμη δηλώθηκε: δυσκολία συγκέντρωσης, δυσκολίες στον ύπνο και ευερεθιστότητα Πρόκειται για ένα “γενικό χημικό πόλεμο” κατά του οργανισμού από τον ίδιο τον πάσχοντα.

ΤΡΟΠΟΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ: Ο ψυχολόγος Albert Ellis (1996), αντιλαμβανόμενος ότι το άγχος προέρχεται από παράλογο τρόπο σκέψης, έδωσε απλές ιδέες-μεθόδους για την αντιμετώπισή του. Οι μέθοδοι χωρίζονται: στις φυσικές, όπως η άθληση, ατομική ή ομαδική, στις μεθόδους χαλάρωσης, όπως μασάζ, βαθιές αναπνοές και νευρομυικές ή χαλαρωτικές τεχνικές και τέλος στις βιολογικές βασιζόμενες στα αγχολυτικά (βαρβιτουρικά, υπνωτικά), που όμως έχουν μακροχρόνιες αρνητικές συνέπειες. Άλλες μέθοδοι που προτείνονται είναι η κοινωνική υποστήριξη μέσω ομαδικών συνεδριών και η μέθοδος Hanson, όπου προτείνεται στον αγχώδη να αγνοεί το άγχος και να συνηθίσει να ελέγχει όλα τα άλλα που μπορεί. Άλλοι ψυχολόγοι πρότειναν την απομάκρυνση από υπολογιστή ή κινητό, την οδήγηση χωρίς μουσική, την εκτέλεση οικιακών εργασιών χωρίς ανοιχτή τηλεόραση. Ακόμη προτείνεται μισή ώρα καθημερινή απασχόληση με ευχάριστες δραστηριότητες, όπως κηπουρική, ακρόαση ήρεμης μουσικής. Αντιαγχωτικά ακόμη είναι η δημιουργία χαλαρωτικών χώρων στο σπίτι, η κατανάλωση φρούτων με βιταμίνη C, η συχνή σωματική επαφή (αγκαλιά, φιλιά) με αγαπημένα πρόσωπα, κ.α.

