Λόγος Αγίου Επιφανίου Κύπρου: Εις την ολόσωμον Ταφήν του Κυρίου Ένα σπουδαίο, επίκαιρο, πατερικό κείμενο επιμ. Κων/νος Οικονόμου

 

Λόγος Αγίου Επιφανίου Κύπρου:

Εις την ολόσωμον Ταφήν του Κυρίου

Ένα σπουδαίο, επίκαιρο, πατερικό κείμενο + ΒΙΝΤΕΟ

επιμ. Κων/νος Οικονόμου

  Ο φημισμένος Λόγος εις την Θεόσωμον Ταφήν του Κυρίου του Αγίου Επιφανίου Κύπρου αποτελεί ένα από τα πιο συγκλονιστικά κείμενα της Πατερικής Γραμματείας, το οποίο αναγινώσκεται παραδοσιακά το Μεγάλο Σάββατο. Αυτός περιλαμβάνει κυρίως τις ενότητες:

Η Σιγή της Κτίσεως: Ο λόγος ξεκινά με τη φράση "Τί τούτο; Σήμερον σιγή πολλή εν τη γη...", περιγράφοντας την απόλυτη ησυχία που επικρατεί καθώς ο Βασιλιάς κοιμάται σωματικά.

Η Κάθοδος στον Άδη: Ο Άγιος περιγράφει με γλαφυρότητα την κάθοδο του Χριστού στον Άδη για να αναζητήσει τον Αδάμ και την Εύα, τους "πρωτοπλάστους", λυτρώνοντάς τους από τα δεσμά του θανάτου, και ακόμη:

Τον Διάλογο με τον Αδάμ: Είναι το πιο δυνατό και εκφραστικότερο σημείο. Εδώ ξεκινά ο Κύριος να απευθύνεται στον Αδάμ, λέγοντάς του:"Έγειρε ο καθεύδων... ου γαρ σε εποίησα ίνα εν τω Άδη δέσμιος κατέχη". Ας δούμε μια επιλογή από το σπουδαιότατο και συγκινητικότατο αυτό κείμενο.

Τι είναι αυτό που συμβαίνει σήμερα; Μεγάλη σιωπή είναι απλωμένη στη γη... Μεγάλη σιωπή γιατί κοιμάται ο Βασιλιάς. Η γη φοβήθηκε και ησύχασε, επειδή ο Θεός με το σώμα κοιμήθηκε. Ο Θεός με το σώμα πέθανε, και τρόμαξε ο Άδης. Ο Θεός για λίγο κοιμήθηκε, και ανέστησε αυτούς που βρίσκονταν στον Άδη. Πού είναι τώρα οι όχλοι και οι εξεγέρσεις και οι στρατιωτικές φρουρές και τα όπλα και οι λόγχες; ...Εξαφανίστηκαν πραγματικά.. Σκόνταψαν πάνω στον ακρογωνιαίο λίθο, τον Χριστό και συντρίφτηκαν οι ίδιοι. Χτύπησαν με μανία τη στέρεη Πέτρα, αλλά διαλύθηκαν σε αφρούς, όπως τα κύματα που κτυπούν στο βράχο. ... Έδυσε ο Θεός, ο Ήλιος της δικαιοσύνης Χριστός, στη γη και πλάκωσε με πηχτό σκοτάδι τους Ιουδαίους....

Κατεβαίνει ο Θεός από τον ουρανό στη γη κι από τη γη στα καταχθόνια. Ανοίγονται οι πύλες του Άδη. Χαρείτε όλοι εσείς που κοιμάσθε απ’ την αρχή των αιώνων.... Ερχεται ο Δεσπότης ανάμεσα στους δούλους. Ερχεται ο Θεός ανάμεσα στους νεκρούς. Ερχεται η ζωή ανάμεσα στους θνητούς. Ερχεται ο αθώος ανάμεσα στους ενόχους. Ερχεται το φώς που δεν σβήνει ανάμεσα σ’ αυτούς που βρίσκονται στο σκοτάδι. Ερχεται ο ελευθερωτής ανάμεσα στους αιχμαλώτους. ...

Τί συνέβη λοιπόν; ... Χθες τον έδεναν, σήμερα Αυτός δένει τον τύραννο – διάβολο με άλυτα δεσμά. Χθες καταδικαζόταν, σήμερα χαρίζει ελευθερία στους καταδίκους. Χθες Τον περιγελούσαν οι υπηρέτες του Πιλάτου, σήμερα οι θυρωροί του Άδη όταν Τον είδαν γέμισαν φρίκη. Νύχτα γεννιέται ο Χριστός στη Βηθλεέμ και νύχτα πάλι στη Σιών ξαναγεννιέται από τους νεκρούς. Σε σπήλαιο από πέτρα γεννιέται ο Χριστός και σε σπήλαιο πάλι από πέτρα ξαναγεννιέται. Με σπάργανα καταδέχεται να τυλιχθεί και στη γέννηση και στην ταφή του. Εκεί δέχεται σμύρνα που του προσφέρουν οι Μάγοι και εδώ καταδέχεται σμύρνα και αλόη και ταφή από τα χέρια του Ιωσήφ και του Νικόδημου... Πώς δε και πότε και από ποιον ενταφιάζεται ο Χριστός, η ζωή; ... Παρουσιάστηκε θνητός στο θνητό, ζητώντας να πάρει τον Θεόν των ανθρώπων! Ο πηλός ζητά από τον πηλό να πάρει τον Πλάστη των όλων! Ποιός είδε; Ποιός άκουσε ποτέ αυτό το ανήκουστο; Ένας άνθρωπος να χαρίζει στόν άλλο τον Ποιητή των όλων! Ένας κριτής άκριτος τον Κριτή των κριτών, να επιτρέπει σαν κατάδικο να τον θάψουν! ...

Ένα μηδαμινό αίτημα, άρχοντά μου, λέει ο Νικόδημος και ο από Αριμαθαίας Ιωσήφ, ήρθα να σου ζητήσω. Δος μου να θάψω το νεκρό σώμα εκείνου, που συ καταδίκασες σε θάνατο, του Ιησού του Ναζωραίου, του Ιησού του ξένου, του Ιησού του φτωχού, του Ιησού του αστέγου, του Ιησού που κρέμεται γυμνός, του Ιησού, του γιού του περιφρονημένου μαραγκού, του δεμένου, που βρίσκεται εκτεθειμένος στο ύπαιθρο, του ξένου και αγνώριστου ανάμεσα στους ξένους και κοντά σ’ όλα αυτά βρίσκεται κρεμμασμένος και αξιοκαταφρόνητος.

Δος μου αυτόν τον ξένο, γιατί ήρθε από μακρινή χώρα, για να σώσει τον άνθρωπο, τον ξενιτεμένο από την ουράνια πατρίδα του.

Δος μου αυτόν τον ξένο, γιατί κατέβηκε στη σκοτεινή γη, για να ανυψώσει τον ξένο.

Δος μου αυτόν τον ξένο, επειδή, μόνο αυτός είναι πραγματικά ξένος.

Δος μου αυτόν τον ξένο, του Οποίου τη χώρα δεν γνωρίζουμε εμείς οι ξενιτεμένοι.

Δος μου αυτόν τον ξένο, του Οποίου τον Πατέρα, δεν ξέρουμε εμείς οι αποξενωμένοι.

Δος μου αυτόν τον ξένο, του Οποίου τον τρόπο και τον τόπο αγνοούμε εμείς οι ξένοι.

Δος μου αυτόν τον ξένο, που έζησε τη ζωή και το βίο του ξενητεμένου, ανάμεσα σε ξενητεμένους.

Δος μου αυτόν τον ξένο, που δεν έχει εδώ που να γύρει το κεφάλι.

Δος μου αυτόν τον ξένο, που σαν ξένος ανάμεσα στους ξένους, άστεγος, γεννήθηκε στη φάτνη.

Δος μου αυτόν τον ξένο, που σαν βρέφος ακόμη από τη φάτνη, έφυγε για να σωθεί από τον Ηρώδη.

... Δος μου αυτόν, που δεν είχε ούτε πόλη, ούτε χωριό, ούτε σπίτι, ούτε καμιά μόνιμη κατοικία, ούτε κανένα συγγενή. Αλλά σε ξένη χώρα κατοίκησε μαζί με τη μητέρα Του, αυτός που κατέχει τα πάντα....

