Ήρθε Λαμπρή και Πασχαλιά και το Χριστός Ανέστη
Σαν τη Λαμπρή την Πασχαλιά
να ’ναι η ζωή σας όλη…
(καφετζής)
Γράφει ο Γιάννης Φρύδας
ΣΤΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ 33
Δεύτε λάβετε φως!
Σήμερα το βράδυ κόψτε το τελευταίο ποδάρι της Σαρακοστής, ετοιμαστείτε και ξεκινήστε για την εκκλησία με τη λαμπάδα σας στο χέρι.
«Δεύτε λάβετε φως, εκ του ανεσπέρου φωτός…».
Λάβετε το φως της ανάστασης, της χαράς, της ελπίδας, το φως της νίκης που διαλύει τα σκοτάδια. Δεν υπάρχει σκοτάδι… Σκοτάδι είναι η απουσία του φωτός, αλλά το φως τώρα είναι εδώ… Εδώ κι «ο νικητής του θανάτου».
«Δεύτε λάβετε φως… και δοξάσατε Χριστόν τον αναστάντα εκ νεκρών».
«Μέρα Λαμπρή, μέρα γιορτή, μέρα λουλουδιασμένη,
κάθε Λαμπρή και Πασχαλιά που ο θάνατος πεθαίνει...».
Χρήσιμες ανακοινώσεις
Εν όψει του Πάσχα, σε σύσκεψη του δημοτικού συμβουλίου με την αστυνομία, την πυροσβεστική, το λιμενικό και άλλες αρχές, πάρθηκαν αποφάσεις για την ασφαλή κίνηση στους δρόμους της Αργιθέας και την αντιμετώπιση πιθανών προβλημάτων.
Όσοι ανεβείτε αυτές τις μέρες στην Αργιθέα να έχετε υπ’ όψιν ότι:
1. Ο δρόμος απ’ το γεφύρι το λιασκοβίτικο μέχρι γέφυρα Kοράκου μονοδρομείται τις ώρες αιχμής της κυκλοφορίας. Η ροή θα εναλλάσσεται ανά ώρα, ώστε να προπάτε να πίνετε κι έναν καφέ στον Κοντογιάννη στο Λιάσκοβο ή στον Παπαϊάννη στη Συκιά.
2. Καλά είναι στην πρώτη γαλαρία να κάνετε τον σταυρό σας. Το ίδιο συνιστάται σε Στουρνέα, Σκάλα Ανθηρού, Σκάλες τριζολιώτικες και σε 97 ακόμη σημεία της περιοχής. Συνιστάται να αποφεύγετε εντελώς το Τριζόλ, εκτός και είστε Τριζολιώτες.
3. Η οδός Μακρυβούνι – Αετοχώρι – Μάραθος δεν έχει διαγράμμιση, γιατί ξεμείναμε από μπογιά. Υπάρχουν κακόπιστοι που υποστηρίζουν ότι δεν υπάρχει και οδός…
4. Σε πολλά επικίνδυνα σημεία δεν υπάρχουν προστατευτικές μπάρες, αφού δήμος, νομός και περιφέρεια παίζουν τις κουμπάρες.
5. Να φοράτε ζώνες στο αυτοκίνητο, στα παντελόνια σας και να μην είστε αλαζόνες!
6. Αν δε βάλετε μυαλό ούτε εμείς έχουμε να σας βάλουμε…
7. Να κρατάτε τις αποστάσεις και προπαντός τον λόγο σας!
Ο φανός
Τυχεροί όσοι κάνετε Λαμπρή στην Αργιθέα. Τσούξτε φωτιά στον φανό και κάψτε!...
Τον Ιούδα… Κάψτε τον!... Αλλά να ξέρετε ότι όσους Ιούδες και να κάψετε, δε σώνονται οι προδότες. Αφήστε τη φαντασία σας να αναζητήσει άλλους για την πυρά!
Τον δήμαρχο, για να πάρετε τα χάκια σας! Φροντίστε με επιμέλεια το κάψιμο! Δεν ξέριτι τι σ’βόξυλου είνι! Δεν καίγεται καλοπίχερα… Προσπαθήστε να κάψετε και τους άλλους υποψήφιους!... Έχει αποδειχτεί ιστορικά ότι η Αργιθέα επέζησε και τότε που δεν είχε δήμαρχο. Μπορεί να το κάνει και τώρα και με μεγαλύτερη ίσως επιτυχία.