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΑΓΧΟΣ: Το κοινωνικό άγχος, αποτελεί απειλή για την ποιότητα ζωής. Οι πάσχοντες από τέτοιας μορφής άγχος δυσκολεύονται να διεκπεραιώσουν απλές καθημερινές δραστηριότητες, να κάνουν γνωριμίες, να κλείσουν ραντεβού με γιατρούς, να εκκλησιαστούν, να βγουν στην αγορά ή για φαγητό με άλλους, να εκφράσουν την γνώμη τους, κλπ. Συνήθως σκέφτονται ότι θα έρθουν σε δύσκολη θέση και θα ντροπιαστούν. Το άγχος τους κάνει να κοκκινίζουν, να ιδρώνουν, να ζαλίζονται, να έχουν ταχυπαλμία, να τρεμουλιάζουν, να νιώθουν ναυτία, να πάσχουν από πονοκεφάλους. Οι πάσχοντες από κοινωνικό άγχος ή κοινωνική φοβία, μόνο στη σκέψη τέτοιων συμπτωμάτων, στρεσάρονται, αγνοώντας τι είναι αυτό με το οποίο έχουν να κάνουν, ανασύροντας από τα βάθη του υποσυνείδητου μιαν αναιτιολόγητη φοβία. Έτσι, ο πάσχων μπορεί να αναδιοργανώσει τη ζωή του, προσπαθώντας να αποφύγει το άγχος και τις καταστάσεις που το πυροδοτούν, οδηγούμενος σε συμπεριφορές περιοριστικές (αποφυγή κοινωνικών δραστηριοτήτων. Πρώτη προτεραιότητα του πάσχοντα για να περιορίσει το άγχος είναι να ενισχύσει την αυτοπεποίθησή του. Άλλωστε, κι αυτό αποτελεί δόγμα στην Ψυχολογία, όσο περισσότερο κανείς αποσύρεται από τον κοινωνικό περίγυρο, τόσο αυξάνεται το κοινωνικό του άγχος. Απλοί τρόποι ενίσχυσης της αυτοπεποίθησης του πάσχοντα είναι η ενεργή συμμετοχή σε κοινωνικές εκδηλώσεις. Να συνηθίσει στην αμφισβήτηση παραλογισμών που “ακούει” εσωτερικά και τον αγχώνουν, να βρίσκεται κοντά σε αγαπημένα πρόσωπα, να κρατάει ημερολόγιο καθημερινών στόχων. Ο πάσχων πρέπει να καταλάβει ότι οποιαδήποτε πράξη που μας ηρεμεί και μας χαλαρώνει είναι εργαλείο περιορισμού του άγχους. Ακόμη, να συνειδητοποιήσει πως μπορεί να αγαπηθεί και ότι μπορεί να δημιουργήσει στη ζωή του.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ “ΕΠΙΔΗΜΙΑ” ΑΓΧΟΥΣ: Από την παιδική ηλικία, αποθηκεύτηκαν στην μνήμη μας, οι απόψεις των γονιών μας, για το τι είναι σωστό ή όχι, τι πρέπει και τι δεν πρέπει, τι είναι ηθικό και τι ανήθικο. Το ανθρώπινο μυαλό λειτουργεί σαν υπολογιστής, που συναντώντας κάτι νέο, ανατρέχει στη μνήμη του, για να το εντάξει σε μια κατηγορία φακέλων που ήδη γνωρίζει και να την αντιμετωπίσει ανάλογα. Το άγχος, είναι ένα έμφυτο όπλο του “σκληρού” μας δίσκου, που ενεργοποιείται όταν η επιβίωση μας απειλείται ή με την απειλή της φτώχειας. Έτσι ένας άνθρωπος λόγω των ηθικών αξιών με τις οποίες γαλουχήθηκε, μπορεί να βιώνει έντονο άγχος επειδή δεν μπορεί να εκπληρώσει υποχρεώσεις του και να θεωρεί υποσυνείδητα τον εαυτό του «ανήθικο» ή “ανίκανο νοικοκύρη”, με αποτέλεσμα να υπάρχει κίνδυνος για την ψυχική του υγεία, θεωρώντας, λαθεμένα, προσωπική ευθύνη το γεγονός ότι δεν μπορεί να ανταπεξέλθει. Η οικονομική κρίση μεταφέρεται μέσω των υποχρεώσεών του ατόμου σε άλλους, οπότε ο ένας προκαλεί άγχος στον άλλο. Η κακή προβολή της αλήθειας, μέσω των Μ.Μ.Ε., προκαλεί αύξηση του άγχους, που με τη σειρά του επιδεινώνει την ψυχική διάθεση προσθέτοντας μελαγχολία, κατάθλιψη, απάθεια. Καθώς το μυαλό δέχεται πλήθος πληροφοριών, όπως φορολογικών ή μη υποχρεώσεων που καλούμαστε να πληρώσουμε, ενεργοποιείται το άγχος, παραλύοντας τη λογική. Ο άνθρωπος, καθισμένος στον καναπέ, φοβάται, αδρανοποιείται, επιβαρρύνοντας την ψυχική του υγεία, καθώς οι δυσάρεστες ειδήσεις τον διαβρώνουν, κάνοντάς τον να χάνει την διάθεση του να βγει, να μιλήσει και να νιώσει μέλος μιας ομάδας. Γι' αυτό είναι απαραίτητο να αποφεύγεται η παραπληροφόρηση αλλά και κάθε «αγχογόνα» ενημέρωση. Σύμφωνα με τη θεωρία της συμπεριφοράς αν παλιά μας γρατσούνισε γάτα, το μυαλό, πιθανώς, θα αναπτύξει έναν φόβο όποτε συναντάμε γάτα, χωρίς να σκεφτούμε ότι πρόκειται για διαφορετικό ζώο. Ομοίως, ο όρος χρεοκοπία της χώρας, ενεργοποιεί την πληροφορία που έχουμε αποθηκευμένη για την χρεοκοπία ενός ατόμου, με τις επακόλουθες κυρώσεις γι αυτό, προκαλώντας, συνειρμικά, φόβο, τρόμο, πανικό. Από τον φόβο, η λογική παραλύει, καθώς δεν μπορεί να λειτουργήσει σε κατάσταση άγχους που είναι επακόλουθο του φόβου. Το μυαλό, που διαθέτει μηχανισμούς απόκρυψης της πραγματικής αιτίας καταστάσεων, όπως του άγχους, μπορεί να εκτονώσει το άγχος σε άσχετες εκδηλώσεις, μέσα από τη λεγόμενη μετάθεση. Σε κάποιον, για παράδειγμα, που είναι αγχωμένος με την εργασία του, το άγχος “μετατίθεται», ασυνείδητα, σε συνεχή φόβο ότι πάσχει από ασθένεια, για την οποία επισκέπτεται γιατρούς χωρίς να πείθεται ότι είναι υγιής. Έτσι το μυαλό εκτονώνει το άγχος σε αντιμετωπίσιμες καταστάσεις. Όμοια και στην κρίση που βιώνουμε, το γενικευμένο άγχος από την οικονομικοκοινωνική κατάσταση του έθνους, μετατρέπεται σε ατομικό και αφορά στην επιβίωσή του ίδιου του ατόμου.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΑΠΟΜΟΝΩΣΗ: Το παρατεταμένο άγχος «διαφυγής» από την πραγματικότητα, δίνει συχνά την θέση του στην κατάθλιψη. Οι άνθρωποι αποσβολωμένοι από την ταχύτητα που το επίπεδο διαβίωσης τους καταβαραθρώνεται και τον φόβο επιβίωσης, βλέπουν τους γύρω τους για να δουν πως αντιδρούν εκείνοι. Πολλοί δεν έχουν τη δύναμη να επικοινωνήσουν με άλλους, λόγω της αδρανοποιού μελαγχολίας. Τους μένει μόνο η καρτερική, βουβή, ελπίδα. Η πλειοψηφία των αγχωμένων από εξωτερικούς παράγοντες αντιδρά παθητικά. Πολλοί γονείς, για παράδειγμα, ανασφάλιστοι ή άνεργοι, χωρίς ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, παλεύουν για την επιβίωση των παιδιών τους. Απωθούν τη σκέψη ότι αν συμβεί θέμα υγείας στα παιδιά τους, με τέτοια δημόσια υγεία, αυτό μπορεί να αποβεί μοιραίο. Ελπίζουν απλά να μην τους τύχει κάτι ανάλογο. Η σκέψη αυτή όμως υπάρχει συνεχώς, έστω ασυνείδητα, προκαλώντας άγχος και μελαγχολία. Συχνά προκαλεί θυμό, που όμως εκτονώνεται σε συνανθρώπους του με διάφορες αφορμές που δεν έχουν σχέση με την βασική αγχογόνα αιτία. Άλλοί, σε καλύτερη οικονομική κατάσταση, ελπίζουν, μάταια, ότι δεν θα βρεθούν στην θέση των παραπάνω. Συχνά μία κοινωνική ομάδα αγωνίζεται να προστατεύσει τον εαυτό της παρότι δεν θα μπορέσει αν καταστραφούν οι άλλες. Αυτό πιθανά καλλιεργεί ένα μίσος αυτοματισμού, ότι πιθανά η καταστροφή μίας ομάδας αποτελεί την σωτηρία για τις άλλες. Η οικονομική κρίση που βιώσαμε έγινε και κοινωνική, διαλύοντας την οικογενειακή συνοχή. Όμως αυτό είναι οξύμωρο, καθώς η συντροφικότητα είναι αντίδοτο στο άγχος. Η μελαγχολία που βυθίζονται πολλοί άντρες λόγω στενότητας, αποτελεί κάτι πρωτόγνωρο γι' αυτούς και ψυχοφθόρο για το γυναικείο φύλο. Το άγχος επιβίωσης, εκτονώνεται με θυμό μεταξύ του ζευγαριού, για οποιαδήποτε αφορμή. Η απομόνωσή τους αυξάνεται, καθώς τα ζευγάρια δεν επικοινωνούν, γιατί δε βρίσκονται μαζί σχεδόν καθόλου, λόγω της ψευδαίσθησης ότι με περισσότερη εργασία θα επιβιώσουν. Σε μία κοινωνία έρμαιο απειλών για την επιβίωσή της, βλέπουμε ανθρώπους να εργάζονται, να κυκλοφορούν, σαν ρομπότ, και την μοναξιά να κυριαρχεί. Σήμερα οι άνθρωποι δεν κάνουν σχέδια για το μέλλον. Απλά επιβιώνουν. Αντίδοτο, το διώξιμο της ντροπής για τα οικονομικά προβλήματα και η πραγματική, ανθρώπινη επαφή με άλλους, για να μειωθεί ο φόβος και το άγχος.