  Για ένα νεκρό σε παρακαλώ, ο Οποίος καταδικάστηκε από αυτούς που ο ίδιος ελευθέρωσε από τη σκλαβιά, πληγώθηκε από αυτούς που θεράπευσε, εγκαταλείφθηκε από τους Μαθητές Του, στερήθηκε την ίδια τη Μητέρα του!

... Βρίσκεται ξαπλωμένος, Αυτός που είναι η Ανάσταση όλων. Νεκρώνεται σωματικά ο Θεός, Αυτός που ανασταίνει τους νεκρούς. Και σωπαίνει κατά το σώμα η βροντή του Θεού Λόγου. Και ανθρώπινες παλάμες σηκώνουν Αυτόν που κρατά στη παλάμη Του ολόκληρη τη γη!

Πες μου, λοιπόν, Ιωσήφ, ..έκλεισες με τα δάκτυλά σου, όπως κάνουμε στους νεκρούς, τα μάτια του Ιησού, που άνοιξε τα μάτια του τυφλού με το άγιο δάκτυλό Του; Έκλεισες το στόμα Εκείνου που άνοιξε του κωφάλαλου το στόμα; Έδεσες τα χέρια Εκείνου, που άπλωσε τα παράλυτα χέρια; Έδεσες και τα πόδια του Ιησού, που χάρισε το περπάτημα στα ακίνητα πόδια; Μήπως σήκωσες επάνω σε νεκροκράββατο, Αυτόν που διέταξε τον παράλυτο να σηκώσει το κρεββάτι του; Μήπως περιέχυσες με μύρα, Αυτόν που άδειασε τον εαυτό του σαν ουράνιο μύρο και ανακαίνισε τον κόσμο; Τόλμησες, άραγε να σφογγίσεις την αιμορροούσα θεόσωμη πλευρά του Ιησού, του Θεού που θεράπευσε τη δυστυχισμένη εκείνη αιμορροούσα; Έπλυνες με νερό το σώμα του Θεού, που ξέπλυνε όλων τις αμαρτίες και χάρισε την κάθαρση;...

... Ας κατεβούμε μαζί με τον Χριστό, ας κάνουμε γρήγορα, βλέποντας τη συμφιλίωση του Θεού με τους ανθρώπους, ... Εκεί βρίσκεται δέσμιος ο Αδάμ, ο πρωτόπλαστος και πρώτος απέθανε, και είναι πιο κάτω από όλους τους καταδίκους ... Ας τρέξουμε λοιπόν γρήγορα με το νου κι ας βαδίσουμε στον Άδη, για να δούμε ...

Και καθώς συμβαίνει όταν παρουσιασθεί μια φοβερή, αήτητη και παντοδύναμη βασιλική στρατιωτική παράταξη, φρίκη μαζί και τρόμος .. μόλις παρουσιάσθηκε τόσο παράδοξα ο Χριστός στα καταχθόνια του Άδη... φωνές που διέταζαν: «Αρατε πύλας, όχι ανοίξετε, αλλά ξερριζώστε τις από τα θεμέλια, βγάλτε τις τελείως από τον τόπο τους, ώστε να μη μπορούν πιά να ξανακλείσουν. Αρατε πύλας οι άρχοντες υμών, όχι γιατί δεν μπορεί να τις ανοίξει ο Κύριός μας, που όταν θέλει, διατάζει και μπαίνει με κλεισμένες τις πόρτες, αλλά σας διατάζει, σαν δραπέτες δούλους, να σηκώσετε και να μεταφέρετε αυτές τις προαιώνιες πύλες.

Και μόλις οι αγγελικές δυνάμεις εβόησαν, την ίδια στιγμή άνοιξαν οι πύλες! Την ίδια στιγμή έσπασαν οι αλυσίδες και οι μοχλοί. Έπεσαν τα κλειδιά και συγκλονίσθηκαν τα θεμέλια της φυλακής. Οι εχθρικές δυνάμεις ετράπησαν σε άτακτη φυγή, ...

... και ρωτούσαν: «Ποιός είναι αυτός ο βασιλεύς της δόξης; Ποιός είναι αυτός που ήρθε εδώ, κάνοντας τόσα παράδοξα πράγματα; Ποιός είναι αυτός ο βασιλεύς της δόξης, που κατορθώνει τώρα στον Άδη, αυτά που δεν έγιναν ποτέ; Ποιός είναι αυτός ο βασιλεύς της δόξης, που βγάζει από εδώ τους προαιώνιους φυλακισμένους; Ποιός είναι αυτός που διέλυσε και κατέλυσε το αήτητο κράτος και το θράσος μας; »

Σ’ αυτούς απαντούσαν οι δυνάμεις του Κυρίου και τους έλεγαν: «... Είναι ο Κύριος, ο κραταιός και δυνατός, ο Κύριος, ο δυνατός και πανίσχυρος και αήττητος στον πόλεμο. Είναι εκείνος, ελεεινοί και παράνομοι τύραννοι, που σας εξόρισε και σας έρριξε κάτω από τις ουράνιες αψίδες. ... Είναι εκείνος που πάνω στο Σταυρό του σας έκανε θέατρο, σας διαπόμπευσε και σας αφαίρεσε κάθε δύναμη. Είναι αυτός που σας έδεσε και σας έρριξε στο ζόφο και στην άβυσσο... Από εδώ κι εμπρός καταλύεται το κράτος σας. Καταργείται η τυραννική εξουσία σας. Η αλαζονεία σας καταπατήθηκε οικτρά. Η υπερήφανη καύχησή σας ξεκουρελιάσθηκε. Η δύναμή σας έσβησε και χάθηκε για πάντα»

Ενώ λοιπόν ..εισέρχεται ο Κύριος, κρατώντας το νικηφόρο όπλο του Σταυρού. Μόλις τον αντίκρυσε ο Αδάμ, χτύπησε το στήθος από τη χαρούμενη έκπληξη και φώναξε προς όλους τους επί αιώνες κεκοιμημένους: «ο Κύριός μου ας είναι μαζί με όλους»! Και ο Χριστός απάντησε στον Αδάμ: «Και μετά του πνεύματός σου». Ύστερα τον πιάνει από το χέρι, τον σηκώνει πάνω και του λέει: «Σήκω συ που κοιμάσαι και ανάστα από τους νεκρούς, γιατί σε καταφωτίζει ο Χριστός! (Εφεσ. 5, 14). Εγώ ο Θεός, που για χάρη σου έγινα γιός σου, έχοντας δικούς μου πλέον και σένα και τους απογόνους σου, με την θεϊκή εξουσία μου δίνω ελευθερία και λέω στους φυλακισμένους: εξέλθετε. Σ’ αυτούς που είναι μέσα στο σκοτάδι: ξεσκεπασθήτε. Και σ’ εκείνους που είναι πεσμένοι κάτω: σηκωθείτε! Εσένα, Αδάμ, σε προστάζω: σήκω από τον αιώνιο ύπνο σου. Δεν σε έπλασα, για να μένεις φυλακισμένος στον Άδη. Ανάστα εκ των νεκρών, γιατί εγώ είμαι η ζωή των θνητών. ... Σήκω να φύγουμε από εδώ...

Κύτταξε στο πρόσωπό μου τα φτυσίματα, που καταδέχθηκα για χάρη σου, για να σε αποκαταστήσω στην παλιά σου δόξα, που σου είχα δώσει με το φύσημά μου . Κύτταξε στα μάγουλά μου τα ραπίσματα, που καταδέχθηκα, για να επανορθώσω τη διεστραμμένη μορφή σου και να τη φέρω στην όψη που είχε σαν εικόνα μου. Κύτταξε στη ράχη μου τη μαστίγωση που καταδέχτηκα, για να διασκορπίσω το φορτίο των αμαρτημάτων σου. Κύτταξε τα καρφωμένα χέρια μου, που τα άπλωσα καλώς πάνω στο ξύλο του Σταυρού, για να συγχωρεθείς συ που άπλωσες κακώς το χέρι σου στο απαγορευμένο δένδρο. Κύτταξε τα πόδια μου που καρφώθηκαν και τρυπήθηκαν στο Σταυρό, για να εξαγνισθούν τα δικά σου πόδια που έτρεξαν κακώς στο δένδρο της αμαρτίας.

