Δημιουργία και Θεός [Β΄ μέρος] του Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου δασκάλου - συγγραφέα

 

Δημιουργία και Θεός [Β΄ μέρος]

του Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου δασκάλου - συγγραφέα

  ΑΘΕΟΙ ΚΑΙ “ΘΕΟΛΟΓΟΥΝΤΕΣ” ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ: Μερικοί επιστήμονες φθάνουν στο σημείο να αρνηθούν την ύπαρξη του Θεού και αποδίδουν την δημιουργία του Σύμπαντος στην ύλη, αλλά άλλοι μπροστά στο μεγάλο αυτό ερώτημα εκφράζονται ως θεολόγοι, όπως ο αστροφυσικός Robert Jastrow που λέγει: «Τώρα βλέπουμε πώς η αστρονομία οδηγεί σε μια βιβλική άποψη της προέλευσης του κόσμου. Οι λεπτομέρειες διαφέρουν, αλλά τα ουσιώδη στοιχεία της αστρονομικής και βιβλικής περιγραφής της Γενέσεως είναι τα ίδια. Η αλυσίδα των γεγονότων που οδήγησαν στον άνθρωπο, άρχισαν ξαφνικά και απότομα σε μια ορισμένη στιγμή στον χρόνο με μια λάμψη φωτός και ενέργειας»! Ο Φράνσις Κόλλινς προσθέτει: «Το Big Bang κραυγάζει για μια θεία εξήγηση. Επιβάλλει το συμπέρασμα ότι η φύση είχε μια ορισμένη αρχή. Δεν μπορώ να δω πώς η φύση θα μπορούσε να δημιουργήσει τον εαυτό της(;). Μόνο μια υπερφυσική δύναμη που είναι έξω από τον χώρο και τον χρόνο μπορεί να το έχει κάνει αυτό».

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΚΑΙ ΜΠΟΖΟΝΙΟ ΧΙΓΚΣ: Ο Πίτερ Χίγκς, βρετανός καθηγητής σε διάφορα Πανεπιστήμια της Αγγλίας, το 1964 διατύπωσε τη λεγόμενη θεωρία του πεδίου Χίγκς, σύμφωνα με την οποία το πεδίο αυτό διαπερνά το Σύμπαν δίνοντας μάζα στα στοιχειώδη σωματίδια, δηλαδή με την θεωρία αυτή εξηγεί πώς η ύλη αποκτά μάζα. Το 2008 λειτούργησε ο Μεγάλος Επιταχυντής Ανδρονίων του CERN (Οργανισμός για την Πυρηνική Ενέργεια), ο οποίος προκάλεσε συγκρούσεις δεσμών πρωτονίων με ταχύτητα λίγο μικρότερη από την ταχύτητα του φωτός, με σκοπό να ανακαλυφθούν τα μυστήρια της σωματιδιακής φύσης και της προέλευσης του Σύμπαντος. Έτσι, πρόσφατα, έγινε η ανακάλυψη ενός “θνησιγενούς” αόρατου σωματιδίου. Από τις πληροφορίες που έχουν δημοσιευθεί μάθαμε ότι από την διάσπαση των πρωτονίων προέκυψαν άλλα σωματίδια που παγιδεύονταν στους ογκώδεις ανιχνευτές του CERN και από την μελέτη τους προέκυπταν ίχνη του άφαντου σωματιδίου. Οπτικά, δεν θα μπορούσε κανείς να το αντικρύσει. Ζεί μόνο για ένα εκατομμυριοστό του δισεκατομμυριοστού του δισεκατομμυριοστού του δευτερολέπτου!!!. Το σωματίδιο αυτό άφησε μερικά ίχνη πίσω του και φάνηκε ότι υπάρχει. Όταν έγινε η «Μεγάλη Έκρηξη» όλα τα σωματίδια δεν είχαν μάζα, αλλά την «απέκτησαν όταν ενεργοποιήθηκε το πεδίο μετά την Μεγάλη Έκρηξη». Το σωματίδιο του Χίγκς «αιχμαλωτίζει» τα στοιχειώδη σωματίδια και τα καθιστά βαρύτερα προσδίδοντάς τους μάζα. Έτσι, τα σωματίδια αποκτούν μάζα και ξεχύνονται στο Σύμπαν για να δημιουργήσουν τον κόσμο. Τα ερωτήματα που τίθεται βασικά δύο: 1.αυτό το αόρατο σωματίδιο, αν όντως υφίσταται, ποιος το “κατασκεύασε”; και 2. πώς αυτό το «αόρατο» και «θνησιγενές» σωματίδιο μπόρεσε να δημιουργήσει όλο το Σύμπαν, αλλά και τόσα όντα που κατοικούν στην Γη και όλες τις ομορφιές; Ακόμη, συμπληρώνοντας το ερώτημα, πώς σε αυτό το σωματίδιο οφείλεται όλη η λογικότητα του ανθρώπου και οι πνευματικές αναζητήσεις του Θεού από τον άνθρωπο; Πάντως, οι επιστήμονες, παρά την ανακάλυψη αυτή, ισχυρίζονται ότι μένουν πολλά ακόμη σημεία να διευκρινισθούν, όπως η λεγόμενη «σκοτεινή ύλη», που αποτελεί το 25% του Σύμπαντος, οι μαύρες τρύπες και οι λεγόμενες “έξτρα διαστάσεις». Ο ακαδημαϊκός Δημήτριος Νανόπουλος ισχυρίζεται ότι το μποζόνιο του Χίγκς «ανοίγει τον δρόμο για την ερμηνεία πολύπλοκων καταστάσεων στο Σύμπαν, μάς βοηθά να κατανοήσουμε περίπου το 4% του Σύμπαντος, ενώ το 25% του Σύμπαντος που αποτελείται από την λεγόμενη σκοτεινή ύλη παραμένει ακατανόητο και το Καθιερωμένο Μοντέλο μας είναι άχρηστο». Το υπόλοιπο του Σύμπαντος φαίνεται ότι αποτελείται από μια τελείως μυστηριώδη οντότητα, την σκοτεινή ενέργεια.

Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΣΤΟΝ Α. ΓΡΗΓΟΡΙΟ ΝΥΣΣΗΣ: Η εκπληκτική διδασκαλία του αγίου Γρηγορίου Νύσσης, 16 αιώνες πριν, για την δημιουργία του κόσμου, μοιάζει κατά κάποιο τρόπο με την θεωρία της «Μεγάλης Έκρηξης» με την διαφορά ότι την ερμηνεύει μέσα από τη δημιουργική άκτιστη ενέργεια του Θεού. Ο άγιος Γρηγόριος Νύσσης απορρίπτει, όπως όλοι οι άγιοι Πατέρες, την αυτόματη δημιουργία του κόσμου, γιατί όλα έγιναν με την δημιουργική ενέργεια του Θεού και προήλθαν «εκ του μη όντος». Τα πάντα δημιουργήθηκαν «ουκ αυτομάτω τινί συντυχία, κατά τινα άτακτον και τυχαίαν φοράν». Εκτός από την αρχή της μη «αυτομάτου συντυχίας» για την δημιουργία του κόσμου, ο άγιος Γρηγόριος Νύσσης ομιλεί για την «αθρόαν καταβολήν». Έτσι εξηγεί τον λόγο του Μωϋσή «εν αρχή εποίησεν ο Θεός τον ουρανόν και την γήν». Γράφει ότι η σύσταση των όντων έγινεν αθρόως: «Ότι αθρόον της των όντων συστάσεως…». Άλλη βασική αρχή είναι ότι στην κτίση υπάρχει ο λεγόμενος «εγκείμενος της κτίσεως λόγος». Ακόμη και όταν δημιουργήθηκε το Σύμπαν, όλο το Σύμπαν βρισκόταν στο σκοτάδι, γιατί «ούπω γάρ εξεφάνη του πυρός η αυγή υποκεκρυμμένη τοίς μορίοις της ύλης» και έτσι όλα ήταν αόρατα και ανακατεμμένα. Όταν ο Θεός έδωσε εντολή για την γένεση του κόσμου, τότε αυτό το πύρ που επισκιαζόταν από τα μόρια της ύλης πρόβαλε και αμέσως «τώ φωτί τα πάντα περιηυγάζετο». Μέσα σε όλη την κτίση υπάρχει ο λόγος του Θεού, ο «εγκείμενος της κτίσεως λόγος». Σε κάθε όν ενυπάρχει κάποιος σοφός και τεχνικός λόγος, έστω κι αν εμείς δεν τον βλέπουμε, «πάν το γινόμενον, λόγω [για κάποιο λόγο] γίνεται» και τίποτα από τα δημιουργηθέντα από το Θεό δεν νοείται «άλογον και συντυχικόν και αυτόματον», δηλαδή τυχαίο και χωρίς λόγο. Όταν ο Θεός είπε «γεννηθήτω φώς», αναφέρεται «εις τον εγκείμενον της κτίσεως λόγον». Αυτός ο λόγος-ενέργεια που ενυπάρχει σε όλα τα όντα χαρακτηρίζεται από τον άγιο Γρηγόριο Νύσσης «οιωνεί σπερματική δύναμις». Πρόκειται για την πρώτη ορμή του Θεού προς δημιουργία, που υπήρχε «δυνάμει» στην κτίση, όχι όμως και ενεργεία, διότι η γη ήταν ακόμη ακατασκευαστη. Οι αριστοτελικοί όροι “δυνάμει” και “ενεργεία” χρησιμοποιούνται από τον άγιο Γρηγόριο για να ερμηνεύσει το πώς δημιουργήθηκε η κτίση. Αυτή η σπερματική δύναμη στα όντα, την οποία έβαλε ο Θεός, ενεργοποιήθηκε με την δύναμη του λόγου Του. Έτσι, τα διάφορα είδη των όντων ήταν αποτέλεσμα της σπερματικής δύναμης και της δημιουργικής ενέργειας του Θεού. Στην αρχή ο Θεός δημιούργησε την άμορφη ύλη που δεν ήταν άκτιστη, και στην συνέχεια με το λόγο Του δημιούργησε τις ποιότητες δημιουργώντας έτσι τα επί μέρους είδη. Με αυτήν την δύναμη και σοφία που καταβλήθηκαν στην κτίση, «ειρμός τις αναγκαίος κατά τινα τάξιν επηκολούθησεν». Άρα η δημιουργία του κόσμου «εν αρχή» και η δημιουργία των όντων, η άμορφος ύλη, τα μόρια και η εξέλιξή τους, οι ποιότητες έγιναν με την προσωπική ενέργεια του Θεού, με τον δημιουργικό Του λόγο, που εισήλθε εξ αρχής «αθρόως» στην ουσία των όντων. Από εκεί με την δημιουργική ενέργεια του Θεού προήλθε η ορμή και το φως που περιέλουσε την κτίση και δημιούργησε τις ποιότητες των ειδών. Επομένως, ο κόσμος δημιουργήθηκε από τον Θεό, με την άκτιστη δημιουργική ενέργειά Του και μέσα σε όλη την κτίση υπάρχει η άκτιστη ενέργεια του Θεού που ουσιοποιεί και ζωοποιεί την κτίση.

 konstantinosa.oikonomou@gmail.com

Σαρακοστιανά κι αρτύσιμα Γράφει ο Γιάννης Φρύδας ΣΤΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ 27