Ο ΦΟΒΟΣ ΤΗΣ ΑΠΟΡΡΙΨΗΣ: Οι άνθρωποι οργανώνονται από το ξεκίνημα της ζωή σε ομάδες: οικογένεια, φίλοι, συγγενείς, συνεργάτες, κόμμα, έθνος. Από βρέφη, χρειαζόμαστε την οικογένεια, ώστε να επιβιώσουμε φυσικά, συναισθηματικά, πνευματικά. Στην πορεία της κοινωνικής ζωής ενηλίκων, το να βρεθούμε εκτός ομάδας, να βιώσουμε την απόρριψη, το ότι δεν είμαστε αποδεκτοι, ισοδυναμεί με θάνατο, τουλάχιστον συναισθηματικό. Έτσι, φαίνεται δύσκολο να αφήσεις μια ομάδα και να εισέλθεις σε άλλη. Ακόμη και το να φεύγεις από μια παρέα και να κάνεις καινούρια, συχνά λειτουργεί τραυματικά ή γίνεται με κοπιώδη ψυχική προσπάθεια. Σε κάθε νέα προσπάθεια του αγχώδη να μπει σε νέα ομάδα, η εμπειρία της απόρριψης, του φόβου, που έχει αποθηκευθεί στην αποθήκη εμπειριών, ανακαλείται ως συναισθηματική αντίδραση. Συχνά, οι άνθρωποι προσαρμόζονται στο φόβο της απόρριψης, με stress. Σε μια τέτοια κατάσταση οι πνευματικές λειτουργίες μειώνονται τόσο, που δυσκολευόμαστε να πάρουμε αποφάσεις, γινόμαστε εσωστρεφείς αδυνατώντας να επεξεργαστούμε πληροφορίες με λογικά επιχειρήματα.