.... Προς χάριν σου γεύθηκα τη χολή, για να σου θεραπεύσω την πικρή ηδονή που γεύθηκες από εκείνον τον γλυκό καρπό. Γεύθηκα το ξύδι, για να βγάλω από τη ζωή σου το πικρό και έξω από τη φύση σου ποτήρι του θανάτου. Δέχθηκα το σπόγγο, για να σβήσω το κατάστιχο των αμαρτιών σου. Δέχθηκα το καλάμι, για να υπογράψω την απελευθέρωση του ανθρωπίνου γένους. ...

Σήκω, λοιπόν. Ας φύγουμε από εδώ... Από τον θάνατο στη ζωή. Από τη φθορά στην αφθαρσία. Από το σκοτάδι στο αιώνιο φώς. Από την οδύνη στην ελευθερία. Από τη φυλακή του Άδη στην άνω Ιερουσαλήμ. Από τα δεσμά στην άνεση. Από τη σκλαβιά στην τρυφή του Παραδείσου. Από τη γη στον ουρανό.

Γι αυτό το σκοπό ο Χριστός απέθανε και ανέστη: για να γίνει Κύριος και νεκρών και ζώντων. Σηκωθείτε, λοιπόν. Ας φύγουμε από εδώ. Ο ουράνιος Πατέρας περιμένει με λαχτάρα το χαμένο πρόβατο.... Τα θησαυροφυλάκια των αιωνίων αγαθών άνοιξαν. Η βασιλεία των Ουρανών έχει ετοιμαστεί «από καταβολής κόσμου». Αγαθά που μάτια δεν τα είδαν και αυτιά δεν τα άκουσαν περιμένουν τον άνθρωπο... Και αμέσως ανασταίνεται μαζί Του ο ενωμένος σ’ αυτόν Αδάμ και μαζί τους και η Εύα...

  Αυτήν [την Ανάσταση] ας τήν υποδεχθούμε και ας την αγκαλιάσουμε οι πιστοί με πολλή χαρά, χορεύοντας με τους αγγέλους και γιορτάζοντας με τους αρχαγγέλους και δοξάζοντας τον Χριστό, που μας ανέστησε από τη φθορά. Σ’ Αυτόν αρμόζει η δόξα και η δύναμη, μαζί με τον αθάνατο Πατέρα και το πανάγιο και αγαθό και ζωοποιό και ομοούσιο Πνεύμα, σε όλους τους αιώνες των αιώνων. Αμήν.

Καλή Ανάσταση!

ΤΑ ΣΠΟΥΔΑΙΟΤΕΡΑ ΤΜΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΣΕ ΒΙΝΤΕΟ ΕΔΩ: 

https://www.youtube.com/watch?v=hY3WsB5iE8w

Ο πλανήτης Γη + ΒΙΝΤΕΟ του Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου δασκάλου -συγγραφέα

 

Ο πλανήτης Γη + ΒΙΝΤΕΟ

του Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου δασκάλου -συγγραφέα

Η Γη από τον Απόλλων 17

Η Γη είναι ο μοναδικός πλανήτης στον οποίον κατοικούν οι άνθρωποι και εκατομμύρια άλλα είδη του φυτικού και του ζωικού βασιλείου. Είναι ο τρίτος σε απόσταση πλανήτης από τον Ήλιο, ο πέμπτος μεγαλύτερος σε μάζα στο Ηλιακό Σύστημα και ο μεγαλύτερος μεταξύ των τεσσάρων πλανητών που διαθέτουν στερεό φλοιό. Έχει στον ισημερινό ακτίνα 6.378,1 χλμ. και περιφέρεια 40.075,017 χλμ., εμβαδόν επιφανείας 148.940.000 τ.χλμ., όγκο 1,08 τρις κυβικά χιλιόμετρα και μάζα 5.973.600.000.000.000.000.000 [περίπου 6 εξάκις εκατομμύρια] τόνους. Ο πλανήτης σχηματίστηκε πριν από 4,5 δισεκατομμύρια έτη και έχει φυσικό δορυφόρο τη Σελήνη. Η λέξη Γη προέρχεται από το όνομα της πρώιμης αρχαιοελληνικής θεάς με το όνομα Γαία.

ΔΟΜΗ: Το εσωτερικό της Γης είναι διαχωρισμένο σε ένα πυριτικό εξωτερικό συμπαγή φλοιό, έναν ημίρρευστο μανδύα, έναν ρευστό εξωτερικό πυρήνα ο οποίος είναι αρκετά πιο ιξώδης [κολλώδης] από τον μανδύα, καθώς και έναν στερεό εσωτερικό πυρήνα. Ο ρευστός εξωτερικός πυρήνας δημιουργεί ένα ασθενές μαγνητικό πεδίο, λόγω της θερμικής μεταφοράς του ηλεκτρικά αγώγιμου υλικού του. Οι θερμοκρασίες στο εσωτερικό της Γης υπερβαίνου τους 5.000 βαθμού Κελσίου. Η εσωτερική θέρμανση του πλανήτη ξεκίνησε με τη διαδικασία της συσσωμάτωσής του, έπειτα συνεχίστηκε μέσω της διάσπασης των ραδιενεργών στοιχείων [ουράνιο, θόριο, κάλιο]. Η ροή θερμότητας από το εσωτερικό του πλανήτη προς την επιφάνεια ισούται μόνο με το 0,005% της ενέργειας που λαμβάνεται από τον Ήλιο. Παρόλ' αυτά, αυτή η εσωτερική θερμότητα είναι αρκετή ώστε να λιώσει το υλικό το οποίο αναβλύζει συνεχώς στην επιφάνεια της Γης από το εσωτερικό, μέσω ηφαιστείων και ρωγμών στις μεσοωκεάνειες ράχες με τη μορφή μάγματος. Το μεγαλύτερο μέρος του γήινου φλοιού είναι νεότερο των 100 εκατομμύριων ετών [όπως το μεγαλύτερο τμήμα της Ευρώπης – εξαίρεση ο Όλυμπος]. Τα αρχαιότερα τμήματα του φλοιού είναι περίπου 4,4 δισεκατομμύριων ετών! Ο πλανήτης μας χωρίζεται κατά βάθος στα εξής τμήματα: Α΄ 0–60 χλμ. Λιθόσφαιρα, εκ τω οποίων: στα πρώτα 30 χιλιόμετρα ο Φλοιός και από 30-60 χλμ το άνω τμήμα του Μανδύα. Β΄ 35-2.890 χλμ. Μανδύας, Γ΄ 2890-5.100 χλμ. Εξωτερικός πυρήνας, Δ΄ 5.100-6.368 χλμ. Εσωτερικός πυρήνας. Συνολικά, η σύσταση της Γης κατά μάζα είναι: 33,1% σίδηρος, 27,2% οξυγόνο, 17,2% πυρίτιο, 15,9% μαγνήσιο, 1,6% νικέλιο, 1,6% ασβέστιο, 1,5% αργίλιο, 0,7% θείο, 0,25% νάτριο, 0,071% τιτάνιο, 0,019% κάλιο, 0,86% άλλα στοιχεία