 Σαρακοστιανά κι αρτύσιμα 

Τ’ δ’λειά π’ θέλ’ς να κάν’ς,                                           του βράδυ να τ’ ’νειρεύισι.                                                                                                                                                                 Μπαρμπα-Σπύρος Ζουμπουρλής

από Ανθηρό

                                                                             Γράφει ο Γιάννης Φρύδας

       

ΣΤΟ  ΚΑΦΕΝΕΙΟ  ΤΟΥ  ΓΙΑΝΝΗ  27

Όλα είναι μια ιδέα                                                                     

  Η πρόσφατη εξέλιξη σχετικά με την ανακατασκευή της Γέφυρας Κοράκου στάθηκε η αφορμή για τον σημερινό υπότιτλο: «Τ’ δ’λειά π’ θέλ’ς να κάν’ς, του βράδυ να τ’ ’νειρεύισι...». Νομίζω ότι καλύτερο δε θα ταίριαζε για την περίσταση. Τι έλεγε με τη φράση αυτή ο αείμνηστος μπαρμπα-Σπύρος Ζουμπουρλής; Έλεγε ότι ο δημιουργός πρέπει να έχει συνεχώς στον νου του και να σχεδιάζει με μεράκι τη δουλειά που σκέφτεται να κάνει, ακόμη και στα όνειρα του ύπνου του. Λόγια σοφά και με την αξία που έχει ο απλός λόγος των ανθρώπων του μόχθου και της δημιουργίας.

  Έτσι είναι. Όλες οι πράξεις μας, όλες οι δράσεις μας ξεκινούν από τις ιδέες. Χωρίς αυτές δε γίνεται τίποτε. Η αναζήτηση, η φαντασία, η αμφιβολία, η υπόθεση, η παρατήρηση που ακολουθούνται  με τις κατάλληλες πράξεις είναι οι δρόμοι και οι προϋποθέσεις της προόδου. 

  Κάπως έτσι, σήμερα θέλω να σταθώ και σε μια ιδέα, την πατρότητα της οποίας νομίζω δικαιούται ο δικός μας Μενέλαος Παπαδημητρίου (θιασώτης της απ’ τη δεκαετία του 80), την οποία ενστερνίστηκαν κι άλλοι άνθρωποι, άλλοι την άκουσαν αδιάφορα, άλλοι περίεργα κι άλλοι τη χλεύασαν… Πρόκειται για την ιδέα της ανακατασκευής του Κορακογιοφυριού. Η αρχική ιδέα έγινε πρόταση τον Δεκέμβριο του 2009 (από κοινού ο Μενέλαος με τον Κώστα Γραμμένο την έφεραν σε ημερίδα στο ΚΠΕ Μακρυνίτσας), δημοσιοποιήθηκε και παρουσιάστηκε με πολλούς τρόπους στη συνέχεια, υπήρξαν πρωτοβουλίες και αγώνες με επιμονή, άνθρωποι κατέβαλαν κόπους κι έξοδα, μέχρι να φτάσει στα ελληνικά και ευρωπαϊκά κέντρα αποφάσεων. Σήμερα μπορούμε να πούμε ότι έχουμε πια περάσει σε παραγωγή αποτελεσμάτων.

  Δεν ξέρω τι θα γίνει τελικά, αν θα γίνει το γεφύρι και πότε θα γίνει. Ούτε θα μπω στη συζήτηση για την αναγκαιότητα της κατασκευής του, όταν η περιοχή μας έχει ανάγκη χρησιμότερων έργων, όπως, ας πούμε, τη σήραγγα Τυμπάνου, τους δρόμους και άλλα. Θέλω να πω, όμως, ότι ένα μπράβο, τα συγχαρητήριά μας, έστω τη συγγνώμη μας, τα χρωστάμε στον Μενέλαο, τον Κώστα, τον αείμνηστο Νίκο Μπαλά, τον Λάμπρο Φώτο, τον Χρήστο Καπερώνη, τον Χρήστο Καναβό, τον Αντώνη Κοσσυβάκη, τον Κώστα Κωτή, την Αναστασία Κουτή (συμβολικά αναφέρω αυτούς που ήταν και πρωταγωνιστές) και τους άλλους που συνέβαλαν με οποιονδήποτε τρόπο. Κυρίως, γιατί μας ξαναθύμισαν ότι η πρώτη ανάγκη είναι να βάζουμε στόχους και να αγωνιζόμαστε γι’ αυτούς. Τότε δικαιούμαστε και να ελπίζουμε.

Μη φκιάσουμι του γιουφύρι κι χαλάσουμι του καφινείου...

  Καλά, δε βλέπετε που παρασύρθηκα, να βάλετε τις φωνές; Είναι Καφενείο αυτό; Τέσσερις σπουριές γραπτό (σπουριές είνι οι παράγραφοι, για να ιξιγούμαστι...) και να μην ανοίγει τ’ αχείλι σας; Με τι  καρτερείτε να γελάσετε; Με τα παινέματα που κάνω σε Μπουκουβ’τσιάνους και περατιανούς; Παρακαλώ, να μην ξανασυμβεί!... Σας θέλω απαιτητικούς! (σαν του Μινέλαου κι τουν Κουσ’φάκη μι του γιουφύρι…). 