ΦΟΒΙΕΣ: Οι φοβίες σχετίζονται με παράλογους φόβους (έντομα, αίμα, ασανσέρ, αεροπλάνο, κεραυνοί, μεγάλα ύψη κ.ά). Τα άτομα αντιλαμβάνονται ότι ο φόβος τους είναι υπερβολικός, αλλά αδυνατούν να τον διαχειριστούν. Συνήθως αντιδρούν αποφεύγοντας ό,τι τους προκαλεί αυτό τον παράλογο φόβο (αποφυγή). Οι φοβίες για έντομα και αίμα παρουσιάζονται στην ηλικία των 6-9 ετών, η κλειστοφοβία στην εφηβία και οι φοβίες αεροπλάνων στην ηλικία 30-40 ετών, ενώ η μικροβιοφοβία μπορεί να εμφανιστεί και στην τρίτη ηλικία. Τα σωματικά συμπτώματα των φοβιών είναι: ταχυκαρδία, αδυναμία, ναυτία, εφίδρωση, ζάλη, γρήγορη αναπνοή. Κι εδώ έχουμε διαστρεβλωμένες σκέψεις, που διατηρούνται γιατί τα άτομα αποφεύγουν την κατάσταση που τους προκαλεί φόβο, και δεν δοκιμάζουν να την αντιμετωπίσουν, ώστε να ελέγξουν αν οι σκέψεις τους αντιστοιχούν στην πραγματικότητα. Έτσι το άγχος παραμένει και τα άτομα διατηρούν την αντίληψη ότι δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν το φόβο τους ενισχύοντας τη συμπεριφορά αποφυγής.

ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΑΓΧΟΣ: Στην Εκκλησία, που έχει τα σωτηριώδη μυστήρια, δεν υπάρχει απελπισία. Μπορεί να είναι ο άνθρωπος έρμαιο των αμαρτιών, όμως μέσω της εξομολογήσεως συγχωρείται προχωρώντας χωρίς άγχος, χωρίς φόβο. “Όποιος ζει τον Χριστό, γίνεται ένα μαζί Του, η ζωή αυτή είναι χαρά, φως, αγαλλίαση, ανάταση”, λέει ο πατέρας Πορφύριος. Για πολλούς, όμως, η θρησκεία έχει καταντήσει αγχώδης αγώνας. Κι αυτό σε όσους δεν καταλαβαίνουν την ουσία της πίστης και δεν την βιώνουν. Τότε το “θρησκεύειν”, καταντά ασθένεια. Ο άνθρωπος χάνει τον έλεγχο των πράξεών του, γίνεται άβουλος κι ανίσχυρος, έχει αγωνία κι άγχος. “Κάνει μετάνοιες, κλαίει, ταπεινώνεται τάχα, κι αυτή η ταπείνωση είμαι μια σατανική ενέργεια, ζει τη θρησκεία σαν ένα είδος κολάσεως.” (π. Πορφύριος). Όταν δεν ζει πραγματικά με τον Χριστό, ζει στη μελαγχολία, στο άγχος. Το φάρμακο είναι η αγάπη του Θεού που όλα τα μεταβάλλει, τα αγιάζει και η πραγματική πίστη που έρχεται ανεπιτήδευτα, ελεύθερα και είναι σαν την αγάπη του παιδιού προς το γονέα κι όχι δουλική και περιδεής. Η κοσμική αγάπη σιγά σιγά σβήνει, ενώ η θεία αγάπη μεγαλώνει και βαθαίνει. “Ο θείος έρως μας ανεβάζει στη σφαίρα του Θεού, μας χαρίζει γαλήνη, χαρά, πληρότητα. Οι άλλες ηδονές κουράζουν, ενώ αυτή διαρκώς δεν χορταίνεται.” (π. Πορφύριος). Όταν κανείς αγαπά τον Χριστό, παρόλες τις αδυναμίες και τη συναίσθηση γι’ αυτές, έχει βεβαιότητα ότι ξεπέρασε τον θάνατο, γιατί βρίσκεται στην αγάπη του Χριστού, ενώ το άγχος εξοστρακίζεται. Ο ίδιος ο Κύριος ζητά να τον βλέπουμε ως φίλο μας: “υμείς φίλοι μού εστε” (Ιω. ιε΄14). Έτσι, όταν ο άνθρωπος νιώθει πνιγηρά από το καθημερινό άγχος, με αγάπη κι εμπιστοσύνη τρέχει κοντά Του. Όχι με φόβο, αλλά με θάρρος, που το δίδει η αίσθηση του φίλου. Όταν πιστεύουμε ότι μας αγαπάει και τον αγαπάμε, δεν αισθανόμαστε ξένοι, ούτε όταν αμαρτάνουμε. Βεβαίως κι ο φόβος είναι απαραίτητος, γιατί ο άνθρωπος είναι υλικός και επιρρεπής στο κακό. Αλλ’ αυτό είναι χαμηλός, ιδιοτελής, βαθμός σχέσης με το Θεό. Δείχνει συναλλαγή. Όταν, όμως, ο πιστός μπει στην αγάπη του Θεού, “Η αγάπη έξω βάλλει τον φόβον”. Ό,τι κάνει, το κάνει από αγάπη κι αυτό αξίζει. “Μόνος Του θα έλθει ο Χριστός και θα εγκύψει στην ψυχή μας, αρκεί να βρει αγαθή προαίρεση, ταπείνωση και αγάπη.” (π. Πορφύριος).

ΕΠΙΛΟΓΙΚΑ: Ο επίλογος ανήκει δικαιωματικά στο πατέρα Πορφύριο. “Στραφείτε στον Χριστό. Αγαπήστε τον απλά, ταπεινά, χωρίς απαίτηση και θα σάς απαλλάξει ο Ίδιος. Ν’ αγωνίζεσθε χωρίς σφίξιμο και άγχος. (...) Το δόσιμο στον Χριστό, σε ζωογονεί, σου δίνει χαρά, νιώθεις δύναμη, μεγαλείο. (...) Να αγιασθεί η ψυχή σας με πραότητα, υπομονή, αγάπη. Να βάζετε καθημερινά νέα σειρά, νέα διάθεση, με ενθουσιασμό και αγάπη, προσευχή και σιωπή. Όχι να έχετε άγχος και να σάς πονάει το στήθος. Να εργάζεσθε με εγρήγορση, απλά, χωρίς αγωνία, με χαρά κι αγαλλίαση, με αγαθή διάθεση. Να έχετε εμπιστοσύνη στον Θεό. Η στενοχώρια δείχνει ότι δεν εμπιστευόμαστε τη ζωή μας στον Χριστό. (...) Η απελπισία και η απογοήτευση είναι παγίδα του σατανά, για να φέρει τον άνθρωπο σε απελπισία. Το άγχος το δημιουργεί η κατάργηση του θρησκευτικού αισθήματος. Η αγάπη κάνει άγιο τον άνθρωπο, τον ειρηνεύει, διότι αγάπη είναι ο Θεός.”

Βιβλιογραφία:

Ρένος- Παναγιώτης Ρώτας, .Αποφευγετε το στρες, Ελληνικά Γράμματα.