ΠΥΡΗΝΑΣ: Η μέση πυκνότητα της Γης είναι 5.515 κ/κ.μ. [ο πυκνότερος πλανήτης του ηλιακού συστήματος]. Η πυκνότητα πρέπει να είναι ιδιαίτερα αυξημένη στον πυρήνα. Στα πρώτα στάδια της δημιουργίας του πλανήτη, πριν 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια, η Γη, ενώ ήταν σε ρευστή κατάσταση, λόγω της βαρύτητας, πυκνότερα υλικά έρρευσαν προς το κέντρο στη διάρκεια μίας διαδικασίας που καλείται διαφοροποίηση, ενώ τα λιγότερο πυκνά υλικά έμειναν στην επιφάνεια. Ως αποτέλεσμα, ο πυρήνας αποτελείται κυρίως από σίδηρο (80%), νικέλιο και πυρίτιο. Άλλα πυκνότερα υλικά όπως το ουράνιο και ο μόλυβδος, είναι είτε σπάνια, είτε έχουν την ιδιότητα να προσκολλώνται σε ελαφρότερα υλικά και γι' αυτό βρίσκονται κυρίως στον φλοιό. Ο πυρήνας χωρίζεται σε έναν στερεό εσωτερικό πυρήνα ακτίνας γύρω στα 1.250 χλμ. και έναν ρευστό εξωτερικό πυρήνα ακτίνας γύρω στα 3.500 χλμ. Ο εσωτερικός πυρήνας πιστεύεται πως είναι στερεός και πως αποτελείται κυρίως από σίδηρο και νικέλιο. Ο εξωτερικός πυρήνας εκτιμάται πως αποτελείται από κράμα ρευστού σιδήρου, νικελίου και ιχνών ελαφρότερων στοιχείων. Η θερμική μεταφορά στον εξωτερικό πυρήνα σε συνδυασμό με την διέγερση από την περιστροφή της Γης [η λεγόμενη δύναμη Coriolis] προκαλεί το γήινο μαγνητικό πεδίο. Κατά μία άλλη θεωρία, ο γήινος πυρήνας αποτελείται από υδρογόνο και ήλιο, που βρίσκονται στην ίδια κατάσταση με αυτήν του Ηλίου. Στον πυρήνα συμβαίνουν παρόμοιες πυρηνικές αντιδράσεις, όπως στον Ήλιο, γι' αυτό και παραμένει σε ρευστή κατάσταση, χωρίς να έχει ψυχθεί. Σύμφωνα με τελευταίες μελέτες, εικάζεται πως ο εσωτερικός πυρήνας της Γης περιστρέφεται ελαφρώς ταχύτερα από τον υπόλοιπο πλανήτη [2°/έτος]. Και οι δύο θεωρίες, ενώ προσπαθούν να εξηγήσουν τα φαινόμενα που παρατηρούνται στην γήινη επιφάνεια, παραμένουν απλώς στο επίπεδο της θεωρίας, χωρίς να έχει υπάρξει απόδειξη για καμία.

ΜΑΝΔΥΑΣ: Ο γήινος μανδύας εκτείνεται σε ένα βάθος 2.890 χλμ.. Η πίεση στην βάση του μανδύα είναι 1,4 εκατομμύρια φορές μεγαλύτερη της ατμοσφαιρικής πίεσης(!), πράγμα που θα έκανε κάτι παρά πάνω από αδύνατο ένα ταξίδι στο κέντρο της Γης, που τόσο ήθελε ο Ι. Βερν! Αποτελείται κατά μεγάλο μέρος από υλικά πλούσια σε σίδηρο και μαγνήσιο. Το σημείο τήξεως ενός υλικού εξαρτάται από την πίεση. Εφόσον η πίεση αυξάνει αρκετά κατά βάθος, το χαμηλότερο τμήμα είναι σχεδόν στερεό ενώ το ανώτερο τμήμα είναι ημιτηγμένο. Έτσι ο ανώτερος μανδύας μπορεί να ρεύσει αρκετά αργά. Η εξήγηση του γεγονότος πως ενώ ο εξωτερικός πυρήνας είναι ρευστός, ο κατώτερος μανδύας είναι στερεός, βρίσκεται στο ανώτερο σημείο τήξεως των πλούσιων σε σίδηρο κραμάτων του μανδύα από τον σχεδόν καθαρό σίδηρο του πυρήνα. Ο δε εσωτερικός πυρήνας είναι στερεός λόγω της εξαιρετικά μεγάλης πίεσης κοντά στο κέντρο του πλανήτη. Ο μανδύας αντιπροσωπεύει το μεγαλύτερο μέρος του όγκου της Γης [83%].

Η Γη τη νύχτα

ΦΛΟΙΟΣ: Τα λεπτότερα τμήματα του φλοιού [5 χλμ.] είναι κάτω από τους ωκεανούς και αποτελούνται από πυκνά πετρώματα μαγνησίου, σιδήρου και πυριτίου. Τα παχύτερα τμήματα του φλοιού [έως 70 χλμ.] είναι τα ηπειρωτικά που είναι λιγότερο πυκνά και αποτελούνται από πετρώματα νατρίου, αλουμινίου και πυριτίου. Ο γήινος φλοιός είναι πλούσιος σε φυσικούς πόρους [κοιτάσματα άνθρακα, πετρελαίου, φυσικού αερίου, μεθανίου]. Αυτά τα κοιτάσματα χρησιμοποιούνται για την παραγωγή ενέργειας καθώς και για την δημιουργία συνθετικών υλικών. Κατά τις τεκτονικές διαδικασίες στον γήινο φλοιό, σχηματίστηκαν μεταλλευτικά κοιτάσματα. Τα κοιτάσματα αυτά μας παρέχουν μέταλλα και άλλα χρήσιμα χημικά στοιχεία (όπως το ορυκτό αλάτι). Σε αυτά μπορεί να συνυπολογιστεί και η λεγόμενη βιομάζα που παρέχει ξυλεία και τροφή.

ΥΔΡΟΣΦΑΙΡΑ: Η Γη είναι ο μόνος πλανήτης που στην επιφάνειά της κυριαρχεί το υγρό στοιχείο. Το νερό καλύπτει το 71% της γήινης επιφάνειας [97% θαλάσσιο και 3% γλυκό νερό] και την χωρίζει σε ωκεανούς και ηπείρους. Η τροχιά της Γης, η ηφαιστειακή δραστηριότητα, η βαρύτητα, το φαινόμενο του θερμοκηπίου, το μαγνητικό πεδίο και η πλούσια σε οξυγόνο ατμόσφαιρα είναι οι βασικές αιτίες που κάνουν τη Γη πλανήτη του νερού. Αν και η τροχιά της Γης είναι αρκετά απομακρυσμένη ώστε να διατηρεί υγρό νερό, το φαινόμενο του θερμοκηπίου αποτρέπει το νερό από το να παγώσει, διατηρώντας την μέση γήινη θερμοκρασία στους 15 βαθμούς Κελσίου [πάνω από το σημείο πήξης]. Παλαιοντολογικές ενδείξεις δείχνουν πως κάποια στιγμή μετά την αποίκηση των ωκεανών από τα πρώτα βακτήρια, πριν 600 εκατομμύρια χρόνια, το φαινόμενο του θερμοκηπίου κατέρρευσε, με αποτέλεσμα την ολική ψύξη της Γης και την πιθανή πήξη όλων των ωκεανών για μία περίοδο από 10 - 100 εκατομμύρια χρόνια. Σε άλλους πλανήτες, όπως στην Αφροδίτη, ο ατμός καταστρέφεται από την ηλιακή υπεριώδη ακτινοβολία, ενώ το υδρογόνο ιονίζεται και απομακρύνεται από τον πλανήτη μέσω του ηλιακού ανέμου. Στην ατμόσφαιρα της Γης, ένα στρώμα όζοντος στη στρατόσφαιρα, απορροφά το μεγαλύτερο μέρος της ηλιακής υπεριώδους ακτινοβολίας, αποτρέποντας την αποσύνθεση του νερού. Επιπλέον, η μαγνητόσφαιρα, αποτρέπει την αλληλεπίδραση μεταξύ των στοιχείων της ατμόσφαιρας και του ηλιακού ανέμου. Ακόμη τα ηφαίστεια εκπέμπουν συνεχώς ατμούς από το εσωτερικό, ενώ οι μετακινούμενες πλάκες ανακυκλώνουν τον άνθρακα και το νερό, καθώς οι ασβεστόλιθοι εισέρχονται στον μανδύα και εξέρχονται μέσω των ηφαιστείων ως ατμός και διοξείδιο του άνθρακα. Αξίζει να αναφέρουμε ότι τα συστατικά του μανδύα περιέχουν 10 φορές την ποσότητα του νερού των ωκεανών [το μεγαλύτερο μέρος είναι παγιδευμένο].

ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑ: Η Γη έχει μία πυκνή ατμόσφαιρα αποτελούμενη από 78% άζωτο, 21% οξυγόνο, 0,9% αργό, 1% υδρατμούς, 0,04 διοξείδιο του άνθρακα, και ίχνη από άλλα αέρια. Η σύσταση της γήινης ατμόσφαιρας είναι ασταθής, αλλά η ισορροπία διατηρείται από την βιόσφαιρα. Τα στρώματα της ατμόσφαιρας [τροπόσφαιρα, στρατόσφαιρα, μεσόσφαιρα, θερμόσφαιρα, εξώσφαιρα] μεταβάλλονται από τόπο σε τόπο και εξαρτώνται και από εποχιακές μεταβολές. Θεωρείται ότι η παρούσα σύσταση της ατμόσφαιρας είναι αποτέλεσμα της δράσης ζώντων οργανισμών. Ο εμπλουτισμός της γήινης ατμόσφαιρας της Γης με οξυγόνο άρχισε πριν 2,45 δις χρόνια. Μια μελέτη πετρωμάτων από τη Νότια Αφρική, ηλικίας 2,5 δις χρόνων έδειξε ότι ένα υπόστρωμα μικροοργανισμών παρήγαγε οξυγόνο. Τότε η σύσταση της ατμόσφαιρας δεν ήταν σταθερή και ανά περιόδους γινόταν πλούσια σε υδρογονάνθρακες, που έκαναν την ατμόσφαιρα ομιχλώδη, όπως είναι η σημερινή ατμόσφαιρα του Τιτάνα. Η αιτία των αυξομειώσεων ήταν η βιοσύνθεση μεθανίου.

Η διαμόρφωση των εποχών

ΚΛΙΜΑ: Οι δύο μεγάλες περιοχές πολικού κλίματος, διαχωρίζονται με δύο, εύκρατες ζώνες και μία πλατιά ισημερινή ζώνη τροπικού και υποτροπικού κλίματος. Ανάλογα την περιοχή, έντονες διακυμάνσεις παρατηρούνται στα μετεωρολογικά δεδομένα, όπως στην ετήσια βροχόπτωση η οποία μπορεί να κυμαίνεται από αρκετά μέτρα βροχής [εποχή βροχών στην Κ. Αφρική] έως σχεδόν μηδενικές τιμές [κεντρική Σαχάρα]. Οι ακραίες θερμοκρασίες που έχουν καταγραφεί στον Πλανήτη είναι +58,8°C (υπό σκιά) στην Λιβύη και -89,2°C στον Ρωσικό σταθμό Βοστόκ στην Ανταρκτική.

ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΓΗΣ: Ο Πλανήτης Γη πραγματοποιεί τέσσερις κινήσεις: την περιστροφή γύρω από τον άξονά της, την περιφορά γύρω από τον Ήλιο, την ηλιακή μεταβατική περιφορά [που πραγματοποιεί ακολουθώντας την περιστροφή του Ηλιακού Συστήματος] και τη γαλαξιακή μεταβατική περιφορά, που πραγματοποιεί ακολουθώντας την περιστροφή του Γαλαξία.

Η ΓΗ ΣΤΟ ΗΛΙΑΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ: Η περίοδος περιστροφής της γης περί τον άξονα της είναι 23 ώρες, 56 λεπτά και 4.09 δευτερόλεπτα (μία αστρική ημέρα). Έτσι παρατηρώντας από την γη τα ουράνια σώματα, η κύρια φαινόμενη κίνησή τους είναι από τα ανατολικά προς τα δυτικά με μία ταχύτητα 15°/ώρα, π.χ. μία ηλιακή ή σεληνιακή διάμετρο ανά δύο λεπτά. Η περιφορά της Γης, με μέση ταχύτητα 107.000 χλμ./ώρα, γύρω από τον Ήλιο διαρκεί 365,2564 μέσες ηλιακές ημέρες (ή ένα αστρικό έτος). Η απόσταση από τον Ήλιο κυμαίνεται μεταξύ 152,1 εκατομ. χλμ. [αφήλιο], έως 147,1 εκατομ. χλμ. [περιήλιο]. Παρατηρώντας από τη Γη, έχουμε μία φαινόμενη κίνηση του Ήλιου ως προς τα αστέρια 1°/ημέρα ή μία ηλιακή ή σεληνιακή διάμετρο κάθε 12 ώρες, σε αντίθετη διεύθυνση από την κύρια φαινόμενη κίνηση (λόγω περιστροφής). Η Γη έχει έναν δορυφόρο, τη Σελήνη, η οποία περιφέρεται γύρω από την γη κάθε 27,3 ημέρες (αστρικός μήνας). Παρατηρώντας από την γη την κίνηση, φαίνεται να κινείται με 12 °/ημέρα, σε αντίθετη διεύθυνση από την κύρια φαινόμενη κίνηση. Λόγω της συνδυασμένης περιφοράς γύρω από τον ήλιο, ο χρόνος που μεσολαβεί μεταξύ δύο ίδιων φάσεων της σελήνης (π.χ. από πανσέληνο σε πανσέληνο) διαρκεί λίγο περισσότερο, για την ακρίβεια 29,54 ημέρες - η περίοδος αυτή ονομάζεται συνοδικός μήνας [αυτός ήταν και ο αρχαίος σεληνιακός μήνας]. Με σημείο αναφοράς τον Βόρειο Πόλο της Γης, η κίνηση της Γης, της Σελήνης και της αξονικής περιστροφής, είναι όλες αντίθετα στην φορά των δεικτών του ρολογιού. Το τροχιακό επίπεδο Γης-Ηλίου ή αλλιώς Εκλειπτική (23,5°, η κλίση αυτή είναι η αιτία των εποχών του έτους) και το τροχιακό επίπεδο Γης-Σελήνης, σχηματίζουν γωνία 5° [αν ήταν απόλυτα ευθυγραμμισμένα, θα είχαμε μία έκλειψη Ηλίου ή Σελήνης κάθε μήνα].

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΓΗΣ: Το βιολογικό και γεωλογικό μέλλον της Γης εξαρτάται από τη χημεία στην επιφάνεια της Γης, το ρυθμό της ψύξης του εσωτερικού του πλανήτη, τις βαρυτικές αλληλεπιδράσεις με άλλα αντικείμενα του Ηλιακού Συστήματος και την αύξηση της φωτεινότητας του Ήλιου. Ένα αβέβαιο στοιχείο προβλέψεως είναι η συνεχιζόμενη επιρροή της τεχνολογίας που έχει εισαχθεί από τον άνθρωπο, όπως η γεωμηχανική, η οποία θα μπορούσε να προκαλέσει σημαντικές αλλαγές στον πλανήτη. Ο ίδιος ο άνθρωπος, πάντως, μπορεί ακόμη και με την τεχνολογία να οδηγήσει στην εξαφάνιση της ανθρωπότητας, αφήνοντας τον πλανήτη να επανέλθει σταδιακά σε έναν αργό ρυθμό εξέλιξης που εξαρτάται μόνο από μακροπρόθεσμες φυσικές διεργασίες. Κατά διαστήματα εκατοντάδων εκατομμυρίων ετών, τυχαία ουράνια γεγονότα θέτουν ένα παγκόσμιο κίνδυνο για τη βιόσφαιρα, που μπορεί να οδηγήσει σε μαζικές εξαφανίσεις, όπως προσκρούσεις κομητών ή αστεροειδών με διάμετρο 5-10 χιλιόμετρα, ή μια μεγάλη αστρική έκρηξη, που ονομάζεται σουπερνόβα, μέσα σε μια ακτίνα 100 ετών φωτός. Άλλα μεγάλης κλίμακας γεωλογικά γεγονότα είναι πιο προβλέψιμα. Η θεωρία Μιλάνκοβιτς προβλέπει ότι ο πλανήτης θα συνεχίσει να παρουσιάζει περιόδους παγετώνων, τουλάχιστον μέχρι η περίοδος των τεταρτογενών παγετώνων να φτάσει στο τέλος της. Αυτές οι περίοδοι που προκαλούνται από την κλίση του άξονα περιστροφής και τη μετάπτωση της τροχιάς της Γης. Ακόμη, είναι πιθανό, οι τεκτονικές πλάκες να οδηγήσουν σε μια υπερήπειρο [σαν την αρχική Παγγαία] σε 250 έως 350 εκατομ. χρόνια. Κατά τη διάρκεια των επόμενων τεσσάρων δισεκατομμυρίων χρόνων, η φωτεινότητα του Ήλιου θα αυξηθεί σταθερά, με αποτέλεσμα τη δραματική αύξηση της ηλιακής ακτινοβολίας που φτάνει στη Γη. Αυτό θα προκαλέσει μεγαλύτερη διάβρωση των πυριτικών ορυκτών, η οποία θα προκαλέσει μία μείωση στα επίπεδα του διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα. Σε περίπου 600 εκατομμύρια χρόνια, το επίπεδο των εκπομπών CO₂ θα πέσει κάτω από το επίπεδο που απαιτείται για τη διατήρηση της φωτοσύνθεσης που χρησιμοποιείται από τα δέντρα με μακροπρόθεσμη τάση να εξαφανιστούν εντελώς. Η επακόλουθη απώλεια του μηχανισμού αναπλήρωσης του οξυγόνου θα προκαλέσει την εξαφάνιση της πανίδας μερικά εκατομμύρια χρόνια αργότερα. Σε περίπου 1,1 δισεκατομμύρια χρόνια, η ηλιακή φωτεινότητα θα είναι 10% υψηλότερη από ό, τι σήμερα. Αυτό θα κάνει την ατμόσφαιρα να γίνει ένα «υγρό θερμοκήπιο», με αποτέλεσμα την εξάτμιση των ωκεανών. Ως πιθανή συνέπεια, η τεκτονική των πλακών θα σταματήσει. Μετά από αυτό το γεγονός, θα φθαρεί και η γήινη μαγνητόσφαιρα, γεγονός που αναπόφευκτα θα οδηγήσει σε μια γρήγορη απώλεια των πτητικών ουσιών από την εξωτερική ατμόσφαιρα. Σε τέσσερα δισεκατομμύρια χρόνια από τώρα, η αύξηση της θερμοκρασίας στην επιφάνεια της Γης θα προκαλέσει ένα ανεξέλεγκτο φαινόμενο του θερμοκηπίου. Τότε οι περισσότεροι, αν όχι όλοι οι οργανισμοί στην επιφάνεια θα έχουν εξαφανιστεί. Η πιο πιθανή μοίρα του πλανήτη είναι η απορρόφηση από τον Ήλιο σε περίπου 5-6 δισεκατομμύρια χρόνια, όταν το αστέρι θα εισέλθει στη φάση του ερυθρού γίγαντα και θα επεκταθεί τόσο ώστε να «καταπιεί» την τροχιά του πλανήτη, μαζί τον πλανήτη, με αποτέλεσμα την καταστροφή του. Βεβαίως αυτή είναι η επιστημονική θεώρηση. Αγνοούμε όμως το σχέδιο του Δημιουργικού Αιτίου του Σύμπαντος, τον ίδιο το Θεό.

konstantinosa.oikonomou@gmail.com

ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΕΔΩ: 

Ήρθε Λαμπρή και Πασχαλιά και το Χριστός Ανέστη Γράφει ο Γιάννης Φρύδας ΣΤΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ 33

 Ήρθε Λαμπρή και Πασχαλιά και το Χριστός Ανέστη

Σαν τη Λαμπρή την Πασχαλιά

να ’ναι η ζωή σας όλη…

(καφετζής)

                                                                                                                                            

Γράφει ο Γιάννης Φρύδας 

ΣΤΟ  ΚΑΦΕΝΕΙΟ  ΤΟΥ  ΓΙΑΝΝΗ  33

                                                             

Δεύτε λάβετε φως!

  Σήμερα το βράδυ κόψτε το τελευταίο ποδάρι της Σαρακοστής, ετοιμαστείτε και ξεκινήστε για την εκκλησία με τη λαμπάδα σας στο χέρι. 

«Δεύτε λάβετε φως, εκ του ανεσπέρου φωτός…».

Λάβετε το φως της ανάστασης, της χαράς, της ελπίδας, το φως της νίκης που διαλύει τα σκοτάδια. Δεν υπάρχει σκοτάδι…  Σκοτάδι είναι η απουσία του φωτός, αλλά το φως τώρα είναι εδώ… Εδώ κι «ο νικητής του θανάτου». 

«Δεύτε λάβετε φως… και δοξάσατε Χριστόν τον αναστάντα εκ νεκρών».

«Μέρα Λαμπρή, μέρα γιορτή, μέρα λουλουδιασμένη,

κάθε Λαμπρή και Πασχαλιά που ο θάνατος πεθαίνει...».

Χρήσιμες ανακοινώσεις

  Εν όψει του Πάσχα, σε σύσκεψη του δημοτικού συμβουλίου με την αστυνομία, την πυροσβεστική, το λιμενικό και άλλες αρχές, πάρθηκαν αποφάσεις για την ασφαλή κίνηση στους δρόμους της Αργιθέας και την αντιμετώπιση πιθανών προβλημάτων.

  Όσοι ανεβείτε αυτές τις μέρες στην Αργιθέα να έχετε υπ’ όψιν ότι:

1. Ο δρόμος απ’ το γεφύρι το λιασκοβίτικο μέχρι γέφυρα Kοράκου μονοδρομείται τις ώρες αιχμής της κυκλοφορίας. Η ροή θα εναλλάσσεται ανά ώρα, ώστε να προπάτε να πίνετε κι έναν καφέ στον Κοντογιάννη στο Λιάσκοβο ή στον Παπαϊάννη στη Συκιά.

2. Καλά είναι στην πρώτη γαλαρία να κάνετε τον σταυρό σας. Το ίδιο συνιστάται σε Στουρνέα, Σκάλα Ανθηρού, Σκάλες τριζολιώτικες και σε 97 ακόμη σημεία της περιοχής. Συνιστάται να αποφεύγετε εντελώς το Τριζόλ, εκτός και είστε Τριζολιώτες.

3. Η οδός Μακρυβούνι – Αετοχώρι – Μάραθος δεν έχει διαγράμμιση, γιατί ξεμείναμε από μπογιά. Υπάρχουν κακόπιστοι που υποστηρίζουν ότι δεν υπάρχει και οδός…

4. Σε πολλά επικίνδυνα σημεία δεν υπάρχουν προστατευτικές μπάρες, αφού δήμος, νομός και περιφέρεια παίζουν τις κουμπάρες.

5. Να φοράτε ζώνες στο αυτοκίνητο, στα παντελόνια σας και να μην είστε αλαζόνες!

6. Αν δε βάλετε μυαλό ούτε εμείς έχουμε να σας βάλουμε… 

7. Να κρατάτε τις αποστάσεις και προπαντός τον λόγο σας!

Ο φανός

  Τυχεροί όσοι κάνετε Λαμπρή στην Αργιθέα. Τσούξτε φωτιά στον φανό και κάψτε!...

  Τον Ιούδα… Κάψτε τον!... Αλλά να ξέρετε ότι όσους Ιούδες και να κάψετε, δε σώνονται οι προδότες. Αφήστε τη φαντασία σας να αναζητήσει άλλους για την πυρά!

  Τον δήμαρχο, για να πάρετε τα χάκια σας! Φροντίστε με επιμέλεια το κάψιμο! Δεν ξέριτι τι σ’βόξυλου είνι! Δεν καίγεται καλοπίχερα… Προσπαθήστε να κάψετε και τους άλλους υποψήφιους!... Έχει αποδειχτεί ιστορικά ότι η Αργιθέα επέζησε και τότε που δεν είχε δήμαρχο. Μπορεί να το κάνει και τώρα και με μεγαλύτερη ίσως επιτυχία.  

  Τον πρωθυπουργό, αν και  κάηκε ήδη με τον Καμμένο. Τι να κάψετε τώρα, τα αποκαΐδια;

  Τον Κυριάκο. Καλύτερα να προλαβαίνεις το κακό, παρά να προσπαθείς μετά να το διορθώσεις.  

  Τη Φώφη, αν και δε σας έχει ανάγκη, καίγεται και μόνη της. Κάτι Λεβέντες, Σταύροι και λοιποί δεν κάνουν τώρα ούτε για προσανάμματα. Στην ίδια κατηγορία, για να το κλείσω, περνάω τέλος στον Φώτη, αλλά αυτός είναι πια απανθρακωμένος.

  Κάψτε τους όλους, γιατί έτσι και δεν τους κάψετε, θα κάψουν αυτοί εσάς… Ζήτω που καήκατε!