  Άι στουν κόρακα, κουράκιασι του στόμα μ’ μι του γιουφύρι τ’ Κουράκ’!... Λες κι απού μένα θα μάθιτι για του θέμα αυτό. Του Μήτσιου τι τουν έχουμι; Για να μας λέει πόσις μέρις έμειναν, μέχρι να πάν’ οι υπουψήφιοι στου Προυτουδικείου; Ιμείς στου Καφινείου  είμαστι  σατιρική ικπουμπή…  Μη  σκανιάζιτι! Θα γράψουν τώρα πολλοί, 

για να μάθουμε ότι συνέβαλαν. Είναι και προεκλογική περίοδος, κατανοήστε την αγωνία τους.  Θα μας συντιλέψουν οι συντελεστές με τον υπερσυντέλικο…

  Βιβαίους, θα πάρου θέση κι θα μάθιτι αδιαπόψι τ’ς απόψεις μ’. Κατ’ αρχάς, δηλώνω ότι  ουδεμία  συμβολή  είχα  ή  έχω  στην προσπάθεια για το γεφύρι.  Με απορρόφησε ολοκληρωτικά το μουσείο Αχελώου. 

  Τέλος πάντων!... Ας γένει του γιουφύρι! Κι άμα ιδούμι ότι ρίχνουντι δώθι οι πιρατιανοί κι μας βαρούν τα γ’ρούνια του ματανατ’νάζουμι. Του Μινέλαου θα βάλουμι κι για τ’ν ανατίναξη… Κάποιοι λένε ότι είναι άστοχη σπατάλη, όταν έχουμε άλλες ανάγκες. Ωστόσο, δε νομίζω ότι θα στερήσει ποσά (όταν χρηματοδοτηθεί) από χρηματοδότηση άλλων έργων, οπότε είναι αβάσιμες αυτές οι ενστάσεις, λαρώστε!… 

  Θα είναι ένα άλλο γεφύρι, με όση  κατασκευαστική πιστότητα κι αν υπάρξει.  Τα περί συμβολισμών ας τα παραβλέψουμε… Συμβολισμό έχει κι αυτό που υπάρχει σήμερα. Μας δείχνει ότι το μίσος κι ο εμφύλιος σπαραγμός, μόνο καταστροφή φέρνουν. Αυτή την τακτική δε συνεχίζουμε και σήμερα, με τη νοοτροπία των καταλήψεων, καταστρέφοντας υποδομές της πατρίδας μας; Είδατε ως τώρα αυτόν τον προβληματισμό στις συμπεριφορές μας, όταν εβδομήντα χρόνια μετά τον εμφύλιο συντηρούμε το εμφυλιοπολεμικό κλίμα; Θα γίνει, λέει, το γεφύρι της συμφιλίωσης. Μην αμφιβάλλετε καθόλου! Στα εγκαίνια να προσκαλέσετε και τους ολυμπιακούς, παναθηναϊκούς και παοκτσήδες. Έχουμε και το στάδιο ειρήνης και φιλίας… Είμαστε λαός που δεν είναι σε θέση να παρακολουθήσει έναν ποδοσφαιρικό αγώνα, που δεν εμπιστευόμαστε Έλληνες διαιτητές και φέρνουμε ξένους (τέτοια ξεφτίλα!). Απορούμε μετά, γιατί μας φόρτωσαν για βασιλιά τον Όθωνα. Όταν είσαι κώθων, θα σε κυβερνά ο Όθων…

  Έχω και κάποιες απορίες…

  Πρώτη απορία: Ας πούμι ότι του γιουφύρι τ’ Κουράκ’ θα γένει. Τ’ άλλα που ’νι ακόμα ’λόρθα, πρέπει να πέσουν κι κουντά να τα ματαφκιάσουν; Αστόχ’σα, θα τα φκιάσουν αυτοίνοι π’ θα τα γκριμίσουν για να βρουν του θησαυρό τ’ Αλή Πασιά.

  Δεύτερη απορία: Άμα γυρίσει ου Άσπρους κα’ τ’ Θισσαλία, τι του θέλουμι του γιουφύρι; Θα πααίνουμι πέρα δώθι στου γιαλό απ’ όθι θέλουμι…

   Τρίτη απορία: Σπίρτζη, τα λεφτά στην τράπεζα μπορείς να τα βάλεις σε ειδικό λογαριασμό; Αν όχι, σταμάτα το δούλεμα με υπογραφές μόνο ή φέρε μου κι εμένα ένα χαρτί να υπογράψω για 26.000.000 ευρώ. Την τακτική του τάζω λίγο πριν τις εκλογές, την έχουμε δει πολλές φορές. Ή τα σκάζεις, ή  δεν τάζεις!

Μάσκες και μασκαράδες

  Ζουράρι 

Εμείς δεν ξέρουμε τι λες κι εσύ αυτά που κάνεις,

πόσα θες, πόσα θες, να μας τρελάνεις; (λαϊκόν άσμα).

  Ω! μέγα μέζεον της πολιτικής, που μιλούσες και για την εθελόθυτον θυσίαν των αγωνιστών της ελευθερίας μας, εσύ που δε θυσίασες ούτε έναν μισθόν ουτιδανέ, ως βλίτον απόβλητον πορεύσου πλέον, περίγελως των κυνών (για την παρουσία σου επί των κοινών) και των παρδαλών εριφίων! 

  Παπαχρηστόπουλε 

Κόψε το παπ και μείνε με το αχρηστόπουλε!

Πού ’σαι, Θανάση, πού ’σαι, Θανάση;

Ήθελα να σ’ αντάμωνα, 

τα νεύρα μου ’χεις σπάσει… (άσμα επίσης λαϊκόν και τροποποιημένον).

  Πού είσαι, Θανάση,  που μας έλεγες  ότι κάτι ανεξαρτητοποιήσεις και κάτι τέτοια τα 

θεωρώ καραγκιοζιλίκια;
Που ’σαι, Θανάση, που ’σαι, Θανάση;

Ήθελα να σ’ αντάμωνα, ………………………… (αφήνω  κι  ένα  κενό  πριν από την

παρένθεση, να βάλετε όποιο άλλο ρήμα σας εκφράζει αντί του αντάμωνα).  