Αναστασια Καλαντζη, Εφαρμοσμενη κλινικη ψυχολογια . Ελληνικά Γράμματα.

André & Légeron O φόβος για τους άλλους. Κέδρος

Μάνος, Ν. Βασικά στοιχεία κλινικής ψυχιατρικής, University Studio

Νίκος Παπαδόπουλος,. Λεξικο Ψυχολογιας. Συγχρονη εκδοτικη.

Χρήστος Ζερβής,. Ψυχοπαθολογια του ενηλικα. Βιβλιοτεχνία.

www.agxos.gr

Γέροντος Πορφυρίου: Βίος και Λόγοι,Ιερά Μονή Χρυσοπηγής Χανίων.
πηγή: http://www.agiazoni.gr/article.php?id=90836803415845639821

Άρθρα των: Χαράλαμπος Πετράς, Κλινικός Ανθρ/λογος, Κέντρο ΣΤΗΡΙΞΗ,

Νικόλαος Γ. Βακόνδιος- Ψυχολόγος,

konstantinosa.oikonomou@gmail.com

ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΕΔΩ: 

Η Καταιγίδα [πώς και γιατί] + ΒΙΝΤΕΟ από τον Κωνσταντίνο Αθ. Οικονόμου, δάσκαλο, συγγραφέα

 

Η Καταιγίδα +ΒΙΝΤΕΟ [Πώς και γιατί]

από τον Κωνσταντίνο Αθ. Οικονόμου, δάσκαλο, συγγραφέα

     Καταιγίδα λέγεται κάθε βίαιη ατμοσφαιρική διατάραξη, που συνοδεύεται από ηλεκτρικές εκκενώσεις. Η Καταιγίδα είναι ένα δηλαδή μετεωρολογικό φαινόμενο συνοδευόμενο από αστραπές, κεραυνούς, έντονη βροχόπτωση ή χαλάζι και ισχυρούς ανέμους. Σπανιότερα εμφανίζονται και σίφωνες μαζί με τις καταιγίδες, ειδικά σε ορισμένες περιοχές της Γης.

ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ: Για να δημιουργηθεί μια καταιγίδα πρέπει να εκπληρωθούν τρεις βασικές προϋποθέσεις: Υγρασία, ασταθής μάζα αέρα και ανυψωτική δύναμη, δηλαδή θερμότητα [εφόσον ο θερμός αέρας πάντα ανυψώνεται ως ελαφρύτερος] Σημαντικό είναι να συμβεί μία μεγάλη διαφορά θερμοκρασίας ανάμεσα στο έδαφος και στην ανώτερη ατμόσφαιρα. Συγκεκριμένα, η καθ' ύψος θερμοκρασία πρέπει να μειώνεται έντονα σταδιακά με ρυθμό τουλάχιστον 0,6 βαθμούς Κέλβιν ανά 100 μέτρα. Έτσι η αέρια μάζα που θερμαίνεται ανυψώνεται αφού ως πιο ζεστή είναι και ελαφρότερη από ότι ο περιβάλλων αέρας της. Έτσι συνεχίζει να ανεβαίνει στην ατμόσφαιρα. Εξίσου σημαντικός παράγοντας για την δημιουργία καταιγίδας, είναι η ύπαρξη αυξημένης υγρασίας στα κατώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας, κοντά στο έδαφος. Όμως, για να αρχίσει να ανεβαίνει η υγρή και θερμή αέρια μάζα χρειάζεται ένα «σπρώξιμο» προς τα πάνω. Αυτό το σπρώξιμο συνήθως δίνεται από την ηλιακή ενέργεια ή συμπληρωματικά και από ένα βουνό. Γενικά, μία μέση καταιγίδα έχει διάμετρο της τάξης των 40 χιλιομέτρων (25 μιλίων).