  Κάψτε και τον καφετζή, για να σταματήσει να βάνει φωτιές, μην καίτε, όμως, το Καφενείο! Με τι θα ανάψετε την ψησταριά σας, άμα το κάψετε στον φανό; 

  Με την ευκαιρία που είμαστε στη φωτιά και στη θράκα, παρακαλώ την προσοχή σας! Μη διαβάζετε το Καφενείο, όταν γυρνάτε τη σούβλα. Υπάρχει κίνδυνος να αρπάξει το αρνί ή και να σας πέσει η σούβλα στη στάχτη. Ουδεμία ευθύνη φέρω και παράπονα δε θα γίνουν δεκτά. Τα κάρβουνα είναι για να ψήνεται το κοκορέτσι, δεν είναι για να γίνει κάρβουνο και το κοκορέτσι…

Για να μη χάνουμε τ’ αβγά και  τα πασχάλια

  Βάψτε τ’ αβγά σας κόκκινα! Αφήστε τις εικαστικές ακροβασίες με άλλα χρώματα! Κάντε και μια φορά το χατίρι του κουκουέ! Τώρα, γιατί το κουκουέ δε διαγράφει τις κότες που δε γεννούν κατευθείαν κόκκινα αβγά και μετά να τις καταγγείλει σαν όργανα του ιμπεριαλισμού, είναι μια απορία, ας την απαντήσει ο Κουτσούμπας… 

  Το εμπόριο, όμως,  δε σταματιέται. Πάντα βρίσκει τρόπους να κερδίζει. Τραβάει μια μόδα που θέλει τ’ αβγά πολύχρωμα. Εκεί που καθάριζες με μια μπογιά, παίρνεις τώρα καμιά δεκαριά, για να μη βγεις καθυστερημένος ως προς την νέα  τάση. Βάφεις τα αβγά (με μπογιές να το ξεκαθαρίζουμε), τα βάνεις σε μια πιατέλα κι έχεις μια πιατέλα πολύχρωμη, σαν δημοτική παράταξη που παινεύεται ότι είναι και πολυσυλλεκτική. Το βρήκανε το κόλπο, για να μας μπερδέψουν. Πέτυχαν οι γίγαντες τη συνεννόηση κι ας ανήκουν σε διαφορετικές κομματικές αποχρώσεις!!! (τρία θαυμαστικά για το κατόρθωμά τους). Τα παραμέρισαν όλα, για να σωθεί η πατρίς!!!!! (πέντε τα θαυμαστικά, σάματ’ θα πληρώσω φόρο…). Παιδιά, καθίστε στ’ αβγά σας! Σας ενώνει η ίδια νοοτροπία, είστε το ίδιο, όπως και τα αβγά στην πιατέλα όλα αβγά είναι, ανεξαρτήτως χρώματος…

  Συγγνώμη που παρασύρθηκα λίγο, αλλά τι να κάνω; Υπάρχουν και κλούβια αβγά, που μυρίζουν από μακριά. Βρόμα η δουλειά! Ζέχνει, λέμεεεεε...

  Τα αβγά που θέλετε να βάψετε χρειάζονται πρώτα βράσιμο για πέντε λεπτά. Αν είναι βραγκιανίτικα, βάψτε τα κατευθείαν, είναι ήδη προβρασμένα (ψημένα πες καλύτερα). Δεν το πιστεύετε; Δεν ξέρετε ότι στα Βραγκιανά ούτε κλώσα βάζουν, για να τα κλωσήσει; Η επώασή τους γίνεται με τη θερμοκρασία περιβάλλοντος;  Στην κοιλάδα Αχελώου οι κότες γεννάνε τα αβγά στον γιαλό, τα χώνουν στην άμμο όπως η  χελώνα  καρέτα – καρέτα και βγαίνουν τα κοτοπουλάκια.  

  Πόσα κοτοπουλάκια χάνονται κάθε χρόνο στα ριβεροπάρτια που οργανώνονται εκεί! Στο εξής να χορεύετε «ελαφρά», σαν να προσέχετε μη σπάσετε τ’ αβγά!

  Ρούφα τ’ αβγό σου εσύ που ζορίστηκες απ’ την παρατήρηση! Μου ’κανες και τον οικολόγο… λες και δεν ξέρουμε που πάτησες τ’ αβγό κι έφτασες στον ουρανό!

  Με τα βαμμένα  αβγά, τσουγκρίζουμε το Πάσχα κατά το έθιμο  με συγγενείς, φίλους και πολιτικούς. Με τους συγγενείς και φίλους έχεις πιθανότητες να τους τα σπάσεις. Με πολιτικό, όμως, καλά είναι να μην τσιουγκράτι. Θα σας τριβαλιάσει…   

  Αυτοί  ξέρουν  να  επιλέγουν  άσπαστα  αβγά...  Βλέπετε  μ’  ένα  αβγό  ο  άλλος  να 

καθαρίζει σαν αβγό ένα σύνταγμα κι οι παρατρεχάμενοι αυλοκόλακες κλακαδόροι να επιδοκιμάζουν τον θριαμβευτή αβγοεξολοθρευτή…(σιγά τ’ αβγά!).

  Χαρά στην κότα που ’κανε τέτοιο αβγό και χαρά στον πολιτικό που έχει έναν τέτοιο λαό να τον κοροϊδεύει με ένα άσπαστο αβγό…

 Τα αβγά κανονικά γράφονται με δύο λάμδα. Πότε; Όταν τα κάνουμε ομελλέτα. Με δυο άλφα γράφονται κι όταν τα κάνουμε μάτια. Ενθυμούμαι εκείνον τον φελόλογον φιλόλογον, όστις είπεν: «Μήτηρ, ποίησόν μοι δύο ωά οφθαλμούς», για να του απαντήσει η μήτηρ: «Καλά, παλάβουσις, πιδάκι μ’;...». Άμα έχουμε μέλι, τα κάνουμε και μελάτα. Άβραστα τα κρατάμε όταν γνωρίζουμε πως θα διέλθει πολιτικός… Βέβαια, δεν τον παίρνουμε με τ’ αβγά, δεν  τα  πετάμε ποτέ  (αν κάνεις βλακεία, ας είναι τουλάχιστον πρωτότυπη), αλλά τα βλέπει ο πολιτικός και λειτουργούν αποτρεπτικά στο να λέει κι αυτός βλακείες… 

  Για τον γαμπρό κάνει κι ο κόκορας αβγό! Αυτή η ποικιλία κόκουτα υπάρχει κατά βάσιν και αποκλειστικότητα στο Λεοντίτο. Από εκεί παίρνουν και τα άλλα χωριά για τις ανάγκες τους. Τα ’χουμε πει σε πόση εκτίμηση έχουν τους γαμπρούς οι Λεοντίτες.

Στην είσοδο του χωριού υπάρχει ταμπέλα διπλής όψεως που λέει στη μια πλευρά πηγαίνοντας «καλώς ήρθες γαμπρέ» και στην άλλη φεύγοντας «καλό ταξίδι γαμπρέ».

  Όταν μαζεύονται στον πλάτανο, ποιος να τους πρωτοκεράσει…

─ Φέρτι να φάν’ κι να πιουν οι γαμπροί!

─ Βάλι νια στράτα κι απού μένα, παπα-Χρήστου, στ’ς γαμπροί!

─ Άιτι, νια γιουρβουλιά κι απού μένα στα πιδιά, που ’ρθαν κι πήραν του κακό απ’ τα σπίτια μας… 

  Έτσι, εκτός από φιλόξενοι, οι Λεοντίτες αποδεικνύονται και ευγνώμονες…

  Μι συγχουρείτι, αγαπητές Λιουντίτ’σσις, αλλά του Καφινίου δεν κρατιότι αλλιώς, δεν κρατιότι μι ψέματα, τι του πέρασιταν κόμμα ή δημουτική παράταξη;

  Οι Τριζολιώτες έχουν κότες, αλλά αβγά δεν τρώνε ποτέ. Μόλις γεννήσει η κότα, πού να σταθεί τ’ αβγό; Παίρνει κυλώντα τουν κατήφουρου κι διαβαίνει κάτ’ στου μύλου τ’ Κουσταρέλλου. Τα περισσότερα αβγά διαλύονται στη διαδρομή. Όσα δε σπάνε, καταλαβαίνετε πόσο γερά είναι, τα μαζεύουν και τα χρυσοπουλάνε στους πολιτικούς. 