πού νά ’βρω αλλού κουμάσι;

  Σταύρο

Εμείς, δυστυχώς, πτωχεύσαμε…  Εσείς, ευτυχώς, στερέψατε…

Ειδικά τώρα, που θα σου πάρει κι ο Κυριάκος τον Τσιόδρα… Τι τον πέρασες τον Κυριάκο; Πρώτη φορά  κάνει χαζομάρα; Θα τον βάλει στον ζυγό με τον Τατσόπουλο. 

Σαν βρεις Ποτάμι με νερό, δέσε μια πέτρα στο λαιμό! 

  Σημείωση Καφενείου: Ουδεμία σχέση έχει ο Τσιόδρας με τον Τσιόρδιακο Βραγκιανών. Ο Τσιόρδιακος υψόμετρο δεν έχει, αξιοπρέπεια έχει και παραέχει…

  Καμμένε 

Η Μπουμπουλίνα παραιτήθηκε από ναύαρχος. Η Κουντουρά και η Χρυσοβελώνη δε νομίζω. Όμως, μη στεναχωριέσαι, θα την πάρεις την εκδίκησή σου, έστω και ως κρύο πιάτο. Θα τον ξεριζώσουν τον Σύριζα, τώρα που μπήκαν μέσα οι δικοί σου κι ο Κουίκ αντάμα. Δεν ξέρω αν τα κλαψουρίσματά σου είναι απ’ τους ψεκασμούς, αλλά εσύ και τα στελέχη σου, ακόμη και τα κατσικομούλαρά σου, με κάτι είστε ψεκασμένοι.

  Πρωθυπουργικά… 

Όταν πέσει ο Τσίπρας κι οι αγορές σταματήσουν να χορεύουν (για να ξαποστάσουν) ομολογώ ότι θα πάω απ’ τη χαρά μου στην πίστα να χορέψω. Σας καλώ από τώρα μαζί μου σε γενικό χορό. Μέχρι να έρθει ο Κυριάκος, τρεις τέσσερις μέρες θα περάσουν. Αν δε χαρείτε αυτές τις μέρες, πότε θα χαρείτε; 

  Τώρα, στα ξεχωρίσματα (που λέει και το τραγούδι), τον εν αποδρομή πρωθυπουργό θέλω να:

  Τον υπερασπιστώ απέναντι σ’ εκείνους που ενοχλήθηκαν, γιατί τα Θεοφάνια ασπάστηκε τον Σταυρό. Ακόμη κι αν δεν πιστεύει, έδειξε σεβασμό στο ιερό σύμβολο της πίστης μας. Ποιος είπε ότι οι άθεοι δεν έχουν δικαίωμα στη σωτηρία ή να πιστέψουν; Ο απόστολος Παύλος δεν ήταν ο μεγαλύτερος διώκτης των χριστιανών; 

  Τον επιπλήξω, επειδή αποκάλεσε στο εξωτερικό τους Έλληνες διαδηλωτές ακροδεξιούς και λαϊκιστές (είπε ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα…). Αλέξη, κι ο ΓΑΠ είπε κάποτε πως έχει έναν διεφθαρμένο λαό και είδες τον πόρο του… Ποιος διέφθειρε αυτόν τον λαό και πώς διεφθάρη αυτός ο λαός, κουβέντα δεν είπε ο Γιωργάκης!...

  Όσοι, Αλέξη, εναντιώνονται στη δική μας άποψη είναι φασίστες, δεν χωρά αμφιβολία, εκτός και εναντιώνονται στον δικό μας φασισμό… Ενδέχεται να υπάρχει και τέτοια περίπτωση… Μπορεί κι αυτό να ισχύει… 

  Τον συγχαρώ για το φτύσιμο στον Πάνο. Ίσως, διδαχτούν απ’ αυτό πολίτες και πολιτικοί. Όσοι πουλάνε τα πάντα, θέλουν ξεπουπούλιασμα. Κι ο Τσίπρας διάβασε καλά τι αντιστάσεις κουβαλούσαν οι ανελοποταμίσιοι και τους ξεκοκάλισε μέχρι Κόκκαλη. Εύγε!

  Τον ευχαριστήσω. Ε, το ’παμε. Για τη χαρά που θα πάρω, όταν πέσει…  Αλλά με τον Τσίπρα θ’ ασχολούμαστε τότε; Θα έχουμε και δουλειές… πώς να ρίξουμε μετά τον Κυριάκο!…

Σαρακοστή

Ήρθε, Κωστή, η σαρακοστή, το πράσο έγινε φαΐ,

θα σε λιανίσουν τα φασούλια και η νερόβραστη φακή…

  Είμαστε  πια  στη Μεγάλη Σαρακοστή.  Είναι  η  περίοδος νηστείας,  προσευχής  και 

άσκησης αρετών που προετοιμάζει τους χριστιανούς για την εορτή των εορτών, την Ανάσταση του Χριστού. 

  Ένα τροπάριο της εκκλησίας μας λέει: «Το στάδιον των αρετών ηνέωκται, οι βουλόμενοι αθλήσαι εισέλθετε». 

  Κάθε άνθρωπος, με ελεύθερη βούληση, ας αποφασίζει τι θα κάνει. Εκείνο που δεν πρέπει να κάνει είναι: αν νηστεύει να μην κατακρίνει αυτούς που δε νηστεύουν και αν δε νηστεύει να μην κοροϊδεύει αυτούς που νηστεύουν. Ας αφήνει, επίσης, τα βολικά δόγματα τύπου: «τα εισερχόμενα δεν πειράζουν, τα εξερχόμενα πειράζουν», θεωρώντας έτσι, αλαζονικά, ότι αυτά που κάνει είναι όλα καλά και άγια… Ο κατηχητικός λόγος του Ιωάννη Χρυσοστόμου  απαντά σε όλα αυτά και καλεί τους πάντες στη μεγάλη χαρά της Ανάστασης: «Νηστεύσαντες και μη νηστεύσαντες, ευφράνθητε σήμερον». 