Τον πρωθυπουργό, αν και κάηκε ήδη με τον Καμμένο. Τι να κάψετε τώρα, τα αποκαΐδια;
Τον Κυριάκο. Καλύτερα να προλαβαίνεις το κακό, παρά να προσπαθείς μετά να το διορθώσεις.
Τη Φώφη, αν και δε σας έχει ανάγκη, καίγεται και μόνη της. Κάτι Λεβέντες, Σταύροι και λοιποί δεν κάνουν τώρα ούτε για προσανάμματα. Στην ίδια κατηγορία, για να το κλείσω, περνάω τέλος στον Φώτη, αλλά αυτός είναι πια απανθρακωμένος.
Κάψτε τους όλους, γιατί έτσι και δεν τους κάψετε, θα κάψουν αυτοί εσάς… Ζήτω που καήκατε!
Κάψτε και τον καφετζή, για να σταματήσει να βάνει φωτιές, μην καίτε, όμως, το Καφενείο! Με τι θα ανάψετε την ψησταριά σας, άμα το κάψετε στον φανό;
Με την ευκαιρία που είμαστε στη φωτιά και στη θράκα, παρακαλώ την προσοχή σας! Μη διαβάζετε το Καφενείο, όταν γυρνάτε τη σούβλα. Υπάρχει κίνδυνος να αρπάξει το αρνί ή και να σας πέσει η σούβλα στη στάχτη. Ουδεμία ευθύνη φέρω και παράπονα δε θα γίνουν δεκτά. Τα κάρβουνα είναι για να ψήνεται το κοκορέτσι, δεν είναι για να γίνει κάρβουνο και το κοκορέτσι…
Για να μη χάνουμε τ’ αβγά και τα πασχάλια
Βάψτε τ’ αβγά σας κόκκινα! Αφήστε τις εικαστικές ακροβασίες με άλλα χρώματα! Κάντε και μια φορά το χατίρι του κουκουέ! Τώρα, γιατί το κουκουέ δε διαγράφει τις κότες που δε γεννούν κατευθείαν κόκκινα αβγά και μετά να τις καταγγείλει σαν όργανα του ιμπεριαλισμού, είναι μια απορία, ας την απαντήσει ο Κουτσούμπας…
Το εμπόριο, όμως, δε σταματιέται. Πάντα βρίσκει τρόπους να κερδίζει. Τραβάει μια μόδα που θέλει τ’ αβγά πολύχρωμα. Εκεί που καθάριζες με μια μπογιά, παίρνεις τώρα καμιά δεκαριά, για να μη βγεις καθυστερημένος ως προς την νέα τάση. Βάφεις τα αβγά (με μπογιές να το ξεκαθαρίζουμε), τα βάνεις σε μια πιατέλα κι έχεις μια πιατέλα πολύχρωμη, σαν δημοτική παράταξη που παινεύεται ότι είναι και πολυσυλλεκτική. Το βρήκανε το κόλπο, για να μας μπερδέψουν. Πέτυχαν οι γίγαντες τη συνεννόηση κι ας ανήκουν σε διαφορετικές κομματικές αποχρώσεις!!! (τρία θαυμαστικά για το κατόρθωμά τους). Τα παραμέρισαν όλα, για να σωθεί η πατρίς!!!!! (πέντε τα θαυμαστικά, σάματ’ θα πληρώσω φόρο…). Παιδιά, καθίστε στ’ αβγά σας! Σας ενώνει η ίδια νοοτροπία, είστε το ίδιο, όπως και τα αβγά στην πιατέλα όλα αβγά είναι, ανεξαρτήτως χρώματος…
Συγγνώμη που παρασύρθηκα λίγο, αλλά τι να κάνω; Υπάρχουν και κλούβια αβγά, που μυρίζουν από μακριά. Βρόμα η δουλειά! Ζέχνει, λέμεεεεε...
Τα αβγά που θέλετε να βάψετε χρειάζονται πρώτα βράσιμο για πέντε λεπτά. Αν είναι βραγκιανίτικα, βάψτε τα κατευθείαν, είναι ήδη προβρασμένα (ψημένα πες καλύτερα). Δεν το πιστεύετε; Δεν ξέρετε ότι στα Βραγκιανά ούτε κλώσα βάζουν, για να τα κλωσήσει; Η επώασή τους γίνεται με τη θερμοκρασία περιβάλλοντος; Στην κοιλάδα Αχελώου οι κότες γεννάνε τα αβγά στον γιαλό, τα χώνουν στην άμμο όπως η χελώνα καρέτα – καρέτα και βγαίνουν τα κοτοπουλάκια.