Οι πολιτικοί γι’ αυτό είναι ανίκητοι. Τσουγκρίζουν με αβγά τριζολιώτικα…  

  Οι Στεφανιώτες δεν έχουν κότες, γιατί δεν κλέβουν κότες… Η κότα άμα πας να τ’ν κλέψ’ς, πότι καρκαλουιότι, πότι φλιντ’ράει, δε γένιτι δ’λειά. Δεν έχουν επομένως και αβγά. Τα απαραίτητα συμπληρώματα χοληστερίνης τα προσλαμβάνουν από κοκορέτσια και σπληνάντερα. Τι είμαστι, γιράκια ή αλ’πές να τρώμι κότις!...

  Η κότα έκανε το αβγό ή το αβγό την κότα;  

Ρωτάτε ακόμη; Και τα δυο το Πασόκ τα έκανε…

  Έκλεψε τ’ αβγό, θα κλέψει και την κότα. 

Μην πάει ο νους σας σε Στεφανιώτη! Ο πασοκτζής είναι…

  Πιάσι τ’ αβγό κι κούριψ’ του!

«ουκ ένι άρσεν και θήλυ»

  Κοντά δυο χιλιάδες χρόνια τώρα, η θρησκεία του Χριστού διακηρύττει δια στόματος Παύλου, του Αποστόλου των Εθνών, την πλήρη ισοτιμία του άντρα και της γυναίκας. Σήμερα η κοσμική αντίληψη περί της κοινωνικής οργάνωσης, αναζητά ακόμη την ισότητα των δύο φύλων σε ασκήσεις επί χάρτου και σε νομοθετήματα, εκ των οποίων ορισμένα υποστηρίζονται μεταξύ των άλλων και από κάποια ανούσια και γελοία επιχειρήματα. Συνήθως, καταλήγουν και σε ανάλογα αποτελέσματα. 

  Έτσι, έχουμε πολλές φορές το φαινόμενο, ένας υποκριτικός φεμινιστικός ζήλος να μετατρέπεται  στην υπερβολή του σε προσβολή για τη γυναίκα. Μια τέτοια προσβολή είναι και η ποσόστωση που προβλέπει την εκπροσώπηση των γυναικών. Έχω την ιδέα, παρότι δεν έχω ιδέα από σύνταγμα, πως φτάνει η διατύπωση των ατομικών δικαιωμάτων. Κάθε πολίτης (άρα και η γυναίκα) μπορεί να μετέχει ή να μη μετέχει σε πολιτικά σχήματα, εκλέγει και εκλέγεται, συνεταιρίζεται με όποιους θέλει. Πώς γίνεται να παρεμβαίνει νόμος που ακυρώνει ή περιορίζει συνταγματικά δικαιώματα; (Άντε, βοηθάτε κάνας δικηγόρος!...). Ας πούμε ότι κάποιες γυναίκες θέλουν να κάνουν μια παράταξη αποκλειστικά γυναικών (μη βάζεις ιδέες, καφετζή, μην κεντάς τις σφήκες!...), γιατί να εμποδίζονται απ’ την ποσόστωση; Κι αν μια τέτοια παράταξη που θα ακυρωθεί από  τον νόμο κάνει προσφυγή, τι θα γίνει;

  Τι γίνεται πρακτικά; Οι γυναίκες μπαίνουν απλώς να συμπληρώσουν και να υπηρετήσουν την ανάγκη της ποσόστωσης. Κάποια που θέλει να εκλεγεί,  πρέπει να καταφέρει πρώτα να πείσει ότι δεν κατεβαίνει για την ποσόστωση. Είναι αυτό τιμητικό για τη γυναίκα; Χώρια που πουλάνε και εντύπωση με το πόσο ανεβάζει ο καθένας το ποσοστό εκπροσώπησης. Τι 30%, τι 40%, τι 50% , η νομοθέτηση δείχνει ένα πρόβλημα, δεν το λύνει, μάλλον το περιπλέκει.

  Μια ποσόστωση είχαμε τα δυο φύλα σωστή, 50 – 50 στον γάμο, μας τη χάλασαν κι αυτή και σε λίγο θα μαλώνουμε ποιος είναι ο γονέας 1 κι ο γονέας 2. Για γονέας 3 και 4 δεν άκουσα ακόμη, αλλά κοντά είμαστε.

  Κάπως έτσι, είναι μπερδεμένα τα πράγματα που με αναγκάζουν να προτείνω:

Οι γυναίκες στην κουζίνα…

  Σιγά, κυρία μ’, δεν πρόπ’σα να βάλου ιπικιφαλίδα κι είσι έτ’μη να μ’ πάρ’ς του κιφάλι κι να μη καταγγείλ’ς για αντιφιμινιστή, απάν’ που ιτοιμάζουμαν να σι υπιρασπιστού!…

  Λέω, για να καταλάβεις, ότι οι γυναίκες πρέπει να είναι στην κουζίνα. Πώς αλλιώς θα ελέγχουν αν ο άντρας πλένει καλά τα τσιανάκια, αν μαγειρεύει σύμφωνα με τας υποδείξεις κι αν έβαλι πιπέρι στα λάχανα πο’ ’βρασι, για να ιτοιμάσει τ’ μισημιριανή σαλάτα;

  Να ξέρεις, όμως, πως υπάρχουν και άντρες που δε σηκώνουν πολλά και αντιδρούν. Ήρθε μια μέρα στην παρέα ο φίλος μας ο Φάνης, που είχε μέρες να φανεί.

─ Πού είσαι, Φάνη, εξαφανισμένος και δε φαίνεσαι;

─ Στο σπίτι. Είχα κάποιες δουλειές. Ξεκαθάρισα και κάτι πράγματα ενδοοικογενειακά με τη γυναίκα μου και την πεθερά μου… Τους έδωσα να καταλάβουν ότι αυτό που λέω εγώ θα γίνεται στο εξής.

─ Τι έγινε, ρε Φάνη; Πολύ αψύς είσαι σήμερα!

─ Να, μου είπαν να σκουπίσω τη σκάλα και μετά να σιδερώσω μια στοίβα ρούχα. Αντέδρασα. Βάρεσα το χέρι στο τραπέζι και τους είπα πως πρώτα θα σιδερώσω και μετά θα σκουπίσω τη σκάλα κι ότι θα γίνεται αυτό που λέω εγώ.

─ Μπράβο, ρε φίλε! Να το εφαρμόσουμε κι εμείς…

  Γι’ αυτό, κορίτσια, μη διστάζετε να παντρευτείτε. Δε βαρεθήκατε να κάνετε αυτές τις δουλειές τόσα χρόνια; 

  Αντιδράστε και στην ποσόστωση! Χειριστείτε έξυπνα το θέμα! Όποιος σας προτείνει να μπείτε σε παράταξη θα του λέτε: Μπαίνω στον συνδυασμό, μόνο αν μου βρεις γαμπρό (με Ε9 εννοείται σοβαρό). Δεν ξέρετε ότι οι πολιτικοί αναλαμβάνουν κάθε είδους ρουσφέτια;

  Άντε και του χρόνου να σας στείλει ο γαμπρός τη λαμπάδα! Και στον γάμο σας να κουβαλάμε νερό με το κόσκινο και να μαδήσουμε κάνα κόκαλο.

  

Μήτσιον ή Παλαμάν;

  Παραλίγο να ξεχάσω τον Μήτσιο. Κι ύστερα σου λένε, ο λαός δεν ξεχνά… 

  Ιδού, λοιπόν, φορώ το προσφάτως ευρεθέν δαχτυλίδι του Πόντιου Πιλάτου και ερωτώ: Τίνα θέλετε από των δύο απολύσω υμίν,  Μήτσιον ή Παλαμάν; 

Πα – λα – μάν! Πα – λα – μάν! Παλαμάν κι αμάν αμάν!

  Ώστε, Παλαμάν, λοιπόν! Και τον Μήτσιον; Άκουσα, είπατε σταύρωσον αυτόν! Καλά, σταυρώστε τον εσείς! Τόσα χρόνια εσείς τον σταυρώνετε…

  Πάμε καλά. Φτάσαμε αισίως στο «πάταξον μεν, ψήφισον δε».

Ανέστη ο Κύριος!

Ας κάνουμε μια στάση στην Ανάσταση!                                                  

Μέσα στις εκκλησιές τις δαφνοφόρες, 

ν’ ανοίξουν αγκαλιές ειρηνοφόρες 

κι όλοι μαζί να πούμε

Χριστός  Ανέστη!                       

27/4/2019