  Όμως, ως καφετζής, νιώθω την υποχρέωση να σας θυμίσω κάποια πράγματα σχετικά. Της νηστείας απαλλάσσεται ο:

  Ασθενής και ωδιπόρος (δηλαδή, η έγκυος και όχι οδοιπόρος, που βολεύει κάποιους λαίμαργους, οι οποίοι πάνε ως το καφενείο με τα πόδια και το παίζουν… οδοιπόροι).

  Δάσκαλος και δικηγόρος. Ο δάσκαλος πόση άλλη νηστεία να κάνει; Με τον μισθό που παίρνει είναι σε μόνιμη νηστεία, άρα είναι πλεονασμός να του λες να νηστέψει.  Για τον δικηγόρο, με τα ψέματα που λέει, είναι εντελώς άχρηστη η νηστεία…

  Της νηστείας απαλλάσσονται και οι πολιτικοί. Έτσι κι αλλιώς, αυτοί δε σώζονται με τίποτε. Αυτό δεν τους εμποδίζει να υποβάλλουν σε νηστεία τον λαό και κάποιους στην ασιτία.

  Τέλος, αυτοαπαλλάσσεται ο Κώστας Καζιακούρας, υποστηρίζοντας ότι σ’ αυτή την περίοδο νηστείας και προσευχής, θα αρκεστεί μόνο εις την προσευχήν. Βέβαια, έχει και τα δίκια του. Αφήνει ο Βάιος στα Ραγάζια με τα κοκορέτσια και τα σπληνάντερα; Κολάζουν καλόγερο, ο Καζιακούρας θα γλύτωνε!...

  Κώστα, έξω απ’ το στάδιο! Στην κερκίδα γρήγορα και πολύ σου πέφτει!

«Νηστεύει ο δούλος του Θεού, γιατί δεν έχει να φάει». (παροιμία)

  Αυτή είναι η Σαρακοστή. Οι παλιοί άνθρωποι ζούσαν την κάθε περίοδο του ετήσιου εορταστικού κύκλου, με όλα τα εθιμικά στοιχεία, τα οποία προσέδιδαν με τους συμβολισμούς τους ιδιαίτερο νόημα στη ζωή τους.

  Έτσι, για τη Σαρακοστή, ζύμωναν και έφκιαναν το σώμα μιας γυναίκας χωρίς στόμα (επειδή νήστευε), με σταυρωμένα χέρια (σε θέση προσευχής) και εφτά πόδια, όσες και οι εβδομάδες μέχρι το Πάσχα. Κάθε Σάββατο βράδυ έκοβαν ένα πόδι. Το τελευταίο πόδι κοβόταν το Μεγάλο Σάββατο, λίγο πριν την Ανάσταση.

  Κάποιοι ισχυρίζονται ότι είναι το νέο σύμβολο της Νέας Δημοκρατίας. Το ίδιο είναι, νηστεία και πάλι σημαίνει… Οι νεοδημοκράτες πιστεύουν ότι τα εφτά ποδάρια είναι τα χρόνια που θα κυβερνήσει το κόμμα τους προσεχώς (να μας φυλάξει ο Θεός…). 

  Άλλοι λένε πως είναι η κυβέρνηση, η οποία στηρίζεται στους εφτά πρόθυμους βουλευτές, γι’ αυτό και τα πόδια μοιάζουν με τα αγγούρια της Μεγαλοοικονόμου. Λένε πως και τα εφτά θα σπάσουνε μαζί ένα  Σαββάτο βράδυ μια Κυριακή πρωί… 

16/3/2019

Ο αστερισμός Τοξότης + ΒΙΝΤΕΟ του Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου δασκάλου - συγγραφέα

 

Ο αστερισμός Τοξότης + ΒΙΝΤΕΟ

του Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου δασκάλου - συγγραφέα

Chandra imageΜ of Sgr A Chandra X-ray Observatory

ΓΕΝΙΚΑ: Ο Τοξότης [Sagittarius, συντ.Sgr] είναι ένας νότιος αστερισμός του Ζωδιακού κύκλου¹, πλήρως ορατός σε γεωγραφικά πλάτη μεταξύ 44° Βόρεια έως –90° Νότια. Οι αστερισμοί Ασπίς, Όφις, Οφιούχος, Σκορπιός, Νότιος Στέφανος, Τηλεσκόπιον, Μικροσκόπιον, Αιγόκερως και Αετός, συνορεύουν με τον Τοξότη. Οι αστέρες τ, ζ, σ, φ, λ, ε, δ, η και γ2 Τοξότου σχηματίζουν ένα εύκολα αναγνωρίσιμο σχήμα μιας μεγάλης τσαγιέρας, από της οποίοας το στόμιο φαίνεται να εξέρχεται ως ατμός ο Γαλαξίας μας. Η έκταση του Τοξότη είναι 867,4 τετ. Μοίρες [15ος].

   ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ: Οι περισσότεροι αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς συμφωνούν στη ονομασία Τοξότης για τον αστερισμό [Ερα-τοσθένης, Ίππαρχος, Πλούταρχος, Πτολε-μαίος], αλλά ο Άρατος δίνει τα ονόματα: Τοξευτής και Ρύτωρ τόξου. Ανάλογες είναι οι παραλλαγές στα λατινικά: Sagittifer, Sagittiger, Sagittipotens. Ο Υγίνος ονομάζει τον Τοξότη, Croton, δηλαδή γελαδάρη. Σε διάφορες γλώσσες ο Τοξότης λεγόταν «τόξο»: Al Kaus [Αραβία], που παραφθάρηκε σε Elkausu ή Elkusu, Keshta στη Συρία, Kaman και Nimasp, στην Περσία. Στους Εβραίους ήταν γνωστός ως Kesheth², που σημαίνει και πάλι τόξο, ενώ Kertko ήταν για τους Χαλδαίους. Ορισμένοι πρώιμοι αστρονομικοί χάρτες απεικονίζουν τον Τοξότη ως ένα τόξο με ένα βέλος. Ο Νοβίδιος υποστήριξε πως ο Τοξότης ήταν ο βασιλιάς του Ισραήλ Ιωάς, που τοξεύει βέλη προς τα ανατολικά κατ' εντολήν του θνήσκοντος προφήτη Ελισσαίου, αλλα η βιβλική «σχολή» ταύτιζε τον αστερισμό με τον Απόστολο και Ευαγγελιστή Ματθαίο. Η πρώτη καταγραμμένη απεικόνιση του Τοξότου βρίσκεται στην περιγραφή του από τον Ερατοσθένη ως Σάτυρου(!) που ίσως προήλθε από τα χαρακτηριστικά του πρωταρχικού Κενταύρου στη Μεσοποταμία. Άλλοι θεωρούν τον Τοξότη ως τον Χείρωνα. Αξίζει να σημειωθεί πως το βέλος του Τοξότη σημαδεύει πάντα την καρδιά του Σκορπιού. Επιγραφές στη Μεσοποταμία περιγράφουν τον Τοξότη ως τον «Γίγαντα Βασιλέα του Πολέμου», ταυτίζοντάς τον έτσι με τον τοξότη θεό του πολέμου, τον Νεργκάλ. Οι Ασσύριοι τον συνέδεαν με τον ένατο μήνα τους, (Νοέμβριος-Δεκέμβριος), όπως και τον Ωρίωνα. Στην ύστερη αρχαία Αίγυπτο, ο Τοξότης απεικονίζεται με την προσθήκη ενός προσώπου λιονταριού, δηλαδή διπρόσωπος, ενώ ο Κίρχερ παραθέτει το όνομα Πιμάηρε από τους Κόπτες. Στην Ινδία ο Τοξότης ήταν αρχικώς ένα άλογο ή ένας ιππέας, με το όνομα Acvini. Στην αρχαία Αραβία οι δύο μικρές συγκενρώσεις άστρων στη μύτη και την ουρά του βέλους του Τοξότη ήταν η μεν δυτική (γ, δ, ε και η Τοξότου) οι Al Na'am al Warid [Στρουθοκάμηλοι Που Πηγαίνουν] η δε ανατολική ( σ, ζ, φ, χ και τ) οι Al Na'am al Sadirah, [Στρουθοκάμηλοι που Επιστρέφουν.] Στην Κίνα ο Τοξότης σχημάτιζε δύο σεληνιακούς οίκους, τον νοτιότερο Ki [Κόσκινο] και τον βορειότερο Nan Tow [μεγάλη κουτάλα σερβιρίσματος]. Ολόκληρος όμως ο αστερισμός ήταν για τους Κινέζους η Τίγρις, ή το Sei Mu [το κλαδεμένο δέντρο].

Νεφέλωμα Λιμνοθάλασσας (M8)

Η ΨΕΥΔΟΕΠΙΣΤΗΜΗ ΤΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ Ο ΤΟΞΟΤΗΣ: Ως ζωδιακός αστερισμός, ο Τοξότης συνδέθηκε με την Αστρολογία και άλλες προλήψεις και θρύλους. Οι αρχαίοι αστρολόγοι τον θεωρούσαν Οίκο του Διός, επειδή ο πλανήτης Δίας υποτίθεται ότι δημιουργήθηκε σε αυτόν. Την «τιμή» αυτή πάντως μοιραζόταν με τον Υδροχόο και τον Λέοντα! Ο Τοξότης ήταν το ζώδιο της Αρτέμιδος για τους Ρωμαίους, που τον αποκαλούσαν Dianae Sidus. Πίστευαν ότι είναι γενικώς γόνιμο(!) ζώδιο, από την εποχή των Βαβυλωνίων. Τα “ιερά χρώματα” του ζωδίου ήταν το κίτρινο και το πρασινοκόκκινο. Στην εποχή μας ο `Ηλιος βρίσκεται (όπως φαίνεται από τη Γη) μέσα στα όρια του Τοξότου από τις 19 Δεκεμβρίου ως τις 20 Ιανουαρίου, διαφορετικές δηλαδή μέρες από τις μέρες που προφητεύουν τα μελλούμενα για τους “πιστούς” τους οι αστρολόγοι, ενώ οι ημερομηνίες αυτές μετατίθενται προς τα εμπρός με ρυθμό 1 ημέρα ανά 71,1 έτη.

ΦΩΤΕΙΝΟΤΕΡΟΙ ΑΣΤΕΡΕΣ: Ο αστερισμός περιλαμβάνει 194 ορατά άστρα [φ.μ.≤6,5]. Οι κυριότεροι αστέρες του αστερισμού έχουν ιδιαίτερα ονόματα. Ο αστέρας α Τοξότου είναι γνωστός με το όνομα Rukbat. Ο β1 Τοξότου, διπλός αστέρας, είναι γνωστός ως Προπορευόμενος [Arkab] και ο β2 ως Επόμενος. Ο γ2 είναι ο Alnasl. Ο δ, διπλός αστέρας, ονομάζεται Kaus Meridionalis. Ο ε, επίσης διπλός, ο φωτεινότερος του αστερισμού [φ.μ. 1,79], είναι γνωστός ως Kaus Australis. Ο ζ, διπλό σύστημα, είναι ο Ascella. Ο η είναι Sephdar, ο λ ο Kaus Borealis. Ο π είναι ο Al Baldah. Ο τ είναι ο Εκατηβόλος. Ο σ, δεύτερος φωτεινότερος (φ.μ.2,05), είναι ο Nunki. Ο μ, είναι πενταπλός αστέρας [φ.μ. 3,84]. Είναι ο μακρινότερος από τους φωτεινούς αστέρες του αστερισμού. Απέχει από τη Γη πάνω από 3.000 έτη φωτός. Ο ρ1 [φ.μ. 3,92], απέχει από τη Γη 122 έτη φωτός. Ο 62 Τοξότου, μεταβλητός αστέρας, είναι ερυθρός γίγαντας. Μαζί με τους αμυδρότερους ω Τοξότου, 59 και 60 Τοξότου σχηματίζουν ένα χαρακτηριστικό μικρό τετράπλευρο, αυτό του Πτολεμαίου.