Πόσα κοτοπουλάκια χάνονται κάθε χρόνο στα ριβεροπάρτια που οργανώνονται εκεί! Στο εξής να χορεύετε «ελαφρά», σαν να προσέχετε μη σπάσετε τ’ αβγά!
Ρούφα τ’ αβγό σου εσύ που ζορίστηκες απ’ την παρατήρηση! Μου ’κανες και τον οικολόγο… λες και δεν ξέρουμε που πάτησες τ’ αβγό κι έφτασες στον ουρανό!
Με τα βαμμένα αβγά, τσουγκρίζουμε το Πάσχα κατά το έθιμο με συγγενείς, φίλους και πολιτικούς. Με τους συγγενείς και φίλους έχεις πιθανότητες να τους τα σπάσεις. Με πολιτικό, όμως, καλά είναι να μην τσιουγκράτι. Θα σας τριβαλιάσει…
Αυτοί ξέρουν να επιλέγουν άσπαστα αβγά... Βλέπετε μ’ ένα αβγό ο άλλος να
καθαρίζει σαν αβγό ένα σύνταγμα κι οι παρατρεχάμενοι αυλοκόλακες κλακαδόροι να επιδοκιμάζουν τον θριαμβευτή αβγοεξολοθρευτή…(σιγά τ’ αβγά!).
Χαρά στην κότα που ’κανε τέτοιο αβγό και χαρά στον πολιτικό που έχει έναν τέτοιο λαό να τον κοροϊδεύει με ένα άσπαστο αβγό…
Τα αβγά κανονικά γράφονται με δύο λάμδα. Πότε; Όταν τα κάνουμε ομελλέτα. Με δυο άλφα γράφονται κι όταν τα κάνουμε μάτια. Ενθυμούμαι εκείνον τον φελόλογον φιλόλογον, όστις είπεν: «Μήτηρ, ποίησόν μοι δύο ωά οφθαλμούς», για να του απαντήσει η μήτηρ: «Καλά, παλάβουσις, πιδάκι μ’;...». Άμα έχουμε μέλι, τα κάνουμε και μελάτα. Άβραστα τα κρατάμε όταν γνωρίζουμε πως θα διέλθει πολιτικός… Βέβαια, δεν τον παίρνουμε με τ’ αβγά, δεν τα πετάμε ποτέ (αν κάνεις βλακεία, ας είναι τουλάχιστον πρωτότυπη), αλλά τα βλέπει ο πολιτικός και λειτουργούν αποτρεπτικά στο να λέει κι αυτός βλακείες…
Για τον γαμπρό κάνει κι ο κόκορας αβγό! Αυτή η ποικιλία κόκουτα υπάρχει κατά βάσιν και αποκλειστικότητα στο Λεοντίτο. Από εκεί παίρνουν και τα άλλα χωριά για τις ανάγκες τους. Τα ’χουμε πει σε πόση εκτίμηση έχουν τους γαμπρούς οι Λεοντίτες.
Στην είσοδο του χωριού υπάρχει ταμπέλα διπλής όψεως που λέει στη μια πλευρά πηγαίνοντας «καλώς ήρθες γαμπρέ» και στην άλλη φεύγοντας «καλό ταξίδι γαμπρέ».
Όταν μαζεύονται στον πλάτανο, ποιος να τους πρωτοκεράσει…
─ Φέρτι να φάν’ κι να πιουν οι γαμπροί!
─ Βάλι νια στράτα κι απού μένα, παπα-Χρήστου, στ’ς γαμπροί!
─ Άιτι, νια γιουρβουλιά κι απού μένα στα πιδιά, που ’ρθαν κι πήραν του κακό απ’ τα σπίτια μας…
Έτσι, εκτός από φιλόξενοι, οι Λεοντίτες αποδεικνύονται και ευγνώμονες…
Μι συγχουρείτι, αγαπητές Λιουντίτ’σσις, αλλά του Καφινίου δεν κρατιότι αλλιώς, δεν κρατιότι μι ψέματα, τι του πέρασιταν κόμμα ή δημουτική παράταξη;
Οι Τριζολιώτες έχουν κότες, αλλά αβγά δεν τρώνε ποτέ. Μόλις γεννήσει η κότα, πού να σταθεί τ’ αβγό; Παίρνει κυλώντα τουν κατήφουρου κι διαβαίνει κάτ’ στου μύλου τ’ Κουσταρέλλου. Τα περισσότερα αβγά διαλύονται στη διαδρομή. Όσα δε σπάνε, καταλαβαίνετε πόσο γερά είναι, τα μαζεύουν και τα χρυσοπουλάνε στους πολιτικούς.
Οι πολιτικοί γι’ αυτό είναι ανίκητοι. Τσουγκρίζουν με αβγά τριζολιώτικα…
Οι Στεφανιώτες δεν έχουν κότες, γιατί δεν κλέβουν κότες… Η κότα άμα πας να τ’ν κλέψ’ς, πότι καρκαλουιότι, πότι φλιντ’ράει, δε γένιτι δ’λειά. Δεν έχουν επομένως και αβγά. Τα απαραίτητα συμπληρώματα χοληστερίνης τα προσλαμβάνουν από κοκορέτσια και σπληνάντερα. Τι είμαστι, γιράκια ή αλ’πές να τρώμι κότις!...
Η κότα έκανε το αβγό ή το αβγό την κότα;
Ρωτάτε ακόμη; Και τα δυο το Πασόκ τα έκανε…
Έκλεψε τ’ αβγό, θα κλέψει και την κότα.
Μην πάει ο νους σας σε Στεφανιώτη! Ο πασοκτζής είναι…
Πιάσι τ’ αβγό κι κούριψ’ του!
«ουκ ένι άρσεν και θήλυ»
Κοντά δυο χιλιάδες χρόνια τώρα, η θρησκεία του Χριστού διακηρύττει δια στόματος Παύλου, του Αποστόλου των Εθνών, την πλήρη ισοτιμία του άντρα και της γυναίκας. Σήμερα η κοσμική αντίληψη περί της κοινωνικής οργάνωσης, αναζητά ακόμη την ισότητα των δύο φύλων σε ασκήσεις επί χάρτου και σε νομοθετήματα, εκ των οποίων ορισμένα υποστηρίζονται μεταξύ των άλλων και από κάποια ανούσια και γελοία επιχειρήματα. Συνήθως, καταλήγουν και σε ανάλογα αποτελέσματα.
Έτσι, έχουμε πολλές φορές το φαινόμενο, ένας υποκριτικός φεμινιστικός ζήλος να μετατρέπεται στην υπερβολή του σε προσβολή για τη γυναίκα. Μια τέτοια προσβολή είναι και η ποσόστωση που προβλέπει την εκπροσώπηση των γυναικών. Έχω την ιδέα, παρότι δεν έχω ιδέα από σύνταγμα, πως φτάνει η διατύπωση των ατομικών δικαιωμάτων. Κάθε πολίτης (άρα και η γυναίκα) μπορεί να μετέχει ή να μη μετέχει σε πολιτικά σχήματα, εκλέγει και εκλέγεται, συνεταιρίζεται με όποιους θέλει. Πώς γίνεται να παρεμβαίνει νόμος που ακυρώνει ή περιορίζει συνταγματικά δικαιώματα; (Άντε, βοηθάτε κάνας δικηγόρος!...). Ας πούμε ότι κάποιες γυναίκες θέλουν να κάνουν μια παράταξη αποκλειστικά γυναικών (μη βάζεις ιδέες, καφετζή, μην κεντάς τις σφήκες!...), γιατί να εμποδίζονται απ’ την ποσόστωση; Κι αν μια τέτοια παράταξη που θα ακυρωθεί από τον νόμο κάνει προσφυγή, τι θα γίνει;
Τι γίνεται πρακτικά; Οι γυναίκες μπαίνουν απλώς να συμπληρώσουν και να υπηρετήσουν την ανάγκη της ποσόστωσης. Κάποια που θέλει να εκλεγεί, πρέπει να καταφέρει πρώτα να πείσει ότι δεν κατεβαίνει για την ποσόστωση. Είναι αυτό τιμητικό για τη γυναίκα; Χώρια που πουλάνε και εντύπωση με το πόσο ανεβάζει ο καθένας το ποσοστό εκπροσώπησης. Τι 30%, τι 40%, τι 50% , η νομοθέτηση δείχνει ένα πρόβλημα, δεν το λύνει, μάλλον το περιπλέκει.
Μια ποσόστωση είχαμε τα δυο φύλα σωστή, 50 – 50 στον γάμο, μας τη χάλασαν κι αυτή και σε λίγο θα μαλώνουμε ποιος είναι ο γονέας 1 κι ο γονέας 2. Για γονέας 3 και 4 δεν άκουσα ακόμη, αλλά κοντά είμαστε.