ΦΑΣΕΙΣ ΚΑΤΑΙΓΙΔΑΣ: Όλες οι καταιγίδες, ανεξάρτητα από το είδος τους, περνούν έναν κύκλο ζωής αποτελούμενο από τρεις φάσεις: φάση ανάπτυξης, φάση ωριμότητας και φάση διάλυσης. Ας δούμε όπως αναλυτικά τις τρεις αυτές φάσεις: Φάση ανάπτυξης: Αρχικά, η αέρια μάζα με τους υπάρχοντες σε αυτήν υδρατμούς αρχίζει να ανυψώνεται. Όταν φτάσει σε ένα ορισμένο ύψος, στο σημείο δρόσου¹, τότε ψύχεται. Το υψόμετρο στο οποίο θα φτάσει στο σημείο δρόσου και επομένως θα αρχίσει να συμπυκνώνεται, εξαρτάται από τη σχετική υγρασία. Έτσι δημιουργούνται τα σύννεφα κατακόρυφης ανάπτυξης που λέγονται σωρείτες και για τον λόγο αυτό, η φάση ανάπτυξης ονομάζεται και φάση σωρείτη. Αν το ανοδικό ρεύμα συνεχίσει να υφίσταται, τα σύννεφα μεγαλώνουν περισσότερο και διογκώνονται κατακόρυφα και όταν το ανώτερο μέρος του νέφους έχει φτάσει σε τέτοιο υψόμετρο ώστε αρχίζει να παγώνει, τότε μιλάμε για σωρειτομελανίτες. Συνήθως το επίπεδο που παγοποιούνται αυτά τα νέφη είναι γύρω στα 10-12 χιλιόμετρα από την επιφάνεια του εδάφους. Στις τροπικές περιοχές φτάνουν σε ύψος ακόμα και τα 20 χιλιόμετρα. Φάση ωριμότητας: Κατά κανόνα, η ανύψωση σταματάει στη λεγόμενη τροπόπαυση², καθώς στο ύψος αυτό η θερμοκρασία της ατμόσφαιρας αρχίζει πάλι να ανεβαίνει, με αποτέλεσμα η αέρια μάζα να συναντάει θερμότερα στρώματα και να μην μπορεί να ανυψωθεί άλλο. Οι σφοδροί άνεμοι που επικρατούν στα μεγάλα υψόμετρα, δίνουν στην κορυφή του σωρειτομελανία ένα ιδιαίτερα αναγνωρίσιμο σχήμα σαν αμόνι [δες εικόνα]. Οι σταγόνες στο εσωτερικό των νεφών αναρπάζονται στροβιλιζόμενες προς τα πάνω από ισχυρά ανοδικά ρεύματα που επικρατούν σε αυτά τα νέφη. Οι σταγόνες αυξάνουν κατά μέγεθος και, όταν αυτές αποκτήσουν ένα ορισμένο μέγεθος (διάμετρο 5-6 χιλιοστά), λόγω της αντίστασης του αέρα διασπώνται σε μικρότερες. Κατά την διάσπασή τους, απελευθερώνονται ηλεκτρικά φορτία, θετικά και αρνητικά, που όμως κατανέμονται χωριστά στα διάφορα μέρη του νέφους μεταξύ βάσης και κορυφής του. Όταν η τάση [διαφορά δυναμικού] μεταξύ των θετικών και αρνητικών φορτίων αυξηθεί αρκετά, επέρχεται εκκένωση υπό μορφή ηλεκτρικού σπινθήρα. Η εκκένωση αυτή μπορεί να γίνει μεταξύ του νέφους και της Γης [κεραυνός ή αστροπελέκι] ή μεταξύ δύο νεφών ή ακόμα και μεταξύ επιμέρους τμημάτων του ίδιου του νέφους [αστραπές]. Ο ήχος των αστραπών και των κεραυνών ονομάζεται βροντή. Λόγω της ταυτόχρονης ύπαρξης των οριζόντιων ρευμάτων [ανέμων], με τα ισχυρά ανοδικά και καθοδικά ρεύματα, μπορεί να προκληθούν μεγάλες αναταράξεις του αέρα μέσα στο σύστημα της καταιγίδας, ικανές να προκαλέσουν σφοδρούς ανέμους, κάποτε σίφωνες και συχνά χαλαζόπτωση. Φάση διάλυσης: Κατά την τελική φάση, τα ανοδικά ρεύματα σταματούν και ολόκληρη η καταιγίδα κυριαρχείται από τα καθοδικά ρεύματα. Ως αποτέλεσμα, η συνολική μάζα της καταιγίδας κυριολεκτικά «ξεσπάει» προς τα κάτω, συνήθως με έντονη βροχόπτωση. Αν οι ατμοσφαιρικές συνθήκες δεν ευνοήσουν τη δημιουργία ενός είδους σοβαρών καταιγίδων που ονομάζονται υπερκύτταρα [supercells], για τα οποία θα μιλήσουμε σε άλλη ενότητα, τότε το στάδιο αυτό έρχεται σε 30 λεπτά και τελειώνει γρήγορα, συνήθως σε 20 - 30 λεπτά.

ΗΛΕΚΤΡΙΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ ΚΑΤΑΙΓΙΔΩΝ: Οι καταιγίδες που συνοδεύονται από αστραπόβροντα και κεραυνούς, σχετίζονται με την παρουσία σωρειτομελανιών που χαρακτηρίζονται από τις κρυσταλλικές κορυφές τους και τα ισχυρά ανοδικά ρεύματα που συμβαίνουν σ΄ αυτά. Τα νέφη αυτά στα ανώτερα μέρη τους φέρουν θετικά ηλεκτρικά φορτία ενώ στα κατώτερα αρνητικά φορτία με εξαίρεση μια λεπτή στοιβάδα κοντά στη βάση τους που είναι φορτισμένη θετικά. Η κατανομή αυτή του ηλεκτρικού φορτίου στα κατώτερα τμήματα του νέφους, φορτίζει επαγωγικά θετικά το έδαφος που βρίσκεται ακριβώς κάτω από το νέφος, παρόλο που σε μικρή κάτω του νέφους περιοχή, η επιφάνεια της Γης φέρει αρνητικό φορτίο. Έτσι η πρώτη ηλεκτρική εκκένωση συμβαίνει στα πρώτα 10 μέχρι 20 λεπτά της ώρας από την στιγμή που θα εντοπιστούν οι πρώτες βροχοσταγόνες. Η προέλευση αλλά και η κατανομή του ηλεκτρικού φορτίου μέσα στα καταιγιδοφόρα νέφη προκάλεσαν συζητήσεις, από την εποχή που ο Αμερικανός Βενιαμίν Φραγκλίνος, εκθέτοντας εαυτόν σε κινδύνους, πρώτος απέδειξε γύρω στο 1730 πως ο κεραυνός στην πραγματικότητα είναι ηλεκτρική εκκένωση και όχι κάποια καιόμενη βολίδα(!), όπως πολλοί πίστευαν τότε.

 Έτσι ερμηνεύτηκε πως οι υδροσταγόνες που έχουν διασπαστεί φέρουν θετικό φορτίο που μεταφέρουν προς τα κάτω. Από την άλλη, επίσης, λεπτά σταγονίδια, που προέχονται αποσπώμενα από τις επιφάνειες των υδροσταγόνων μεταφέρουν το αρνητικό τους φορτίο προς τα άνω. Πάντως, αξίζει να σημειωθεί πως τα ηλεκτρικά φαινόμενα, όπως και άλλα που συμβαίνουν μέσα στα καταιγιδοφόρα νέφη, δεν είναι μέχρι σήμερα πλήρως γνωστά.

ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ: Στα αεροπορικά ταξίδια, οι καταιγίδες λαμβάνονται πολύ σοβαρά υπόψη, διότι θεωρητικά μπορεί να αποβούν μοιραίες. Σήμερα τα σύγχρονα αεροσκάφη αν και πετάνε σε μεγάλα υψόμετρα, πάνω από τα καταιγιδοφόα νέφη, δεν παύουν να υπάρχουν οι σχετικοί κίνδυνοι.

ΟΙ ΚΑΤΑΙΓΙΔΕΣ ΩΣ ΗΛΕΚΤΟΠΑΡΑΓΩΓΙΚΕΣ ΜΗΧΑΝΕΣ: Λόγω της δημιουργίας των καταιγίδων στους σωρειτομελανίες, εξαιτίας του μεγάλου ύψους τους και της δημιουργίας μεγαλύτερου δυναμικού των φορτίων τους, τα νέφη αυτά χαρακτηρίζονται και καταιγιδοφόρα νέφη, που παραλληλίζονται ως προς την Φυσική με πολύ ισχυρές ηλεκτροπαραγωγές μηχανές. Στις καταιγίδες μάλιστα οφείλονται τα περισσότερα παράσιτα στις ραδιοτηλεπικοινωνίες.

Σωρειτομελανίας σε καταιγίδα στη Μύκονο

Konstantinosa.oikonomou@gmail.com 

1. Σημείο δρόσου ονομάζεται η θερμοκρασία στην οποία ο αέρας δεν μπορεί να διατηρήσει άλλους υδρατμούς, γίνεται δηλαδή κεκορεσμένος από υδρατμούς,

2. Τροπόπαυση ονομάζεται το ανώτατο διαχωριστικό σύνορο όπου λήγει η τροπόσφαιρα.

ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΕΔΩ: