Η Καταιγίδα [πώς και γιατί] + ΒΙΝΤΕΟ από τον Κωνσταντίνο Αθ. Οικονόμου, δάσκαλο, συγγραφέα

 

Η Καταιγίδα +ΒΙΝΤΕΟ [Πώς και γιατί]

από τον Κωνσταντίνο Αθ. Οικονόμου, δάσκαλο, συγγραφέα

     Καταιγίδα λέγεται κάθε βίαιη ατμοσφαιρική διατάραξη, που συνοδεύεται από ηλεκτρικές εκκενώσεις. Η Καταιγίδα είναι ένα δηλαδή μετεωρολογικό φαινόμενο συνοδευόμενο από αστραπές, κεραυνούς, έντονη βροχόπτωση ή χαλάζι και ισχυρούς ανέμους. Σπανιότερα εμφανίζονται και σίφωνες μαζί με τις καταιγίδες, ειδικά σε ορισμένες περιοχές της Γης.

ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ: Για να δημιουργηθεί μια καταιγίδα πρέπει να εκπληρωθούν τρεις βασικές προϋποθέσεις: Υγρασία, ασταθής μάζα αέρα και ανυψωτική δύναμη, δηλαδή θερμότητα [εφόσον ο θερμός αέρας πάντα ανυψώνεται ως ελαφρύτερος] Σημαντικό είναι να συμβεί μία μεγάλη διαφορά θερμοκρασίας ανάμεσα στο έδαφος και στην ανώτερη ατμόσφαιρα. Συγκεκριμένα, η καθ' ύψος θερμοκρασία πρέπει να μειώνεται έντονα σταδιακά με ρυθμό τουλάχιστον 0,6 βαθμούς Κέλβιν ανά 100 μέτρα. Έτσι η αέρια μάζα που θερμαίνεται ανυψώνεται αφού ως πιο ζεστή είναι και ελαφρότερη από ότι ο περιβάλλων αέρας της. Έτσι συνεχίζει να ανεβαίνει στην ατμόσφαιρα. Εξίσου σημαντικός παράγοντας για την δημιουργία καταιγίδας, είναι η ύπαρξη αυξημένης υγρασίας στα κατώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας, κοντά στο έδαφος. Όμως, για να αρχίσει να ανεβαίνει η υγρή και θερμή αέρια μάζα χρειάζεται ένα «σπρώξιμο» προς τα πάνω. Αυτό το σπρώξιμο συνήθως δίνεται από την ηλιακή ενέργεια ή συμπληρωματικά και από ένα βουνό. Γενικά, μία μέση καταιγίδα έχει διάμετρο της τάξης των 40 χιλιομέτρων (25 μιλίων).

ΦΑΣΕΙΣ ΚΑΤΑΙΓΙΔΑΣ: Όλες οι καταιγίδες, ανεξάρτητα από το είδος τους, περνούν έναν κύκλο ζωής αποτελούμενο από τρεις φάσεις: φάση ανάπτυξης, φάση ωριμότητας και φάση διάλυσης. Ας δούμε όπως αναλυτικά τις τρεις αυτές φάσεις: Φάση ανάπτυξης: Αρχικά, η αέρια μάζα με τους υπάρχοντες σε αυτήν υδρατμούς αρχίζει να ανυψώνεται. Όταν φτάσει σε ένα ορισμένο ύψος, στο σημείο δρόσου¹, τότε ψύχεται. Το υψόμετρο στο οποίο θα φτάσει στο σημείο δρόσου και επομένως θα αρχίσει να συμπυκνώνεται, εξαρτάται από τη σχετική υγρασία. Έτσι δημιουργούνται τα σύννεφα κατακόρυφης ανάπτυξης που λέγονται σωρείτες και για τον λόγο αυτό, η φάση ανάπτυξης ονομάζεται και φάση σωρείτη. Αν το ανοδικό ρεύμα συνεχίσει να υφίσταται, τα σύννεφα μεγαλώνουν περισσότερο και διογκώνονται κατακόρυφα και όταν το ανώτερο μέρος του νέφους έχει φτάσει σε τέτοιο υψόμετρο ώστε αρχίζει να παγώνει, τότε μιλάμε για σωρειτομελανίτες. Συνήθως το επίπεδο που παγοποιούνται αυτά τα νέφη είναι γύρω στα 10-12 χιλιόμετρα από την επιφάνεια του εδάφους. Στις τροπικές περιοχές φτάνουν σε ύψος ακόμα και τα 20 χιλιόμετρα. Φάση ωριμότητας: Κατά κανόνα, η ανύψωση σταματάει στη λεγόμενη τροπόπαυση², καθώς στο ύψος αυτό η θερμοκρασία της ατμόσφαιρας αρχίζει πάλι να ανεβαίνει, με αποτέλεσμα η αέρια μάζα να συναντάει θερμότερα στρώματα και να μην μπορεί να ανυψωθεί άλλο. Οι σφοδροί άνεμοι που επικρατούν στα μεγάλα υψόμετρα, δίνουν στην κορυφή του σωρειτομελανία ένα ιδιαίτερα αναγνωρίσιμο σχήμα σαν αμόνι [δες εικόνα]. Οι σταγόνες στο εσωτερικό των νεφών αναρπάζονται στροβιλιζόμενες προς τα πάνω από ισχυρά ανοδικά ρεύματα που επικρατούν σε αυτά τα νέφη. Οι σταγόνες αυξάνουν κατά μέγεθος και, όταν αυτές αποκτήσουν ένα ορισμένο μέγεθος (διάμετρο 5-6 χιλιοστά), λόγω της αντίστασης του αέρα διασπώνται σε μικρότερες. Κατά την διάσπασή τους, απελευθερώνονται ηλεκτρικά φορτία, θετικά και αρνητικά, που όμως κατανέμονται χωριστά στα διάφορα μέρη του νέφους μεταξύ βάσης και κορυφής του. Όταν η τάση [διαφορά δυναμικού] μεταξύ των θετικών και αρνητικών φορτίων αυξηθεί αρκετά, επέρχεται εκκένωση υπό μορφή ηλεκτρικού σπινθήρα. Η εκκένωση αυτή μπορεί να γίνει μεταξύ του νέφους και της Γης [κεραυνός ή αστροπελέκι] ή μεταξύ δύο νεφών ή ακόμα και μεταξύ επιμέρους τμημάτων του ίδιου του νέφους [αστραπές]. Ο ήχος των αστραπών και των κεραυνών ονομάζεται βροντή. Λόγω της ταυτόχρονης ύπαρξης των οριζόντιων ρευμάτων [ανέμων], με τα ισχυρά ανοδικά και καθοδικά ρεύματα, μπορεί να προκληθούν μεγάλες αναταράξεις του αέρα μέσα στο σύστημα της καταιγίδας, ικανές να προκαλέσουν σφοδρούς ανέμους, κάποτε σίφωνες και συχνά χαλαζόπτωση. Φάση διάλυσης: Κατά την τελική φάση, τα ανοδικά ρεύματα σταματούν και ολόκληρη η καταιγίδα κυριαρχείται από τα καθοδικά ρεύματα. Ως αποτέλεσμα, η συνολική μάζα της καταιγίδας κυριολεκτικά «ξεσπάει» προς τα κάτω, συνήθως με έντονη βροχόπτωση. Αν οι ατμοσφαιρικές συνθήκες δεν ευνοήσουν τη δημιουργία ενός είδους σοβαρών καταιγίδων που ονομάζονται υπερκύτταρα [supercells], για τα οποία θα μιλήσουμε σε άλλη ενότητα, τότε το στάδιο αυτό έρχεται σε 30 λεπτά και τελειώνει γρήγορα, συνήθως σε 20 - 30 λεπτά.

ΗΛΕΚΤΡΙΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ ΚΑΤΑΙΓΙΔΩΝ: Οι καταιγίδες που συνοδεύονται από αστραπόβροντα και κεραυνούς, σχετίζονται με την παρουσία σωρειτομελανιών που χαρακτηρίζονται από τις κρυσταλλικές κορυφές τους και τα ισχυρά ανοδικά ρεύματα που συμβαίνουν σ΄ αυτά. Τα νέφη αυτά στα ανώτερα μέρη τους φέρουν θετικά ηλεκτρικά φορτία ενώ στα κατώτερα αρνητικά φορτία με εξαίρεση μια λεπτή στοιβάδα κοντά στη βάση τους που είναι φορτισμένη θετικά. Η κατανομή αυτή του ηλεκτρικού φορτίου στα κατώτερα τμήματα του νέφους, φορτίζει επαγωγικά θετικά το έδαφος που βρίσκεται ακριβώς κάτω από το νέφος, παρόλο που σε μικρή κάτω του νέφους περιοχή, η επιφάνεια της Γης φέρει αρνητικό φορτίο. Έτσι η πρώτη ηλεκτρική εκκένωση συμβαίνει στα πρώτα 10 μέχρι 20 λεπτά της ώρας από την στιγμή που θα εντοπιστούν οι πρώτες βροχοσταγόνες. Η προέλευση αλλά και η κατανομή του ηλεκτρικού φορτίου μέσα στα καταιγιδοφόρα νέφη προκάλεσαν συζητήσεις, από την εποχή που ο Αμερικανός Βενιαμίν Φραγκλίνος, εκθέτοντας εαυτόν σε κινδύνους, πρώτος απέδειξε γύρω στο 1730 πως ο κεραυνός στην πραγματικότητα είναι ηλεκτρική εκκένωση και όχι κάποια καιόμενη βολίδα(!), όπως πολλοί πίστευαν τότε.

 Έτσι ερμηνεύτηκε πως οι υδροσταγόνες που έχουν διασπαστεί φέρουν θετικό φορτίο που μεταφέρουν προς τα κάτω. Από την άλλη, επίσης, λεπτά σταγονίδια, που προέχονται αποσπώμενα από τις επιφάνειες των υδροσταγόνων μεταφέρουν το αρνητικό τους φορτίο προς τα άνω. Πάντως, αξίζει να σημειωθεί πως τα ηλεκτρικά φαινόμενα, όπως και άλλα που συμβαίνουν μέσα στα καταιγιδοφόρα νέφη, δεν είναι μέχρι σήμερα πλήρως γνωστά.

ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ: Στα αεροπορικά ταξίδια, οι καταιγίδες λαμβάνονται πολύ σοβαρά υπόψη, διότι θεωρητικά μπορεί να αποβούν μοιραίες. Σήμερα τα σύγχρονα αεροσκάφη αν και πετάνε σε μεγάλα υψόμετρα, πάνω από τα καταιγιδοφόα νέφη, δεν παύουν να υπάρχουν οι σχετικοί κίνδυνοι.

ΟΙ ΚΑΤΑΙΓΙΔΕΣ ΩΣ ΗΛΕΚΤΟΠΑΡΑΓΩΓΙΚΕΣ ΜΗΧΑΝΕΣ: Λόγω της δημιουργίας των καταιγίδων στους σωρειτομελανίες, εξαιτίας του μεγάλου ύψους τους και της δημιουργίας μεγαλύτερου δυναμικού των φορτίων τους, τα νέφη αυτά χαρακτηρίζονται και καταιγιδοφόρα νέφη, που παραλληλίζονται ως προς την Φυσική με πολύ ισχυρές ηλεκτροπαραγωγές μηχανές. Στις καταιγίδες μάλιστα οφείλονται τα περισσότερα παράσιτα στις ραδιοτηλεπικοινωνίες.

Σωρειτομελανίας σε καταιγίδα στη Μύκονο

Konstantinosa.oikonomou@gmail.com 

1. Σημείο δρόσου ονομάζεται η θερμοκρασία στην οποία ο αέρας δεν μπορεί να διατηρήσει άλλους υδρατμούς, γίνεται δηλαδή κεκορεσμένος από υδρατμούς,

2. Τροπόπαυση ονομάζεται το ανώτατο διαχωριστικό σύνορο όπου λήγει η τροπόσφαιρα.

ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΕΔΩ: 

Άλλα Πλανητικά [σαν το ηλιακό] Συστήματα +ΒΙΝΤΕΟ του Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου δασκάλου - συγγραφέα

 

Άλλα Πλανητικά [σαν το ηλιακό] Συστήματα +ΒΙΝΤΕΟ

του Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου δασκάλου - συγγραφέα

 

Σύγκριση εξωπλανητών που ανακάλυψε ο Κέπλερ με πλανήτες του ηλιακού συστ.

  ΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΙΚΟ ΤΗΛΕΣΚΟΠΙΟ ΚΕΠΛΕΡ: Οι παρατηρήσεις του διαστημικού τηλεσκόπιου Kepler της NASA, πριν από 7-8 έτη, τριπλασίασαν τον αριθμό των υποψήφιων πλανητών, στους οποίους πιθανολογείται η ύπαρξη ζωής, σε 1.235 [!] πιθανολογώντας πολύ ενδιαφέρουσες αποκαλύψεις. Όταν η NASA ανακοίνωσε κάποια σχετικά στοιχεία στις 2 Φεβρουαρίου 2012, τα δημοσιεύματα του τύπου εστίασαν στην πιθανή ύπαρξη κατοικήσιμων πλανητών κυρίως σε ένα πιθανό αστρικό σύστημα έξι πλανητών. Στο ετήσιο συνέδριο του American Association for the Advancement of Science (AAAS) στην Ουάσινγκτον, το ενδιαφέρον επικεντρώθηκε σε ένα πλανήτη που θα μπορούσε να είναι δίδυμος με τη Γη. Το τηλεσκόπιο Kepler, εξετάζει περίπου 150.000 αστέρια, τα περισσότερα από αυτά βρίσκονται σε απόσταση 600 έως 3.000 έτη φωτός και ανιχνεύει πλανήτες που περιφέρονται γύρω από τα αστέρια-γονείς τους. Φυσικά στις μέρες μας ο αριθμός αυτών των παρατηρήσεων γιγαντώνεται με γεωμετρική πρόοδο. Το τηλεσκόπιο είναι πολύ ευαίσθητο σε αυτά τα «περάσματα» που κάνουν το φως των αστέρων να τρεμοπαίζει, επιτρέποντας στο τηλεσκόπιο να «βλέπει» πλανήτες στο μέγεθος της Γης, που δεν γίνονται αντιληπτοί με άλλα μέσα. Όμως, επειδή κηλίδες πάνω στα άστρα, σαν τις ηλιακές, μπορεί να προκαλέσουν αυτό το τρεμόπαιγμα στο φως τους, πρέπει να γίνουν περαιτέρω παρατηρήσεις για να βεβαιωθεί η ύπαρξη αυτών των πλανητών. Παρ’ όλα αυτά, αυτοί οι «υποψήφιοι» πλανήτες μας δίνουν μια γεύση από τις συνθήκες που επικρατούν πέρα από το ηλιακό μας σύστημα, συμπεριλαμβανομένης της αναλογίας αστεριών με τους πλανήτες τους. Μέχρι το 2019 το τηλεσκόπιο έχει δει πλανήτες γύρω από 997 άστρα από το συνολικό στόχο των 150.000 άστρων που μπορούν να μπουν στο πεδίο του. Το Kepler ανιχνεύει πλανήτες που οι τροχιές τους βρίσκονται ακριβώς μπροστά του, ίσως το ένα τοις εκατό από το σύνολο τους. Η ομάδα αστροφυσικών του Kepler εκτιμά ότι το 34% των άστρων που παρακολουθεί το τηλεσκόπιο, φιλοξενεί ένα πλανήτη με τροχιά λιγότερο από 125 ημέρες¹. Μια προηγούμενη εκτίμηση που περιόριζε αυτό το νούμερο στο 12%, ήταν μόνο για πλανήτες με πολύ μεγαλύτερη μάζα από της Γης, με τροχιά μικρότερη από 50 ημέρες. Ένα ακόμα άγνωστο στοιχείο είναι το πόσο συνηθισμένα είναι τα ηλιακά συστήματα που έχουν πολλούς πλανήτες, όπως το δικό μας. Μέχρι τώρα ήταν γνωστά μόνο μερικές δωδεκάδες, αλλά τώρα με τα νέα στοιχεία από το Kepler αποκαλύπτεται ότι 17% των ηλιακών συστημάτων περιλαμβάνουν πάνω από ένα πλανήτη. Πιθανώς, λοιπόν, αυτά τα ηλιακά συστήματα να είναι παρόμοια με το δικό μας, όπου οι τροχιές πολλών πλανητών βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο. Παρ’ όλα αυτά το μοντέλο του «17%»ή και το 20% είναι πιο πολύπλοκο απ’ ότι δείχνει. Προσπαθώντας να μπει σε κάποιο μοντέλο η σχετική αφθονία των πολύ-πλανητικών συστημάτων, περιορίζονται τα μόνο-πλανητικά συστήματα. Μια πιθανή εξήγηση είναι ότι κάποια από αυτά έχουν περισσότερους από ένα πλανήτες, απλώς το Kepler δεν μπορεί να δει τις τροχιές τους. Με βάση αυτή την ερμηνεία, πιθανολογείται ένα βίαιο παρελθόν για πολλά ηλιακά συστήματα. Αρχικές μελέτες που χρησιμοποιούν διαφορετικές μετρήσεις βρήκαν σημάδια ότι πολλοί γιγάντιοι πλανήτες αερίων δεν είναι ευθυγραμμισμένοι με τον ισημερινό των αστεριών τους. Επειδή συνήθως οι πλανήτες από αέρια και σκόνη περιστρέφονται γύρω από τον ισημερινό του αστεριού τους, η ανωμαλία αυτή μπορεί να οφείλεται σε βίαιες επαφές με άλλους πλανήτες. Μερικά από τα μονο-πλανητικά συστήματα έχουν πλανήτες με μικρή μάζα που τους κάνει πιο ευάλωτους στις αλλαγές της τροχιάς τους. Αυτό ίσως εξηγείται από το ότι οι μικρότεροι πλανήτες είναι ευκολότερο να διασκορπιστούν στο διάστημα».

Το πλανητικό σύστημα Κέπλερ 62

ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΑΝΑΚΑΛΥ-ΨΕΙΣ: Την επόμενη πενταετία το διαστημικό τηλεσκόπιο «Κέπλερ» ανακάλυψε 11 νέα ηλιακά συστήματα με συνολικά 26 επιβεβαιωμένους εξωπλανήτες. Η ανακάλυψη σχεδόν τριπλασιάζει τον αριθμό των άστρων που έχουν βρεθεί να έχουν πάνω από ένα πλανήτη σε τροχιά γύρω τους. Συνολικά, έχουν επιβεβαιωθεί 729 εξωπλανήτες και από αυτούς οι 61 έχουν εντοπισθεί από το «Κέπλερ»². Κάθε ένα από τα νέα πλανητικά συστήματα περιλαμβάνει από δύο το μικρότερο έως πέντε πλανήτες το μεγαλύτερο. Τον Σεπτέμβριο του 2024 ήταν γνωστοί 7.347 εξωηλιακοί πλανήτες σε 5.031 πλανητικά συστήματα [!], από τα οποία 1.020 είχαν πάνω από ένα πλανήτη.

Το διαστημικό τηλεσκόπιο Κέπλερ

   ΤΟ ΑΣΤΡΟ ΚΕΠΛΕΡ-33: Ένα χαρακτηριστικό άστρο που ανακαλύφθηκε είναι το άστρο Κέπλερ-33, παλαιότερο και μεγαλύτερο από τον ήλιο μας, γύρω από το οποίο πέντε πλανήτες του βρίσκονται σε «σφιχτές» τροχιές, πιο κοντινές ακόμα και από τον Ερμή. Οι πλανήτες έχουν μέγεθος από μιάμιση φορά την ακτίνα της Γης έως μεγαλύτερη του Δία, ενώ οι 15, από τους 26 συνολικά, έχουν μέγεθος μεταξύ της Γης και του Ποσειδώνα. Περαιτέρω παρατηρήσεις απαιτούνται για να εντοπισθούν ποιοι είναι βραχώδεις σαν τον πλανήτη μας και ποιοι αέριοι γίγαντες. Οι πλανήτες κάνουν μια πλήρη περιφορά γύρω από το άστρο τους (δηλαδή το έτος τους διαρκεί) από έξι έως 143 γήινες μέρες. Στην πλειονότητά τους οι τροχιές τους είναι πολύ κοντινές στον ήλιο τους, πιο κοντά από ότι η Αφροδίτη στον Ήλιο (η οποία έχει θερμοκρασία 464 βαθμών Κελσίου), άρα θα είναι ακόμα πιο καυτοί και συνεπώς θεωρείται απίθανο να φιλοξενούν ζωή. Το «Κέπλερ» έχει ανακαλύψει, μέσα στα περίπου τρία χρόνια λειτουργίας του, πάνω από 65 βεβαιωμένους εξωπλανήτες και πάνω από 2.300 υποψήφιους, που χρειάζονται επιβεβαίωση³. Και οι προσπάθειες ανακάλυψης μιας νέας Εδέμ της ζωής, για πολλούς φρούδες, συνεχίζονται....

konstantinosa.oikonomou@gmail.com

ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΕΔΩ: 

1. Το 1995 ανακαλύφθηκαν οι πρώτοι εξωηλιακοί πλανήτες γύρω από ένα συνηθισμένο αστέρα όπως ο Ήλιος (τον 51 Πηγάσου), από τους Μισέλ Μαγιόρ και Ντιντιέ Κελόζ, οι οποίοι για αυτή τους την ανακάλυψη κέρδισαν το βραβείο Νόμπελ φυσικής για το 2019.

2. Η απόφαση της ΝASA να μην επισκευάσει το διαστημικό τηλεσκόπιο Κέπλερ που έχει παρουσιάσει σημαντικές βλάβες, δυστυχώς, σήμανε το τέλος της αποστολής του. Για τον προσανατολισμό και τη σωστή τοποθέτησή του, το σκάφος χρησιμοποιούσε τέσσερις τροχούς αντίδρασης (γυροσκόπια) που εγγυούνταν τη σταθερότητά του. Ένας από αυτούς χάλασε τον Ιούλιο του 2012, όταν, όμως άλλος ένας τροχός χάλασε το Μάιο του 2013, ήταν πλέον αδύνατον να κατευθύνεται το σκάφος με την χρειαζούμενη ακρίβεια. Τους τελευταίους μήνες, επιτελεία της NASA προσπάθησαν να βρουν λύση στο πρόβλημα, αλλά καθώς η βλάβη είναι μόνιμη, μόνο μια αποστολή επισκευής θα μπορούσε να επισκευάσει το σκάφος. Καθώς όμως το Κέπλερ βρίσκεται πολύ μακριά, περίπου 64 εκατομμύρια χιλιόμετρα από τη Γη (περίπου 170 φορές πιο μακριά από τη Σελήνη), μια ρομποτική ή επανδρωμένη αποστολή επισκευής θα είχε απαγορευτικό κόστος. Αν και η αποστολή, με τη μορφή που είχε ως σήμερα παίρνει οριστικά τέλος, το τηλεσκόπιο του σκάφους λειτουργεί ακόμη στην εντέλεια. Το σκάφος, κόστους μισού δισεκατομμυρίου ευρώ εκτοξεύθηκε το Μάρτιο του 2009 με πρωταρχικό σκοπό την ανακάλυψη άλλων πλανητών στο Γαλαξία που να μοιάζουν με τη Γη και βρίσκονται εντός της κατοικήσιμης ζώνης, σε απόσταση δηλαδή από το άστρο ώστε το νερό να βρίσκεται σε υγρή μορφή. Με τη βοήθεια του διαστημικού τηλεσκοπίου Κέπλερ οι αστρονόμοι υπολόγισαν πως στο Γαλαξία μας υπάρχουν τουλάχιστον 17 δισεκατομμύρια εξωπλανήτες με μέγεθος παρόμοιο με της Γης.

3. Ένα τέτοιο σύστημα με επτά πλανήτες μελετήθηκε το 2012. Το σύστημα απέχει 2.500 έ.φ. από τη Γη και μοιάζει με το δικό μας, με τη διαφορά ότι οι εξωπλανήτες του βρίσκονται όλοι πιο κοντά στο άστρο τους από ό,τι η Γη στον Ηλιο. Το άστρο του, [ο νάνος KIC 11442793], ήταν γνωστό και οι αστρονόμοι του Kepler είχαν εντοπίσει με τη βοήθεια των δεδομένων του τηλεσκοπίου έξι πλανήτες γύρω του. Τώρα δυο ερευνητικές ομάδες ανακάλυψαν έναν έβδομο πλανήτη που είχε διαφύγει της προσοχής των ερευνητών. Αιτία της «παράβλεψης» είναι ο τεράστιος όγκος των στοιχείων. Άλλωστε, για να εντοπίσουν εξωπλανήτες οι επιστήμονες του Kepler πρέπει να εξετάσουν την παραμικρή καμπύλη φωτός στα χιλιάδες δεδομένα που στέλνει το τηλεσκόπιο, κάτι δύσκολο και χρονοβόρο. Λόγω αυτής της πληθώρας στοιχείων, η NASA έχει ανοίξει μια ιστοσελίδα [http://talk.planethunters.org/discussions/DPH101e7pn?object_id=APH22603428] μέσω της οποίας διαθέτει δεδομένα του Kepler στο κοινό, καλώντας εθελοντές να τα μελετήσουν και να βγάλουν τα συμπεράσματά τους. Μια τέτοια ομάδα εθελοντών ήταν η μια εκ των δυο που εντόπισαν τον έβδομο πλανήτη. Οι «πολίτες» ερευνητές μάλιστα έκαναν την ανακάλυψη εξετάζοντας τα δεδομένα της Planet Hunters όχι μέσω ηλεκτρονικού υπολογιστή αλλά «παραδοσιακά», με το ανθρώπινο «μάτι»! Το KIC 11442793 δεν είναι το μόνο άστρο που «περιστοιχίζεται» από επτά πλανήτες, όμως παρουσιάζει ομοιότητες με το δικό μας, όπως και σημαντικές διαφορές.

 Κάποτε έκανε ως σειρά ρεκόρ τηλεθέασης! Οι έμποροι των εθνών του Αλεξάνδρου Παπαδιαμάντη Μυθιστόρημα - ΑUDIOBOOK

Διαβάζει ο Κωνσταντίνος Οικονόμου

Οι έμποροι των εθνών είναι μυθιστόρημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη. Όπως όλα τα βιβλία του συγγραφέα είναι γραμμένο στη γνωστή ιδιαίτερη καθαρεύουσα του Παπαδιαμάντη όπου σε αντίθεση με τα διηγήματα του, εδώ και οι διάλογοι είναι σε καθαρεύουσα και όχι σε καθομιλουμένη. Δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά στο περιοδικό Μη Χάνεσαι του Βλάση Γαβριηλίδη, σε συνέχειες, από τις 8 Νοεμβρίου του 1882 μέχρι τις 8 Φλεβάρη του 1883. Σε βιβλίο εκδόθηκε πρώτη φορά το 1922, από τις εκδόσεις Τύπος του Δ. Π. Ταγκόπουλου.

Το έργο διαδραματίζεται στο διάστημα 1199 με 1207, παραμονές της Δ΄ Σταυροφορίας, όταν Ενετοί και Γενοβέζοι πειρατές εξορμούν για να κυριαρχήσουν στις Κυκλάδες. Στο βιβλίο, παράλληλα με το ερωτικό δράμα, περιγράφεται και το κλίμα της εποχής όπου «οι έμποροι των εθνών» με βασικό κίνητρο τη δίψα για χρήμα, καταφεύγουν σε ωμότητες και αυθαιρεσίες. Ο Ιωάννης Μούχρας, ένας Βυζαντινός άρχοντας της Νάξου αλλά και πειρατής ο ίδιος, σώζει τον Ενετό Μάρκο Σανούτο από τους Γενοβέζους πειρατές, και τον φιλοξενεί στο σπίτι του. Ο Ιωάννης έχει για σύζυγο την Αυγούστα, που ζει μια ζωή πολυτελή αλλά μονότονη, περιμένοντας τον άντρα της να γυρίσει από τις επιδρομές του. Ο Σανούτος, που είναι ένας φιλήδονος και μηδενιστής γόης, την αποπλανεί, και κάποια στιγμή απάγει την Αυγούστα στη Βενετία. Ένα πάθος ξεκινάει ανάμεσα στον Σανούτο και την Αυγούστα, η οποία όμως στη συνέχεια μη αντέχοντας τη φιληδονία του, δραπετεύει για να κλειστεί σε μοναστήρι, στην Πάτμο. Ο Μούχρας προσπαθεί να βρει και να εκδικηθεί τον Σανούτο, αλλά δεν τα καταφέρνει.

Στο τέλος η Αυγούστα πηγαίνει στη ναυαρχίδα του Σανούτου, αλλά δεν τον βρίσκει εκεί. Ο Μαύρος, ένας βοηθός του, με μια αναπάντεχη και αυθαίρετη εντολή του Σανούτου, δίνει τη δραμτική λύση....

ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΜΕ ΤΟ AUDIOBOOK ΕΔΩ:

Ο ... χάρακας του ουρανού: Ο αστερισμός Γνώμων + ΒΙΝΤΕΟ του Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου, δασκάλου, συγγραφέα

 

Ο ... χάρακας του ουρανού: Ο αστερισμός Γνώμων + ΒΙΝΤΕΟ

του Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου, δασκάλου, συγγραφέα

ΓΕΝΙΚΑ: Ο Γνώμων [Λατ. Norma, συντ. Nor] είναι ένας αστερισμός που καταγράφηκε πρώτη φορά το 1763 από τον Lacaille. Είναι νότιος αστερισμός, έκτασης 165,3 τετ. μοιρών [74ος σε έκταση μεταξύ των 88 αναγνωρισμένων αστερισμών], που συνορεύει με τους αστερισμούς Σκορπιό, Λύκο, Διαβήτη, Νότιο Τρίγωνο και Βωμό. Είναι πλήρως ορατός σε γεωγραφικά πλάτη μεταξύ 29° Βόρεια και 90° Νότια. Στην Ελλάδα είναι αμφιφανής δηλαδή παρά το γεγονός ότι βρισκεται ολόκληρος στο νότιο ημισφαίριο της ουράνιας σφαίρας, ο Γνώμων είναι ορατός κατά το ήμισυ από την Ελλάδα τα βράδια του καλοκαιριού.

ΟΝΟΜΑΣΙΑ: Αρχικά ο αστερισμός ήταν γνωστός με το πλήρες όνομα Norma et Regula και μερικές φορές με τη λατινική ονομασία Quadra Euclidis (τετράγωνο του Ευκλείδη). Δεν υπάρχει σε όλο τον αστερισμό αστέρας φωτεινότερος του τέταρτου μεγέθους, και έτσι κανένας δεν έχει ιδιαίτερο όνομα.

ΟΙ ΦΩΤΕΙΝΟΤΕΡΟΙ ΑΣΤΕΡΕΣ: Στον αστερισμό περιλαμβάνονται 44 ορατοί [φ.μ. ≤ 6,5] αστέρες. Ο αστέρας που ο La Caille είχε ονομάσει α Γνώμονος, βρίσκεται μέσα στον γειτονικό αστερισμό Σκορπιό με βάση τα σημερινά σύνορα μεταξύ των αστερισμών που έκανε δεκτά η Διεθνής Αστρον. Ένωση. Οι αστέρες γ1, γ2, δ και ε Γνώμονος, έχουν αντιστοίχως φαινόμενο μέγεθος 4,99, 4,02, 4,72 και 4,47. Ο η Γνώμονος είναι ένας κίτρινος γίγαντας με φ.μ. 4,65. Τέλος οι ι1 και κ Γνώμονος έχουν αντιστοίχως φαινόμενο μέγεθος 4,63 και 4,94.

ΑΞΙΟΣΗΜΕΙΩΤΑ ΣΤΟΝ ΑΣΤΕΡΙΣΜΟ: Επειδή τέμνεται από τον γαλαξιακό ισημερινό, ο Γνώμων είναι πλούσιος σε σώματα του δικού μας Γαλαξία. Το 1893, εμφανίσθηκε εντός του αστερισμού ένας καινοφανής αστέρας [nova], που ανακαλύφθηκε από τη Margaret Fleming σε φωτογραφική πλάκα που λήφθηκε από το Σταθμό του Αστεροσκοπείου του Harvard στην Arequipa του Περού. Στον Γνώμονα περιλαμβάνονται τα ανοικτά σμήνη NGC 6067 και NGC 6087, που έχουν φαινόμενα μεγέθη 5,6 και 5,4 αντιστοίχως. Ο λαμπρότερος αστέρας από τους 40 περίπου του δεύτερου σμήνους είναι ο S Γνώμονος, ένας μεταβλητός αστέρας [τυπος Κηφείδη], με φαινόμενο μέγεθος που κυμαίνεται από 6,1 ως 6,8. Τέλος στον αστερισμό περιλαμβάνονται το πλανητικό νεφέλωμα Shapley 1, που είναι ορατό με ερασιτεχνικά τηλεσκόπια και το ανοικτό σμήνος NGC 6167, που έχει φαινόμενο μέγεθος 6,7 και βρίσκεται πάνω στο σύνορο με τον αστερισμό Βωμό.

Konstantinosa.oikonomou@gmail.com

ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΕΔΩ: 

Μια ματιά στην εισηγμένη Τζιρακιάν Προφίλ 26.2.2025 από τον oakHellas

 

Μια ματιά στην εισηγμένη Τζιρακιάν Προφίλ 26.2.2025

από τον oakHellas

Η Η ΣΩΛΗΝΟΥΡΓΕΙΑ Λ. ΤΖΙΡΑΚΙΑΝ PROFIL Α.Ε, σύμφωνα με το σάιτ της εταιρείας, ιδρύθηκε τo 1964 από τον Λυμπαρίτ Τζιρακιάν και λειτουργεί ως Ανώνυμος Εταιρία, από το 1967 με βασική δραστηριότητα την βιομηχανική παραγωγή παντός τύπου σωλήνων χάλυβα. (ΦΕΚ 310/27.04.1967). Σήμερα, όραμά της αποτελεί η διαρκής ενδυνάμωση της θέσης της, τόσο στην ελληνική, όσο και στην παγκόσμια αγορά, παρέχοντας ύψιστη, πιστοποιημένη ποιότητα των παραγόμενων προϊόντων της. Η εταιρεία εδρεύει από το 1967 έως σήμερα στα Οινόφυτα Βοιωτίας, σε ιδιόκτητη έκταση άνω των 80.000 τ.μ., ενώ κατέχει 20.000 τ.μ. στεγασμένων χώρων παραγωγής, εμπορίας, διακίνησης, αποθήκευσης και γραφείων.

  Κύρια δραστηριότητα της Σωληνουργείας Τζιρακιάν αποτελεί η εισαγωγή, παραγωγή, επεξεργασία και εμπορία προϊόντων χάλυβα, όπως σωλήνες κατασκευών (θερμής και ψυχρής έλασης), γαλβανισμένοι σωλήνες, καθώς και η παραγωγή λαμαρινών και ταινιών χάλυβα, με κατάλογο προϊόντων που ξεπερνάει τους 250 διαφορετικούς τύπους προϊόντων. Μέσα από την πολυετή παρουσία της στο χώρο, η εταιρεία έχει ως στόχο τον συνεχή εμπλουτισμό του χαρτοφυλακίου της με νέα προϊόντα, όπως η εμπορία δοκών και μορφοσιδήρων παντός τύπου. Όλα αυτά τα προϊόντα καλύπτουν πλήθος εφαρμογών στον κατασκευαστικό κλάδο. Στόχος της Σωληνουργείας Τζιρακιάν Profil A.E αποτελούν οι επενδύσεις για αναβάθμιση του μηχανολογικού της εξοπλισμού, με την προσοχή στη βελτίωση των συνθηκών εργασίας και την ελαχιστοποίηση του ενεργειακού της αποτυπώματος.

Η γενική εικόνα της εταιρείας έδειχνε αισθητά βελτιωμένη μέχρι και το α΄ εξαμ. 2023. Ας μην ξεχνάμε πως η εταιρεία πριν από πέντε-έξι μόλις χρόνια ήταν υπερχρεωμένη και είχε φτάσει να έχει αρνητικά κεφάλαια! Όμως οι βασικοί μέτοχοι βάλαν φρέσκο χρήμα, χωρίς οι μικρομέτοχοι να υποστούν dillusion [έγινε αύξηση μόλις 30.000 περίπου μετοχών σε τιμή γύρω στα 28! ευρώ, ποσό που κάλυψε ο βασικός μέτοχος] και η εταιρεία πήρε τα πάνω της. Δύο έτη αργότερα έγινε νέα αύξηση μετοχικού κεφαλαίου, τη φορά αυτή δόθηκε 1ν/1π, στην τιμή των 2 ευρώ. Έτσι οι μετοχές έφτασαν στο συνολικό τιράζ των 3.048.000. Το 2024 η κατάσταση όμως επιδεινώθηκε λόγω των διεθνών τιμών των προϊόντων σιδήρου, πρόβλημα που επηρέασε όλες γενικά τις εταιρείες του κάδου εισηγμένες ή μη.

  Η μετοχή έχει συνηθέστερα μικρή εμπορευσιμότητα [1000-2000 κομμάτια] Χαρακτηριστικό της είναι ο μικρός αριθμός μετοχών [λίγο πάνω από 3 εκατομμύρια] με free float περίπου το 50%.

Α ρ ι θ μ ο ι:

Τιμή [25.2.25]:  1,455

αποδ. μήνα -7%

απόδ. 3/μήνου +2%

απόδοση 6/μήνου +6%

απόδοση έτους -17%

Μέγιστη τιμή: 1,78

Ελάχιστη τιμή: 1,17

Ιδια κεφάλαια Η2 2024: 8,820 εκατομ. [από 9,710 ένα χρόνο πριν]

P/BV 0,5

Ζημίες εξαμ 1.289.000 [από 465.000]

P/E αρνητικό [εξαμ 24]

Δανεισμός: 8,500,000¹

Κεφαλαιοποίηση: 4,434,840

Ταμειακά Διαθέσιμα εξαμ. 291.000 από 238.000

Ξένα προς ίδια: 3,6 [μαζί με άλλες υποχρεώσεις] ή 1,9 [με απλό δανεισμό]

Αριθμός μετοχών: 3,048,000

Έγραφα 23.2.2025 oakHellas.blogspot

Το υλικό αυτό παρέχεται για πληροφοριακούς και μόνο σκοπούς. Σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να εκληφθεί ως προσφορά, συμβουλή ή προτροπή για την αγορά ή πώληση των αναφερόμενων προϊόντων. Παρόλο που οι πληροφορίες που περιέχονται βασίζονται σε πηγές που θεωρούνται αξιόπιστες, ουδεμία διασφάλιση δίνεται ότι είναι πλήρεις ή ακριβείς και δεν θα πρέπει να εκλαμβάνονται ως τέτοιες.

1. Αξίζει να σημειωθεί πως μεγάλο μέρος του δανεισμού είναι βραχυπρόθεσμης πληρωμής [εντός έτους]. Το ποσό είναι 7,845.000, και αυτό δείχνει για πρόβλημα χρήζον αμέσου ρυθμίσεως!

Παραστατικό Χρήμα: Ένα ψεύτικο οικοδόμημα: Οι οικονομίες στηρίζονται σε ''πλαστό'' χρήμα [fiat]; Πώς γίνεται αυτό; Τι συμβαίνει στην Ευρω-Ελλάδα; Κων/νος Οικονόμου

 

Παραστατικό Χρήμα: Ένα ψεύτικο οικοδόμημα: Οι οικονομίες στηρίζονται σε ''πλαστό'' χρήμα [fiat]; Πώς γίνεται αυτό; Τι συμβαίνει στην Ευρω-Ελλάδα;

Κων/νος Οικονόμου

Τα βαμπίρ, ή οι λεγόμενοι βρυκόλακας είναι ένας αρχαίος διαδεδομένος μύθος-θρύλος. Η ιδέα ενός νεκροζώντανου πλάσματος που τρέφεται με αίμα, ή παρόμοιοι μύθοι, υπάρχουν σε πολλούς ευρωπαϊκούς και όχι μόνο πολιτισμούς. Η ιδέα ενός τερατώδους πλάσματος που αναδύεται τη νύχτα, αποστραγγίζει το αίμα των θυμάτων του και τα οδηγεί στο θάνατο είναι σίγουρα μια εικόνα ανατριχιαστική. Όταν κάποιος ακόμη και σχετικά ερασιτέχνης αναλογιστεί και εμβαθύνει στην ιστορία τρόμου του δαίμονα αυτού, εύκολα θα δει παραλληλισμούς με το χρηματοοικονομικό σύστημα που ονομάζουν οι οικονομολόγοι ''fiat'' (με τα εκτυπωμένα από τις κεντρικές τράπεζες χαρτονομίσματα, τα τραπεζογραμμάτια, τις μπαγκανότες που λέγαν οι παλιοί) και που επικρατεί στη καπιταλιστική οικονομία παγκοσμίως.

Διαβάζουμε σχετικά στις εγκυκλοπαίδειες: Παραστατικό χρήμα ή fiat money ή αλλιώς χρήμα αναγκαστικής κυκλοφορίας είναι το μέσον πληρωμής το οποίο δεν καλύπτεται από αποθεματικό άλλων υλικών (π. χ. Χρυσός, όπως παλιά θα προσθέταμε) και επομένως στερείται κάποιας εσωτερικής αξίας έστω και έμμεσα.

ΤΟ ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩΤΙΚΟ ''ΣΚΟΤΟΣ'': Αυτή, λοιπόν, η βαμπιρική ''απόδοση'' του νομίσματος, του κάθε νομίσματος, για να επανέλθουμε, και του Ευρώ φυσικά, διαδραματίζεται κάτω από την κάλυψη του σκότους. Κι αυτό γιατί ο καταναλωτής βρίσκεται κι ο ίδιος στο σκοτάδι, καθόσον η συντριπτική πλειονότητα των ανθρώπων δεν γνωρίζει πώς είναι δομημένο το σημερινό σύστημα του fiat χρήματος, πώς λειτουργεί ή ποιες είναι οι επιπτώσεις του. Σε σχολεία και τα (οικονομικά) πανεπιστήμια, δε διδάσκεται εμφατικώς κι έτσι, ως επί το πλείστον, και οι ακαδημαϊκοί πολίτες μένουν στο σκοτάδι γι' αυτό. Συνεπώς τα αποτελέσματα του συστήματος fiat, εκπλήσσουν τους περισσότερους ανθρώπους. Πράγματι, πόσοι γνωρίζουν ότι το σημερινό μας σύστημα fiat είναι ένα σύστημα στο οποίο η κεντρική τράπεζα του κράτους, παλαιότερα η Τράπεζα Ελλάδος, σήμερα η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα [Ε.Κ.Τ.], κατέχει ένα καταναγκαστικό μονοπώλιο στη δημιουργία χρημάτων, συχνά χωρίς αντίκρισμα, ενώ και οι εμπορικές τράπεζες ή και απλές επιχειρήσεις εκδίδουν τα δικά τους νομίσματα [ομόλογα-τίτλους, κ.ά] με βάση τα χρήματα της κεντρικής τράπεζας;

Ελάχιστοι γνωρίζουν ότι το fiat χρήμα δημιουργείται κυριολεκτικά από τον αέρα, είναι ''καπνός'' χωρίς τη γενεσιουργή φωτιά, δεν έχει αντίκρισμα σε πολύτιμα μέταλλα, όπως παλιά ή σε κάτι άλλο ποσοτικά μετρήσιμο και ότι είναι ουσιαστικά ... ψεύτικο! Αντιπροσωπεύει απλά μια μορφή δημιουργίας χρήματος που δεν έχει καμία σχέση με την «πραγματική αποταμίευση» ήτοι τη συσσώρευση αξίας! Αλήθεια, μας εξηγεί κανείς ειδικός πως, από οικονομική άποψη, η διεύρυνση της προσφοράς χρήματος είναι πληθωριστικό φαινόμενο, που οδηγεί σε ασύμμετρα υψηλότερες τιμές αγαθών και υπηρεσιών σε σύγκριση με μια κατάσταση όπου η προσφορά χρήματος δεν θα είχε τεχνηέντως αυξηθεί; Είναι όμως άγνωστο σε πολλούς ότι η έκδοση χρημάτων fiat μέσω της πιστωτικής αγοράς προκαλεί μια λαθεμένη κατανομή κεφαλαίων, ενεργοποιώντας αρχικά μια έκρηξη ψεύτικου ''πλούτου'', που ακολουθείται από μια κατάρρευση που θυμίζει πυραμιδικά σχήματα τύπου αλβανικών επενδύσεων του πρόσφατου παρελθόντος. Έτσι μ΄ αυτό τον τρόπο οδηγούνται οι εθνικές οικονομίες σε υπερβολικό χρέος¹ [σαν τη χώρα μας που, παρά τα πανηγύρια των μαθητευομένων οικονομικών μας μάγων, χρωστά ακόμη το 150-160% του ετήσιου εισοδήματός της!] επιτρέποντας μ΄ αυτόν τον τρόπο στο κράτος να μεγαλώνει ολοένα και περισσότερο σε βάρος των ελευθεριών των πολιτών και των επιχειρηματιών. Έτσι για όλους μας, ουδέ εμού εξαιρουμένου, η ζημιά που προκαλείται από τέτοια χρηματικά ποσά είναι άγνωστη και σέρνεται κάτω από την κάλυψη του σκότους, σαν ένας βρυκόλακας.

ΤΑ ΘΎΜΑΤΑ, τώρα αυτών των βρυκολάκων είναι συχνά αβοήθητα και αγνοούν, τα πάντα. Μόνον βλέπουν τους καρπούς του κόπου τους να χάνονται με αδηφάγο τρόπο από κάθε τέτοιο οικονομικό σύστημα. Από την άλλη, τα χρήματα Fiat δίνουν τη δυνατότητα σε μια ομάδα, μια ολιγαρχική κάστα (σε αυτούς που επιτρέπεται να δημιουργούν χρήματα fiat, δηλαδή) να ζει σε βάρος άλλων (αυτών που αναγκάζονται να χρησιμοποιήσουν τα μονοπωλιακά παραχθέντα και χωρίς πραγματικό αντίκρισμα χρήματα). Οι πρώτοι αποδέκτες των νεοδημιουργηθέντων χρημάτων fiat είναι ασφαλώς οι δικαιούχοι των κρατικών δαπανών. Μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα νέα χρήματα για να αγοράσουν αγαθά και υπηρεσίες των οποίων οι τιμές δεν έχουν ακόμη αυξηθεί, καθιστώντας τους πλουσιότερους. Καθώς, όμως, το χρήμα αλλάζει χέρια, αυξάνει πυραμιδικώς η ζήτηση και οι τιμές των αγαθών ανεβαίνουν ανάλογα. Ως αποτέλεσμα, οι καθυστερημένοι αποδέκτες των νέων χρημάτων μπορούν να αγοράζουν αγαθά μόνο σε υψηλότερες τιμές, κι έτσι βρίσκονται σε μειονεκτική θέση.

Όμως, οι πρώτοι αποδέκτες του τυπωμένου χρήματος, οι κήνσορες-ολιγάρχες-κυβερνητικοί, κ.λ.π. βελτιώνουν τη θέση τους σε βάρος των υπολοίπων. Αυτοί που πλήττονται περισσότερο είναι εκείνοι που δεν λαμβάνουν τίποτα από τη νεοδημιουργηθείσα προσφορά χρήματος. Στην πραγματικότητα είναι αυτοί που «στραγγίζονται» από την πραγματικά αξία του παραχθέντος, από αυτούς, τους ίδιους ''παρίες'' του συστήματος, προϊόντος.

Το αναδιανεμητικό αποτέλεσμα του fiat money που μοιάζει με βρυκόλακα, που λειτουργεί στο σκοτάδι, ωφελεί ιδιαίτερα τις εμπορικές τράπεζες που δημιουργούν χρήμα από την κεντρική τράπεζα, καθώς και εκείνες που είναι σε θέση να συνάψουν νέα τραπεζικά δάνεια σε χρήματα fiat.² Πρώτα και κύρια είναι βέβαια το κράτος και όσοι επωφελούνται από αυτό, διότι το κράτος χρηματοδοτεί σημαντικό μέρος των δαπανών του με νεοδημιουργηθέντα χρήματα, χρησιμοποιώντας τα για να πληρώσει τους εκπροσώπους του (πολιτικό προσωπικό και τη γραφειοκρατία), τους υπαλλήλους του και τις συντάξεις τους, καθώς και τις εταιρείες από τις οποίες αγοράζει αγαθά και υπηρεσίες. Το κράτος και οι δικαιούχοι του (όσοι δηλαδή υπηρετούν πολιτικούς ηγεμόνες) είναι από τους πρώτους αποδέκτες των νεοδημιουργηθέντων χρημάτων, καθιστώντας αυτούς κύριους δικαιούχους σε βάρος των πολλών, που, δυστυχώς γι΄ αυτούς, δεν συνδέονται στενά με το κράτος και την πολιτική τάξη³.

Μια τέτοια ανακατανομή του εισοδήματος και του πλούτου, ωφελεί το κράτος, τις τράπεζες και τις μεγάλες επιχειρήσεις σε βάρος του γενικού πληθυσμού, διατηρώντας τους κάτω από τις οικονομικές τους δυνατότητες.

Ας δούμε όμως πώς ''μολύνονται'' τα θύματα: Το fiat χρήμα μολύνει τα θύματά του, όπως ένας βρυκόλακας των θρύλων, και τα μετατρέπει σε ''τρόπαια'' του συστήματος. Κι αυτό γιατί το fiat χρήμα υποδουλώνει τους χρήστες του κάνοντάς τους εξαρτημένους από αυτά. Επί παραδείγματι, δίνουν κίνητρα στις επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά να αναλάβουν χρέη και να ζήσουν πέρα από τις δυνατότητές τους [με καταναλωτικά μικροδάνεια, δάνεια διακοπών, πιστωτικές με ψηλό όριο, κ.ά.,] κάτι που γίνεται εφικτό μέσω τεχνητά χαμηλών επιτοκίων. Οι άνθρωποι ενθαρρύνονται, ακόμη να επενδύουν σε περιουσιακά στοιχεία (όπως σπίτια και μερίδια εταιρειών, επειδή η επί μακρό χρονικό διάστημα πληθωριστική φύση των χρημάτων fiat εξασφαλίζει μια συνεχή και τεχνητή αύξηση των τιμών των περιουσιακών στοιχείων. Από τη στιγμή που οι άνθρωποι παρασύρονται να εκτεθούν σε χρήματα fiat, η οικονομική τους ευημερία εξαρτάται από τη συνέχιση του πληθωριστικού συστήματος fiat και από την τεχνητή «διάσωσή του» από το κράτος και την κεντρική του τράπεζα σε περιόδους κρίσης, ακόμη και εις βάρος όσων δεν επωφελούνται από το σύστημα ή επωφελούνται πολύ λιγότερο, κάτι που έγινε και στη χώρα μας την περίοδο από το παπανδρεϊκό ''Καστελλόριζο'' έως και τις μέρες μας, όπου το μάρμαρο της κρίσης εθνικού χρέους Fiat χρήματος πλήρωσε και πληρώνει ακόμη ο λαός.
Το κεκτημένο συμφέρον των ιθυνόντων, ποιο είναι, όμως; Οι πολιτικοί, οι γραφειοκράτες, οι τραπεζικοί υπάλληλοι και οι εταιρείες που λαμβάνουν κρατικές συμβάσεις αναπτύσσουν όλοι ένα κοινό συμφέρον για τη διασφάλιση της διατήρησης του νομισματικού συστήματος. Πώς γίνεται αυτό; Με τη μετατροπή τους σε οικονομικούς βρυκόλακες που τρέφονται με τη ζωή όσων ασχολούνται με την παραγωγική εργασία, των πραγματικών δηλαδή εργαζομένων, διεκδικώντας ένα μερίδιο από το εν ιδρώτι του προσώπου των αποκτημένο εισόδημά τους. Επιπλέον, οι κάτοχοι χρημάτων fiat, ο απλός δηλαδή λαός, είναι αυτοί που χάνουν, καθώς τα πληθωριστικά χρήματα fiat χάνουν συνεχώς την αγοραστική τους δύναμη. Σε ένα σύστημα fiat, η κεντρική τράπεζα διασφαλίζει ότι τα επιτόκια διατηρούνται τεχνητά χαμηλά —συχνά αρνητικά, όπως πριν λίγα μόλις χρόνια— ώστε οι αποταμιεύσεις σε προθεσμιακές καταθέσεις, λογαριασμούς ταμιευτηρίου και ομόλογα να έχουν φθίνουσα αξία.

ΜΑΚΡΙΆ ΑΠΌ ΤΟ ΦΩΣ: Οι βρυκόλακες και το βαμπιρικό σύστημα χρημάτων fiat δεν μπορούν να αντέξουν το έντονο φως της ημέρας. Και τα δύο θα κονιορτοποιοηθούν όταν εκτεθούν στο ηλιακό φως. Αν οι άνθρωποι μπορούσαν να καταλάβουν πραγματικά τις αρνητικές επιπτώσεις των χρημάτων fiat και τη ζημιά που προκαλεί στον κόσμο, θα το απέρριπταν και μαζί τις δομές παραγωγής και απασχόλησης που δημιουργεί. Αυτός είναι ίσως και ο λόγος για τον οποίο διδάσκονται τόσο λίγα για την οικονομία στα σχολεία και τα πανεπιστήμια. Οι πιο σκοτεινές πτυχές μιας τέτοιας fiat οικονομίας είναι συγκαλυμμένες, με το κρατι[κιστι]κό εκπαιδευτικό σύστημα, υπό τύπον ... ''συμμέτοχος στο έγκλημα'', το οποίο και διασφαλίζει ότι το φως της γνώσης δεν θα λάμψει ποτέ στο χρηματικό σύστημα fiat. Μάλιστα είναι γνωστό πως τα συμβούλια των κεντρικών τραπεζών αναφέρονται συνήθως μεγαλοπρεπώς, [αλλά και κωμικώς διότι φυλάνε τα μυθώδη διάφανα καινούρια, αλλά ανύπαρκτα ρούχα του αυτοκράτορα] ως «οι θεματοφύλακες του νομίσματος», ενώ από τη δημοσιογραφία, που σιγοντάρει ή απλώς αγνοεί, ακούμε ότι δήθεν αυτά τα συμβούλια «καταπολεμούν» τον πληθωρισμό! Θυμίζουν όλα αυτά την ταινιά ''Νοσφεράτου'' όπου ο βρυκόλαξ καλωσορίζει τους καλεσμένους του και συμμετέχει σε κάποια σπουδαία πνευματώδη συνομιλία κρύβοντας επιμελώς το σκοπό του και την πραγματική του φύση. Ακριβώς λοιπόν όπως το φως του ήλιου σκοτώνει έναν βρυκόλακα, έτσι και η πραγματική οικονομική γνώση θα κατέστρεφε το σύστημα χρημάτων fiat. Μέχρι να έρθει εκείνη η μέρα, οι εγαζόμενοι αλλά και οι ενδιαφερόμενοι για επενδύσεις θα πρέπει να γνωρίζουν τις σοβαρές οικονομικές και ηθικές ζημίες που προκαλεί το σύστημα του fiat χρήματος.

Όπως γίνεται αντιληπτό, είναι προς το συμφέρον όλων να τερματιστεί το σύστημα fiat. Πώς όμως μπορεί να επιτευχθεί αυτό; Ενημερώνοντας προληπτικά και με ειλικρίνεια τους ανθρώπους για τα κακά τέτοιων χρημάτων, συμβουλεύοντάς τους να μειώσουν την εξάρτησή τους από αυτό, τόσο στη ζωή τους όσο και στις αποταμιεύσεις του. Ακόμη, προωθώντας μια ελεύθερη αγορά χρήματος, ενθαρρύνοντας παράλληλα τεχνολογικές καινοτομίες στη νομισματική σφαίρα που δεσμεύουν πέρα και μακριά από τον έλεγχο του κράτους. Μα αυτό θα ήταν ίσως μια νομισματική επανάσταση με τεράστιες πολιτικές προεκτάσεις, που φυσικά .... δεν θα μπορούσε να ξεκινήσει απότη χώρα μας.

Περί ''βρυκολάκων'' κ.ά. σχετ.: https://www.bankingnews.gr/analyseis-ektheseis/articles/761271/to-pseytiko-xrima-pinei-to-aima-tis-pragmatikis-oikonomias-einai-pistosi-xoris-pragmatiki-aksia?fbclid=IwY2xjawFnKpxleHRuA2FlbQIxMAABHdHrvlh2XwjfzLLDtDWfFc46Zflew1UBnmOlOxWxDlVRzB6ojTgkxJ5xhA_aem_7uH3UQVDXLJkmzUeXy9YEg

Μετάφραση άρθρου από αμερικάνικη πηγή στο Μπάγκινγκ νιους.

1. Σαν τη χώρα μας που, παρά τα πανηγύρια των μαθητευομένων οικονομικών μας μάγων, χρωστά εν έτει 2024 το 160% του ετήσιου εισοδήματός της!

2. Συχνά όμως δανείζουν το ίδιο το κράτος. Κι αν αυτό χρεωκοπήσει, όπως έγινε στην περίπτωση μας, την πληρώνουν κι αυτές. Βέβαια αυτό στην περίπτωσή μας δεν έγινε, ενώ στην Ισλανδία για παράδειγμα συνέβη. Εδώ, δυστυχώς συνήφθησαν νέα δάνεια για να ιδιωτικοποιηθούν με ένα περίεργο ελληνικό τρόπο οι τράπεζες με χρήματα, φυσικά των φορολογουμένων.

3. Η έκφραση μπορεί να διαβαστεί, μάλλον ευστοχότερα, επί το ελληνικότερον σε πολιτικό τζάκι.