Κάπως έτσι, είναι μπερδεμένα τα πράγματα που με αναγκάζουν να προτείνω:
Οι γυναίκες στην κουζίνα…
Σιγά, κυρία μ’, δεν πρόπ’σα να βάλου ιπικιφαλίδα κι είσι έτ’μη να μ’ πάρ’ς του κιφάλι κι να μη καταγγείλ’ς για αντιφιμινιστή, απάν’ που ιτοιμάζουμαν να σι υπιρασπιστού!…
Λέω, για να καταλάβεις, ότι οι γυναίκες πρέπει να είναι στην κουζίνα. Πώς αλλιώς θα ελέγχουν αν ο άντρας πλένει καλά τα τσιανάκια, αν μαγειρεύει σύμφωνα με τας υποδείξεις κι αν έβαλι πιπέρι στα λάχανα πο’ ’βρασι, για να ιτοιμάσει τ’ μισημιριανή σαλάτα;
Να ξέρεις, όμως, πως υπάρχουν και άντρες που δε σηκώνουν πολλά και αντιδρούν. Ήρθε μια μέρα στην παρέα ο φίλος μας ο Φάνης, που είχε μέρες να φανεί.
─ Πού είσαι, Φάνη, εξαφανισμένος και δε φαίνεσαι;
─ Στο σπίτι. Είχα κάποιες δουλειές. Ξεκαθάρισα και κάτι πράγματα ενδοοικογενειακά με τη γυναίκα μου και την πεθερά μου… Τους έδωσα να καταλάβουν ότι αυτό που λέω εγώ θα γίνεται στο εξής.
─ Τι έγινε, ρε Φάνη; Πολύ αψύς είσαι σήμερα!
─ Να, μου είπαν να σκουπίσω τη σκάλα και μετά να σιδερώσω μια στοίβα ρούχα. Αντέδρασα. Βάρεσα το χέρι στο τραπέζι και τους είπα πως πρώτα θα σιδερώσω και μετά θα σκουπίσω τη σκάλα κι ότι θα γίνεται αυτό που λέω εγώ.
─ Μπράβο, ρε φίλε! Να το εφαρμόσουμε κι εμείς…
Γι’ αυτό, κορίτσια, μη διστάζετε να παντρευτείτε. Δε βαρεθήκατε να κάνετε αυτές τις δουλειές τόσα χρόνια;
Αντιδράστε και στην ποσόστωση! Χειριστείτε έξυπνα το θέμα! Όποιος σας προτείνει να μπείτε σε παράταξη θα του λέτε: Μπαίνω στον συνδυασμό, μόνο αν μου βρεις γαμπρό (με Ε9 εννοείται σοβαρό). Δεν ξέρετε ότι οι πολιτικοί αναλαμβάνουν κάθε είδους ρουσφέτια;
Άντε και του χρόνου να σας στείλει ο γαμπρός τη λαμπάδα! Και στον γάμο σας να κουβαλάμε νερό με το κόσκινο και να μαδήσουμε κάνα κόκαλο.
Μήτσιον ή Παλαμάν;
Παραλίγο να ξεχάσω τον Μήτσιο. Κι ύστερα σου λένε, ο λαός δεν ξεχνά…
Ιδού, λοιπόν, φορώ το προσφάτως ευρεθέν δαχτυλίδι του Πόντιου Πιλάτου και ερωτώ: Τίνα θέλετε από των δύο απολύσω υμίν, Μήτσιον ή Παλαμάν;
Πα – λα – μάν! Πα – λα – μάν! Παλαμάν κι αμάν αμάν!
Ώστε, Παλαμάν, λοιπόν! Και τον Μήτσιον; Άκουσα, είπατε σταύρωσον αυτόν! Καλά, σταυρώστε τον εσείς! Τόσα χρόνια εσείς τον σταυρώνετε…
Πάμε καλά. Φτάσαμε αισίως στο «πάταξον μεν, ψήφισον δε».
Ανέστη ο Κύριος!
Ας κάνουμε μια στάση στην Ανάσταση!
Μέσα στις εκκλησιές τις δαφνοφόρες,
ν’ ανοίξουν αγκαλιές ειρηνοφόρες
κι όλοι μαζί να πούμε
Χριστός Ανέστη!
27/4/2019
.jpg)