Το Τρισχιδές Νεφέλωμα

ΑΞΙΟΣΗΜΕΙΩΤΑ: Το πιο αξιοσημείωτο χαρακτηριστικό του Τοξότου είναι ότι μέσα σε αυτόν φαίνεται το κέντρο του Γαλαξία μας, 28.000 έτη φωτός από τη Γη. Η ραδιοπηγή Τοξότης A* (Sagittarius A*) συνδέεται με τη γιγάντια υποτιθέμενη μαύρη τρύπα του γαλαξιακού κέντρου. Τα δύο διάσημα φωτεινά νεφελώματα του Τοξότου είναι το Νεφέλωμα Λιμνοθάλασσας (M8), ορατό ακόμα και με γυμνό μάτι, και το Τρισχιδές Νεφέλωμα (M20). Αρκετά φωτεινό είναι και το λεγόμενο «Νεφέλωμα Ωμέγα» (M17). Ο ερυθρός νάνος Ross154 [φ.μ. 10,44], βρίσκεται πολύ κοντά στη Γη και το Ηλιακό μας Σύστημα. Απέχει 9,68 έτη φωτός ή 91,6 τρισεκ. χλμ., γεγονός που τον καθιστά τον ενδέκατο κοντινότερο αστέρα ανάμεσα στα τρισεκατομμύρια τρισεκατομμυρίων άστρα του Σύμπαντος. Μάλιστα η απόστασή του μειώνεται, καθώς μας πλησιάζει με ταχύτητα 6,9 χλμ/δευτ. Θα μας προσπεράσει στο μέλλον ερχόμενος σε μία ελάχιστη απόσταση και μετά θα αρχίσει να απομακρύνεται. Ο κυανός υπεργίγαντας Pistol Star είναι πιθανότατα ο μεγαλύτερης μάζας γνωστός αστέρας. Το φωτεινότερο ανοικτό σμήνος αστέρων στον Τοξότη είναι το Μ25 με φαινόμενο μέγεθος 4,6, ενώ βρίσκεται στην εκτιμώμενη απόσταση των 2.000 ετών φωτός από τη Γη). Τα Μ18, Μ21 και Μ23 είναι επίσης ανοικτά σμήνη στον αστερισμό. Το σφαιρωτό σμήνος Μ22, με μισό περίπου εκατομμύριο άστρα, είναι από τα φωτεινότερα του ουρανού [φ.μ. 5,1]. Με φαινόμενη διάμετρο 24΄ φαίνεται μεγάλο όσο ο δίσκος της Σελήνης. Η πραγματική του διάμετρος υπολογίζεται στα 95 έτη φωτός, με την απόστασή του από τη Γη να εκτιμάται στις 10.000 έτη φωτός. Επίσης σφαιρωτά αστρικά σμήνη στον Τοξότη είναι τα Μ55, Μ28, Μ69, Μ70 Μ75 και Μ54 [εξωγαλαξιακό]. Εξωηλιακοί πλανήτες στον Τοξότη έχουν ανιχνευθεί γύρω από τους αστέρες HD 169830 [118,5 έ. φ. από τη Γη] και HD 179949, σε απόσταση 88 ετών φωτός. Ο σφαιροειδής γαλαξίας Νάνος του Τοξότη, είναι ο δεύτερος πλησιέστερος στη Γη γαλαξίας. Ανακαλύφτηκε το 1994 και απέχει από τη Γη 60.000 ως 70.000 έτη φωτός. Καταλαμβάνει μεγάλη έκταση στον ουρανό, 7,5 επί 3,6 μοίρες, και έχει διάμετρο τουλάχιστον 10.000 ετών φωτός, αλλά είναι δυσδιάκριτος.

Konstantinosa.oikonomou@gmail.com

1. Ο Ζωδιακός Κύκλος, είναι η ζώνη του ουρανού που περικλείει τους 13 αστερισμούς που βρίσκονται επί της εκλειπτικής. Η εκλειπτική είναι η φαινομενική διαδρομή που εμφανίζει να διαγράφει ο ήλιος, σε σχέση με τη θέση των άστρων, κατά τη διάρκεια του χρόνου. Μια σχετικά στενή ζώνη ή εκλειπτικός δακτύλιος περικλείει επίσης τη φαινομενική διαδρομή όλων των πλανητών. Αυτό συμβαίνει διότι στην πραγματικότητα οι τροχιές όλων των πλανητών γύρω από τον ήλιο βρίσκονται σχεδόν στο ίδιο επίπεδο [εκλειπτικό επίπεδο].

2. Κατά την αντιστοιχία των 12 ζωδίων με τις 12 φυλές του Ισραήλ, ο Τοξότης ήταν το έμβλημα των φυλών Εφραίμ και Μανασσή.

ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΣΤΟ YOUTUBE ΕΔΩ:

 https://www.youtube.com/watch?v=fHrOIjEST-s